رامايانا فالميكي · السارغا 7.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.65.1
प्रस्थाप्य च बलं सर्वं मासमात्रोषितः पथि ।
एक एवाशु शत्रुघ्नो जगाम त्वरितं तदा ॥ ७.६५.१ ॥
بعد أن أرسل الجيش كله، ومكث في الطريق شهرًا واحدًا فقط، انطلق شاتروغنا وحده مسرعًا حينها.
7.65.2
द्विरात्रमन्तरे शूर उष्य राघवनन्दनः ।
वाल्मीकेराश्रमं पुण्यमगच्छद्वासमुत्तमम् ॥ ७.६५.२ ॥
بعد أن مكث ليلتين في الطريق، ذهب ذلك البطل بهجة الراغوين إلى ناسك فالميكي المقدس لينال مقامًا رفيعًا.
7.65.3
सो ऽभिवाद्य महात्मानं वाल्मीकिं मुनिसत्तमम् ।
कृताञ्जलिरथो भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.६५.३ ॥
حيّا فالميكي العظيم النفس، أفضل الحكماء، وقال، واقفًا مطبق الكفين، هذه الكلمات.
7.65.4
भगवन्वस्तुमिच्छामि गुरोः कृत्यादिहागतः ।
श्वः प्रभाते गमिष्यामि प्रतीचीं वारुणीं दिशम् ॥ ७.६५.४ ॥
أيها الجليل، أريد أن أقيم هنا؛ لقد جئت بسبب واجب معلّمي. غدًا عند الفجر سأنطلق نحو الجهة الغربية لفارونا.
7.65.5
शत्रुघ्नस्य वचः श्रुत्वा प्रहस्य मुनिपुङ्गवः ।
प्रत्युवाच महात्मानं स्वागतं ते महायशः ॥ ७.६५.५ ॥
لما سمع أقوال شاتروغنا، ابتسم أفضل الحكماء وأجاب ذلك العظيم النفس: أهلاً بك، أيها المشهور العظيم.
7.65.6
स्वमाश्रममिदं सौम्य राघवाणां कुलस्य हि ।
आसनं पाद्यमर्ध्यं च निर्विशङ्कः प्रतीच्छ मे ॥ ७.६५.६ ॥
يا لطيف، هذه الخلوة هي لك حقًا، فهي لأسرة الراغوين. فاقبل مني بلا تردد مقعدًا وماءً للقدمين وقربانَ إكرام.
7.65.7
प्रतिगृह्य तदा पूजां फलमूलं च भोजनम् ।
भक्षयामास काकुत्स्थस्तृप्तिं च परमां गतः ॥ ७.६५.७ ॥
ثم قبل الإكرام، فأكل كاكُتستها طعام الثمار والجذور، وبلغ أعلى درجات الرضا.
7.65.8
स भुक्त्वा फलमूलं च महर्षिं तमुवाच ह ।
इयं यज्ञविभूतिस्ते कस्याश्रमसमीपतः ॥ ७.६५.८ ॥
بعد أن أكل الثمار والجذور، قال للحكيم العظيم: "هذا البهاء القرباني لك، قرب مسكن من هو؟"
7.65.9
तत्तस्य भाषितं श्रुत्वा वाल्मीकिर्वाक्यमब्रवीत् ।
शत्रुघ्न शृणु यस्येदं बभूवायतनं पुरा ॥ ७.६५.९ ॥
فلما سمع كلامه قال فالميكي: "يا شاتروغنا، اسمع: هذا كان في القديم مسكن من كان."
7.65.10
युष्माकं पूर्वको राजा सौदासस्तस्य भूपतेः ।
पुत्रो वीरसहो नाम वीर्यवानतिधार्मिकः ॥ ७.६५.१० ॥
كان سلفكم الملك ساودأسا؛ وابن ذلك الملك اسمه فيرساها، شديد البأس وبالغ التقوى.
7.65.11
स बाल एव सौदासो मृगयामुपचक्रमे ।
चञ्चूर्यमाणं ददृशे स शूरो राक्षसद्वयम् ॥ ७.६५.११ ॥
وكان ساودأسا لا يزال غلاماً حين شرع في الصيد، فرأى ذلك البطل اثنين من الراكشاسا يتجولان.
7.65.12
शार्दूलरूपिणौ घोरौ मृगान्बहुसहस्रशः ।
भक्षमाणावसन्तुष्टौ पर्याप्तिं नैव जग्मतुः ॥ ७.६५.१२ ॥
كان الرجلان من الراكشاسا المرعبين في هيئة النمر يلتهمان الغزلان بالآلاف، ولم يشبعا قط ولم يبلغا الكفاية.
7.65.13
स तु तौ राक्षसौ दृष्ट्वा निर्मृगं च वनं कृतम् ।
क्रोधेन महता ऽ ऽविष्टो जघानैकं महेषुणा ॥ ७.६५.१३ ॥
فلما رأى ذينك الراكشسين وقد صار الغابة خالية من الغزلان، استولى عليه غضب عظيم، فضرب أحدهما بسهم عظيم.
