Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.69.1
तच्छ्रुत्वा भाषितं तस्य शत्रुघ्नस्य महात्मनः ।
क्रोधामाहारयत्तीव्रं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.६९.१ ॥
Als er die Worte des großherzigen Śatrughna hörte, entbrannte er in heftigem Zorn und sprach: "Halt, halt!"
7.69.2
पाणौ पाणिं विनिष्पिष्य दन्तान्कटकटाय्य च ।
लवणो रघुशार्दूलमाह्वयामास चासकृत् ॥ ७.६९.२ ॥
Lavaṇa rieb die Hand an der Hand, knirschte mit den Zähnen und forderte den Tiger unter den Raghu immer wieder heraus.
7.69.3
तं ब्रुवाणं तथा वाक्यं लवणं घोरदर्शनम् ।
शत्रुघ्नो देवशत्रुघ्न इदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.६९.३ ॥
Zu Lavaṇa, der so sprach und furchterregend aussah, sagte Śatrughna, der Vernichter der Feinde der Götter, diese Worte.
7.69.4
न शत्रुघ्नस्तथा जातो यथा ऽन्ये निर्जितास्त्वया ।
तदद्य बाणाभिहतो व्रज त्वं यमसादनम् ॥ ७.६९.४ ॥
Śatrughna ist nicht so geboren, dass er wie die anderen von dir besiegt würde. Darum geh heute, von Pfeilen getroffen, zur Wohnstatt Yamas.
7.69.5
ऋषयो ऽप्यद्य पापात्मन्मया त्वां निहतं रणे ।
पश्यन्तु विप्रा विद्वांसस्त्रिदशा इव रावणम् ॥ ७.६९.५ ॥
O Sünder! Mögen heute die Weisen, die gelehrten Brahmanen und die Götter sehen, wie du im Kampf durch mich erschlagen wirst, wie die Götter einst Rāvaṇa sahen.
7.69.6
त्वयि मद्बाणनिर्दग्धे पतिते ऽद्य निशाचर ।
पुरे जनपदे चापि क्षेममेव भविष्यति ॥ ७.६९.६ ॥
O Nachtwandler! Wenn du heute, von meinen Pfeilen verbrannt, zu Fall kommst, wird gewiss Frieden in Stadt und Land herrschen.
7.69.7
अद्य मद्बाहुनिष्क्रान्तः शरो वज्रनिभाननः ।
प्रवेक्ष्यते ते हृदयं पद्ममंशुरिवार्कजः ॥ ७.६९.७ ॥
Heute wird der Pfeil, aus meinem Arm abgeschossen, mit einer Spitze wie ein Donnerkeil, in dein Herz dringen, wie ein Sonnenstrahl in einen Lotus.
7.69.8
एवमुक्तो महावृक्षं लवणः क्रोधमूर्च्छितः ।
शत्रुघ्नोरसि चिक्षेप स च तं शतधाच्छिनत् ॥ ७.६९.८ ॥
So angesprochen, warf Lavaṇa, von Zorn überwältigt, einen großen Baum gegen Śatrughnas Brust; und dieser zerschlug ihn in hundert Stücke.
7.69.9
तद्दृष्ट्वा विफलं कर्म राक्षसः पुनरेव तु ।
पादपान्सुबहून्गृह्य शत्रुघ्नायासृजद्बली ॥ ७.६९.९ ॥
Als er sah, dass seine Tat vergeblich war, riss der mächtige Rākṣasa abermals viele Bäume aus und schleuderte sie gegen Śatrughna.
7.69.10
शत्रुघ्नश्चापि तेजस्वी वृक्षानापततो बहून् ।
त्रिभिश्चतुर्भिरेकैकं चिच्छेद नतपर्वभिः ॥ ७.६९.१० ॥
Und der strahlende Śatrughna zerschnitt jeden der vielen Bäume, die auf ihn zustürzten, mit drei oder vier Pfeilen mit gebogenen Gelenken.
