வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.58.1
एवं ब्रुवति रामे तु लक्ष्मणः परवीरहा ।
प्रत्युवाच महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ॥ ७.५८.१ ॥
ராமன் இவ்வாறு கூறியபோது, பகைவீரர்களை அழிப்பவனான லக்ஷ்மணன், தேஜஸால் ஒளிரும் அந்த மகாத்மாவுக்குப் பதில் கூறினான்.
7.58.2
महदद्भुतमाश्चर्यं विदेहस्य पुरातनम् ।
निर्वृत्तं राजशार्दूल वसिष्ठस्य निमेस्सह ॥ ७.५८.२ ॥
அரசர்களுள் புலியே, விதேகனுடைய (நிமியின்) பழைய, மிகப் பெரிய, அற்புதமான அதிசயம் வசிஷ்டருக்கும் நிமிக்கும் இடையே நிகழ்ந்தது.
7.58.3
निमिस्तु क्षत्रियः शूरो विशेषेण च दीक्षितः ।
न क्षमां कृतवान्राजा वसिष्ठस्य महात्मनः ॥ ७.५८.३ ॥
நிமி க்ஷத்திரியனும் வீரனும், குறிப்பாக யாகதீட்சை பெற்றவனும் ஆவான்; ஆனால் அந்த அரசன் மகாத்மா வசிஷ்டரிடம் பொறுமை காட்டவில்லை.
7.58.4
एवमुक्तस्तु तेनायं श्रीमान् क्षत्रियपुङ्गवः ।
उवाच लक्ष्मणं वाक्यं सर्वशास्त्रविशारदम् ॥ ७.५८.४ ॥
லக்ஷ்மணன் இவ்வாறு கூறியதும், செல்வமிக்க அந்த க்ஷத்திரிய சிறந்தவனான ராமன், எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் வல்ல லக்ஷ்மணனிடம் இந்த வார்த்தையைக் கூறினான்.
7.58.5
रामो रमयतां श्रेष्ठो भ्रातरं दीप्ततेजसम् ।
न सर्वत्र क्षमा वीर पुरुषेषु प्रदृश्यते ॥ ७.५८.५ ॥
மகிழ்விப்பவர்களுள் சிறந்தவனான ராமன், ஒளிவீசும் தம்பியிடம் கூறினான்: வீரனே, மனிதர்களிடையே பொறுமை எங்கும் காணப்படுவதில்லை.
7.58.6
सौमित्रे दुःसहो रोषो यथा क्षान्तो ययातिना ।
सत्त्वानुगं पुरस्कृत्य तन्निबोध समाहितः ॥ ७.५८.६ ॥
சௌமித்திரியே, தாங்க முடியாத கோபத்தை யயாதி பொறுத்துக்கொண்டது போல், தன் சத்துவ இயல்பைப் பின்பற்றுவதை முன்னிறுத்தி அதைக் கவனமாகக் கேள்.
7.58.7
नहुषस्य सुतो राजा ययातिः पौरवर्धनः ।
तस्य भार्याद्वयं सौम्य रूपेणाप्रतिमं भुवि ॥ ७.५८.७ ॥
நகுஷனின் மகனான அரசன் யயாதி, பௌரவ வம்சத்தை வளர்த்தவன். அவனுக்கு இரண்டு மனைவியர் இருந்தனர். அவர்கள் பூமியில் அழகில் இணையற்றவர்கள், ஓ சௌம்யா.
7.58.8
एका तु तस्य राजर्षेर्नाहुषस्य पुरस्कृता ।
शर्मिष्ठा नाम दैतेयी दुहिता वृषपर्वणः ॥ ७.५८.८ ॥
அந்த ராஜரிஷி நகுஷனின் மகனுக்கு ஒரு மனைவி இருந்தாள். அவள் முதன்மையாக மதிக்கப்பட்டவள், வ்ருஷபர்வனின் மகளான சர்மிஷ்டா என்ற தைத்தேயி.
