Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.58.1
एवं ब्रुवति रामे तु लक्ष्मणः परवीरहा ।
प्रत्युवाच महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ॥ ७.५८.१ ॥
Als Rāma so sprach, antwortete Lakṣmaṇa, der Töter feindlicher Helden, dem großherzigen Mann, der vor Glanz strahlte.
7.58.2
महदद्भुतमाश्चर्यं विदेहस्य पुरातनम् ।
निर्वृत्तं राजशार्दूल वसिष्ठस्य निमेस्सह ॥ ७.५८.२ ॥
O Tiger unter den Königen, es geschah einst ein großes und wunderbares Ereignis zwischen dem König von Videha (Nimi) und Vasiṣṭha.
7.58.3
निमिस्तु क्षत्रियः शूरो विशेषेण च दीक्षितः ।
न क्षमां कृतवान्राजा वसिष्ठस्य महात्मनः ॥ ७.५८.३ ॥
Nimi war ein Kṣatriya, tapfer und besonders zum Opfer geweiht; doch der König zeigte dem großherzigen Vasiṣṭha keine Nachsicht.
7.58.4
एवमुक्तस्तु तेनायं श्रीमान् क्षत्रियपुङ्गवः ।
उवाच लक्ष्मणं वाक्यं सर्वशास्त्रविशारदम् ॥ ७.५८.४ ॥
Als Lakṣmaṇa so gesprochen hatte, sprach der glanzvolle Rāma, der Beste der Kṣatriyas, diese Worte zu Lakṣmaṇa, der in allen Schriften bewandert war.
7.58.5
रामो रमयतां श्रेष्ठो भ्रातरं दीप्ततेजसम् ।
न सर्वत्र क्षमा वीर पुरुषेषु प्रदृश्यते ॥ ७.५८.५ ॥
Rāma, der Beste unter denen, die erfreuen, sprach zu seinem strahlenden Bruder: O Held, Nachsicht findet man unter Menschen nicht überall.
7.58.6
सौमित्रे दुःसहो रोषो यथा क्षान्तो ययातिना ।
सत्त्वानुगं पुरस्कृत्य तन्निबोध समाहितः ॥ ७.५८.६ ॥
O Sohn der Sumitrā, so wie Yayāti einen unerträglichen Zorn ertrug, halte deine innere Natur vor Augen und höre dies aufmerksam.
7.58.7
नहुषस्य सुतो राजा ययातिः पौरवर्धनः ।
तस्य भार्याद्वयं सौम्य रूपेणाप्रतिमं भुवि ॥ ७.५८.७ ॥
König Yayāti, Sohn des Nahuṣa, Mehrer des Pūru-Geschlechts, hatte zwei Gattinnen, o Sanfte, unvergleichlich an Schönheit auf Erden.
7.58.8
एका तु तस्य राजर्षेर्नाहुषस्य पुरस्कृता ।
शर्मिष्ठा नाम दैतेयी दुहिता वृषपर्वणः ॥ ७.५८.८ ॥
Von jenem königlichen Weisen, Nahuṣas Sohn, wurde eine Gattin vorangestellt geehrt: Śarmiṣṭhā mit Namen, die Daitya-Jungfrau, Tochter des Vṛṣaparvan.
7.58.9
अन्या तूशनसः पत्नी ययातेः पुरुषर्षभ ।
न तु सा दयिता राज्ञो देवयानी सुमध्यमा ॥ ७.५८.९ ॥
Die andere war die Gattin des Uśanas, o Stier unter den Menschen; doch sie war nicht die Geliebte des Königs—Devayānī, die schlankte Schöne.
7.58.10
तयोः पुत्रौ तु सम्भूतौ रूपवन्तौ समाहितौ ।
शर्मिष्ठा ऽजनयत्पूरुं देवयानी यदुं तदा ॥ ७.५८.१० ॥
Ihnen wurden zwei Söhne geboren, schön und beherrscht: Śarmiṣṭhā gebar damals Pūru, und Devayānī gebar Yadu.
7.58.11
पूरुस्तु दयितो राज्ञो गुणैर्मातृकृतेन च ।
ततो दुःखसमाविष्टो यदुर्मातरमब्रवीत् ॥ ७.५८.११ ॥
Pūru war dem König lieb, durch seine Tugenden und durch die Gunst seiner Mutter. Da sprach Yadu, von Kummer überwältigt, zu seiner Mutter.
7.58.12
भार्गवस्य कुले जाता देवस्याक्लिष्टकर्मणः ।
सहसे हृद्गतं दुःखमवमानं च दुःसहम् ॥ ७.५८.१२ ॥
Aus dem Geschlecht der Bhṛgu geboren, Mutter, des Gottes von unermüdlichen Taten: Ich ertrage den Kummer, der in meinem Herzen wohnt, und eine unerträgliche Schmach.
