വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.69.1
तच्छ्रुत्वा भाषितं तस्य शत्रुघ्नस्य महात्मनः ।
क्रोधामाहारयत्तीव्रं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.६९.१ ॥
മഹാത്മാവായ ശത്രുഘ്നന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവൻ കഠിനമായ കോപം കൊണ്ടു, "നിൽക്കൂ, നിൽക്കൂ!" എന്നു പറഞ്ഞു.
7.69.2
पाणौ पाणिं विनिष्पिष्य दन्तान्कटकटाय्य च ।
लवणो रघुशार्दूलमाह्वयामास चासकृत् ॥ ७.६९.२ ॥
ലവണൻ കൈയോടു കൈ അമർത്തി, പല്ലുകൾ കടിച്ചുകൊണ്ട്, രഘുകുലസിംഹനെ വീണ്ടും വീണ്ടും വെല്ലുവിളിച്ചു.
7.69.3
तं ब्रुवाणं तथा वाक्यं लवणं घोरदर्शनम् ।
शत्रुघ्नो देवशत्रुघ्न इदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.६९.३ ॥
ആ വിധം സംസാരിച്ച ഭയങ്കര രൂപമുള്ള ലവണനോട്, ദേവശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ശത്രുഘ്നൻ ഈ വാക്കു പറഞ്ഞു.
7.69.4
न शत्रुघ्नस्तथा जातो यथा ऽन्ये निर्जितास्त्वया ।
तदद्य बाणाभिहतो व्रज त्वं यमसादनम् ॥ ७.६९.४ ॥
ശത്രുഘ്നൻ മറ്റുള്ളവർ നിന്നാൽ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ ജനിച്ചവനല്ല. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് അമ്പുകളേറ്റ് നീ യമലോകത്തേക്കു പോകൂ.
7.69.5
ऋषयो ऽप्यद्य पापात्मन्मया त्वां निहतं रणे ।
पश्यन्तु विप्रा विद्वांसस्त्रिदशा इव रावणम् ॥ ७.६९.५ ॥
പാപിയായവനേ! ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ എന്നാൽ നീ കൊല്ലപ്പെടുന്നത് ഋഷിമാരും വിപ്രരും പണ്ഡിതരും കാണട്ടെ—ദേവന്മാർ രാവണനെ കണ്ടതുപോലെ.
7.69.6
त्वयि मद्बाणनिर्दग्धे पतिते ऽद्य निशाचर ।
पुरे जनपदे चापि क्षेममेव भविष्यति ॥ ७.६९.६ ॥
രാക്ഷസാ! ഇന്ന് എന്റെ അമ്പുകളാൽ ദഹിച്ച് നീ വീണാൽ, നഗരത്തിലും രാജ്യത്തിലും ക്ഷേമം മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ.
7.69.7
अद्य मद्बाहुनिष्क्रान्तः शरो वज्रनिभाननः ।
प्रवेक्ष्यते ते हृदयं पद्ममंशुरिवार्कजः ॥ ७.६९.७ ॥
ഇന്ന് എന്റെ ബാഹുവിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട വജ്രസമാനമുഖമുള്ള ബാണം നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രവേശിക്കും, സൂര്യരശ്മി താമരയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതുപോലെ.
7.69.8
एवमुक्तो महावृक्षं लवणः क्रोधमूर्च्छितः ।
शत्रुघ्नोरसि चिक्षेप स च तं शतधाच्छिनत् ॥ ७.६९.८ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ ക്രോധത്താൽ മൂർച്ഛിതനായ ലവണൻ ഒരു വലിയ മരം ശത്രുഘ്നന്റെ മാറത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു; അദ്ദേഹം അതിനെ നൂറു കഷണങ്ങളായി ഛേദിച്ചു.