7.69.11
ततो बाणमयं वर्षं व्यसृजद्राक्षसोरसि ।
शत्रुघ्नो वीर्यसम्पन्नो विव्यथे न स राक्षसः ॥ ७.६९.११ ॥
Dann ließ der tapfere Śatrughna einen Pfeilregen auf die Brust des Rākṣasa niedergehen, doch jener Rākṣasa wurde nicht verletzt.
7.69.12
ततः प्रहस्य लवणो वृक्षमुद्यम्य वीर्यवान् ।
शिरस्यभ्यहनच्छूरं स्रस्ताङ्गः स मुमोह वै ॥ ७.६९.१२ ॥
Da hob Lavaṇa lachend, der Mächtige, einen Baum empor und schlug dem Helden Śatrughna auf den Kopf; seine Glieder erschlafften, und er fiel in Ohnmacht.
7.69.13
तस्मिन्निपतिते वीरे हाहाकारो महानभूत् ।
ऋषीणां देवसङ्घानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ॥ ७.६९.१३ ॥
Als jener Held gefallen war, erhob sich ein großes Klagegeschrei unter den Weisen, den Scharen der Götter, den Gandharvas und den Apsarasen.
7.69.14
तमवज्ञाय तु हतं शत्रुघ्नं भुवि पातितम् ।
रक्षो लब्धान्तरमपि न विवेश स्वमालयम् ॥ ७.६९.१४ ॥
Doch da er Śatrughna für erschlagen und zu Boden gestreckt hielt, betrat der Rākṣasa, obwohl er eine Lücke gefunden hatte, seine eigene Wohnstätte nicht.
7.69.15
नापि शूलं प्रजग्राह तं दृष्ट्वा भुवि पातितम् ।
ततो हत इति ज्ञात्वा तान्भक्षान्समुदावहत् ॥ ७.६९.१५ ॥
Als er ihn am Boden liegen sah, nahm er nicht einmal seinen Speer auf; dann, im Glauben, er sei erschlagen, trug er jene Speisen davon.
7.69.16
मुहूर्ताल्लब्धसञ्ज्ञस्तु पुनस्तस्थौ धृतायुधः ।
शत्रुघ्नो वै पुरद्वारि ऋषिभिः सम्प्रपूजितः ॥ ७.६९.१६ ॥
Nach einem Augenblick kam Śatrughna wieder zu sich, erhob sich mit den Waffen in der Hand und stellte sich am Stadttor auf, von den Weisen hoch geehrt.
7.69.17
ततो दिव्यममोघं तं जग्राह शरमुत्तमम् ।
ज्वलन्तं तेजसा घोरं पूरयन्तं दिशो दश ॥ ७.६९.१७ ॥
Dann nahm er jenen göttlichen, unfehlbaren, vortrefflichen Pfeil auf, der von seinem Glanz loderte, furchtbar war und alle zehn Richtungen erfüllte.
7.69.18
वज्राननं वज्रवेगं मेरुमन्दरसन्निभम् ।
नतं पर्वसु सर्वेषु संयुगेष्वपराजितम् ॥ ७.६९.१८ ॥
Mit Donnerkeilspitze, von Donnerkeilschnelle, den Bergen Meru und Mandara gleich, an keiner Fuge gebogen, in allen Schlachten unbesiegt.
7.69.19
असृक्चन्दनदिग्धाङ्गं चारुपत्रं पतत्रिणम् ।
दानवेन्द्राचलेन्द्राणामसुराणां च दारणम् ॥ ७.६९.१९ ॥
Mit Blut wie mit Sandelpaste bestrichen, schönbefiedert, war dieser Vogel der Zerreißer der Dānava-Herren und der Asuras, gleich Bergkönigen.
7.69.20
तं दीप्तमिव कालाग्निं युगान्ते समुपस्थिते ।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि परित्रासमुपागमन् ॥ ७.६९.२० ॥
Als sie ihn leuchten sahen wie das Feuer der Zeit, das am Ende eines Weltzeitalters erscheint, gerieten alle Wesen in Schrecken.
