رامايانا فالميكي · السارغا 7.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.69.1
तच्छ्रुत्वा भाषितं तस्य शत्रुघ्नस्य महात्मनः ।
क्रोधामाहारयत्तीव्रं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.६९.१ ॥
وحين سمع كلام شاتروغنا العظيم، اشتعل غضبًا شديدًا وقال: "قف، قف!"
7.69.2
पाणौ पाणिं विनिष्पिष्य दन्तान्कटकटाय्य च ।
लवणो रघुशार्दूलमाह्वयामास चासकृत् ॥ ७.६९.२ ॥
ضغط لافانا يدًا على يد وصرّ بأسنانه، فتحدّى نمر آل رغو مرارًا وتكرارًا.
7.69.3
तं ब्रुवाणं तथा वाक्यं लवणं घोरदर्शनम् ।
शत्रुघ्नो देवशत्रुघ्न इदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.६९.३ ॥
فقال شاتروغنا، مُهلك أعداء الآلهة، هذه الكلمات للافانا الذي كان يتكلم هكذا وله منظر مرعب.
7.69.4
न शत्रुघ्नस्तथा जातो यथा ऽन्ये निर्जितास्त्वया ।
तदद्य बाणाभिहतो व्रज त्वं यमसादनम् ॥ ७.६९.४ ॥
لم يُولد شاتروغنا ليُهزم على يدك كما هُزم غيره. فاذهب اليوم، وقد أصابتك سهامي، إلى مسكن يَما.
7.69.5
ऋषयो ऽप्यद्य पापात्मन्मया त्वां निहतं रणे ।
पश्यन्तु विप्रा विद्वांसस्त्रिदशा इव रावणम् ॥ ७.६९.५ ॥
أيها الآثم! ليشهد اليوم الحكماء والبراهمة العالِمون والآلهة مقتلك على يدي في المعركة، كما شهدت الآلهة مقتل راوانا.
7.69.6
त्वयि मद्बाणनिर्दग्धे पतिते ऽद्य निशाचर ।
पुरे जनपदे चापि क्षेममेव भविष्यति ॥ ७.६९.६ ॥
أيها الساري في الليل! إذا سقطتَ اليوم محروقًا بسهامي، فسيعمّ السلام المدينة والريف بلا شك.
7.69.7
अद्य मद्बाहुनिष्क्रान्तः शरो वज्रनिभाननः ।
प्रवेक्ष्यते ते हृदयं पद्ममंशुरिवार्कजः ॥ ७.६९.७ ॥
اليوم سيدخل السهم المنطلق من ذراعي، ذو الرأس كالصاعقة، إلى قلبك كما تدخل أشعة الشمس إلى اللوتس.
7.69.8
एवमुक्तो महावृक्षं लवणः क्रोधमूर्च्छितः ।
शत्रुघ्नोरसि चिक्षेप स च तं शतधाच्छिनत् ॥ ७.६९.८ ॥
فلما قيل له ذلك، رمى لَوانا، وقد غلبه الغضب، شجرةً عظيمة على صدر شاتروغنا؛ فقطعها هذا إلى مئة قطعة.
7.69.9
तद्दृष्ट्वा विफलं कर्म राक्षसः पुनरेव तु ।
पादपान्सुबहून्गृह्य शत्रुघ्नायासृजद्बली ॥ ७.६९.९ ॥
فلما رأى الراكشاسا أن فعله ذهب سدى، أخذ من جديد أشجارا كثيرة وقذفها على شاتروغنا.
7.69.10
शत्रुघ्नश्चापि तेजस्वी वृक्षानापततो बहून् ।
त्रिभिश्चतुर्भिरेकैकं चिच्छेद नतपर्वभिः ॥ ७.६९.१० ॥
وقطع الشجاع شاتروغنا كل واحدة من الأشجار الكثيرة المنقضّة عليه بثلاثة أو أربعة سهام ذات عُقَد منحنية.