7.69.9
तद्दृष्ट्वा विफलं कर्म राक्षसः पुनरेव तु ।
पादपान्सुबहून्गृह्य शत्रुघ्नायासृजद्बली ॥ ७.६९.९ ॥
അത് ഫലശൂന്യമായത് കണ്ട ആ ബലവാനായ രാക്ഷസൻ വീണ്ടും പല മരങ്ങളും എടുത്ത് ശത്രുഘ്നന്റെ നേരെ എറിഞ്ഞു.
7.69.10
शत्रुघ्नश्चापि तेजस्वी वृक्षानापततो बहून् ।
त्रिभिश्चतुर्भिरेकैकं चिच्छेद नतपर्वभिः ॥ ७.६९.१० ॥
തേജസ്വിയായ ശത്രുഘ്നൻ തനിക്കുനേരെ വന്ന പല മരങ്ങളിൽ ഓരോന്നിനെയും മൂന്നും നാലും വളഞ്ഞ മുട്ടുകളുള്ള ബാണങ്ങൾകൊണ്ട് ഛേദിച്ചു.
7.69.11
ततो बाणमयं वर्षं व्यसृजद्राक्षसोरसि ।
शत्रुघ्नो वीर्यसम्पन्नो विव्यथे न स राक्षसः ॥ ७.६९.११ ॥
അനന്തരം വീര്യസമ്പന്നനായ ശത്രുഘ്നൻ രാക്ഷസന്റെ മാറത്ത് ബാണവർഷം ചൊരിഞ്ഞു; എന്നാൽ ആ രാക്ഷസൻ വേദനിച്ചില്ല.
7.69.12
ततः प्रहस्य लवणो वृक्षमुद्यम्य वीर्यवान् ।
शिरस्यभ्यहनच्छूरं स्रस्ताङ्गः स मुमोह वै ॥ ७.६९.१२ ॥
അനന്തരം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വീര്യവാനായ ലവണൻ ഒരു മരം ഉയർത്തി വീരനായ ശത്രുഘ്നന്റെ തലയിൽ അടിച്ചു; അവയവങ്ങൾ തളർന്ന് അദ്ദേഹം മൂർച്ഛിച്ചുപോയി.
7.69.13
तस्मिन्निपतिते वीरे हाहाकारो महानभूत् ।
ऋषीणां देवसङ्घानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ॥ ७.६९.१३ ॥
ആ വീരൻ വീണപ്പോൾ മഹാഹാഹാകാരം ഉയർന്നു; ഋഷിമാരിലും ദേവഗണങ്ങളിലും ഗന്ധർവന്മാരിലും അപ്സരസ്സുകളിലും അത് ഉണ്ടായി.
7.69.14
तमवज्ञाय तु हतं शत्रुघ्नं भुवि पातितम् ।
रक्षो लब्धान्तरमपि न विवेश स्वमालयम् ॥ ७.६९.१४ ॥
എന്നാൽ ശത്രുഘ്നൻ മരിച്ച് നിലത്തുവീണു എന്ന് കരുതി, അവസരം ലഭിച്ചിട്ടും ആ രാക്ഷസൻ സ്വന്തം ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചില്ല.
7.69.15
नापि शूलं प्रजग्राह तं दृष्ट्वा भुवि पातितम् ।
ततो हत इति ज्ञात्वा तान्भक्षान्समुदावहत् ॥ ७.६९.१५ ॥
അവൻ നിലത്ത് വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ട് ശൂലവും എടുത്തില്ല. പിന്നെ അവൻ മരിച്ചുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ആ ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ കൊണ്ടുപോയി.
7.69.16
मुहूर्ताल्लब्धसञ्ज्ञस्तु पुनस्तस्थौ धृतायुधः ।
शत्रुघ्नो वै पुरद्वारि ऋषिभिः सम्प्रपूजितः ॥ ७.६९.१६ ॥
ഒരു നിമിഷത്തിനുശേഷം ബോധം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശത്രുഘ്നൻ ആയുധമേന്തി വീണ്ടും നഗരദ്വാരത്തിൽ നിന്നു; ഋഷിമാരാൽ നന്നായി ആദരിക്കപ്പെട്ടു.