7.69.21
सदेवासुरगन्धर्वं मुनिभिः साप्सरोगणम् ।
जगद्धि सर्वमस्वस्थं पितामहमुपस्थितम् ॥ ७.६९.२१ ॥
Mit Göttern, Asuras, Gandharvas, Weisen und Scharen von Apsaras kam die ganze, aufgewühlte Welt zum Urahn.
7.69.22
उवाच देवदेवेशं वरदं प्रपितामहम् ।
देवानां भयसंमोहो लोकानां सङ्क्षयं प्रति ॥ ७.६९.२२ ॥
Sie sprachen zum Gott der Götter, dem Gewährer der Gaben, dem Urgroßvater: Die Furcht und Verwirrung der Götter deuten auf den Untergang der Welten.
7.69.23
नेदृशं दृष्टपूर्वं च न श्रुतं प्रपितामह ।
देवानां भयसम्मोहो लोकानां सङ्क्षयं प्रति ॥ ७.६९.२३ ॥
O Urgroßvater, dergleichen wurde nie zuvor gesehen oder gehört. Die Furcht und Verwirrung der Götter deuten auf den Untergang der Welten.
7.69.24
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः ।
भयकारणमाचष्ट लोकानामभयङ्करः ।
उवाच मधुरां वाणीं शृणुध्वं सर्वदेवताः ॥ ७.६९.२४ ॥
Als Brahmā, der Ahn der Welten und Spender der Furchtlosigkeit für die Welten, ihre Worte gehört hatte, nannte er den Grund der Furcht und sprach mit sanfter Stimme: Hört, ihr alle Götter.
7.69.25
वधाय लवणस्याजौ शरः शत्रुघ्नधारितः ।
तेजसा तस्य सम्मूढाः सर्वे स्मः सुरसत्तमाः ॥ ७.६९.२५ ॥
Dies ist der Pfeil, den Śatrughna im Kampf hält, um Lavaṇa zu erschlagen. Von seinem Glanz geblendet, sind wir alle, die Besten der Götter, verwirrt.
7.69.26
एष पूर्वस्य देवस्य लोककर्तुः सनातनः ।
शरस्तेजोमयो वत्सा येन वै भयमागतम् ॥ ७.६९.२६ ॥
Dies ist der strahlende Pfeil des uranfänglichen, ewigen Gottes, des Schöpfers der Welten. Liebe Kinder, durch ihn ist in der Tat die Furcht über uns gekommen.
7.69.27
एष वै कैटभस्यार्थे मधुनश्च महाशरः ।
सृष्टो महात्मना तेन वधार्थे दैत्ययोस्तयोः ॥ ७.६९.२७ ॥
Dieser große Pfeil wurde wahrlich von jenem großherzigen Wesen um Kaiṭabhas und Madhus willen geschaffen, zur Tötung jener beiden Dämonen.
7.69.28
एक एव प्रजानाति विष्णुस्तेजोमयं शरम् ।
एषा एव तनुः पूर्वा विष्णोस्तस्य महात्मनः ॥ ७.६९.२८ ॥
Allein Viṣṇu kennt diesen strahlenden Pfeil. Wahrlich, dies ist die uranfängliche Gestalt jenes großherzigen Viṣṇu.
7.69.29
इतो गच्छत पश्यध्वं वध्यमानं महात्मना ।
रामानुजेन वीरेण लवणं राक्षसोत्तमम् ॥ ७.६९.२९ ॥
Geht von hier und seht: Lavaṇa, der Vorzüglichste der Rākṣasas, wird vom großherzigen, heldenhaften jüngeren Bruder Rāmas erschlagen.
7.69.30
तस्य ते देवदेवस्य निशम्य वचनं सुराः ।
आजग्मुर्यत्र युध्येते शत्रुघ्नलवणावुभौ ॥ ७.६९.३० ॥
Als die Götter jene Worte des Gottes der Götter vernahmen, kamen sie an den Ort, wo Śatrughna und Lavaṇa beide kämpften.
