رامايانا فالميكي · السارغا 7.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.58.1
एवं ब्रुवति रामे तु लक्ष्मणः परवीरहा ।
प्रत्युवाच महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ॥ ७.५८.१ ॥
وحين قال راما ذلك، أجاب لاكشمانا، قاهرُ الأبطال الأعداء، ذلك العظيم النفس المتوقد بالجلال.
7.58.2
महदद्भुतमाश्चर्यं विदेहस्य पुरातनम् ।
निर्वृत्तं राजशार्दूल वसिष्ठस्य निमेस्सह ॥ ७.५८.२ ॥
يا نمرَ الملوك، وقعت قديماً معجزةٌ عظيمة وعجيبة بين ملك فيدеха (نيمي) وفاسِشتا.
7.58.3
निमिस्तु क्षत्रियः शूरो विशेषेण च दीक्षितः ।
न क्षमां कृतवान्राजा वसिष्ठस्य महात्मनः ॥ ७.५८.३ ॥
كان نيمي كشاتريا شجاعاً، وقد تهيأ للقربان تحديداً؛ لكنّ الملك لم يُظهر صفحاً تجاه فاسِشتا العظيم النفس.
7.58.4
एवमुक्तस्तु तेनायं श्रीमान् क्षत्रियपुङ्गवः ।
उवाच लक्ष्मणं वाक्यं सर्वशास्त्रविशारदम् ॥ ७.५८.४ ॥
ولما قال لاكشمانا ذلك، قال راما المجيد، أفضل الكشاتريا، هذه الكلمات للكشمانا العارف بجميع الشاستراس.
7.58.5
रामो रमयतां श्रेष्ठो भ्रातरं दीप्ततेजसम् ।
न सर्वत्र क्षमा वीर पुरुषेषु प्रदृश्यते ॥ ७.५८.५ ॥
قال راما، أفضل من يُسعدون الآخرين، لأخيه المتوهج: أيها البطل، لا يُرى الصفح في كل مكان بين الناس.
7.58.6
सौमित्रे दुःसहो रोषो यथा क्षान्तो ययातिना ।
सत्त्वानुगं पुरस्कृत्य तन्निबोध समाहितः ॥ ७.५८.६ ॥
يا ابنَ سومتراء، كما تحمّل ياياتي الغضبَ الذي لا يُطاق، فاجعل طبيعتك الباطنة أمام عينيك واستمع إلى هذا بانتباه.
7.58.7
नहुषस्य सुतो राजा ययातिः पौरवर्धनः ।
तस्य भार्याद्वयं सौम्य रूपेणाप्रतिमं भुवि ॥ ७.५८.७ ॥
كان الملك ياياتي ابن نهوشا، مُنمّي سلالة بورو، له زوجتان، أيها اللطيف، لا مثيل لجمالهما على الأرض.
7.58.8
एका तु तस्य राजर्षेर्नाहुषस्य पुरस्कृता ।
शर्मिष्ठा नाम दैतेयी दुहिता वृषपर्वणः ॥ ७.५८.८ ॥
من بين زوجات ذلك الملك الحكيم، ابن نهوشا، كانت واحدة مُكرَّمة قبل غيرها: شارميشتا، فتاة الدايتيا، ابنة فريشابارفان.
7.58.9
अन्या तूशनसः पत्नी ययातेः पुरुषर्षभ ।
न तु सा दयिता राज्ञो देवयानी सुमध्यमा ॥ ७.५८.९ ॥
وكانت الأخرى زوجة أوشاناس، أيها الثور بين الرجال؛ لكنها لم تكن محبوبة الملك—ديفاياني ذات الخصر الرشيق.
7.58.10
तयोः पुत्रौ तु सम्भूतौ रूपवन्तौ समाहितौ ।
शर्मिष्ठा ऽजनयत्पूरुं देवयानी यदुं तदा ॥ ७.५८.१० ॥
وُلد لهما ابنان وسيمان ضابطان لنفسيهما: فولدت شارميشتا بورو حينها، وولدت ديفاياني ياداو.
7.58.11
पूरुस्तु दयितो राज्ञो गुणैर्मातृकृतेन च ।
ततो दुःखसमाविष्टो यदुर्मातरमब्रवीत् ॥ ७.५८.११ ॥
كان بورو محبوبًا لدى الملك بفضل صفاته وبفضل عناية أمه. فقال ياداو، وقد غلبه الحزن، لأمه.
7.58.12
भार्गवस्य कुले जाता देवस्याक्लिष्टकर्मणः ।
सहसे हृद्गतं दुःखमवमानं च दुःसहम् ॥ ७.५८.१२ ॥
يا أمي، المولودة في سلالة بهريغو، من إله الأعمال التي لا تكلّ: أحتمل الحزن الكامن في قلبي، وإهانةً لا تُحتمل.