7.69.17
ततो दिव्यममोघं तं जग्राह शरमुत्तमम् ।
ज्वलन्तं तेजसा घोरं पूरयन्तं दिशो दश ॥ ७.६९.१७ ॥
അപ്പോൾ അവൻ ആ ദിവ്യവും അമോഘവുമായ ഉത്തമ ബാണമെടുത്തു; അത് തേജസ്സോടെ ജ്വലിക്കുന്നതും ഭയങ്കരവും പത്തു ദിക്കുകളും നിറയ്ക്കുന്നതുമായിരുന്നു.
7.69.18
वज्राननं वज्रवेगं मेरुमन्दरसन्निभम् ।
नतं पर्वसु सर्वेषु संयुगेष्वपराजितम् ॥ ७.६९.१८ ॥
വജ്രമുനയുള്ളതും വജ്രവേഗമുള്ളതും മേരുമന്ദരപർവതങ്ങൾക്ക് തുല്യവും; എല്ലാ സന്ധികളിലും വളയാത്തതും യുദ്ധങ്ങളിൽ തോൽക്കാത്തതും.
7.69.19
असृक्चन्दनदिग्धाङ्गं चारुपत्रं पतत्रिणम् ।
दानवेन्द्राचलेन्द्राणामसुराणां च दारणम् ॥ ७.६९.१९ ॥
രക്തച്ചന്ദനം പൂശിയ ശരീരവും മനോഹരമായ ചിറകുകളുമുള്ള ആ പക്ഷി, ദാനവരെയും പർവതസമാനരായ അസുരന്മാരെയും പിളർക്കുന്നവനായിരുന്നു.
7.69.20
तं दीप्तमिव कालाग्निं युगान्ते समुपस्थिते ।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि परित्रासमुपागमन् ॥ ७.६९.२० ॥
യുഗാന്ത്യത്തിൽ ഉയരുന്ന കാലാഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന അവനെ കണ്ട് സകല ജീവജാലങ്ങളും പരിഭ്രാന്തരായി.
7.69.21
सदेवासुरगन्धर्वं मुनिभिः साप्सरोगणम् ।
जगद्धि सर्वमस्वस्थं पितामहमुपस्थितम् ॥ ७.६९.२१ ॥
ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും മുനിമാരും അപ്സരസ്സുകളുടെ സംഘവും ചേർന്ന്, അസ്വസ്ഥമായ ലോകം മുഴുവൻ പിതാമഹന്റെ അടുത്തെത്തി.
7.69.22
उवाच देवदेवेशं वरदं प्रपितामहम् ।
देवानां भयसंमोहो लोकानां सङ्क्षयं प्रति ॥ ७.६९.२२ ॥
ദേവദേവനും വരദായകനുമായ പ്രപിതാമഹനോട് അവർ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരുടെ ഭയവും മോഹവും, ലോകങ്ങളുടെ നാശത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
7.69.23
नेदृशं दृष्टपूर्वं च न श्रुतं प्रपितामह ।
देवानां भयसम्मोहो लोकानां सङ्क्षयं प्रति ॥ ७.६९.२३ ॥
ഹേ പ്രപിതാമഹാ, ഇങ്ങനെയൊന്ന് മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല കേട്ടിട്ടുമില്ല. ദേവന്മാരുടെ ഭയവും മോഹവും, ലോകങ്ങളുടെ നാശത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
7.69.24
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः ।
भयकारणमाचष्ट लोकानामभयङ्करः ।
उवाच मधुरां वाणीं शृणुध्वं सर्वदेवताः ॥ ७.६९.२४ ॥
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ലോകപിതാമഹനും ലോകങ്ങൾക്ക് അഭയം നൽകുന്നവനുമായ ബ്രഹ്മാവ് ഭയകാരണം അറിയിച്ച് മധുരവാണിയിൽ പറഞ്ഞു: സകല ദേവന്മാരേ, കേൾക്കുവിൻ.