7.69.11
ततो बाणमयं वर्षं व्यसृजद्राक्षसोरसि ।
शत्रुघ्नो वीर्यसम्पन्नो विव्यथे न स राक्षसः ॥ ७.६९.११ ॥
ثم أمطر الشجاع شاتروغنا صدر الراكشاسا وابلا من السهام، لكن ذلك الراكشاسا لم يتألم.
7.69.12
ततः प्रहस्य लवणो वृक्षमुद्यम्य वीर्यवान् ।
शिरस्यभ्यहनच्छूरं स्रस्ताङ्गः स मुमोह वै ॥ ७.६९.१२ ॥
ثم ضحك لَوانا القوي، فرفع شجرة وضرب البطل شاتروغنا على رأسه، فارتخت أطرافه وأُغمي عليه.
7.69.13
तस्मिन्निपतिते वीरे हाहाकारो महानभूत् ।
ऋषीणां देवसङ्घानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ॥ ७.६९.१३ ॥
وحين سقط ذلك البطل، ارتفع صراخ عظيم من الحكماء وجماعات الآلهة والغاندهارفا والأبساراس.
7.69.14
तमवज्ञाय तु हतं शत्रुघ्नं भुवि पातितम् ।
रक्षो लब्धान्तरमपि न विवेश स्वमालयम् ॥ ७.६९.१४ ॥
لكن الراكشاسا، إذ ظن شاتروغنا قد قُتل وسقط على الأرض، لم يدخل مسكنه رغم أنه وجد فرصة.
7.69.15
नापि शूलं प्रजग्राह तं दृष्ट्वा भुवि पातितम् ।
ततो हत इति ज्ञात्वा तान्भक्षान्समुदावहत् ॥ ७.६९.१५ ॥
ولما رآه ساقطاً على الأرض لم يرفع حتى رمحه، ثم حين تيقن أنه قُتل حمل تلك الأطعمة وذهب بها.
7.69.16
मुहूर्ताल्लब्धसञ्ज्ञस्तु पुनस्तस्थौ धृतायुधः ।
शत्रुघ्नो वै पुरद्वारि ऋषिभिः सम्प्रपूजितः ॥ ७.६९.१६ ॥
وبعد لحظة استعاد شاتروغنا وعيه، فنهض ثانية حاملاً سلاحه ووقف عند باب المدينة، مكرَّماً إكراماً عظيماً من الحكماء.
7.69.17
ततो दिव्यममोघं तं जग्राह शरमुत्तमम् ।
ज्वलन्तं तेजसा घोरं पूरयन्तं दिशो दश ॥ ७.६९.१७ ॥
ثم أخذ ذلك السهم الإلهي المنفلت الذي لا يخيب، الممتاز، المتوهج بنوره، المرعب، المالئ للجهات العشر.
7.69.18
वज्राननं वज्रवेगं मेरुमन्दरसन्निभम् ।
नतं पर्वसु सर्वेषु संयुगेष्वपराजितम् ॥ ७.६९.१८ ॥
ذو رأس كالصاعقة، وسرعة كالصاعقة، شبيه بجبلي ميرو وماندارا، لا ينحني عند أي مفصل، لا يُقهر في كل المعارك.
7.69.19
असृक्चन्दनदिग्धाङ्गं चारुपत्रं पतत्रिणम् ।
दानवेन्द्राचलेन्द्राणामसुराणां च दारणम् ॥ ७.६९.१९ ॥
ذلك الطائر الذي جسده مطلي كأنه صندل من دم، ذو الريش الجميل، كان ممزّق سادة الدانافا والأسورا الشبيهين بملوك الجبال.
7.69.20
तं दीप्तमिव कालाग्निं युगान्ते समुपस्थिते ।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि परित्रासमुपागमन् ॥ ७.६९.२० ॥
لما رأوه متوهجاً كنار الزمان التي تظهر عند نهاية العصر، أصيبت جميع الكائنات بالذعر.