7.69.31
तं शरं दिव्यसङ्काशं शत्रुघ्नकरधारितम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि युगान्ताग्निमिवोत्थितम् ॥ ७.६९.३१ ॥
Alle Wesen sahen jenen Pfeil, einem göttlichen gleich, in Śatrughnas Hand gehalten, emporgehoben wie das Feuer am Ende des Zeitalters.
7.69.32
अकाशमावृतं दृष्ट्वा देवैर्हि रघुनन्दनः ।
सिंहनादं भृशं कृत्वा ददर्श लक्षणं पुनः ॥ ७.६९.३२ ॥
Als er den Himmel von den Göttern bedeckt sah, stieß der Liebling der Raghus ein gewaltiges Löwengebrüll aus und blickte erneut auf Lakṣmaṇa.
7.69.33
आहूतश्च पुनस्तेन शत्रुघ्नेन महात्मना ।
लवणः क्रोधसंयुक्तो युद्धाय समुपस्थितः ॥ ७.६९.३३ ॥
Erneut von dem großherzigen Śatrughna herausgefordert, trat Lavaṇa, voller Zorn, zum Kampf vor.
7.69.34
आकर्णात्स विकृष्याथ तद्धनुर्धन्विनां वरः ।
तं मुमोच महाबाणं लवणस्य महोरसि ॥ ७.६९.३४ ॥
Da zog der Beste unter den Bogenschützen den Bogen bis zum Ohr und entließ jenen großen Pfeil auf Lavaṇas breite Brust.
7.69.35
उरस्तस्य विदार्याशु प्रविवेश रसातलम् ॥ ७.६९.३५ ॥
Seine Brust rasch durchbohrend, drang es in die Unterwelt ein.
7.69.36
गत्वा रसातलं दिव्यः शरो विबुधपूजितः ।
पुनरेवागमत्तूर्णमिक्ष्वाकुकुलनन्दनम् ॥ ७.६९.३६ ॥
Nachdem jener göttliche, von den Göttern verehrte Pfeil in die Unterwelt gegangen war, kehrte er rasch zur Freude des Ikṣvāku-Geschlechts zurück.
7.69.37
शत्रुघ्नशरनिर्भिन्नो लवणः स निशाचरः ।
पपात सहसा भूमौ वज्राहत इवाचलः ॥ ७.६९.३७ ॥
Von Śatrughnas Pfeil durchbohrt, stürzte jener nächtliche Dämon Lavaṇa plötzlich zu Boden, wie ein vom Blitz getroffener Berg.
7.69.38
तच्च शूलं महत्तेन हते लवणराक्षसे ।
पश्यतां सर्वदेवानां रुद्रस्य वशमन्वगात् ॥ ७.६९.३८ ॥
Als der Dämon Lavaṇa erschlagen war, kehrte jener große Dreizack unter die Macht Rudras zurück, während alle Götter zusahen.
7.69.39
एकेषुपातेन भृशं निपात्य लोकत्रयस्यापि रघुप्रवीरः ।
विनिर्बभावुत्तमचापबाणस्तमः प्रणुद्येव सहस्ररश्मिः ॥ ७.६९.३९ ॥
Mit einem einzigen Pfeilschuss vollständig niedergestreckt, obwohl er der Schrecken aller drei Welten war, erstrahlte der Held der Raghus mit seinem vortrefflichen Bogen und Pfeil, wie die tausendstrahlige Sonne, die die Finsternis vertreibt.
7.69.40
ततो हि देवा ऋषिपन्नगाश्च प्रपूजिरे ह्यप्सरसश्च सर्वाः ।
दिष्ट्या जयो दाशरथेरवाप्तस्त्यक्त्वा भयं सर्प इव प्रशान्तः ॥ ७.६९.४० ॥
Da ehrten ihn die Götter, die Weisen und die Schlangen sowie alle Apsarasen. Durch Glück hatte der Sohn Daśarathas den Sieg errungen, und nachdem er die Furcht abgelegt hatte, war er ruhig wie eine Schlange.