7.58.9
अन्या तूशनसः पत्नी ययातेः पुरुषर्षभ ।
न तु सा दयिता राज्ञो देवयानी सुमध्यमा ॥ ७.५८.९ ॥
மற்றவள் உசனஸின் மனைவி; ஓ புருஷரிஷபா, அவள் அரசனுக்கு அன்புக்குரியவள் அல்ல—அழகிய இடையுடைய தேவயானி அவள்.
7.58.10
तयोः पुत्रौ तु सम्भूतौ रूपवन्तौ समाहितौ ।
शर्मिष्ठा ऽजनयत्पूरुं देवयानी यदुं तदा ॥ ७.५८.१० ॥
அவர்களுக்கு அழகும் அடக்கமும் கொண்ட மகன்கள் பிறந்தனர். அப்போது சர்மிஷ்டா பூருவைப் பெற்றாள்; தேவயானி யதுவைப் பெற்றாள்.
7.58.11
पूरुस्तु दयितो राज्ञो गुणैर्मातृकृतेन च ।
ततो दुःखसमाविष्टो यदुर्मातरमब्रवीत् ॥ ७.५८.११ ॥
பூரு தன் குணங்களாலும் தாயின் பொருட்டாலும் அரசனுக்கு அன்புக்குரியவனாக இருந்தான். அப்போது துயரத்தால் நிறைந்த யது தன் தாயிடம் கூறினான்.
7.58.12
भार्गवस्य कुले जाता देवस्याक्लिष्टकर्मणः ।
सहसे हृद्गतं दुःखमवमानं च दुःसहम् ॥ ७.५८.१२ ॥
பிருகு குலத்தில், அயராத செயல்களைச் செய்யும் தேவ (சுக்கிரன்) குடியில் பிறந்தவளே, என் இதயத்தில் உள்ள துயரத்தையும் தாங்க முடியாத அவமானத்தையும் நான் தாங்குகிறேன்.
7.58.13
आवां च सहितौ देवि प्रविशाव हुताशनम् ।
राजा तु रमतां सार्धं दैत्यपुत्र्या बहुक्षपाः ॥ ७.५८.१३ ॥
தேவியே, நாம் இருவரும் சேர்ந்து நெருப்பில் நுழைவோம்; அரசனோ அசுர மகளுடன் பல இரவுகள் மகிழட்டும்.
7.58.14
यदि वा सहनीयं ते मामनुज्ञातुमर्हसि ।
क्षम त्वं न क्षमिष्ये ऽहं मरिष्यामि न संशयः ॥ ७.५८.१४ ॥
உங்களுக்குத் தாங்கக்கூடியதாக இருந்தால், என்னை அனுமதிக்க வேண்டும்; நீங்கள் பொறுத்துக்கொள்ளுங்கள், நான் பொறுக்க மாட்டேன், நிச்சயமாக இறந்துவிடுவேன்.
7.58.15
पुत्रस्य भाषितं श्रुत्वा परमार्तस्य रोदतः ।
देवयानी तु सङ्क्रुद्धा सस्मार पितरं तदा ॥ ७.५८.१५ ॥
மிகவும் துயருற்று அழுதவனின் சொற்களைக் கேட்டு, கோபமடைந்த தேவயானி அப்போது தன் தந்தையை நினைத்தாள்.
7.58.16
इङ्गितं तदभिज्ञाय दुहितुर्भार्गवस्तदा ।
आगतस्त्वरितं तत्र देवयानी तु यत्र सा ॥ ७.५८.१६ ॥
மகளின் அந்தக் குறிப்பை உணர்ந்த பார்கவர் (சுக்ரர்) அப்போது விரைவாக அவள் இருந்த இடத்திற்கு வந்தார்.
7.58.17
दृष्ट्वा चाप्रकृतिस्थां तामप्रहृष्टामचेतनाम् ।
पिता दुहितरं वाक्यं किमेतदिति चाब्रवीत् ॥ ७.५८.१७ ॥
அவள் இயல்பற்ற நிலையில், மகிழ்ச்சியற்று, உணர்வற்றிருப்பதைக் கண்டு, தந்தை மகளிடம், "இது என்ன?" என்றார்.
