Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.69.1
तच्छ्रुत्वा भाषितं तस्य शत्रुघ्नस्य महात्मनः ।
क्रोधामाहारयत्तीव्रं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.६९.१ ॥
Ao ouvir as palavras do magnânimo Śatrughna, encheu-se de fúria intensa e disse: "Pare, pare!"
7.69.2
पाणौ पाणिं विनिष्पिष्य दन्तान्कटकटाय्य च ।
लवणो रघुशार्दूलमाह्वयामास चासकृत् ॥ ७.६९.२ ॥
Lavaṇa, pressando uma mão contra a outra e rangendo os dentes, desafiou repetidas vezes o tigre dos Raghu.
7.69.3
तं ब्रुवाणं तथा वाक्यं लवणं घोरदर्शनम् ।
शत्रुघ्नो देवशत्रुघ्न इदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.६९.३ ॥
A Lavaṇa, que falava assim e tinha aparência terrível, Śatrughna, destruidor dos inimigos dos deuses, disse estas palavras.
7.69.4
न शत्रुघ्नस्तथा जातो यथा ऽन्ये निर्जितास्त्वया ।
तदद्य बाणाभिहतो व्रज त्वं यमसादनम् ॥ ७.६९.४ ॥
Śatrughna não nasceu para ser vencido por ti como os outros. Portanto, atingido hoje por minhas flechas, vai à morada de Yama.
7.69.5
ऋषयो ऽप्यद्य पापात्मन्मया त्वां निहतं रणे ।
पश्यन्तु विप्रा विद्वांसस्त्रिदशा इव रावणम् ॥ ७.६९.५ ॥
Ó pecador! Que hoje os sábios, os brâmanes doutos e os deuses vejam-te morto por mim na batalha, como viram Rāvaṇa.
7.69.6
त्वयि मद्बाणनिर्दग्धे पतिते ऽद्य निशाचर ।
पुरे जनपदे चापि क्षेममेव भविष्यति ॥ ७.६९.६ ॥
Ó andarilho noturno! Quando caíres hoje, queimado pelas minhas flechas, haverá certamente paz na cidade e também no campo.
7.69.7
अद्य मद्बाहुनिष्क्रान्तः शरो वज्रनिभाननः ।
प्रवेक्ष्यते ते हृदयं पद्ममंशुरिवार्कजः ॥ ७.६९.७ ॥
Hoje a flecha disparada do meu braço, de ponta semelhante ao raio, penetrará o teu coração como um raio do sol penetra um lótus.
7.69.8
एवमुक्तो महावृक्षं लवणः क्रोधमूर्च्छितः ।
शत्रुघ्नोरसि चिक्षेप स च तं शतधाच्छिनत् ॥ ७.६९.८ ॥
Assim interpelado, Lavaṇa, tomado pela ira, arremessou uma grande árvore contra o peito de Śatrughna; e este a partiu em cem pedaços.
7.69.9
तद्दृष्ट्वा विफलं कर्म राक्षसः पुनरेव तु ।
पादपान्सुबहून्गृह्य शत्रुघ्नायासृजद्बली ॥ ७.६९.९ ॥
Vendo que aquele feito fora vão, o poderoso rākṣasa tomou de novo muitas árvores e as lançou contra Śatrughna.
7.69.10
शत्रुघ्नश्चापि तेजस्वी वृक्षानापततो बहून् ।
त्रिभिश्चतुर्भिरेकैकं चिच्छेद नतपर्वभिः ॥ ७.६९.१० ॥
E o radiante Śatrughna cortou cada uma das muitas árvores que avançavam sobre ele com três ou quatro flechas de nós curvos.
7.69.11
ततो बाणमयं वर्षं व्यसृजद्राक्षसोरसि ।
शत्रुघ्नो वीर्यसम्पन्नो विव्यथे न स राक्षसः ॥ ७.६९.११ ॥
Então o valente Śatrughna fez chover uma saraivada de flechas sobre o peito do rākṣasa, mas aquele rākṣasa não se abalou.
7.69.12
ततः प्रहस्य लवणो वृक्षमुद्यम्य वीर्यवान् ।
शिरस्यभ्यहनच्छूरं स्रस्ताङ्गः स मुमोह वै ॥ ७.६९.१२ ॥
Então Lavaṇa, rindo, o poderoso, ergueu uma árvore e golpeou o herói Śatrughna na cabeça; seus membros afrouxaram e ele desmaiou.
7.69.13
तस्मिन्निपतिते वीरे हाहाकारो महानभूत् ।
ऋषीणां देवसङ्घानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ॥ ७.६९.१३ ॥
Quando aquele herói caiu, ergueu-se um grande clamor de lamento entre os sábios, as hostes dos deuses, os Gandharvas e as Apsarases.
