ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.69.1
तच्छ्रुत्वा भाषितं तस्य शत्रुघ्नस्य महात्मनः ।
क्रोधामाहारयत्तीव्रं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.६९.१ ॥
ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಶತ್ರುಘ್ನನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನು ತೀವ್ರ ಕೋಪಗೊಂಡು, "ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು!" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
7.69.2
पाणौ पाणिं विनिष्पिष्य दन्तान्कटकटाय्य च ।
लवणो रघुशार्दूलमाह्वयामास चासकृत् ॥ ७.६९.२ ॥
ಲವಣನು ಕೈಯಿಂದ ಕೈ ಉಜ್ಜಿ, ಹಲ್ಲು ಕಡಿಯುತ್ತಾ ರಘುಕುಲ ಸಿಂಹನನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಸವಾಲು ಹಾಕಿದನು.
7.69.3
तं ब्रुवाणं तथा वाक्यं लवणं घोरदर्शनम् ।
शत्रुघ्नो देवशत्रुघ्न इदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.६९.३ ॥
ಹಾಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ಲವಣನಿಗೆ, ದೇವಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಶತ್ರುಘ್ನನು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.69.4
न शत्रुघ्नस्तथा जातो यथा ऽन्ये निर्जितास्त्वया ।
तदद्य बाणाभिहतो व्रज त्वं यमसादनम् ॥ ७.६९.४ ॥
ಶತ್ರುಘ್ನನು ಬೇರೆಯವರು ನಿನ್ನಿಂದ ಸೋತಂತೆ ಜನ್ಮ ತಳೆದವನಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ನೀನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗು.
7.69.5
ऋषयो ऽप्यद्य पापात्मन्मया त्वां निहतं रणे ।
पश्यन्तु विप्रा विद्वांसस्त्रिदशा इव रावणम् ॥ ७.६९.५ ॥
ಓ ಪಾಪಿಷ್ಠನೇ! ಇಂದು ರಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಂದ ನೀನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಋಷಿಗಳು, ವಿಪ್ರರು, ವಿದ್ವಾಂಸರು ನೋಡಲಿ—ದೇವತೆಗಳು ರಾವಣನನ್ನು ನೋಡಿದಂತೆ.
7.69.6
त्वयि मद्बाणनिर्दग्धे पतिते ऽद्य निशाचर ।
पुरे जनपदे चापि क्षेममेव भविष्यति ॥ ७.६९.६ ॥
ಓ ರಾತ್ರಿಚರನೇ! ಇಂದು ನನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸುಟ್ಟು ನೀನು ಬಿದ್ದರೆ, ಪುರದಲ್ಲಿಯೂ ಜನಪದದಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ಷೇಮವೇ ಉಂಟಾಗುವುದು.
7.69.7
अद्य मद्बाहुनिष्क्रान्तः शरो वज्रनिभाननः ।
प्रवेक्ष्यते ते हृदयं पद्ममंशुरिवार्कजः ॥ ७.६९.७ ॥
ಇಂದು ನನ್ನ ಬಾಹುವಿನಿಂದ ಹೊರಟ ವಜ್ರಸದೃಶ ಮುಖದ ಬಾಣವು ನಿನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ, ಸೂರ್ಯಕಿರಣ ಕಮಲವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ.
7.69.8
एवमुक्तो महावृक्षं लवणः क्रोधमूर्च्छितः ।
शत्रुघ्नोरसि चिक्षेप स च तं शतधाच्छिनत् ॥ ७.६९.८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಕೋಪದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತನಾದ ಲವಣನು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮರವನ್ನು ಶತ್ರುಘ್ನನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು; ಅವನು ಅದನ್ನು ನೂರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.69.9
तद्दृष्ट्वा विफलं कर्म राक्षसः पुनरेव तु ।
पादपान्सुबहून्गृह्य शत्रुघ्नायासृजद्बली ॥ ७.६९.९ ॥
ಅದು ನಿಷ್ಫಲವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಬಲಶಾಲಿ ರಾಕ್ಷಸನು ಮತ್ತೆ ಅನೇಕ ಮರಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಶತ್ರುಘ್ನನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.