7.69.25
वधाय लवणस्याजौ शरः शत्रुघ्नधारितः ।
तेजसा तस्य सम्मूढाः सर्वे स्मः सुरसत्तमाः ॥ ७.६९.२५ ॥
ലവണനെ വധിക്കുന്നതിനായി യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുഘ്നൻ ധരിച്ച ശരമാണിത്. അതിന്റെ തേജസ്സിനാൽ ദേവോത്തമരായ ഞങ്ങളെല്ലാം മോഹിതരായിരിക്കുന്നു.
7.69.26
एष पूर्वस्य देवस्य लोककर्तुः सनातनः ।
शरस्तेजोमयो वत्सा येन वै भयमागतम् ॥ ७.६९.२६ ॥
ലോകസ്രഷ്ടാവായ പുരാതന സനാതന ദേവന്റെ തേജോമയമായ ശരമാണിത്. കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഇതിനാലാണ് ഭയം വന്നത്.
7.69.27
एष वै कैटभस्यार्थे मधुनश्च महाशरः ।
सृष्टो महात्मना तेन वधार्थे दैत्ययोस्तयोः ॥ ७.६९.२७ ॥
കൈടഭനും മധുവിനും വേണ്ടി ആ മഹാത്മാവ് സൃഷ്ടിച്ച മഹാശരമാണിത്; ആ രണ്ടു ദൈത്യരെയും വധിക്കാനാണ് അത് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്.
7.69.28
एक एव प्रजानाति विष्णुस्तेजोमयं शरम् ।
एषा एव तनुः पूर्वा विष्णोस्तस्य महात्मनः ॥ ७.६९.२८ ॥
ഈ തേജോമയ ശരത്തെ വിഷ്ണു മാത്രമേ അറിയുന്നുള്ളൂ. ഇത് ആ മഹാത്മാവായ വിഷ്ണുവിന്റെ ആദ്യ രൂപം തന്നെയാണ്.
7.69.29
इतो गच्छत पश्यध्वं वध्यमानं महात्मना ।
रामानुजेन वीरेण लवणं राक्षसोत्तमम् ॥ ७.६९.२९ ॥
ഇവിടെനിന്ന് പോയി കാണുവിൻ: മഹാത്മാവും രാമന്റെ വീരനായ അനുജനുമായവൻ രാക്ഷസോത്തമനായ ലവണനെ വധിക്കുകയാണ്.
7.69.30
तस्य ते देवदेवस्य निशम्य वचनं सुराः ।
आजग्मुर्यत्र युध्येते शत्रुघ्नलवणावुभौ ॥ ७.६९.३० ॥
ദേവദേവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ദേവന്മാർ ശത്രുഘ്നനും ലവണനും ഇരുവരും യുദ്ധം ചെയ്യുന്നിടത്തേക്ക് വന്നു.
7.69.31
तं शरं दिव्यसङ्काशं शत्रुघ्नकरधारितम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि युगान्ताग्निमिवोत्थितम् ॥ ७.६९.३१ ॥
ശത്രുഘ്നന്റെ കയ്യിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആ ദിവ്യതുല്യമായ ശരത്തെ, യുഗാന്താഗ്നിപോലെ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നതായി സർവ്വഭൂതങ്ങളും കണ്ടു.
7.69.32
अकाशमावृतं दृष्ट्वा देवैर्हि रघुनन्दनः ।
सिंहनादं भृशं कृत्वा ददर्श लक्षणं पुनः ॥ ७.६९.३२ ॥
ദേവന്മാരാൽ ആകാശം മൂടപ്പെട്ടതു കണ്ട് രഘുനന്ദനൻ ശക്തമായ സിംഹനാദം ചെയ്ത് വീണ്ടും ലക്ഷ്മണനെ നോക്കി.
