વાલ્મીકિ રામાયણ · સર્ગ 7.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.7.1
नारायणगिरिं ते तु गर्जन्तो राक्षसाम्बुदाः ।
ववर्षुः शरवर्षेण वर्षेणेवाद्रिमम्बुदाः ॥ ७.७.१ ॥
ગર્જના કરતા એ રાક્ષસ-મેઘોએ નારાયણ પર્વત પર બાણોની વર્ષા કરી, જેમ મેઘો પર્વત પર વરસે તેમ.
7.7.2
श्यामावदातस्तैर्विष्णुर्नीलैर्नक्तञ्चरोत्तमैः ।
वृतो ऽञ्जनगिरीवासीत् वर्षमाणैः पयोधरैः ॥ ७.७.२ ॥
શ્યામ છતાં તેજસ્વી વિષ્ણુ, એ નીલવર્ણ શ્રેષ્ઠ નિશાચરોથી ઘેરાયેલા, વરસતા મેઘોથી ઘેરાયેલા અંજન પર્વત જેવા હતા.
7.7.3
शलभा इव केदारं मशका इव पर्वतम् ।
यथामृतघटं दंशा मकरा इव चार्णवम् ॥ ७.७.३ ॥
તીડ જેમ ખેતર પર, મચ્છર જેમ પર્વત પર, માખીઓ જેમ અમૃતના ઘડા પર, અને મગર જેમ સાગર પર તૂટી પડે તેમ.
7.7.4
तथा रक्षोधनुर्मुक्ता वज्रानिलमनोजवाः ।
हरिं विशन्ति स्म शरा लोका इव विपर्यये ॥ ७.७.४ ॥
એમ જ રાક્ષસોના ધનુષ્યોમાંથી છૂટેલાં, વજ્ર, વાયુ અને મનના વેગવાળાં બાણો હરિમાં પ્રવેશ્યાં, પ્રલયમાં લોકો જેમ પ્રવેશે તેમ.
7.7.5
स्यन्दनैः स्यन्दनगता गजैश्च गजपृष्ठगाः ।
अश्वारोहास्तथाश्वैश्च पादाताश्चाम्बरे स्थिताः ॥ ७.७.५ ॥
રથમાં બેઠેલા, હાથીની પીઠ પરના, અશ્વારોહી અને પગપાળા સૈનિકો આકાશમાં ઊભા હતા.
7.7.6
राक्षसेन्द्रा गिरिनिभाः शरैः शक्त्यृष्टितोमरैः ।
निरुछ्वासं हरिं चक्रुः प्राणायामा इव द्विजम् ॥ ७.७.६ ॥
પર્વત જેવા રાક્ષસરાજાઓએ બાણો, શક્તિઓ, ઋષ્ટિઓ અને તોમરો વડે હરિને શ્વાસ રહિત કર્યા, પ્રાણાયામ કરતા દ્વિજનો શ્વાસ રોકાય તેમ.
7.7.7
निशाचरैस्ताड्यमानो मीनैरिव महोदधिः ।
शार्ङ्गमायम्य दुर्धर्षो राक्षसेभ्यो ऽसृजच्छरान् ॥ ७.७.७ ॥
માછલીઓથી આઘાત પામતા મહાસાગરની જેમ, રાક્ષસોથી પીડાયેલા છતાં અજેય વિષ્ણુએ શાર્ઙ્ગ ધનુષ્ય ખેંચીને રાક્ષસો પર બાણો છોડ્યાં.
7.7.8
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैर्वज्रवक्त्रैर्मनोजवैः ।
चिच्छेद विष्णुर्निशितैः शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ ७.७.८ ॥
સંપૂર્ણ ખેંચીને છોડેલા, વજ્રમુખી, મનના જેવા વેગવાન તીક્ષ્ણ બાણોથી વિષ્ણુએ સેંકડો અને હજારોને છેદી નાખ્યા.
7.7.9
विद्राव्य शरवर्षेण वर्षा वायुरिवोत्थितम् ।
पाञ्चजन्यं महाशङ्खं प्रदध्मौ पुरुषोत्तमः ॥ ७.७.९ ॥
બાણોની વર્ષાથી (રાક્ષસોને) ભગાડીને, પવન ઊઠેલા વાદળને વિખેરે તેમ, પુરુષોત્તમે પાંચજન્ય નામનો મહાશંખ ફૂંક્યો.
7.7.10
सो ऽम्बुजो हरिणा ध्मातः सर्वप्राणेन शङ्खराट् ।
ररास भीमनिर्हादस्त्रैलोक्यं व्यथयन्निव ॥ ७.७.१० ॥
હરિએ સમગ્ર પ્રાણશક્તિથી વગાડેલો તે શંખરાજ ભયંકર ધ્વનિથી ત્રણે લોકને પીડિત કરતો હોય તેમ ગાજી ઊઠ્યો.
7.7.11
शङ्खराजरवः सो ऽथ त्रासयामास राक्षसान् ।
मृगराज इवारण्ये समदानिव कुञ्जरान् ॥ ७.७.११ ॥
તે શંખરાજના નાદે રાક્ષસોને ડરાવી દીધા, જેમ જંગલમાં સિંહ મદમસ્ત હાથીઓને ડરાવે.