7.69.10
शत्रुघ्नश्चापि तेजस्वी वृक्षानापततो बहून् ।
त्रिभिश्चतुर्भिरेकैकं चिच्छेद नतपर्वभिः ॥ ७.६९.१० ॥
ತೇಜಸ್ವಿ ಶತ್ರುಘ್ನನು ಬಂದು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಅನೇಕ ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ಬಾಗಿದ ಗಂಟಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.69.11
ततो बाणमयं वर्षं व्यसृजद्राक्षसोरसि ।
शत्रुघ्नो वीर्यसम्पन्नो विव्यथे न स राक्षसः ॥ ७.६९.११ ॥
ನಂತರ ವೀರ್ಯಸಂಪನ್ನ ಶತ್ರುಘ್ನನು ರಾಕ್ಷಸನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ನೋವಿಗೆ ಒಳಗಾಗಲಿಲ್ಲ.
7.69.12
ततः प्रहस्य लवणो वृक्षमुद्यम्य वीर्यवान् ।
शिरस्यभ्यहनच्छूरं स्रस्ताङ्गः स मुमोह वै ॥ ७.६९.१२ ॥
ನಂತರ ನಗುತ್ತ ಬಲಶಾಲಿ ಲವಣನು ಒಂದು ಮರವನ್ನು ಎತ್ತಿ ವೀರ ಶತ್ರುಘ್ನನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದನು; ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಸಡಿಲಗೊಂಡು ಅವನು ಮೂರ್ಛಿತನಾದನು.
7.69.13
तस्मिन्निपतिते वीरे हाहाकारो महानभूत् ।
ऋषीणां देवसङ्घानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ॥ ७.६९.१३ ॥
ಆ ವೀರನು ಬಿದ್ದಾಗ ಮಹಾ ಹಾಹಾಕಾರ ಉಂಟಾಯಿತು; ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವಗಣಗಳಲ್ಲಿ, ಗಂಧರ್ವರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರಲ್ಲಿಯೂ.
7.69.14
तमवज्ञाय तु हतं शत्रुघ्नं भुवि पातितम् ।
रक्षो लब्धान्तरमपि न विवेश स्वमालयम् ॥ ७.६९.१४ ॥
ಆದರೆ ಶತ್ರುಘ್ನನು ಸತ್ತು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕರೂ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿಲ್ಲ.
7.69.15
नापि शूलं प्रजग्राह तं दृष्ट्वा भुवि पातितम् ।
ततो हत इति ज्ञात्वा तान्भक्षान्समुदावहत् ॥ ७.६९.१५ ॥
ಅವನು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಶೂಲವನ್ನೂ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಸತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿದು ಆ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಒಯ್ದನು.
7.69.16
मुहूर्ताल्लब्धसञ्ज्ञस्तु पुनस्तस्थौ धृतायुधः ।
शत्रुघ्नो वै पुरद्वारि ऋषिभिः सम्प्रपूजितः ॥ ७.६९.१६ ॥
ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರಳಿದ ಶತ್ರುಘ್ನನು ಆಯುಧ ಧರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ನಗರದ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ನಿಂತನು; ಋಷಿಗಳಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
7.69.17
ततो दिव्यममोघं तं जग्राह शरमुत्तमम् ।
ज्वलन्तं तेजसा घोरं पूरयन्तं दिशो दश ॥ ७.६९.१७ ॥
ಆಗ ಅವನು ಆ ದಿವ್ಯ, ಅಮೋಘ, ಉತ್ತಮ ಬಾಣವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು; ಅದು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಾ, ಭಯಂಕರವಾಗಿ, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಿತ್ತು.
7.69.18
वज्राननं वज्रवेगं मेरुमन्दरसन्निभम् ।
नतं पर्वसु सर्वेषु संयुगेष्वपराजितम् ॥ ७.६९.१८ ॥
ವಜ್ರದ ಮೊನೆಯುಳ್ಳದ್ದು, ವಜ್ರದ ವೇಗವುಳ್ಳದ್ದು, ಮೇರು-ಮಂದರ ಪರ್ವತಗಳಂತಿರುವುದು; ಎಲ್ಲಾ ಕೀಲುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬಾಗದಿರುವುದು, ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಸೋಲದಿರುವುದು.
7.69.19
असृक्चन्दनदिग्धाङ्गं चारुपत्रं पतत्रिणम् ।
दानवेन्द्राचलेन्द्राणामसुराणां च दारणम् ॥ ७.६९.१९ ॥
ರಕ್ತವೆಂಬ ಚಂದನ ಲೇಪಿತ ದೇಹದ, ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಆ ಪಕ್ಷಿ, ದಾನವರನ್ನು ಮತ್ತು ಪರ್ವತದಂತಹ ಅಸುರರನ್ನು ಸೀಳುವವನು.
7.69.20
तं दीप्तमिव कालाग्निं युगान्ते समुपस्थिते ।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि परित्रासमुपागमन् ॥ ७.६९.२० ॥
ಯುಗಾಂತದಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಭಯಭೀತರಾದವು.
7.69.21
सदेवासुरगन्धर्वं मुनिभिः साप्सरोगणम् ।
जगद्धि सर्वमस्वस्थं पितामहमुपस्थितम् ॥ ७.६९.२१ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಕಳವಳಗೊಂಡು ಪಿತಾಮಹನ ಬಳಿ ಬಂದಿತು.
7.69.22
उवाच देवदेवेशं वरदं प्रपितामहम् ।
देवानां भयसंमोहो लोकानां सङ्क्षयं प्रति ॥ ७.६९.२२ ॥
ದೇವದೇವ, ವರದಾತ ಪ್ರಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಅವರು ಹೇಳಿದರು: ದೇವತೆಗಳ ಭಯ ಮತ್ತು ಮೋಹ, ಲೋಕಗಳ ನಾಶದ ಕಡೆಗೆ.
7.69.23
नेदृशं दृष्टपूर्वं च न श्रुतं प्रपितामह ।
देवानां भयसम्मोहो लोकानां सङ्क्षयं प्रति ॥ ७.६९.२३ ॥
ಓ ಪ್ರಪಿತಾಮಹ, ಇಂಥದ್ದನ್ನು ಹಿಂದೆಂದೂ ನೋಡಿಲ್ಲ ಕೇಳಿಲ್ಲ. ದೇವತೆಗಳ ಭಯ ಮತ್ತು ಮೋಹ, ಲೋಕಗಳ ನಾಶದ ಕಡೆಗೆ.
7.69.24
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः ।
भयकारणमाचष्ट लोकानामभयङ्करः ।
उवाच मधुरां वाणीं शृणुध्वं सर्वदेवताः ॥ ७.६९.२४ ॥
ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಲೋಕಗಳ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡುವವನು, ಭಯದ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಮಧುರ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೇ, ಕೇಳಿರಿ.
7.69.25
वधाय लवणस्याजौ शरः शत्रुघ्नधारितः ।
तेजसा तस्य सम्मूढाः सर्वे स्मः सुरसत्तमाः ॥ ७.६९.२५ ॥
ಲವಣನ ವಧೆಗಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಘ್ನನು ಹಿಡಿದ ಬಾಣ ಇದು. ಅದರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾವೆಲ್ಲ ದೇವೋತ್ತಮರು ಮೂರ್ಛಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ.
7.69.26
एष पूर्वस्य देवस्य लोककर्तुः सनातनः ।
शरस्तेजोमयो वत्सा येन वै भयमागतम् ॥ ७.६९.२६ ॥
ಇದು ಲೋಕಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ಪ್ರಾಚೀನ ಶಾಶ್ವತ ದೇವನ ತೇಜೋಮಯ ಬಾಣ. ಮಕ್ಕಳೇ, ಇದರಿಂದಲೇ ಭಯ ಉಂಟಾಯಿತು.
7.69.27
एष वै कैटभस्यार्थे मधुनश्च महाशरः ।
सृष्टो महात्मना तेन वधार्थे दैत्ययोस्तयोः ॥ ७.६९.२७ ॥
ಈ ಮಹಾಬಾಣವನ್ನು ಕೈಟಭ ಮತ್ತು ಮಧುವಿಗಾಗಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಆ ಇಬ್ಬರು ದೈತ್ಯರ ವಧೆಗಾಗಿ.
7.69.28
एक एव प्रजानाति विष्णुस्तेजोमयं शरम् ।
एषा एव तनुः पूर्वा विष्णोस्तस्य महात्मनः ॥ ७.६९.२८ ॥
ಈ ತೇಜೋಮಯ ಬಾಣವನ್ನು ಒಬ್ಬ ವಿಷ್ಣುವೇ ಬಲ್ಲನು. ಇದೇ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆದಿರೂಪ.
7.69.29
इतो गच्छत पश्यध्वं वध्यमानं महात्मना ।
रामानुजेन वीरेण लवणं राक्षसोत्तमम् ॥ ७.६९.२९ ॥
ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗಿ ನೋಡಿ: ಮಹಾತ್ಮನೂ ರಾಮನ ವೀರ ಕಿರಿಯ ತಮ್ಮನೂ ಆದವನಿಂದ ರಾಕ್ಷಸೋತ್ತಮ ಲವಣನು ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
7.69.30
तस्य ते देवदेवस्य निशम्य वचनं सुराः ।
आजग्मुर्यत्र युध्येते शत्रुघ्नलवणावुभौ ॥ ७.६९.३० ॥
ದೇವದೇವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವತೆಗಳು ಶತ್ರುಘ್ನ ಮತ್ತು ಲವಣ ಇಬ್ಬರೂ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
7.69.31
तं शरं दिव्यसङ्काशं शत्रुघ्नकरधारितम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि युगान्ताग्निमिवोत्थितम् ॥ ७.६९.३१ ॥
ಶತ್ರುಘ್ನನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಆ ದಿವ್ಯಸದೃಶ ಬಾಣವನ್ನು ಯುಗಾಂತಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಎದ್ದಿದ್ದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಭೂತಗಳು ನೋಡಿದವು.
