Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.58.1
एवं ब्रुवति रामे तु लक्ष्मणः परवीरहा ।
प्रत्युवाच महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ॥ ७.५८.१ ॥
Cuando Rāma así habló, Lakṣmaṇa, matador de héroes enemigos, respondió al magnánimo, que resplandecía con su fulgor.
7.58.2
महदद्भुतमाश्चर्यं विदेहस्य पुरातनम् ।
निर्वृत्तं राजशार्दूल वसिष्ठस्य निमेस्सह ॥ ७.५८.२ ॥
¡Oh tigre entre los reyes! Hubo antaño un gran y asombroso prodigio entre el rey de Videha (Nimi) y Vasiṣṭha.
7.58.3
निमिस्तु क्षत्रियः शूरो विशेषेण च दीक्षितः ।
न क्षमां कृतवान्राजा वसिष्ठस्य महात्मनः ॥ ७.५८.३ ॥
Nimi era un kṣatriya, valiente y especialmente consagrado; sin embargo, el rey no mostró clemencia hacia el magnánimo Vasiṣṭha.
7.58.4
एवमुक्तस्तु तेनायं श्रीमान् क्षत्रियपुङ्गवः ।
उवाच लक्ष्मणं वाक्यं सर्वशास्त्रविशारदम् ॥ ७.५८.४ ॥
Cuando Lakṣmaṇa habló así, el glorioso Rāma, el mejor de los kṣatriyas, dijo estas palabras a Lakṣmaṇa, versado en todas las escrituras.
7.58.5
रामो रमयतां श्रेष्ठो भ्रातरं दीप्ततेजसम् ।
न सर्वत्र क्षमा वीर पुरुषेषु प्रदृश्यते ॥ ७.५८.५ ॥
Rāma, el mejor de quienes deleitan a otros, dijo a su hermano resplandeciente: ¡Oh héroe, la clemencia no se ve en todas partes entre los hombres!
7.58.6
सौमित्रे दुःसहो रोषो यथा क्षान्तो ययातिना ।
सत्त्वानुगं पुरस्कृत्य तन्निबोध समाहितः ॥ ७.५८.६ ॥
¡Oh hijo de Sumitrā! Así como Yayāti soportó una cólera insoportable, ten presente tu naturaleza interior y escucha esto con atención.
7.58.7
नहुषस्य सुतो राजा ययातिः पौरवर्धनः ।
तस्य भार्याद्वयं सौम्य रूपेणाप्रतिमं भुवि ॥ ७.५८.७ ॥
El hijo de Nahuṣa, el rey Yayāti, acrecentador de la estirpe de los Pūru, tenía dos esposas, oh gentil, incomparables en belleza sobre la tierra.
7.58.8
एका तु तस्य राजर्षेर्नाहुषस्य पुरस्कृता ।
शर्मिष्ठा नाम दैतेयी दुहिता वृषपर्वणः ॥ ७.५८.८ ॥
De aquel rey sabio, hijo de Nahuṣa, una esposa era la más honrada: Śarmiṣṭhā por nombre, la doncella daitya, hija de Vṛṣaparvan.
7.58.9
अन्या तूशनसः पत्नी ययातेः पुरुषर्षभ ।
न तु सा दयिता राज्ञो देवयानी सुमध्यमा ॥ ७.५८.९ ॥
La otra era la esposa de Uśanas, oh toro entre los hombres; pero no era la amada del rey—Devayānī, la de cintura esbelta.
7.58.10
तयोः पुत्रौ तु सम्भूतौ रूपवन्तौ समाहितौ ।
शर्मिष्ठा ऽजनयत्पूरुं देवयानी यदुं तदा ॥ ७.५८.१० ॥
Nacieron de ellas dos hijos, hermosos y dominados: Śarmiṣṭhā dio a luz entonces a Pūru, y Devayānī a Yadu.
7.58.11
पूरुस्तु दयितो राज्ञो गुणैर्मातृकृतेन च ।
ततो दुःखसमाविष्टो यदुर्मातरमब्रवीत् ॥ ७.५८.११ ॥
Pūru era querido por el rey, por sus virtudes y por el favor de su madre. Entonces Yadu, abrumado por el dolor, habló a su madre.
7.58.12
भार्गवस्य कुले जाता देवस्याक्लिष्टकर्मणः ।
सहसे हृद्गतं दुःखमवमानं च दुःसहम् ॥ ७.५८.१२ ॥
Nacida en el linaje de Bhṛgu, madre, del dios de hazañas incansables: soporto el dolor alojado en mi corazón y un ultraje insoportable.