7.69.33
आहूतश्च पुनस्तेन शत्रुघ्नेन महात्मना ।
लवणः क्रोधसंयुक्तो युद्धाय समुपस्थितः ॥ ७.६९.३३ ॥
മഹാത്മാവായ ശത്രുഘ്നനാൽ വീണ്ടും വെല്ലുവിളിക്കപ്പെട്ട ലവണൻ, കോപം നിറഞ്ഞവനായി യുദ്ധത്തിനായി മുന്നോട്ടു വന്നു.
7.69.34
आकर्णात्स विकृष्याथ तद्धनुर्धन्विनां वरः ।
तं मुमोच महाबाणं लवणस्य महोरसि ॥ ७.६९.३४ ॥
പിന്നെ വില്ലാളികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അവൻ ആ വില്ലു ചെവി വരെ വലിച്ച്, ലവണന്റെ വിശാലമായ മാർവിടത്തിലേക്ക് ആ മഹാശരം തൊടുത്തു.
7.69.35
उरस्तस्य विदार्याशु प्रविवेश रसातलम् ॥ ७.६९.३५ ॥
അവന്റെ മാർവിടം വേഗം പിളർന്ന് അത് രസാതലത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
7.69.36
गत्वा रसातलं दिव्यः शरो विबुधपूजितः ।
पुनरेवागमत्तूर्णमिक्ष्वाकुकुलनन्दनम् ॥ ७.६९.३६ ॥
രസാതലത്തിൽ പോയ ആ ദിവ്യശരം, ദേവന്മാരാൽ പൂജിതമായത്, വേഗം വീണ്ടും ഇക്ഷ്വാകുകുലാനന്ദനിലേക്കു മടങ്ങിവന്നു.
7.69.37
शत्रुघ्नशरनिर्भिन्नो लवणः स निशाचरः ।
पपात सहसा भूमौ वज्राहत इवाचलः ॥ ७.६९.३७ ॥
ശത്രുഘ്നന്റെ ശരമേറ്റ് തുളഞ്ഞ ആ രാക്ഷസൻ ലവണൻ പെട്ടെന്ന് നിലത്തുവീണു, വജ്രത്താൽ പ്രഹരിക്കപ്പെട്ട പർവതംപോലെ.
7.69.38
तच्च शूलं महत्तेन हते लवणराक्षसे ।
पश्यतां सर्वदेवानां रुद्रस्य वशमन्वगात् ॥ ७.६९.३८ ॥
ലവണരാക്ഷസൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ മഹത്തായ ശൂലം എല്ലാ ദേവന്മാരും കാൺകെ രുദ്രന്റെ വശത്തേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയി.
7.69.39
एकेषुपातेन भृशं निपात्य लोकत्रयस्यापि रघुप्रवीरः ।
विनिर्बभावुत्तमचापबाणस्तमः प्रणुद्येव सहस्ररश्मिः ॥ ७.६९.३९ ॥
ഒരൊറ്റ അമ്പിന്റെ പ്രഹരത്താൽ മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും ഭീതിയായിരുന്ന അവനെ വീഴ്ത്തി, രഘുവീരൻ ഉത്തമ വില്ലും അമ്പും ഏന്തി ഇരുട്ടകറ്റുന്ന സഹസ്രരശ്മി സൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
7.69.40
ततो हि देवा ऋषिपन्नगाश्च प्रपूजिरे ह्यप्सरसश्च सर्वाः ।
दिष्ट्या जयो दाशरथेरवाप्तस्त्यक्त्वा भयं सर्प इव प्रशान्तः ॥ ७.६९.४० ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും നാഗങ്ങളും എല്ലാ അപ്സരസ്സുകളും അവനെ പൂജിച്ചു. ഭാഗ്യവശാൽ ദശരഥപുത്രന് വിജയം ലഭിച്ചു; ഭയം ഉപേക്ഷിച്ച് സർപ്പത്തെപ്പോലെ ശാന്തനായി.