7.69.14
तमवज्ञाय तु हतं शत्रुघ्नं भुवि पातितम् ।
रक्षो लब्धान्तरमपि न विवेश स्वमालयम् ॥ ७.६९.१४ ॥
Mas, julgando Śatrughna morto e prostrado no chão, o rākṣasa, embora tivesse encontrado uma brecha, não entrou em sua morada.
7.69.15
नापि शूलं प्रजग्राह तं दृष्ट्वा भुवि पातितम् ।
ततो हत इति ज्ञात्वा तान्भक्षान्समुदावहत् ॥ ७.६९.१५ ॥
Vendo-o caído no chão, nem sequer pegou sua lança; então, concluindo que estava morto, levou embora aqueles alimentos.
7.69.16
मुहूर्ताल्लब्धसञ्ज्ञस्तु पुनस्तस्थौ धृतायुधः ।
शत्रुघ्नो वै पुरद्वारि ऋषिभिः सम्प्रपूजितः ॥ ७.६९.१६ ॥
Após um momento, recobrando os sentidos, Śatrughna levantou-se de novo, com as armas na mão, e postou-se à porta da cidade, muito honrado pelos sábios.
7.69.17
ततो दिव्यममोघं तं जग्राह शरमुत्तमम् ।
ज्वलन्तं तेजसा घोरं पूरयन्तं दिशो दश ॥ ७.६९.१७ ॥
Então tomou aquela flecha divina, infalível e excelente, que ardia com seu esplendor, terrível, enchendo as dez direções.
7.69.18
वज्राननं वज्रवेगं मेरुमन्दरसन्निभम् ।
नतं पर्वसु सर्वेषु संयुगेष्वपराजितम् ॥ ७.६९.१८ ॥
De ponta de raio, de velocidade de raio, semelhante aos montes Meru e Mandara, não curvado em nenhuma junta, invencível em todas as batalhas.
7.69.19
असृक्चन्दनदिग्धाङ्गं चारुपत्रं पतत्रिणम् ।
दानवेन्द्राचलेन्द्राणामसुराणां च दारणम् ॥ ७.६९.१९ ॥
Com o corpo untado como de sândalo de sangue, de belas penas, aquela ave era a que despedaçava os senhores dānavas e os asuras semelhantes a reis das montanhas.
7.69.20
तं दीप्तमिव कालाग्निं युगान्ते समुपस्थिते ।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि परित्रासमुपागमन् ॥ ७.६९.२० ॥
Ao vê-lo flamejante como o fogo do tempo que surge no fim de uma era, todos os seres foram tomados de terror.
7.69.21
सदेवासुरगन्धर्वं मुनिभिः साप्सरोगणम् ।
जगद्धि सर्वमस्वस्थं पितामहमुपस्थितम् ॥ ७.६९.२१ ॥
Com deuses, asuras, gandharvas, sábios e multidões de apsaras, todo o mundo, inquieto, veio ao Avô.
7.69.22
उवाच देवदेवेशं वरदं प्रपितामहम् ।
देवानां भयसंमोहो लोकानां सङ्क्षयं प्रति ॥ ७.६९.२२ ॥
Disseram ao deus dos deuses, doador de dons, o bisavô: o temor e a confusão dos deuses apontam para a destruição dos mundos.
7.69.23
नेदृशं दृष्टपूर्वं च न श्रुतं प्रपितामह ।
देवानां भयसम्मोहो लोकानां सङ्क्षयं प्रति ॥ ७.६९.२३ ॥
Ó bisavô, tal coisa nunca foi vista nem ouvida antes. O temor e a confusão dos deuses apontam para a destruição dos mundos.
7.69.24
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः ।
भयकारणमाचष्ट लोकानामभयङ्करः ।
उवाच मधुरां वाणीं शृणुध्वं सर्वदेवताः ॥ ७.६९.२४ ॥
Ao ouvir as palavras deles, Brahmā, avô dos mundos e doador de destemor aos mundos, declarou a causa do temor e falou com voz doce: Escutai, ó todos os deuses.
7.69.25
वधाय लवणस्याजौ शरः शत्रुघ्नधारितः ।
तेजसा तस्य सम्मूढाः सर्वे स्मः सुरसत्तमाः ॥ ७.६९.२५ ॥
Esta é a flecha empunhada por Śatrughna em batalha, para matar Lavaṇa. Ofuscados pelo seu brilho, todos nós, os melhores dos deuses, estamos atordoados.
7.69.26
एष पूर्वस्य देवस्य लोककर्तुः सनातनः ।
शरस्तेजोमयो वत्सा येन वै भयमागतम् ॥ ७.६९.२६ ॥
Esta é a flecha radiante do deus primordial e eterno, criador dos mundos. Queridos filhos, foi por ela que o medo realmente nos sobreveio.
7.69.27
एष वै कैटभस्यार्थे मधुनश्च महाशरः ।
सृष्टो महात्मना तेन वधार्थे दैत्ययोस्तयोः ॥ ७.६९.२७ ॥
Esta grande flecha foi de fato criada por aquele de grande alma por causa de Kaiṭabha e Madhu, para matar aqueles dois demônios.