7.58.13
आवां च सहितौ देवि प्रविशाव हुताशनम् ।
राजा तु रमतां सार्धं दैत्यपुत्र्या बहुक्षपाः ॥ ७.५८.१३ ॥
Oh diosa, entremos juntas en el fuego; que el rey disfrute con la hija de los Daityas durante muchas noches.
7.58.14
यदि वा सहनीयं ते मामनुज्ञातुमर्हसि ।
क्षम त्वं न क्षमिष्ये ऽहं मरिष्यामि न संशयः ॥ ७.५८.१४ ॥
Si te es soportable, debes permitirme; tú sopórtalo, pero yo no lo soportaré: sin duda moriré.
7.58.15
पुत्रस्य भाषितं श्रुत्वा परमार्तस्य रोदतः ।
देवयानी तु सङ्क्रुद्धा सस्मार पितरं तदा ॥ ७.५८.१५ ॥
Al oír las palabras del que, muy afligido, lloraba, Devayānī, encolerizada, entonces recordó a su padre.
7.58.16
इङ्गितं तदभिज्ञाय दुहितुर्भार्गवस्तदा ।
आगतस्त्वरितं तत्र देवयानी तु यत्र सा ॥ ७.५८.१६ ॥
Comprendiendo aquella señal de su hija, Bhārgava (Śukra) acudió entonces con prontitud al lugar donde estaba Devayānī.
7.58.17
दृष्ट्वा चाप्रकृतिस्थां तामप्रहृष्टामचेतनाम् ।
पिता दुहितरं वाक्यं किमेतदिति चाब्रवीत् ॥ ७.५८.१७ ॥
Al verla fuera de su estado normal, sin alegría y aturdida, el padre dijo a su hija: «¿Qué es esto?»
7.58.18
पृच्छन्तमसकृत्तं वै भार्गवं दीप्ततेजसम् ।
देवयानी तु सङ्क्रुद्धा पितरं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.५८.१८ ॥
Al radiante Bhārgava (Śukra), que preguntaba una y otra vez, Devayānī, encolerizada, dirigió estas palabras a su padre.
7.58.19
अहमग्निं विषं तीक्ष्णमपो वा मुनिसत्तम ।
भक्षयिष्ये प्रवेक्ष्यामि न तु शक्ष्यामि जीवितुम् ॥ ७.५८.१९ ॥
Lo mejor de los sabios, consumiré fuego, veneno agudo o agua, o me sumergiré en ello; pero no podré seguir viviendo.
7.58.20
न मां त्वमवजानीषे दुःखितामवमानिताम् ।
वृक्षस्यावज्ञया ब्रह्मंश्छिद्यन्ते वृक्षजीविनः ॥ ७.५८.२० ॥
¿Acaso no me desprecias, a mí, afligida y humillada? Oh brahmán, por despreciar al árbol, los que viven del árbol son cortados.
7.58.21
अवज्ञया च राजर्षिः परिभूय च भार्गव ।
मय्यवज्ञां प्रयुङ्क्ते हि न च मां बहु मन्यते ॥ ७.५८.२१ ॥
Oh Bhārgava, aquel rājarṣi, con desdén y humillación, me muestra desprecio; no me tiene en mucha estima.
7.58.22
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा कोपेनाभिपरिप्लुतः ।
व्याहर्तुमुपचक्राम भार्गवो नहुषात्मजम् ॥ ७.५८.२२ ॥
Al oír sus palabras, Bhārgava, invadido por la cólera, comenzó a hablar al hijo de Nahuṣa.
7.58.23
यस्मान्मामवजानीषे नाहुष त्वं दुरात्मवान् ।
जरया परया जीर्णः शैथिल्यमुपयास्यसि ॥ ७.५८.२३ ॥
Hijo de Nahuṣa, puesto que me desprecias, de alma perversa, consumido por una vejez extrema, caerás en la debilidad.
7.58.24
एवमुक्त्वा दुहितरं समाश्वास्य च भार्गवः ।
पुनर्जगाम ब्रह्मर्षिर्भवनं स्वं महायशाः ॥ ७.५८.२४ ॥
Habiendo hablado así y consolado a su hija, el brahmarṣi Bhārgava, de gran fama, regresó a su propia morada.
7.58.25
स एवमुक्त्वा द्विजपुङ्गवाग्र्यः सुतां समाश्वास्य च देवयानीम् ।
पुनर्ययौ सूर्यसमानतेजा दत्त्वा च शापं नहुषात्मजाय ॥ ७.५८.२५ ॥
Tras hablar así, el más eminente de los mejores nacidos dos veces consoló a su hija Devayānī; y luego, de un esplendor igual al del sol, pronunció una maldición sobre el hijo de Nahuṣa y se marchó de nuevo.