7.65.14
विनिपात्य तमेकं तु सौदासः पुरुषर्षभः ।
विज्वरो विगतामार्षो हतं रक्षो ह्युदैक्षत ॥ ७.६५.१४ ॥
فلما أسقط ذلك الواحد، نظر سوداسا، خير الرجال، المتحرر من الحمى ومن غضبه، إلى الراكشس المقتول.
7.65.15
निरीक्षमाणं तं दृष्ट्वा सहायं तस्य रक्षसः ।
सन्तापमकरोद्घोरं सौदासं चेदमब्रवीत् ॥ ७.६५.१५ ॥
فلما رأى رفيق ذلك الراكشس يراقبه، أحدث في سوداسا حزنا شديدا، وقال هذا الكلام.
7.65.16
यस्मादनपराधं त्वं सहायं मम जघ्निवान् ।
तस्मात्तवापि पापिष्ठ प्रदास्यामि प्रतिक्रियाम् ॥ ७.६५.१६ ॥
لأنك قتلت رفيقي دون ذنب، فلذلك أيها الأشد إثما، سأجازيك أنت أيضا.
7.65.17
एवमुक्त्वा तु तद्राक्षस्तत्रैवान्तरधीयत ।
कालपर्याययोगेन राजा मित्रसहो ऽभवत् ॥ ७.६५.१७ ॥
وبعد أن قال هذا، اختفى ذلك الراكشس في الحال، وبمرور الزمن صار الملك ميترا ساها.
7.65.18
राजापि यजते यज्ञमस्याश्रमसमीपतः ।
अश्वमेधं महायज्ञं तं वसिष्ठो ऽभ्यपालयत् ॥ ७.६५.१८ ॥
وكان الملك يقيم أيضا قرب الصومعة القربان العظيم المسمى أشفاميدها، وحفظ فاسيشتها ذلك القربان.
7.65.19
तत्र यज्ञो महानासीद्बहुवर्षगणायुतः ।
समृद्धः परया लक्ष्म्या देवयज्ञसमो ऽभवत् ॥ ७.६५.१९ ॥
وقعت هناك قربان عظيم دام سنين كثيرة، عشرات الآلاف من الدورات؛ وقد ازدهر بأسمى البهاء حتى صار مماثلاً لقربان الآلهة.
7.65.20
अथावसाने यज्ञस्य पूर्ववैरमनुस्मरन् ।
वसिष्ठरूपी राजानमिति होवाच राक्षसः ॥ ७.६५.२० ॥
ثم في نهاية القربان، إذ تذكّر عداوته القديمة، قال الراكشاسا الذي اتخذ صورة فاسيشثا للملك هكذا.
7.65.21
अस्य यज्ञस्य जातो ऽन्तः सामिषं भोजनं मम ।
दीयतामिह शीघ्रं वै नात्र कार्या विचारणा ॥ ७.६५.२१ ॥
لقد انتهى هذا القربان؛ فليُقدَّم لي هنا طعام فيه لحم سريعًا، ولا حاجة إلى تردّد في هذا.
7.65.22
तच्छ्रुत्वा व्याहृतं वाक्यं रक्षसा ब्रह्मरूपिणा ।
भक्ष्यसंस्कारकुशलमुवाच पृथिवीपतिः ॥ ७.६५.२२ ॥
لما سمع ملك الأرض، البارع في إعداد الطعام، تلك الكلمات التي قالها الراكشاسا في هيئة البراهمي، قال:
7.65.23
हविष्यं सामिषं स्वादु यथा भवति भोजनम् ।
तथा कुरुष्व शीघ्रं वै परितुष्येद्यथा गुरुः ॥ ७.६५.२३ ॥
أعدّ طعامًا نقيًّا يصلح للقربان، فيه لحم ولذيذ، واصنعه سريعًا حتى يرضى المعلم تمامًا.
7.65.24
शासनात्पार्थिवेन्द्रस्य सूदः सम्भ्रान्तमानसः ।
स राक्षसः पुनस्तत्र सूदवेषमथाकरोत् ॥ ७.६५.२४ ॥
بأمر الملك مضى الطاهي وقد اضطرب قلبه، فتشكّل الراكشاسا هناك ثانيةً بهيئة طاهٍ.
7.65.25
स मानुषमथो मांसं पार्थिवाय न्यवेदयत् ।
इदं स्वादु हविष्यं च सामिषं चान्नमाहृतम् ॥ ७.६५.२५ ॥
قدّم للملك لحم إنسان، قائلاً: هذا طعام لذيذ وطاهر، جيء به مع اللحم.
7.65.26
स भोजनं वसिष्ठाय पत्न्या सार्धमुपाहरत् ।
मदयन्त्या नरव्याघ्र सामिषं रक्षसा हृतम् ॥ ७.६५.२६ ॥
جلب الطعام لفاسيشتا مع زوجته؛ يا نمر الرجال، كان طعاماً مع اللحم حمله الراكشاسا عن طريق مدايانتي.
