വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.57.1
तां श्रुत्वा दिव्यसङ्काशां कथामद्भुतदर्शनाम् ।
लक्ष्मणः परमप्रीतो राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.५७.१ ॥
ദിവ്യസദൃശവും അദ്ഭുതകരമായ ദർശനവുമുള്ള ആ കഥ കേട്ട് അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായ ലക്ഷ്മണൻ രാഘവനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
7.57.2
निक्षिप्तदेहौ काकुत्स्थ कथं तौ द्विजपार्थिवौ ।
पुनर्देहेन संयोगं जग्मुर्देवसम्मतौ ॥ ७.५७.२ ॥
കാകുത്സ്ഥാ, ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ച ആ ഇരുവരും — ബ്രാഹ്മണനും രാജാവും — ദേവന്മാർ അംഗീകരിച്ചവരായി വീണ്ടും ദേഹത്തോടെ എങ്ങനെ ചേർന്നു?
7.57.3
तस्य तद्भाषितं श्रुत्वा रामः सत्यपराक्रमः ।
तां कथां कथयामास वसिष्ठस्य महात्मनः ॥ ७.५७.३ ॥
അവന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട്, സത്യപരാക്രമിയായ രാമൻ മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠന്റെ ആ കഥ പറഞ്ഞു.
7.57.4
यस्तु कुम्भो रघुश्रेष्ठ तेजःपूर्णो महात्मनोः ।
तस्मिंस्तेजोमयौ विप्रौ सम्भूतावृषिसत्तमौ ॥ ७.५७.४ ॥
രഘുശ്രേഷ്ഠാ, മഹാത്മാക്കളുടെ തേജസ്സു നിറഞ്ഞ ആ കുംഭത്തിൽ നിന്ന് തേജോമയരായ രണ്ടു വിപ്രന്മാരും ഉത്തമ ഋഷിമാരും ജനിച്ചു.
7.57.5
पूर्वं समभवत्तत्र ह्यगस्त्यो भगवानृषिः ।
नाहं सुतस्तवेत्युक्त्वा मित्रं तस्मादपाक्रमत् ॥ ७.५७.५ ॥
ആദ്യം അവിടെ ഭഗവാൻ അഗസ്ത്യ ഋഷി ജനിച്ചു. 'ഞാൻ നിന്റെ പുത്രനല്ല' എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം മിത്രനിൽ നിന്ന് അകന്നുപോയി.
7.57.6
तद्धि तेजस्तु मित्रस्य उर्वस्याः पूर्वमाहितम् ।
तस्मिन्समभवत्कुम्भे तत्तेजो यत्र वारुणम् ॥ ७.५७.६ ॥
ആ തേജസ്സ് മിത്രന്റേതാണ്; മുമ്പ് ഊർവശിയിൽ നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. വരുണന്റെ തേജസ്സുള്ള ആ കുംഭത്തിലാണ് ആ തേജസ്സ് ഉദയം ചെയ്തത്.
7.57.7
कस्यचित्त्वथ कालस्य मित्रावरुणसम्भवः ।
वसिष्ठस्तेजसा युक्तो जज्ञे इक्ष्वाकुदैवतम् ॥ ७.५७.७ ॥
കുറച്ചുകാലത്തിനുശേഷം, മിത്രനിൽനിന്നും വരുണനിൽനിന്നും ജനിച്ച, തേജസ്സോടുകൂടിയ വസിഷ്ഠൻ ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിന്റെ ദൈവമായി ജനിച്ചു.
7.57.8
तमिक्ष्वाकुर्महातेजा जातमात्रमनिन्दितम् ।
वव्रे पुरोधसं सौम्य वंशस्यास्य भवाय नः ॥ ७.५७.८ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ ഇക്ഷ്വാകു, ജനിച്ചയുടനെ നിർദോഷനായ അവനെ, ഹേ സൗമ്യാ, നമ്മുടെ ഈ വംശത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി പുരോഹിതനായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
7.57.9
एवं त्वपूर्वदेहस्य वसिष्ठस्य महात्मनः ।
कथितो निर्गमः सौम्य निमेः शृणु यथा ऽभवत् ॥ ७.५७.९ ॥
ഇങ്ങനെ അപൂർവ ശരീരമുള്ള മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠന്റെ ഉത്ഭവം പറയപ്പെട്ടു. ഹേ സൗമ്യാ, നിമിയെക്കുറിച്ച് അത് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചുവെന്ന് കേൾക്കൂ.
7.57.10
दृष्ट्वा विदेहं राजानमृषयः सर्व एव ते ।
तं च ते योजयामासुर्यागदीक्षां मनीषिणः ॥ ७.५७.१० ॥
രാജാവ് വിദേഹനായിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ആ മുനിമാരെല്ലാം, ആ ജ്ഞാനികൾ അദ്ദേഹത്തെ യാഗദീക്ഷയിൽ ചേർത്തു.
7.57.11
तं च देहं नरेन्द्रस्य रक्षन्ति स्म द्विजोत्तमाः ।
गन्धैर्माल्यैश्च वस्त्रैश्च पौरभृत्यसमन्विताः ॥ ७.५७.११ ॥
ആ രാജാവിന്റെ ശരീരത്തെ, ഉത്തമ ദ്വിജന്മാർ പൗരന്മാരും ഭൃത്യരുമായി ചേർന്ന്, സുഗന്ധങ്ങളും മാലകളും വസ്ത്രങ്ങളും കൊണ്ട് സംരക്ഷിച്ചു.