7.58.13
आवां च सहितौ देवि प्रविशाव हुताशनम् ।
राजा तु रमतां सार्धं दैत्यपुत्र्या बहुक्षपाः ॥ ७.५८.१३ ॥
أيتها الإلهة، لندخل نحن الاثنتين النار معًا، ولْيَلْهُ الملك مع ابنة الدايتيا ليالي كثيرة.
7.58.14
यदि वा सहनीयं ते मामनुज्ञातुमर्हसि ।
क्षम त्वं न क्षमिष्ये ऽहं मरिष्यामि न संशयः ॥ ७.५८.१४ ॥
إن كان يطاق عندك، فاسمح لي؛ أما أنت فاصبر، ولكنني لن أصبر، وسأموت بلا ريب.
7.58.15
पुत्रस्य भाषितं श्रुत्वा परमार्तस्य रोदतः ।
देवयानी तु सङ्क्रुद्धा सस्मार पितरं तदा ॥ ७.५८.१५ ॥
لما سمعت كلام من كان في غاية الحزن يبكي، تذكّرت ديفاياني، وهي غاضبة، أباها عندئذ.
7.58.16
इङ्गितं तदभिज्ञाय दुहितुर्भार्गवस्तदा ।
आगतस्त्वरितं तत्र देवयानी तु यत्र सा ॥ ७.५८.१६ ॥
ولما فهم بهاركافا (شوكرا) تلك الإشارة من ابنته، جاء مسرعًا إلى المكان الذي كانت فيه ديفاياني.
7.58.17
दृष्ट्वा चाप्रकृतिस्थां तामप्रहृष्टामचेतनाम् ।
पिता दुहितरं वाक्यं किमेतदिति चाब्रवीत् ॥ ७.५८.१७ ॥
ولما رآها على غير حالها المعتادة، غير مسرورة وفاقدة الوعي، قال الأب لابنته: «ما هذا؟»
7.58.18
पृच्छन्तमसकृत्तं वै भार्गवं दीप्ततेजसम् ।
देवयानी तु सङ्क्रुद्धा पितरं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.५८.१८ ॥
إلى بهارغافا (شوكرا) ذي البهاء المتوقّد، وهو يسأل مرارًا، قالت ديفاياني الغاضبة هذه الكلمات لأبيها.
7.58.19
अहमग्निं विषं तीक्ष्णमपो वा मुनिसत्तम ।
भक्षयिष्ये प्रवेक्ष्यामि न तु शक्ष्यामि जीवितुम् ॥ ७.५८.१९ ॥
يا خيرَ الحكماء، سأبتلع النارَ أو السمَّ الحادّ أو الماء، أو أدخل فيه؛ لكنني لن أستطيع أن أعيش.
7.58.20
न मां त्वमवजानीषे दुःखितामवमानिताम् ।
वृक्षस्यावज्ञया ब्रह्मंश्छिद्यन्ते वृक्षजीविनः ॥ ७.५८.२० ॥
أفلا تحتقرني، أنا المتألمة المهانة؟ أيها البراهماني، بازدراء الشجرة يُقطع من يعيشون على الشجرة.
7.58.21
अवज्ञया च राजर्षिः परिभूय च भार्गव ।
मय्यवज्ञां प्रयुङ्क्ते हि न च मां बहु मन्यते ॥ ७.५८.२१ ॥
يا بهاركافا، ذلك الراجارشي يُظهر لي الازدراء بالاحتقار والإهانة، ولا يُكرمني كثيرًا.
7.58.22
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा कोपेनाभिपरिप्लुतः ।
व्याहर्तुमुपचक्राम भार्गवो नहुषात्मजम् ॥ ७.५८.२२ ॥
لما سمع كلامها، استولى الغضب على البهاركافا، فبدأ يخاطب ابن نهوشا.
7.58.23
यस्मान्मामवजानीषे नाहुष त्वं दुरात्मवान् ।
जरया परया जीर्णः शैथिल्यमुपयास्यसि ॥ ७.५८.२३ ॥
يا ابن نهوشا، لأنك تحتقرني، يا شرير القلب، ستُنهكك شيخوخة شديدة وتصل إلى الوهن.
7.58.24
एवमुक्त्वा दुहितरं समाश्वास्य च भार्गवः ।
पुनर्जगाम ब्रह्मर्षिर्भवनं स्वं महायशाः ॥ ७.५८.२४ ॥
قال ذلك، وطمأن ابنته، ثم عاد البراهماريشي البهاركافا العظيم الشهرة إلى مسكنه.
7.58.25
स एवमुक्त्वा द्विजपुङ्गवाग्र्यः सुतां समाश्वास्य च देवयानीम् ।
पुनर्ययौ सूर्यसमानतेजा दत्त्वा च शापं नहुषात्मजाय ॥ ७.५८.२५ ॥
وبعد أن قال ذلك، طمأن أعظم الكبراء بين المولودين مرتين ابنته ديفياني؛ ثم مضى ثانيةً، وهو مساوٍ للشمس في تألقه، بعد أن وجّه لعنةً إلى ابن نهوشا.