7.65.27
ज्ञात्वा तदामिषं विप्रो मानुषं भाजनं गतम् ।
क्रोधेन महता ऽ ऽविष्टो व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.६५.२७ ॥
وعندما علم البراهمي أن ذلك اللحم وُضع في إناء بشري، استولى عليه غضب شديد فأخذ يتكلم.
7.65.28
यस्मात्त्वं भोजनं राजन्ममैतद्दातुमिच्छसि ।
तस्माद्भोजनमेतत्ते भविष्यति न संशयः ॥ ७.६५.२८ ॥
لأنك تريد أن تعطيني هذا الطعام أيها الملك، فسيكون هذا الطعام لك؛ لا شك في ذلك.
7.65.29
ततः क्रुद्धस्तु सौदासस्तोयं जग्राह पाणिना ।
वसिष्ठं शप्तुमारेभे भार्या चैनमवारयत् ॥ ७.६५.२९ ॥
فأخذ سودساس الغاضب الماء بيده وشرع يلعن فاسيشتا؛ فمنعته زوجته.
7.65.30
राजन्प्रभुर्यतो ऽस्माकं वसिष्ठो भगवानृषिः ।
प्रतिशप्तुं न शक्तस्त्वं देवतुल्यं पुरोधसम् ॥ ७.६५.३० ॥
أيها الملك، سيدنا هو الحكيم المبجل فاسيشتا؛ لست قادراً على أن تلعن بالمقابل الكاهن الخاص الذي يعادل الإله.
7.65.31
ततः क्रोधमयं तोयं तेजोबलसमन्वितम् ।
व्यसर्जयत धर्मात्मा ततः पादौ सिषेच च ॥ ७.६५.३१ ॥
فأطلق ذو النفس الصالحة ماءً مملوءًا بالغضب، موصوفًا بقوة نار التقشف، ورشّ به قدمي الملك.
7.65.32
तेनास्य राज्ञस्तौ पादौ तदा कल्माषतां गतौ ।
तदाप्रभृति राजा ऽसौ सौदासः सुमहायशाः ।
कल्माषपादः संवृत्तः ख्यातश्चैव तथा नृपः ॥ ७.६५.३२ ॥
بذلك الماء صارت قدما الملك في الحال مرقطتين، ومن ذلك الحين صار ذلك الملك سَوْدَاسَا ذو الشهرة العظيمة معروفًا باسم كَلْمَاشَاپَادَا، ذي القدمين المرقطتين.
7.65.33
स राजा सह पत्न्या वै प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः ।
पुनर्वसिष्ठं प्रोवाच यदुक्तं ब्रह्मरूपिणा ॥ ७.६५.३३ ॥
ذلك الملك، منحنيًا مرارًا مع زوجته، قال لفاسيشتا مرة أخرى ما كان قد قاله ذو هيئة البراهمن.
7.65.34
तच्छ्रुत्वा पार्थिवेन्द्रस्य रक्षसा विकृतं च तत् ।
पुनः प्रोवाच राजानं वसिष्ठः पुरुषर्षभम् ॥ ७.६५.३४ ॥
فلما سمع فاسيشتا كلام سيد الملوك، وأنه قد حُرّف بفعل رَاكْشَاسَا، قال للملك مرة أخرى، وهو خير الرجال.
7.65.35
मया रोषपरीतेन यदिदं व्याहृतं वचः ।
नैतच्छक्यं वृथा कर्तुं प्रदास्यामि च ते वरम् ॥ ७.६५.३५ ॥
ما قلته بهذه الكلمة وقد غلبني الغضب لا يمكن إبطاله عبثًا؛ غير أني سأمنحك نعمة.
7.65.36
कालो द्वादश वर्षाणि शापस्यान्तो भविष्यति ।
मत्प्रासादाच्च राजेन्द्र व्यतीतं न स्मरिष्यसि ॥ ७.६५.३६ ॥
سيكون اثنتا عشرة سنة من الزمن نهاية اللعنة؛ وأيها الملك الأعظم، بفضلي لن تتذكر ما قد مضى.
7.65.37
एवं स राजा तं शापमुपभुज्यारिसूदनः ।
प्रतिलेभे पुना राज्यं प्रजाश्चैवान्वपालयत् ॥ ७.६५.३७ ॥
وهكذا، ذلك الملك مُبيد الأعداء، بعد أن تحمّل تلك اللعنة، استعاد مملكته ثانيةً وحمى رعيته.
7.65.38
तस्य कल्माषपादस्य यज्ञस्यायतनं शुभम् ।
आश्रमस्य समीपे ऽस्य यन्मां पृच्छसि राघव ॥ ७.६५.३८ ॥
يقع الموضع المبارك لقربان كالماشابادا قرب هذه الصومعة، أيها الراغافا، وهو ما تسألني عنه.
7.65.39
तस्य तां पार्थिवेन्द्रस्य कथां श्रुत्वा सुदारुणाम् ।
विवेश पर्णशालायां महर्षिमभिवाद्य च ॥ ७.६५.३९ ॥
وبعد أن سمع تلك الحكاية المروّعة لسيّد الملوك، وحيّا الحكيم العظيم، دخل كوخ الأوراق.