Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.65.1
प्रस्थाप्य च बलं सर्वं मासमात्रोषितः पथि ।
एक एवाशु शत्रुघ्नो जगाम त्वरितं तदा ॥ ७.६५.१ ॥
Habiendo enviado a todo el ejército y habiéndose detenido solo un mes en el camino, entonces Śatrughna partió solo, con rapidez.
7.65.2
द्विरात्रमन्तरे शूर उष्य राघवनन्दनः ।
वाल्मीकेराश्रमं पुण्यमगच्छद्वासमुत्तमम् ॥ ७.६५.२ ॥
Habiendo permanecido dos noches en el intermedio, aquel valiente deleite de los Raghus fue al sagrado ashrama de Vālmīki para una excelente morada.
7.65.3
सो ऽभिवाद्य महात्मानं वाल्मीकिं मुनिसत्तमम् ।
कृताञ्जलिरथो भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.६५.३ ॥
Saludó con reverencia al magnánimo Vālmīki, el mejor de los sabios, y, de pie con las manos juntas, pronunció estas palabras.
7.65.4
भगवन्वस्तुमिच्छामि गुरोः कृत्यादिहागतः ।
श्वः प्रभाते गमिष्यामि प्रतीचीं वारुणीं दिशम् ॥ ७.६५.४ ॥
Venerable señor, deseo quedarme aquí; he venido por el deber de mi maestro. Mañana al amanecer partiré hacia la dirección occidental de Varuṇa.
7.65.5
शत्रुघ्नस्य वचः श्रुत्वा प्रहस्य मुनिपुङ्गवः ।
प्रत्युवाच महात्मानं स्वागतं ते महायशः ॥ ७.६५.५ ॥
Habiendo oído las palabras de Śatrughna, el mejor de los sabios sonrió y respondió a aquel magnánimo: Bienvenido, oh tú de gran fama.
7.65.6
स्वमाश्रममिदं सौम्य राघवाणां कुलस्य हि ।
आसनं पाद्यमर्ध्यं च निर्विशङ्कः प्रतीच्छ मे ॥ ७.६५.६ ॥
Gentil amigo, este ashrama es verdaderamente tuyo, pues es de la estirpe de los Raghus. Sin vacilar, acepta de mí un asiento, agua para los pies y una ofrenda de honor.
7.65.7
प्रतिगृह्य तदा पूजां फलमूलं च भोजनम् ।
भक्षयामास काकुत्स्थस्तृप्तिं च परमां गतः ॥ ७.६५.७ ॥
Entonces, habiendo aceptado el honor, Kākutstha comió la comida de frutos y raíces y alcanzó la suprema saciedad.
7.65.8
स भुक्त्वा फलमूलं च महर्षिं तमुवाच ह ।
इयं यज्ञविभूतिस्ते कस्याश्रमसमीपतः ॥ ७.६५.८ ॥
Habiendo comido los frutos y raíces, dijo a aquel gran sabio: "¿Junto al ashrama de quién está esta gloria de tu sacrificio?"
7.65.9
तत्तस्य भाषितं श्रुत्वा वाल्मीकिर्वाक्यमब्रवीत् ।
शत्रुघ्न शृणु यस्येदं बभूवायतनं पुरा ॥ ७.६५.९ ॥
Al oír sus palabras, Vālmīki dijo: "Śatrughna, escucha: esta fue en otro tiempo la morada de aquel de quien se trata."
7.65.10
युष्माकं पूर्वको राजा सौदासस्तस्य भूपतेः ।
पुत्रो वीरसहो नाम वीर्यवानतिधार्मिकः ॥ ७.६५.१० ॥
Vuestro antepasado fue el rey Saudāsa; el hijo de aquel rey se llamaba Vīrasaha, poderoso y sumamente justo.
7.65.11
स बाल एव सौदासो मृगयामुपचक्रमे ।
चञ्चूर्यमाणं ददृशे स शूरो राक्षसद्वयम् ॥ ७.६५.११ ॥
Siendo aún niño, Saudāsa emprendió la caza; aquel valiente vio a dos rākṣasas que vagaban.
7.65.12
शार्दूलरूपिणौ घोरौ मृगान्बहुसहस्रशः ।
भक्षमाणावसन्तुष्टौ पर्याप्तिं नैव जग्मतुः ॥ ७.६५.१२ ॥
Dos terribles rākṣasas con forma de tigre devoraban miles de ciervos, pero nunca quedaban saciados ni llegaban a satisfacerse.
7.65.13
स तु तौ राक्षसौ दृष्ट्वा निर्मृगं च वनं कृतम् ।
क्रोधेन महता ऽ ऽविष्टो जघानैकं महेषुणा ॥ ७.६५.१३ ॥
Al ver a aquellos dos rākṣasas y al bosque convertido en un lugar sin ciervos, poseído por gran cólera, abatió a uno con una gran flecha.
