รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.69.1
तच्छ्रुत्वा भाषितं तस्य शत्रुघ्नस्य महात्मनः ।
क्रोधामाहारयत्तीव्रं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.६९.१ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของพระศัตรุฆนผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่นั้น ลวณะก็โกรธจัดอย่างรุนแรงและกล่าวว่า หยุด หยุดก่อน
7.69.2
पाणौ पाणिं विनिष्पिष्य दन्तान्कटकटाय्य च ।
लवणो रघुशार्दूलमाह्वयामास चासकृत् ॥ ७.६९.२ ॥
ลวณะกดมือต่อมือ กัดฟันกรอด ท้าทายพระศัตรุฆนผู้เป็นเสือในหมู่ราฆพซ้ำแล้วซ้ำเล่า
7.69.3
तं ब्रुवाणं तथा वाक्यं लवणं घोरदर्शनम् ।
शत्रुघ्नो देवशत्रुघ्न इदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.६९.३ ॥
พระศัตรุฆนผู้สังหารศัตรูของเทวดาได้กล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่ลวณะผู้กล่าวดังนั้นและมีรูปร่างน่าสะพรึงกลัว
7.69.4
न शत्रुघ्नस्तथा जातो यथा ऽन्ये निर्जितास्त्वया ।
तदद्य बाणाभिहतो व्रज त्वं यमसादनम् ॥ ७.६९.४ ॥
ศัตรุฆนไม่ได้เกิดมาเหมือนผู้อื่นที่ท่านพิชิตมาแล้ว ดังนั้นวันนี้เมื่อถูกลูกศรของเราต้องแล้ว ท่านจงไปยังที่อยู่ของพระยม
7.69.5
ऋषयो ऽप्यद्य पापात्मन्मया त्वां निहतं रणे ।
पश्यन्तु विप्रा विद्वांसस्त्रिदशा इव रावणम् ॥ ७.६९.५ ॥
ดูก่อนผู้มีจิตชั่วร้าย วันนี้เมื่อท่านถูกเราสังหารในการรบ ขอให้เหล่าฤๅษี พราหมณ์ผู้รู้ และเหล่าเทวดาได้เห็นท่าน เหมือนที่เทวดาเคยเห็นราวณะ
7.69.6
त्वयि मद्बाणनिर्दग्धे पतिते ऽद्य निशाचर ।
पुरे जनपदे चापि क्षेममेव भविष्यति ॥ ७.६९.६ ॥
ดูก่อนยักษ์ เมื่อท่านล้มลงวันนี้ ถูกลูกศรของเราเผาผลาญ ความสงบสุขจะเกิดขึ้นแก่เมืองและชนบทอย่างแน่นอน
7.69.7
अद्य मद्बाहुनिष्क्रान्तः शरो वज्रनिभाननः ।
प्रवेक्ष्यते ते हृदयं पद्ममंशुरिवार्कजः ॥ ७.६९.७ ॥
วันนี้ ลูกศรที่พุ่งออกจากแขนของเรา มีหน้าคมดุจสายฟ้า จะแทงเข้าสู่หัวใจของท่าน ดุจแสงอาทิตย์ที่ส่องเข้าสู่ดอกบัว
7.69.8
एवमुक्तो महावृक्षं लवणः क्रोधमूर्च्छितः ।
शत्रुघ्नोरसि चिक्षेप स च तं शतधाच्छिनत् ॥ ७.६९.८ ॥
เมื่อถูกกล่าวเช่นนั้น ลวณะผู้มืดมนด้วยความโกรธจึงขว้างต้นไม้ใหญ่ใส่อกของพระศัตรุฆน แต่พระองค์ได้ฟันมันเป็นร้อยชิ้น
7.69.9
तद्दृष्ट्वा विफलं कर्म राक्षसः पुनरेव तु ।
पादपान्सुबहून्गृह्य शत्रुघ्नायासृजद्बली ॥ ७.६९.९ ॥
เมื่อเห็นการกระทำของตนล้มเหลว ยักษ์ผู้มีกำลังจึงคว้าต้นไม้จำนวนมากขว้างใส่พระศัตรุฆนอีกครั้ง
7.69.10
शत्रुघ्नश्चापि तेजस्वी वृक्षानापततो बहून् ।
त्रिभिश्चतुर्भिरेकैकं चिच्छेद नतपर्वभिः ॥ ७.६९.१० ॥
ส่วนพระศัตรุฆนผู้รุ่งโรจน์ ก็ตัดต้นไม้จำนวนมากที่พุ่งเข้ามาหาพระองค์ ต้นละสามหรือสี่ลูกศรปลายงอ
7.69.11
ततो बाणमयं वर्षं व्यसृजद्राक्षसोरसि ।