7.58.13
आवां च सहितौ देवि प्रविशाव हुताशनम् ।
राजा तु रमतां सार्धं दैत्यपुत्र्या बहुक्षपाः ॥ ७.५८.१३ ॥
O Göttin, lasst uns beide gemeinsam ins Feuer gehen; der König aber möge mit der Tochter der Daityas viele Nächte genießen.
7.58.14
यदि वा सहनीयं ते मामनुज्ञातुमर्हसि ।
क्षम त्वं न क्षमिष्ये ऽहं मरिष्यामि न संशयः ॥ ७.५८.१४ ॥
Wenn es dir erträglich ist, so erlaube es mir; du mögest es ertragen, ich aber werde es nicht ertragen – ich werde gewiss sterben.
7.58.15
पुत्रस्य भाषितं श्रुत्वा परमार्तस्य रोदतः ।
देवयानी तु सङ्क्रुद्धा सस्मार पितरं तदा ॥ ७.५८.१५ ॥
Als sie die Worte des tief betrübten, weinenden Mannes hörte, erinnerte sich die zornige Devayānī da an ihren Vater.
7.58.16
इङ्गितं तदभिज्ञाय दुहितुर्भार्गवस्तदा ।
आगतस्त्वरितं तत्र देवयानी तु यत्र सा ॥ ७.५८.१६ ॥
Als er das Zeichen seiner Tochter verstanden hatte, kam Bhārgava (Śukra) da eilends dorthin, wo Devayānī war.
7.58.17
दृष्ट्वा चाप्रकृतिस्थां तामप्रहृष्टामचेतनाम् ।
पिता दुहितरं वाक्यं किमेतदिति चाब्रवीत् ॥ ७.५८.१७ ॥
Als er sie nicht in ihrem gewöhnlichen Zustand sah, nicht froh und wie betäubt, sprach der Vater zu seiner Tochter: »Was ist das?«
7.58.18
पृच्छन्तमसकृत्तं वै भार्गवं दीप्ततेजसम् ।
देवयानी तु सङ्क्रुद्धा पितरं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.५८.१८ ॥
Dem strahlenden Bhārgava (Śukra), der immer wieder fragte, sprach die zornige Devayānī diese Worte zu ihrem Vater.
7.58.19
अहमग्निं विषं तीक्ष्णमपो वा मुनिसत्तम ।
भक्षयिष्ये प्रवेक्ष्यामि न तु शक्ष्यामि जीवितुम् ॥ ७.५८.१९ ॥
Bester der Weisen, ich werde Feuer, scharfes Gift oder Wasser verzehren oder mich hineinbegeben; aber leben kann ich nicht.
7.58.20
न मां त्वमवजानीषे दुःखितामवमानिताम् ।
वृक्षस्यावज्ञया ब्रह्मंश्छिद्यन्ते वृक्षजीविनः ॥ ७.५८.२० ॥
Verachtest du mich nicht, die ich betrübt und gedemütigt bin? O Brahmane, wenn man den Baum verachtet, werden die, die vom Baum leben, gefällt.
7.58.21
अवज्ञया च राजर्षिः परिभूय च भार्गव ।
मय्यवज्ञां प्रयुङ्क्ते हि न च मां बहु मन्यते ॥ ७.५८.२१ ॥
O Bhārgava, jener Rājarṣi zeigt mir durch Verachtung und Demütigung Geringschätzung; er hält mich nicht sehr in Ehren.
7.58.22
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा कोपेनाभिपरिप्लुतः ।
व्याहर्तुमुपचक्राम भार्गवो नहुषात्मजम् ॥ ७.५८.२२ ॥
Als Bhārgava ihre Worte hörte, von Zorn übermannt, begann er zum Sohn des Nahuṣa zu sprechen.
7.58.23
यस्मान्मामवजानीषे नाहुष त्वं दुरात्मवान् ।
जरया परया जीर्णः शैथिल्यमुपयास्यसि ॥ ७.५८.२३ ॥
Sohn des Nahuṣa, weil du mich verachtest, du Bösgesinnter, wirst du durch das übermäßige Alter zerrüttet in Schwäche verfallen.
7.58.24
एवमुक्त्वा दुहितरं समाश्वास्य च भार्गवः ।
पुनर्जगाम ब्रह्मर्षिर्भवनं स्वं महायशाः ॥ ७.५८.२४ ॥
So sprach er und tröstete seine Tochter; dann kehrte der Brahmarṣi Bhārgava, von großem Ruhm, in seine eigene Wohnung zurück.
7.58.25
स एवमुक्त्वा द्विजपुङ्गवाग्र्यः सुतां समाश्वास्य च देवयानीम् ।
पुनर्ययौ सूर्यसमानतेजा दत्त्वा च शापं नहुषात्मजाय ॥ ७.५८.२५ ॥
So sprechend, tröstete der Vorzüglichste unter den besten Zweimalgeborenen seine Tochter Devayānī; dann sprach er, an Glanz der Sonne gleich, einen Fluch über den Sohn Nahuṣas aus und ging wieder fort.