7.69.28
एक एव प्रजानाति विष्णुस्तेजोमयं शरम् ।
एषा एव तनुः पूर्वा विष्णोस्तस्य महात्मनः ॥ ७.६९.२८ ॥
Somente Viṣṇu conhece esta flecha radiante. Na verdade, esta é a forma primordial daquele Viṣṇu de grande alma.
7.69.29
इतो गच्छत पश्यध्वं वध्यमानं महात्मना ।
रामानुजेन वीरेण लवणं राक्षसोत्तमम् ॥ ७.६९.२९ ॥
Vão daqui e vejam: Lavaṇa, o principal dos rākṣasas, está sendo morto pelo heroico irmão mais novo de Rāma, de grande alma.
7.69.30
तस्य ते देवदेवस्य निशम्य वचनं सुराः ।
आजग्मुर्यत्र युध्येते शत्रुघ्नलवणावुभौ ॥ ७.६९.३० ॥
Ao ouvir aquelas palavras do deus dos deuses, os deuses foram ao lugar onde Śatrughna e Lavaṇa estavam lutando.
7.69.31
तं शरं दिव्यसङ्काशं शत्रुघ्नकरधारितम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि युगान्ताग्निमिवोत्थितम् ॥ ७.६९.३१ ॥
Todos os seres viram aquela flecha, semelhante a uma divina, segura na mão de Śatrughna, erguida como o fogo do fim da era.
7.69.32
अकाशमावृतं दृष्ट्वा देवैर्हि रघुनन्दनः ।
सिंहनादं भृशं कृत्वा ददर्श लक्षणं पुनः ॥ ७.६९.३२ ॥
Ao ver o céu coberto pelos deuses, a alegria dos Raghus soltou um forte rugido de leão e olhou novamente para Lakṣmaṇa.
7.69.33
आहूतश्च पुनस्तेन शत्रुघ्नेन महात्मना ।
लवणः क्रोधसंयुक्तो युद्धाय समुपस्थितः ॥ ७.६९.३३ ॥
Desafiado novamente pelo magnânimo Śatrughna, Lavaṇa, cheio de ira, apresentou-se para a batalha.
7.69.34
आकर्णात्स विकृष्याथ तद्धनुर्धन्विनां वरः ।
तं मुमोच महाबाणं लवणस्य महोरसि ॥ ७.६९.३४ ॥
Então o melhor dos arqueiros puxou aquele arco até a orelha e soltou aquela grande flecha sobre o largo peito de Lavaṇa.
7.69.35
उरस्तस्य विदार्याशु प्रविवेश रसातलम् ॥ ७.६९.३५ ॥
Perfurando rapidamente o seu peito, entrou no mundo inferior.
7.69.36
गत्वा रसातलं दिव्यः शरो विबुधपूजितः ।
पुनरेवागमत्तूर्णमिक्ष्वाकुकुलनन्दनम् ॥ ७.६९.३६ ॥
Depois de descer ao mundo inferior, aquela flecha divina, honrada pelos deuses, retornou rapidamente à alegria da linhagem de Ikṣvāku.
7.69.37
शत्रुघ्नशरनिर्भिन्नो लवणः स निशाचरः ।
पपात सहसा भूमौ वज्राहत इवाचलः ॥ ७.६९.३७ ॥
Atravessado pela flecha de Śatrughna, aquele vagante da noite Lavaṇa caiu de repente ao chão, como uma montanha atingida por um raio.
7.69.38
तच्च शूलं महत्तेन हते लवणराक्षसे ।
पश्यतां सर्वदेवानां रुद्रस्य वशमन्वगात् ॥ ७.६९.३८ ॥
E quando o demônio Lavaṇa foi morto, aquele grande tridente retornou ao poder de Rudra, enquanto todos os deuses observavam.
7.69.39
एकेषुपातेन भृशं निपात्य लोकत्रयस्यापि रघुप्रवीरः ।
विनिर्बभावुत्तमचापबाणस्तमः प्रणुद्येव सहस्ररश्मिः ॥ ७.६९.३९ ॥
Derrubando-o por completo com o golpe de uma única flecha, embora fosse o terror dos três mundos, o herói dos Raghus brilhou com seu excelente arco e flecha, como o sol de mil raios que dissipa a escuridão.
7.69.40
ततो हि देवा ऋषिपन्नगाश्च प्रपूजिरे ह्यप्सरसश्च सर्वाः ।
दिष्ट्या जयो दाशरथेरवाप्तस्त्यक्त्वा भयं सर्प इव प्रशान्तः ॥ ७.६९.४० ॥
Então os deuses, os sábios e as serpentes, e todas as apsarasas, o honraram. Por fortuna, o filho de Daśaratha obtivera a vitória e, tendo abandonado o medo, ficou calmo, como uma serpente.