7.65.14
विनिपात्य तमेकं तु सौदासः पुरुषर्षभः ।
विज्वरो विगतामार्षो हतं रक्षो ह्युदैक्षत ॥ ७.६५.१४ ॥
Habiendo derribado a aquel, Saudāsa, el mejor de los hombres, libre de la fiebre y con la ira apagada, contempló al rākṣasa muerto.
7.65.15
निरीक्षमाणं तं दृष्ट्वा सहायं तस्य रक्षसः ।
सन्तापमकरोद्घोरं सौदासं चेदमब्रवीत् ॥ ७.६५.१५ ॥
Al ver al compañero de aquel rākṣasa que lo observaba, causó a Saudāsa una terrible aflicción y le habló así.
7.65.16
यस्मादनपराधं त्वं सहायं मम जघ्निवान् ।
तस्मात्तवापि पापिष्ठ प्रदास्यामि प्रतिक्रियाम् ॥ ७.६५.१६ ॥
Porque has matado a mi compañero sin ofensa alguna, por eso, oh el más pecador, también a ti te daré su retribución.
7.65.17
एवमुक्त्वा तु तद्राक्षस्तत्रैवान्तरधीयत ।
कालपर्याययोगेन राजा मित्रसहो ऽभवत् ॥ ७.६५.१७ ॥
Tras decir esto, aquel rākṣasa desapareció en el acto, y por el curso del tiempo llegó a ser el rey Mitrasaha.
7.65.18
राजापि यजते यज्ञमस्याश्रमसमीपतः ।
अश्वमेधं महायज्ञं तं वसिष्ठो ऽभ्यपालयत् ॥ ७.६५.१८ ॥
El rey también celebraba cerca del ermitaño el gran sacrificio llamado Aśvamedha, y Vasiṣṭha protegió aquel sacrificio.
7.65.19
तत्र यज्ञो महानासीद्बहुवर्षगणायुतः ।
समृद्धः परया लक्ष्म्या देवयज्ञसमो ऽभवत् ॥ ७.६५.१९ ॥
Allí se celebró un gran sacrificio, que duró muchos años, decenas de miles de ciclos; próspero con suprema majestad, se volvió igual al sacrificio de los dioses.
7.65.20
अथावसाने यज्ञस्य पूर्ववैरमनुस्मरन् ।
वसिष्ठरूपी राजानमिति होवाच राक्षसः ॥ ७.६५.२० ॥
Entonces, al final del sacrificio, recordando su antigua enemistad, el rākṣasa que había tomado la forma de Vasiṣṭha habló así al rey.
7.65.21
अस्य यज्ञस्य जातो ऽन्तः सामिषं भोजनं मम ।
दीयतामिह शीघ्रं वै नात्र कार्या विचारणा ॥ ७.६५.२१ ॥
Este sacrificio ha llegado a su fin. Que se me dé aquí, pronto, una comida con carne; en esto no hay lugar a deliberación.
7.65.22
तच्छ्रुत्वा व्याहृतं वाक्यं रक्षसा ब्रह्मरूपिणा ।
भक्ष्यसंस्कारकुशलमुवाच पृथिवीपतिः ॥ ७.६५.२२ ॥
Al oír esas palabras pronunciadas por el rākṣasa con forma de brahmán, el señor de la tierra, diestro en preparar alimentos, dijo:
7.65.23
हविष्यं सामिषं स्वादु यथा भवति भोजनम् ।
तथा कुरुष्व शीघ्रं वै परितुष्येद्यथा गुरुः ॥ ७.६५.२३ ॥
Prepara una comida como ofrenda pura, con carne y sabrosa; hazla pronto, para que el maestro quede plenamente satisfecho.
7.65.24
शासनात्पार्थिवेन्द्रस्य सूदः सम्भ्रान्तमानसः ।
स राक्षसः पुनस्तत्र सूदवेषमथाकरोत् ॥ ७.६५.२४ ॥
Por orden del rey, el cocinero se fue con la mente agitada. Entonces el rākṣasa volvió a tomar allí la forma de un cocinero.
7.65.25
स मानुषमथो मांसं पार्थिवाय न्यवेदयत् ।
इदं स्वादु हविष्यं च सामिषं चान्नमाहृतम् ॥ ७.६५.२५ ॥
Le ofreció al rey carne humana, diciendo: este es un alimento sabroso y puro, traído con carne.
7.65.26
स भोजनं वसिष्ठाय पत्न्या सार्धमुपाहरत् ।
मदयन्त्या नरव्याघ्र सामिषं रक्षसा हृतम् ॥ ७.६५.२६ ॥
Trajo la comida para Vasiṣṭha junto con su esposa; oh tigre entre los hombres, era alimento con carne, llevado por el rākṣasa por medio de Madayantī.