शत्रुघ्नो वीर्यसम्पन्नो विव्यथे न स राक्षसः ॥ ७.६९.११ ॥
จากนั้นพระศัตรุฆนผู้ถึงพร้อมด้วยพลังก็ระดมฝนลูกศรใส่อกของยักษ์ แต่ยักษ์นั้นไม่รู้สึกเจ็บปวด
7.69.12
ततः प्रहस्य लवणो वृक्षमुद्यम्य वीर्यवान् ।
शिरस्यभ्यहनच्छूरं स्रस्ताङ्गः स मुमोह वै ॥ ७.६९.१२ ॥
ต่อมา ลวณะผู้มีกำลังหัวเราะแล้วยกต้นไม้ขึ้นฟาดศีรษะของวีรบุรุษศัตรุฆน แขนขาของพระองค์ก็หมดแรงและพระองค์ก็สลบไป
7.69.13
तस्मिन्निपतिते वीरे हाहाकारो महानभूत् ।
ऋषीणां देवसङ्घानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ॥ ७.६९.१३ ॥
เมื่อวีรบุรุษนั้นล้มลง เสียงคร่ำครวญดังกึกก้องขึ้นในหมู่ฤๅษี หมู่เทวดา คนธรรพ์ และอัปสร
7.69.14
तमवज्ञाय तु हतं शत्रुघ्नं भुवि पातितम् ।
रक्षो लब्धान्तरमपि न विवेश स्वमालयम् ॥ ७.६९.१४ ॥
แต่ยักษ์เข้าใจว่าศัตรุฆนถูกสังหารและล้มลงกับพื้นแล้ว จึงไม่เข้าไปในที่อยู่ของตนแม้จะมีโอกาส
7.69.15
नापि शूलं प्रजग्राह तं दृष्ट्वा भुवि पातितम् ।
ततो हत इति ज्ञात्वा तान्भक्षान्समुदावहत् ॥ ७.६९.१५ ॥
เมื่อเห็นพระองค์ล้มลงกับพื้น ยักษ์ก็ไม่หยิบหอกขึ้นเลย จากนั้นเมื่อเข้าใจว่าพระองค์ถูกฆ่าแล้ว ยักษ์ก็นำอาหารเหล่านั้นไป
7.69.16
मुहूर्ताल्लब्धसञ्ज्ञस्तु पुनस्तस्थौ धृतायुधः ।
शत्रुघ्नो वै पुरद्वारि ऋषिभिः सम्प्रपूजितः ॥ ७.६९.१६ ॥
หลังจากครู่หนึ่ง พระศัตรุฆนฟื้นคืนสติ ถือศัสตราวุธลุกขึ้นอีกครั้ง และยืนอยู่ที่ประตูเมือง โดยได้รับการยกย่องเป็นอย่างยิ่งจากเหล่าฤๅษี
7.69.17
ततो दिव्यममोघं तं जग्राह शरमुत्तमम् ।
ज्वलन्तं तेजसा घोरं पूरयन्तं दिशो दश ॥ ७.६९.१७ ॥
จากนั้น พระองค์หยิบลูกศรอันเป็นทิพย์ ไม่พลาดเป้า อันยอดเยี่ยมนั้นขึ้นมา ลูกศรลุกโชนด้วยรัศมี น่าสะพรึงกลัว เต็มไปทั้งสิบทิศ
7.69.18
वज्राननं वज्रवेगं मेरुमन्दरसन्निभम् ।
नतं पर्वसु सर्वेषु संयुगेष्वपराजितम् ॥ ७.६९.१८ ॥
ลูกศรนั้นมีปลายดุจสายฟ้า มีความเร็วดุจสายฟ้า เปรียบดังภูเขาเมรุและมันทระ ไม่งอตรงข้อใด และไม่เคยพ่ายแพ้ในการสงครามใด
7.69.19
असृक्चन्दनदिग्धाङ्गं चारुपत्रं पतत्रिणम् ।
दानवेन्द्राचलेन्द्राणामसुराणां च दारणम् ॥ ७.६९.१९ ॥
ลูกศรนั้นมีลำตัวเปรอะเปื้อนดุจไม้จันทน์ด้วยเลือด มีขนปีกงดงาม เป็นผู้ทำลายจอมทานพและอสูรทั้งหลายที่เปรียบดังราชาแห่งภูเขา
7.69.20
तं दीप्तमिव कालाग्निं युगान्ते समुपस्थिते ।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि परित्रासमुपागमन् ॥ ७.६९.२० ॥
เมื่อเห็นลูกศรนั้นลุกโชนดุจไฟแห่งกาลที่ปรากฏขึ้นเมื่อสิ้นยุค สรรพสัตว์ทั้งปวงก็เกิดความหวาดกลัวอย่างยิ่ง
7.69.21
सदेवासुरगन्धर्वं मुनिभिः साप्सरोगणम् ।
जगद्धि सर्वमस्वस्थं पितामहमुपस्थितम् ॥ ७.६९.२१ ॥
เหล่าเทพ อสูร คนธรรพ์ ฤๅษี และหมู่อัปสรา พร้อมด้วยโลกทั้งสิ้นที่ไม่สงบ ได้มาเฝ้าปิตามหะ