7.69.21
सदेवासुरगन्धर्वं मुनिभिः साप्सरोगणम् ।
जगद्धि सर्वमस्वस्थं पितामहमुपस्थितम् ॥ ७.६९.२१ ॥
مع الآلهة والأسورا والغاندهارفا والحكماء وجموع الأبسارا، جاء العالم كله مضطرباً إلى الجد.
7.69.22
उवाच देवदेवेशं वरदं प्रपितामहम् ।
देवानां भयसंमोहो लोकानां सङ्क्षयं प्रति ॥ ७.६९.२२ ॥
قالوا لإله الآلهة، واهب النعم، الجد الأكبر: خوف الآلهة وحيرتهم تشيران إلى هلاك العوالم.
7.69.23
नेदृशं दृष्टपूर्वं च न श्रुतं प्रपितामह ।
देवानां भयसम्मोहो लोकानां सङ्क्षयं प्रति ॥ ७.६९.२३ ॥
يا جدنا الأكبر، لم يُر ولم يُسمع مثل هذا من قبل. خوف الآلهة وحيرتهم تشيران إلى هلاك العوالم.
7.69.24
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः ।
भयकारणमाचष्ट लोकानामभयङ्करः ।
उवाच मधुरां वाणीं शृणुध्वं सर्वदेवताः ॥ ७.६९.२४ ॥
فلما سمع كلامهم، أعلن براهما، جد العوالم ومانح الأمان للعوالم، سبب الخوف، وقال بصوت عذب: اسمعوا، أيها الآلهة جميعاً.
7.69.25
वधाय लवणस्याजौ शरः शत्रुघ्नधारितः ।
तेजसा तस्य सम्मूढाः सर्वे स्मः सुरसत्तमाः ॥ ७.६९.२५ ॥
هذا هو السهم الذي حمله شاتروغنا في المعركة لقتل لافانا. وقد أذهل نوره جميعنا، نحن خيار الآلهة، فصرنا جميعاً في حيرة.
7.69.26
एष पूर्वस्य देवस्य लोककर्तुः सनातनः ।
शरस्तेजोमयो वत्सा येन वै भयमागतम् ॥ ७.६९.२६ ॥
هذا هو السهم المتوهج للإله الأزلي الأول، خالق العوالم. يا أحبائي، بسببه حلّ الخوف علينا حقاً.
7.69.27
एष वै कैटभस्यार्थे मधुनश्च महाशरः ।
सृष्टो महात्मना तेन वधार्थे दैत्ययोस्तयोः ॥ ७.६९.२७ ॥
لقد خلق هذا السهم العظيم ذلك العظيم النفس لأجل كايتابها ومادهو، لقتل ذينك الشيطانين.
7.69.28
एक एव प्रजानाति विष्णुस्तेजोमयं शरम् ।
एषा एव तनुः पूर्वा विष्णोस्तस्य महात्मनः ॥ ७.६९.२८ ॥
لا يعرف هذا السهم المتوهج إلا فيشنو وحده. إنه في الحقيقة الصورة الأولى لذلك الفيشنو عظيم النفس.
7.69.29
इतो गच्छत पश्यध्वं वध्यमानं महात्मना ।
रामानुजेन वीरेण लवणं राक्षसोत्तमम् ॥ ७.६९.२९ ॥
اذهبوا من هنا وانظروا: لافانا، أفضل الراكشاسا، يُقتل على يد الأخ الأصغر الشجاع لراما، عظيم النفس.
7.69.30
तस्य ते देवदेवस्य निशम्य वचनं सुराः ।
आजग्मुर्यत्र युध्येते शत्रुघ्नलवणावुभौ ॥ ७.६९.३० ॥
لما سمعت الآلهة كلمات إله الآلهة، جاءت إلى المكان الذي كان يقاتل فيه شاتروغنا ولافانا كلاهما.
