வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.57.1
तां श्रुत्वा दिव्यसङ्काशां कथामद्भुतदर्शनाम् ।
लक्ष्मणः परमप्रीतो राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.५७.१ ॥
தெய்வீகமானதும் அற்புதமான காட்சியை ஒத்ததுமான அந்தக் கதையைக் கேட்டு, மிகவும் மகிழ்ந்த லக்ஷ்மணன் ராகவரிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
7.57.2
निक्षिप्तदेहौ काकुत्स्थ कथं तौ द्विजपार्थिवौ ।
पुनर्देहेन संयोगं जग्मुर्देवसम्मतौ ॥ ७.५७.२ ॥
காகுத்ஸ்தா, உடலை விட்டிருந்த அந்த இருவர் — அந்தணரும் அரசரும் — தேவர்களால் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டு, மீண்டும் உடலுடன் எவ்வாறு இணைந்தனர்?
7.57.3
तस्य तद्भाषितं श्रुत्वा रामः सत्यपराक्रमः ।
तां कथां कथयामास वसिष्ठस्य महात्मनः ॥ ७.५७.३ ॥
அவனுடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட, உண்மைப் பராக்கிரமம் கொண்ட ராமன், மகாத்மா வசிஷ்டரின் அந்தக் கதையைச் சொன்னார்.
7.57.4
यस्तु कुम्भो रघुश्रेष्ठ तेजःपूर्णो महात्मनोः ।
तस्मिंस्तेजोमयौ विप्रौ सम्भूतावृषिसत्तमौ ॥ ७.५७.४ ॥
ரகுசிரேஷ்டனே, மகாத்மாக்களின் தேஜஸால் நிறைந்த எந்தக் குடம் இருந்ததோ, அதிலிருந்து தேஜோமயமான இரு அந்தணர்களும், சிறந்த ரிஷிகளும் தோன்றினர்.
7.57.5
पूर्वं समभवत्तत्र ह्यगस्त्यो भगवानृषिः ।
नाहं सुतस्तवेत्युक्त्वा मित्रं तस्मादपाक्रमत् ॥ ७.५७.५ ॥
முதலில் அங்கே பகவான் ரிஷி அகஸ்தியர் தோன்றினார். 'நான் உன் மகன் அல்ல' என்று சொல்லி, அவர் மித்திரனிடமிருந்து விலகிச் சென்றார்.
7.57.6
तद्धि तेजस्तु मित्रस्य उर्वस्याः पूर्वमाहितम् ।
तस्मिन्समभवत्कुम्भे तत्तेजो यत्र वारुणम् ॥ ७.५७.६ ॥
அந்தத் தேஜஸ் மித்திரனுடையதே; முன்பு ஊர்வசியில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. அந்தக் குடத்தில் வருணனுடைய தேஜஸும் சேர்ந்திருந்த அந்தத் தேஜஸ் தோன்றியது.
7.57.7
कस्यचित्त्वथ कालस्य मित्रावरुणसम्भवः ।
वसिष्ठस्तेजसा युक्तो जज्ञे इक्ष्वाकुदैवतम् ॥ ७.५७.७ ॥
சில காலத்திற்குப் பிறகு, மித்ரன் மற்றும் வருணனிடமிருந்து தோன்றிய, தேஜஸுடன் கூடிய வசிஷ்டர் இக்ष்வாகு வம்சத்தின் தெய்வமாகப் பிறந்தார்.
7.57.8
तमिक्ष्वाकुर्महातेजा जातमात्रमनिन्दितम् ।
वव्रे पुरोधसं सौम्य वंशस्यास्य भवाय नः ॥ ७.५७.८ ॥
மகா தேஜஸ்வியான இக்ष்வாகு, பிறந்தவுடனே குற்றமற்ற அவரை, ஓ சௌம்யா, நம் இந்த வம்சத்தின் நலனுக்காக புரோகிதராகத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
7.57.9
एवं त्वपूर्वदेहस्य वसिष्ठस्य महात्मनः ।
कथितो निर्गमः सौम्य निमेः शृणु यथा ऽभवत् ॥ ७.५७.९ ॥
இவ்வாறு, அபூர்வ உடலுடைய மகாத்மா வசிஷ்டரின் தோற்றம் கூறப்பட்டது. ஓ சௌம்யா, நிமியைப் பற்றி, அது எவ்வாறு நிகழ்ந்தது என்பதைக் கேள்.
7.57.10
दृष्ट्वा विदेहं राजानमृषयः सर्व एव ते ।
तं च ते योजयामासुर्यागदीक्षां मनीषिणः ॥ ७.५७.१० ॥
அரசன் உடலற்றவனாக இருப்பதைக் கண்ட அந்த முனிவர்கள் அனைவரும், ஞானியரானவர்கள், அவரை யாக தீட்சையில் இணைத்தனர்.