7.69.22
उवाच देवदेवेशं वरदं प्रपितामहम् ।
देवानां भयसंमोहो लोकानां सङ्क्षयं प्रति ॥ ७.६९.२२ ॥
พวกเขากราบทูลแด่เทพผู้เป็นใหญ่กว่าเทพทั้งหลาย ผู้ประทานพร ปิตามหะผู้เป็นปู่ของปู่ว่า ความหวาดกลัวและความหลงงงงวยของเทพทั้งหลายชี้ไปถึงความพินาศของโลกทั้งหลาย
7.69.23
नेदृशं दृष्टपूर्वं च न श्रुतं प्रपितामह ।
देवानां भयसम्मोहो लोकानां सङ्क्षयं प्रति ॥ ७.६९.२३ ॥
ข้าแต่ปิตามหะ สิ่งเช่นนี้ไม่เคยเห็นมาก่อนและไม่เคยได้ยินมาก่อน ความหวาดกลัวและความหลงงงงวยของเทพทั้งหลายชี้ไปถึงความพินาศของโลกทั้งหลาย
7.69.24
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः ।
भयकारणमाचष्ट लोकानामभयङ्करः ।
उवाच मधुरां वाणीं शृणुध्वं सर्वदेवताः ॥ ७.६९.२४ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของเทพเหล่านั้นแล้ว พระพรหมผู้เป็นปู่ของโลกและผู้ประทานความไม่หวาดกลัวแก่โลกทั้งหลาย ได้ทรงชี้แจงสาเหตุของความหวาดกลัว และตรัสด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานว่า ทุกท่านเทพทั้งปวง จงฟังเถิด
7.69.25
वधाय लवणस्याजौ शरः शत्रुघ्नधारितः ।
तेजसा तस्य सम्मूढाः सर्वे स्मः सुरसत्तमाः ॥ ७.६९.२५ ॥
นี่คือลูกศรที่ศัตรุฆนะถืออยู่ในสนามรบ เพื่อสังหารลวณะ ด้วยรัศมีของลูกศรนั้น พวกเราเหล่าเทพผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่เทพทั้งสิ้นต่างก็หลงงงงวย
7.69.26
एष पूर्वस्य देवस्य लोककर्तुः सनातनः ।
शरस्तेजोमयो वत्सा येन वै भयमागतम् ॥ ७.६९.२६ ॥
นี่คือลูกศรอันรุ่งโรจน์ของเทพองค์แรกผู้นิรันดร์ ผู้สร้างโลก ลูกรักทั้งหลาย ความหวาดกลัวได้มาถึงพวกเราก็เพราะลูกศรนี้แท้จริง
7.69.27
एष वै कैटभस्यार्थे मधुनश्च महाशरः ।
सृष्टो महात्मना तेन वधार्थे दैत्ययोस्तयोः ॥ ७.६९.२७ ॥
ลูกศรยิ่งใหญ่นี้แท้จริงแล้วถูกสร้างขึ้นโดยผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่นั้น เพื่อกำจัดไกฏภะและมธุ ทั้งสองอสูรนั้น
7.69.28
एक एव प्रजानाति विष्णुस्तेजोमयं शरम् ।
एषा एव तनुः पूर्वा विष्णोस्तस्य महात्मनः ॥ ७.६९.२८ ॥
มีเพียงพระวิษณุองค์เดียวเท่านั้นที่ทรงรู้จักลูกศรรุ่งโรจน์นี้ แท้จริงแล้วนี่คือรูปกายดั้งเดิมของพระวิษณุผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่องค์นั้น
7.69.29
इतो गच्छत पश्यध्वं वध्यमानं महात्मना ।
रामानुजेन वीरेण लवणं राक्षसोत्तमम् ॥ ७.६९.२९ ॥
จงไปจากที่นี่และดูเถิด ลวณะ ผู้ประเสริฐแห่งรากษส กำลังถูกสังหารโดยน้องชายของพระราม ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่และเป็นวีรบุรุษ
7.69.30
तस्य ते देवदेवस्य निशम्य वचनं सुराः ।
आजग्मुर्यत्र युध्येते शत्रुघ्नलवणावुभौ ॥ ७.६९.३० ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของเทพผู้เป็นใหญ่กว่าเทพทั้งหลายนั้นแล้ว เหล่าเทพจึงมายังที่ซึ่งศัตรุฆนะกับลวณะทั้งสองกำลังต่อสู้กัน