7.69.32
अकाशमावृतं दृष्ट्वा देवैर्हि रघुनन्दनः ।
सिंहनादं भृशं कृत्वा ददर्श लक्षणं पुनः ॥ ७.६९.३२ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಆಕಾಶ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಘುನಂದನನು ಬಲವಾದ ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
7.69.33
आहूतश्च पुनस्तेन शत्रुघ्नेन महात्मना ।
लवणः क्रोधसंयुक्तो युद्धाय समुपस्थितः ॥ ७.६९.३३ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಶತ್ರುಘ್ನನಿಂದ ಮತ್ತೆ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಲವಣನು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬಂದನು.
7.69.34
आकर्णात्स विकृष्याथ तद्धनुर्धन्विनां वरः ।
तं मुमोच महाबाणं लवणस्य महोरसि ॥ ७.६९.३४ ॥
ಆಗ ಬಿಲ್ಗಾರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕಿವಿಯವರೆಗೆ ಎಳೆದು ಲವಣನ ವಿಶಾಲ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಆ ಮಹಾಬಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
7.69.35
उरस्तस्य विदार्याशु प्रविवेश रसातलम् ॥ ७.६९.३५ ॥
ಅವನ ಎದೆಯನ್ನು ಬೇಗನೆ ಸೀಳಿ ಅದು ರಸಾತಲಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು.
7.69.36
गत्वा रसातलं दिव्यः शरो विबुधपूजितः ।
पुनरेवागमत्तूर्णमिक्ष्वाकुकुलनन्दनम् ॥ ७.६९.३६ ॥
ರಸಾತಲಕ್ಕೆ ಹೋದ ಆ ದಿವ್ಯ ಬಾಣ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತವಾದದ್ದು, ಬೇಗನೆ ಮತ್ತೆ ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ಕುಲದ ಆನಂದನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿತು.
7.69.37
शत्रुघ्नशरनिर्भिन्नो लवणः स निशाचरः ।
पपात सहसा भूमौ वज्राहत इवाचलः ॥ ७.६९.३७ ॥
ಶತ್ರುಘ್ನನ ಬಾಣದಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ರಾಕ್ಷಸ ಲವಣನು ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು, ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆದ ಪರ್ವತದಂತೆ.
7.69.38
तच्च शूलं महत्तेन हते लवणराक्षसे ।
पश्यतां सर्वदेवानां रुद्रस्य वशमन्वगात् ॥ ७.६९.३८ ॥
ಲವಣ ರಾಕ್ಷಸನು ಹತನಾದಾಗ, ಆ ಮಹಾ ತ್ರಿಶೂಲವು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ರುದ್ರನ ವಶಕ್ಕೆ ಮರಳಿತು.
7.69.39
एकेषुपातेन भृशं निपात्य लोकत्रयस्यापि रघुप्रवीरः ।
विनिर्बभावुत्तमचापबाणस्तमः प्रणुद्येव सहस्ररश्मिः ॥ ७.६९.३९ ॥
ಒಂದೇ ಬಾಣದ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದ ಅವನನ್ನು ಉರುಳಿಸಿ, ರಘುವೀರನು ಉತ್ತಮ ಧನುಸ್ಸು ಬಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಕತ್ತಲನ್ನು ಓಡಿಸುವ ಸಹಸ್ರರಶ್ಮಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
7.69.40
ततो हि देवा ऋषिपन्नगाश्च प्रपूजिरे ह्यप्सरसश्च सर्वाः ।
दिष्ट्या जयो दाशरथेरवाप्तस्त्यक्त्वा भयं सर्प इव प्रशान्तः ॥ ७.६९.४० ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ನಾಗರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಅಪ್ಸರೆಯರು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು. ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ದಶರಥನ ಮಗನಿಗೆ ಜಯ ದೊರೆಯಿತು; ಭಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಹಾವಿನಂತೆ ಅವನು ಶಾಂತನಾದನು.