7.58.18
पृच्छन्तमसकृत्तं वै भार्गवं दीप्ततेजसम् ।
देवयानी तु सङ्क्रुद्धा पितरं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.५८.१८ ॥
பலமுறை கேட்ட ஒளிவீசும் தேஜஸ்வியான பார்கவரிடம், கோபமடைந்த தேவயானி தன் தந்தையிடம் இவ்வாறு சொன்னாள்.
7.58.19
अहमग्निं विषं तीक्ष्णमपो वा मुनिसत्तम ।
भक्षयिष्ये प्रवेक्ष्यामि न तु शक्ष्यामि जीवितुम् ॥ ७.५८.१९ ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, நான் நெருப்பை, கூரிய விஷத்தை அல்லது நீரை உண்பேன்; அல்லது அதில் புகுவேன்; ஆனால் உயிருடன் வாழ மாட்டேன்.
7.58.20
न मां त्वमवजानीषे दुःखितामवमानिताम् ।
वृक्षस्यावज्ञया ब्रह्मंश्छिद्यन्ते वृक्षजीविनः ॥ ७.५८.२० ॥
துன்பமும் அவமானமும் அடைந்த என்னை நீர் அவமதிக்கவில்லையா? பிராமணரே, மரத்தை அவமதித்தால், மரத்தை நம்பி வாழ்பவர்கள் வெட்டுண்டு போவார்கள்.
7.58.21
अवज्ञया च राजर्षिः परिभूय च भार्गव ।
मय्यवज्ञां प्रयुङ्क्ते हि न च मां बहु मन्यते ॥ ७.५८.२१ ॥
பார்கவரே, அந்த அரசரிஷி அவமதித்தும் இகழ்ந்தும் எனக்கு அவமரியாதை காட்டுகிறான்; என்னை மிகவும் மதிப்பதில்லை.
7.58.22
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा कोपेनाभिपरिप्लुतः ।
व्याहर्तुमुपचक्राम भार्गवो नहुषात्मजम् ॥ ७.५८.२२ ॥
அவளுடைய அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, கோபத்தால் நிரம்பிய பார்கவர் நகுஷனின் மகனிடம் பேசத் தொடங்கினார்.
7.58.23
यस्मान्मामवजानीषे नाहुष त्वं दुरात्मवान् ।
जरया परया जीर्णः शैथिल्यमुपयास्यसि ॥ ७.५८.२३ ॥
நகுஷனின் மகனே, நீ என்னை அவமதிப்பதால், தீய உள்ளம் கொண்டவனே, மிகுந்த முதுமையால் நலிந்து பலவீனத்தை அடைவாய்.
7.58.24
एवमुक्त्वा दुहितरं समाश्वास्य च भार्गवः ।
पुनर्जगाम ब्रह्मर्षिर्भवनं स्वं महायशाः ॥ ७.५८.२४ ॥
இவ்வாறு கூறி, தம் மகளுக்கு ஆறுதல் சொல்லி, பெரும் புகழ் பெற்ற பிரம்மரிஷி பார்கவர் மீண்டும் தம் இல்லத்திற்குச் சென்றார்.
7.58.25
स एवमुक्त्वा द्विजपुङ्गवाग्र्यः सुतां समाश्वास्य च देवयानीम् ।
पुनर्ययौ सूर्यसमानतेजा दत्त्वा च शापं नहुषात्मजाय ॥ ७.५८.२५ ॥
இவ்வாறு கூறி, இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர்களுக்கும் முதன்மையானவரான அவர், தம் மகள் தேவயானியை ஆறுதல்படுத்தினார்; சூரியனுக்கு நிகரான தேஜஸ் கொண்ட அவர் நகுஷனின் மகனுக்கு சாபம் அளித்துவிட்டு மீண்டும் சென்றார்.