7.69.31
तं शरं दिव्यसङ्काशं शत्रुघ्नकरधारितम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि युगान्ताग्निमिवोत्थितम् ॥ ७.६९.३१ ॥
ทุกสรรพสัตว์ได้เห็นลูกศรนั้นซึ่งดุจเป็นของทิพย์ อยู่ในมือของศัตรุฆนะ ตั้งขึ้นดุจไฟแห่งจุดจบของยุค
7.69.32
अकाशमावृतं दृष्ट्वा देवैर्हि रघुनन्दनः ।
सिंहनादं भृशं कृत्वा ददर्श लक्षणं पुनः ॥ ७.६९.३२ ॥
เมื่อเห็นท้องฟ้าถูกเหล่าเทพบดบังไว้ ผู้เป็นที่รื่นรมย์ของวงศ์รฆุ ได้คำรามดุจราชสีห์อย่างกึกก้อง แล้วทอดพระเนตรพระลักษมณ์อีกครั้ง
7.69.33
आहूतश्च पुनस्तेन शत्रुघ्नेन महात्मना ।
लवणः क्रोधसंयुक्तो युद्धाय समुपस्थितः ॥ ७.६९.३३ ॥
เมื่อถูกศัตรุฆนะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ท้าทายอีกครั้ง ลวณะที่เต็มไปด้วยความโกรธก็เข้ามาเผชิญหน้าเพื่อการต่อสู้
7.69.34
आकर्णात्स विकृष्याथ तद्धनुर्धन्विनां वरः ।
तं मुमोच महाबाणं लवणस्य महोरसि ॥ ७.६९.३४ ॥
แล้วผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่นักธนูนั้นดึงคันธนูจนถึงใบหู และปล่อยลูกศรยิ่งใหญ่นั้นไปยังอกอันกว้างของลวณะ
7.69.35
उरस्तस्य विदार्याशु प्रविवेश रसातलम् ॥ ७.६९.३५ ॥
ลูกศรเจาะทะลุอกของเขาอย่างรวดเร็ว แล้วพุ่งเข้าสู่รสาตล
7.69.36
गत्वा रसातलं दिव्यः शरो विबुधपूजितः ।
पुनरेवागमत्तूर्णमिक्ष्वाकुकुलनन्दनम् ॥ ७.६९.३६ ॥
ลูกศรทิพย์ที่เหล่าเทพบูชานั้น เมื่อลงไปยังรสาตลแล้ว ก็รีบกลับมาอีกครั้งยังผู้เป็นที่รื่นรมย์ของวงศ์อิกษวากุ
7.69.37
शत्रुघ्नशरनिर्भिन्नो लवणः स निशाचरः ।
पपात सहसा भूमौ वज्राहत इवाचलः ॥ ७.६९.३७ ॥
ลวณะรากษสผู้ท่องราตรีนั้น ถูกลูกศรของศัตรุฆนะเจาะทะลุ ก็ล้มลงกับพื้นดินทันที ดุจภูเขาที่ถูกสายฟ้าฟาด
7.69.38
तच्च शूलं महत्तेन हते लवणराक्षसे ।
पश्यतां सर्वदेवानां रुद्रस्य वशमन्वगात् ॥ ७.६९.३८ ॥
และเมื่อรากษสลวณะถูกสังหารแล้ว ตรีศูลอันยิ่งใหญ่นั้นก็กลับไปอยู่ในอำนาจของพระรุทร ขณะที่เหล่าเทพทั้งปวงกำลังมองดูอยู่
7.69.39
एकेषुपातेन भृशं निपात्य लोकत्रयस्यापि रघुप्रवीरः ।
विनिर्बभावुत्तमचापबाणस्तमः प्रणुद्येव सहस्ररश्मिः ॥ ७.६९.३९ ॥
ด้วยลูกศรเพียงดอกเดียว ผู้กล้าแห่งวงศ์รฆุได้ทำให้ผู้ที่สร้างความหวาดหวั่นแก่ทั้งสามโลกล้มลงอย่างสิ้นเชิง แล้วทรงรุ่งโรจน์ขึ้นด้วยคันธนูและลูกศรอันงดงาม ดุจพระอาทิตย์พันรัศมีที่ขับไล่ความมืด
7.69.40
ततो हि देवा ऋषिपन्नगाश्च प्रपूजिरे ह्यप्सरसश्च सर्वाः ।
दिष्ट्या जयो दाशरथेरवाप्तस्त्यक्त्वा भयं सर्प इव प्रशान्तः ॥ ७.६९.४० ॥
ดังนั้น เหล่าเทพ ฤๅษี และนาค รวมทั้งอัปสรทั้งปวง จึงถวายการบูชาแด่พระองค์ เพราะโชคดี โอรสของท้าวทศรถได้ชัยชนะ และเมื่อละทิ้งความหวาดกลัวแล้ว ก็สงบนิ่งดุจงูฉะนั้น