7.65.27
ज्ञात्वा तदामिषं विप्रो मानुषं भाजनं गतम् ।
क्रोधेन महता ऽ ऽविष्टो व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.६५.२७ ॥
Al saber que aquella carne había sido puesta en un recipiente humano, el brahmán, poseído por gran ira, comenzó a hablar.
7.65.28
यस्मात्त्वं भोजनं राजन्ममैतद्दातुमिच्छसि ।
तस्माद्भोजनमेतत्ते भविष्यति न संशयः ॥ ७.६५.२८ ॥
Porque deseas darme esta comida, oh rey, esta comida será tuya; no hay duda.
7.65.29
ततः क्रुद्धस्तु सौदासस्तोयं जग्राह पाणिना ।
वसिष्ठं शप्तुमारेभे भार्या चैनमवारयत् ॥ ७.६५.२९ ॥
Entonces Saudāsa, enfurecido, tomó agua en la mano y comenzó a maldecir a Vasiṣṭha; su esposa lo detuvo.
7.65.30
राजन्प्रभुर्यतो ऽस्माकं वसिष्ठो भगवानृषिः ।
प्रतिशप्तुं न शक्तस्त्वं देवतुल्यं पुरोधसम् ॥ ७.६५.३० ॥
Oh rey, nuestro señor es el venerable sabio Vasiṣṭha; no eres capaz de maldecir a cambio al sacerdote doméstico, igual a un dios.
7.65.31
ततः क्रोधमयं तोयं तेजोबलसमन्वितम् ।
व्यसर्जयत धर्मात्मा ततः पादौ सिषेच च ॥ ७.६५.३१ ॥
Entonces el de alma justa derramó agua llena de ira y dotada del poder del fuego ascético, y con ella roció ambos pies del rey.
7.65.32
तेनास्य राज्ञस्तौ पादौ तदा कल्माषतां गतौ ।
तदाप्रभृति राजा ऽसौ सौदासः सुमहायशाः ।
कल्माषपादः संवृत्तः ख्यातश्चैव तथा नृपः ॥ ७.६५.३२ ॥
Con aquella agua los dos pies del rey se volvieron al instante manchados; desde entonces aquel rey, Saudāsa de gran renombre, fue conocido con el nombre de Kalmāṣapāda, el de pies manchados.
7.65.33
स राजा सह पत्न्या वै प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः ।
पुनर्वसिष्ठं प्रोवाच यदुक्तं ब्रह्मरूपिणा ॥ ७.६५.३३ ॥
Aquel rey, inclinándose una y otra vez junto con su esposa, volvió a hablar a Vasiṣṭha lo que había dicho el de forma brahmánica.
7.65.34
तच्छ्रुत्वा पार्थिवेन्द्रस्य रक्षसा विकृतं च तत् ।
पुनः प्रोवाच राजानं वसिष्ठः पुरुषर्षभम् ॥ ७.६५.३४ ॥
Habiendo oído aquella palabra del señor de los reyes y que había sido alterada por un rākṣasa, Vasiṣṭha volvió a hablar al rey, el mejor de los hombres.
7.65.35
मया रोषपरीतेन यदिदं व्याहृतं वचः ।
नैतच्छक्यं वृथा कर्तुं प्रदास्यामि च ते वरम् ॥ ७.६५.३५ ॥
Lo que dije con esta palabra, dominado por la ira, no puede hacerse vano; sin embargo, te concederé un don.
7.65.36
कालो द्वादश वर्षाणि शापस्यान्तो भविष्यति ।
मत्प्रासादाच्च राजेन्द्र व्यतीतं न स्मरिष्यसि ॥ ७.६५.३६ ॥
Doce años de tiempo serán el fin de la maldición; y, oh señor de los reyes, por mi favor no recordarás lo pasado.
7.65.37
एवं स राजा तं शापमुपभुज्यारिसूदनः ।
प्रतिलेभे पुना राज्यं प्रजाश्चैवान्वपालयत् ॥ ७.६५.३७ ॥
Así, aquel rey, destructor de enemigos, tras soportar aquella maldición, recuperó su reino y de nuevo protegió a sus súbditos.
7.65.38
तस्य कल्माषपादस्य यज्ञस्यायतनं शुभम् ।
आश्रमस्य समीपे ऽस्य यन्मां पृच्छसि राघव ॥ ७.६५.३८ ॥
El lugar auspicioso del sacrificio de Kalmāṣapāda está cerca de este ermitaño, oh Rāghava, sobre el cual me preguntas.
7.65.39
तस्य तां पार्थिवेन्द्रस्य कथां श्रुत्वा सुदारुणाम् ।
विवेश पर्णशालायां महर्षिमभिवाद्य च ॥ ७.६५.३९ ॥
Habiendo oído aquel relato espantoso del señor de los reyes, y tras saludar al gran sabio, entró en la cabaña de hojas.