7.69.31
तं शरं दिव्यसङ्काशं शत्रुघ्नकरधारितम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि युगान्ताग्निमिवोत्थितम् ॥ ७.६९.३१ ॥
رأت جميع الكائنات ذلك السهم الشبيه بالإلهي، المرفوع في يد شاتروغنا، منتصباً كنار نهاية العصر.
7.69.32
अकाशमावृतं दृष्ट्वा देवैर्हि रघुनन्दनः ।
सिंहनादं भृशं कृत्वा ददर्श लक्षणं पुनः ॥ ७.६९.३२ ॥
لما رأى السماء مغطاة بالآلهة، أطلق بهجة الراغوين زئير الأسد بقوة، ثم نظر مجددا إلى لاكشمانا.
7.69.33
आहूतश्च पुनस्तेन शत्रुघ्नेन महात्मना ।
लवणः क्रोधसंयुक्तो युद्धाय समुपस्थितः ॥ ७.६९.३३ ॥
تحداه مجددا الكريم شاتروغنا، فتقدم لافانا مملوءا بالغضب للقتال.
7.69.34
आकर्णात्स विकृष्याथ तद्धनुर्धन्विनां वरः ।
तं मुमोच महाबाणं लवणस्य महोरसि ॥ ७.६९.३४ ॥
ثم شد أمهر الرماة ذلك القوس حتى أذنه، وأطلق ذلك السهم العظيم على صدر لافانا العريض.
7.69.35
उरस्तस्य विदार्याशु प्रविवेश रसातलम् ॥ ७.६९.३५ ॥
فخرق صدره سريعا ودخل العالم السفلي.
7.69.36
गत्वा रसातलं दिव्यः शरो विबुधपूजितः ।
पुनरेवागमत्तूर्णमिक्ष्वाकुकुलनन्दनम् ॥ ७.६९.३६ ॥
بعد أن ذهب إلى العالم السفلي، عاد ذلك السهم الإلهي المكرم من الآلهة سريعا إلى بهجة سلالة إكشفاكو.
7.69.37
शत्रुघ्नशरनिर्भिन्नो लवणः स निशाचरः ।
पपात सहसा भूमौ वज्राहत इवाचलः ॥ ७.६९.३७ ॥
سقط اللاكشاسا لافانا، المخترق بسهم شاترُغنا، فجأة إلى الأرض، كجبل ضربته صاعقة.
7.69.38
तच्च शूलं महत्तेन हते लवणराक्षसे ।
पश्यतां सर्वदेवानां रुद्रस्य वशमन्वगात् ॥ ७.६९.३८ ॥
ولما قُتل الراكشاسا لافانا، عادت تلك الشوكة العظيمة إلى سلطان رودرا، والآلهة كلها تنظر.
7.69.39
एकेषुपातेन भृशं निपात्य लोकत्रयस्यापि रघुप्रवीरः ।
विनिर्बभावुत्तमचापबाणस्तमः प्रणुद्येव सहस्ररश्मिः ॥ ७.६९.३९ ॥
بعد أن أسقطه تمامًا بضربة سهم واحد، مع أنه كان رعبًا للعوالم الثلاثة، أشرق بطل الراغوس بقوسه وسهمه الممتازين، كالشمس ذات الألف شعاع تبدد الظلام.
7.69.40
ततो हि देवा ऋषिपन्नगाश्च प्रपूजिरे ह्यप्सरसश्च सर्वाः ।
दिष्ट्या जयो दाशरथेरवाप्तस्त्यक्त्वा भयं सर्प इव प्रशान्तः ॥ ७.६९.४० ॥
فكرّمه حينئذ الآلهة والحكماء والثعابين وجميع الأبسارا. وبحسن الحظ نال ابن داشاراثا النصر، وإذ طرح الخوف عنه صار هادئًا كالثعبان.