7.57.11
तं च देहं नरेन्द्रस्य रक्षन्ति स्म द्विजोत्तमाः ।
गन्धैर्माल्यैश्च वस्त्रैश्च पौरभृत्यसमन्विताः ॥ ७.५७.११ ॥
அந்த அரசனின் உடலை, சிறந்த த்விஜர்கள் நகரவாசிகளும் ஊழியர்களுமாகச் சேர்ந்து, நறுமணங்கள், மாலைகள், ஆடைகளால் காத்தனர்.
7.57.12
ततो यज्ञे समाप्ते तु भृगुस्तत्रेदमब्रवीत् ।
आनयिष्यामि ते चेतस्तुष्टो ऽस्मि तव पार्थिव ॥ ७.५७.१२ ॥
பின்பு யாகம் முடிந்தபோது, பிருகு அங்கு இவ்வாறு கூறினார்: "அரசே, உன் மனதை நான் திரும்பக் கொண்டு வருவேன்; நான் உன்மேல் மகிழ்ச்சியடைந்துள்ளேன்."
7.57.13
सुप्रीताश्च सुराः सर्वे निमेश्चेतस्तथाब्रुवन् ।
वरं वरय राजर्षे क्व ते चेतो निरूप्यताम् ॥ ७.५७.१३ ॥
அனைத்து தேவர்களும் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்து நிமியிடம் கூறினர்: ராஜரிஷியே, வரம் கேள். உன் மனம் எதில் நிலைபெற்றுள்ளது என்று சொல்.
7.57.14
एवमुक्तः सुरैः सर्वैर्निमेश्चेतस्तदाब्रवीत् ।
नेत्रेषु सर्वभूतानां वसेयं सुरसत्तमाः ॥ ७.५७.१४ ॥
அனைத்து தேவர்களும் இவ்வாறு கூறியபோது நிமி சொன்னான்: தேவர்களில் சிறந்தவர்களே, நான் எல்லா உயிர்களின் கண்களிலும் வசிக்கட்டும்.
7.57.15
बाढमित्येव विबुधा निमेश्चेतस्तदा ऽब्रुवन् ।
नेत्रेषु सर्वभूतानां वायुभूतश्चरिष्यसि ॥ ७.५७.१५ ॥
தேவர்கள் நிமியிடம் சொன்னார்கள்: சரி. எல்லா உயிர்களின் கண்களிலும் காற்றின் வடிவில் நீ சஞ்சரிப்பாய்.
7.57.16
त्वत्कृते च निमिष्यन्ति चक्षूंषि पृथिवीपते ।
वायुभूतेन चरता विश्रमार्थं मुहुर्मुहुः ॥ ७.५७.१६ ॥
பூமியின் அரசே, உன் காரணமாகவே கண்கள் இமைக்கின்றன; காற்றாக சஞ்சரிக்கும் நீ இளைப்பாறுவதற்காக மீண்டும் மீண்டும் (இமைக்கிறாய்).
7.57.17
एवमुक्त्वा तु विबुधाः सर्वे जग्मुर्यथागतम् ।
ऋषयो ऽपि महात्मानो निमेर्देहं समाहरन् ॥ ७.५७.१७ ॥
இவ்வாறு சொல்லி அனைத்து தேவர்களும் வந்த வழியே சென்றனர். மகாத்மாக்களான ரிஷிகளும் நிமியின் உடலை ஒன்றுசேர்த்தனர்.
7.57.18
अरणिं तत्र निक्षिप्य मथनं चक्रुरोजसा ।
मन्त्रहोमैर्महात्मानः पुत्रहेतोर्निमेस्तदा ॥ ७.५७.१८ ॥
அங்கு அரணியை வைத்து மகாத்மாக்கள் வலிமையுடன் கடைந்தனர். மந்திரங்களும் ஹோமமும் கொண்டு, அப்போது நிமியின் மகனுக்காக (இவ்வாறு செய்தனர்).
7.57.19
अरण्यां मथ्यामानायां प्रादुर्भूतो महातपाः ।
मथनान्मिथिरित्याहुर्जननाज्जनको ऽभवत् ।
यस्माद्विदेहात्सम्भूतो वैदेहस्तु ततः स्मृतः ॥ ७.५७.१९ ॥
அரணி கடையப்பட்டபோது மகாதபஸ்வி (மிதி) தோன்றினார். கடைந்ததால் அவர் 'மிதி' என்றும், பிறப்பால் 'ஜனகர்' ஆனார். விதேகத்திலிருந்து பிறந்ததால் அவர் 'வைதேஹர்' என நினைவுகூரப்பட்டார்.
7.57.20
एवं विदेहराजश्च जनकः पूर्वको ऽभवत् ।
मिथिर्नाम महातेजास्तेनायं मैथिलो ऽभवत् ॥ ७.५७.२० ॥
இவ்வாறு விதேக அரசரான ஜனகர் முன்னோராக இருந்தார். மகா தேஜஸ்வியான மிதி என்ற பெயருடையவர்; அவரால் இவர்கள் 'மைதிலர்' ஆனார்கள்.