7.57.12
ततो यज्ञे समाप्ते तु भृगुस्तत्रेदमब्रवीत् ।
आनयिष्यामि ते चेतस्तुष्टो ऽस्मि तव पार्थिव ॥ ७.५७.१२ ॥
പിന്നെ യാഗം അവസാനിച്ചപ്പോൾ ഭൃഗു അവിടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, നിന്റെ മനസ്സ് ഞാൻ തിരികെ കൊണ്ടുവരാം; ഞാൻ നിന്നിൽ സന്തുഷ്ടനാണ്."
7.57.13
सुप्रीताश्च सुराः सर्वे निमेश्चेतस्तथाब्रुवन् ।
वरं वरय राजर्षे क्व ते चेतो निरूप्यताम् ॥ ७.५७.१३ ॥
എല്ലാ ദേവന്മാരും അത്യന്തം പ്രസന്നരായി നിമിയോട് പറഞ്ഞു: രാജർഷേ, വരം ചോദിക്കൂ. നിന്റെ മനസ്സ് എന്തിലാണെന്ന് നിശ്ചയിക്കൂ.
7.57.14
एवमुक्तः सुरैः सर्वैर्निमेश्चेतस्तदाब्रवीत् ।
नेत्रेषु सर्वभूतानां वसेयं सुरसत्तमाः ॥ ७.५७.१४ ॥
എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ നിമി പറഞ്ഞു: ദേവശ്രേഷ്ഠരേ, ഞാൻ സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും കണ്ണുകളിൽ വസിക്കട്ടെ.
7.57.15
बाढमित्येव विबुधा निमेश्चेतस्तदा ऽब्रुवन् ।
नेत्रेषु सर्वभूतानां वायुभूतश्चरिष्यसि ॥ ७.५७.१५ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ നിമിയോട് പറഞ്ഞു: ശരി. സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും കണ്ണുകളിൽ വായുരൂപനായി നീ സഞ്ചരിക്കും.
7.57.16
त्वत्कृते च निमिष्यन्ति चक्षूंषि पृथिवीपते ।
वायुभूतेन चरता विश्रमार्थं मुहुर्मुहुः ॥ ७.५७.१६ ॥
ഭൂപതേ, നിന്റെ കാരണത്താൽ കണ്ണുകൾ ഇമവെട്ടുന്നു; വായുരൂപനായി സഞ്ചരിക്കുന്ന നീ വിശ്രമത്തിനായി വീണ്ടും വീണ്ടും (ഇമവെട്ടുന്നു).
7.57.17
एवमुक्त्वा तु विबुधाः सर्वे जग्मुर्यथागतम् ।
ऋषयो ऽपि महात्मानो निमेर्देहं समाहरन् ॥ ७.५७.१७ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് എല്ലാ ദേവന്മാരും വന്ന വഴിയേ മടങ്ങി. മഹാത്മാക്കളായ ഋഷിമാരും നിമിയുടെ ശരീരം ഒരുമിച്ചു ചേർത്തു.
7.57.18
अरणिं तत्र निक्षिप्य मथनं चक्रुरोजसा ।
मन्त्रहोमैर्महात्मानः पुत्रहेतोर्निमेस्तदा ॥ ७.५७.१८ ॥
അവിടെ അരണി വെച്ച് മഹാത്മാക്കൾ ശക്തിയോടെ മഥനം ചെയ്തു. മന്ത്രങ്ങളും ഹോമങ്ങളും കൊണ്ട്, അന്ന് നിമിയുടെ പുത്രന് വേണ്ടി (അവർ ഇതു ചെയ്തു).
7.57.19
अरण्यां मथ्यामानायां प्रादुर्भूतो महातपाः ।
मथनान्मिथिरित्याहुर्जननाज्जनको ऽभवत् ।
यस्माद्विदेहात्सम्भूतो वैदेहस्तु ततः स्मृतः ॥ ७.५७.१९ ॥
അരണി കടഞ്ഞപ്പോൾ മഹാതപസ്വിയായ (മിഥി) പ്രത്യക്ഷനായി. കടഞ്ഞതിനാൽ അദ്ദേഹത്തെ 'മിഥി' എന്നും ജനനത്താൽ 'ജനകൻ' ആയെന്നും പറയുന്നു. വിദേഹനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചതിനാൽ അദ്ദേഹം 'വൈദേഹൻ' എന്ന് സ്മരിക്കപ്പെട്ടു.
7.57.20
एवं विदेहराजश्च जनकः पूर्वको ऽभवत् ।
मिथिर्नाम महातेजास्तेनायं मैथिलो ऽभवत् ॥ ७.५७.२० ॥
ഇങ്ങനെ വിദേഹരാജാവായ ജനകൻ പൂർവ്വികനായി. മഹാതേജസ്വിയായ മിഥി എന്ന പേരുള്ളവൻ; അദ്ദേഹത്താൽ ഇയാൾ 'മൈഥിലൻ' ആയി.