7.7.12
न शेकुरश्वाः संस्थातुं विमदाः कुञ्जराभवन् ।
स्यन्दनेभ्यश्च्युता वीराः शङ्खरावितदुर्बलाः ॥ ७.७.१२ ॥
ઘોડા ટકી શક્યા નહીં, હાથીઓ મદરહિત થયા, શંખનાદથી નિર્બળ થયેલા વીરો રથોમાંથી પડી ગયા.
7.7.13
शार्ङ्गचापविनिर्मुक्ता वज्रतुल्याननाः शराः ।
विदार्य तानि रक्षांसि सुपुङ्खा विविशुः क्षितिम् ॥ ७.७.१३ ॥
શાર્ઙ્ગ ધનુષ્યમાંથી છૂટેલા, વજ્ર જેવા અગ્રભાગવાળા, સુંદર પીંછાવાળા બાણો તે રાક્ષસોને વીંધીને પૃથ્વીમાં પ્રવેશ્યા.
7.7.14
भिद्यमानाः शरैः सङ्ख्ये नारायणकरच्युतैः ।
निपेतू राक्षसा भूमौ शैला वज्रहता इव ॥ ७.७.१४ ॥
યુદ્ધમાં નારાયણના હાથમાંથી છૂટેલા બાણોથી વીંધાયેલા રાક્ષસો વજ્રથી આહત પર્વતોની જેમ ભૂમિ પર પડ્યા.
7.7.15
व्रणानि परगात्रेभ्यो विष्णुचक्रकृतानि वै ।
असृक्क्षरन्ति धाराभिः स्वर्णधारा इवाचलाः ॥ ७.७.१५ ॥
વિષ્ણુના ચક્રથી થયેલા શત્રુઓના શરીરના ઘાવમાંથી લોહી ધારાઓમાં વહેતું હતું, જાણે પર્વતો સુવર્ણધારા વહાવતા હોય.
7.7.16
शङ्खराजरवश्चापि शार्ङ्गचापरस्वस्तथा ।
राक्षसानां रवांश्चापि ग्रसते वैष्णवो रवः ॥ ७.७.१६ ॥
રાજશંખનો નાદ અને શાર્ઙ્ગ ધનુષ્યનો ટંકાર — વૈષ્ણવ નાદે રાક્ષસોના આક્રંદને ગળી લીધા.
7.7.17
तेषां शिरोधरान्धूताञ्छरध्वजधनूंषि च ।
रथान्पताकास्तूणीरांश्चिच्छेद स हरिः शरैः ॥ ७.७.१७ ॥
તેમના ધ્રૂજતા માથાં, બાણો, ધ્વજો, ધનુષ્યો, રથો, પતાકાઓ અને ભાથાં — તે હરિએ બાણોથી કાપી નાખ્યાં.
7.7.18
सूर्यादिव करा घोरा ऊर्मयः सागरादिव ।
पर्वतादिव नागेन्द्रा धारौघा इव चाम्बुदात् ॥ ७.७.१८ ॥
સૂર્યમાંથી ભયંકર કિરણો, સાગરમાંથી મોજાં, પર્વતમાંથી શ્રેષ્ઠ ગજો, મેઘમાંથી વર્ષાધારાઓ નીકળે તેમ (બાણો નીકળ્યાં).
7.7.19
तथा शार्ङ्गविनिर्मुक्ताः शरा नारायणेरिताः ।
निर्धावन्तीषवस्तूर्णं शतशोथ सहस्रशः ॥ ७.७.१९ ॥
એ જ રીતે શાર્ઙ્ગ ધનુષ્યમાંથી છૂટેલા, નારાયણે પ્રેરેલા બાણો ઝડપથી સેંકડો અને હજારોની સંખ્યામાં દોડ્યા.
7.7.20
शरभेण यथा सिंहाः सिंहेन द्विरदा यथा ।
द्विरदेन यथा व्याघ्रा व्याघ्रेण द्वीपिनो यथा ॥ ७.७.२० ॥
શરભથી સિંહો, સિંહથી હાથીઓ, હાથીથી વાઘો, વાઘથી દીપડા જેમ ભાગે છે.
7.7.21
द्वीपिनेव यथा श्वानः शुना मार्जारका यथा ।
मार्जारेण यथा सर्पाः सर्पेण च यथा ऽ ऽखवः ॥ ७.७.२१ ॥
દીપડાથી કૂતરાં, કૂતરાથી બિલાડીઓ, બિલાડીથી સાપ, સાપથી ઉંદરો જેમ ભાગે છે.
7.7.22
तथा ते राक्षसाः सर्वे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
द्रवन्ति द्राविताश्चन्ये शायिताश्च महीतले ॥ ७.७.२२ ॥
એ રીતે તે બધા રાક્ષસો શક્તિશાળી વિષ્ણુથી ભગાડાઈને ભાગે છે; બીજાઓ ભગાડાઈને ધરતી પર ઢળી પડ્યા.
7.7.23
राक्षसानां सहस्राणि निहत्य मधुसूदनः ।
वारिजं पूरयामास तोयदं सुरराडिव ॥ ७.७.२३ ॥
રાક્ષસોના હજારોને હણીને મધુસૂદને, દેવરાજ જેમ મેઘને ભરે, તેમ શંખ ફૂંક્યો.
7.7.24
नारायणशरत्रस्तं शङ्खनादसुविह्वलम् ।
ययौ लङ्कामभिमुखं प्रभग्नं राक्षसं बलम् ॥ ७.७.२४ ॥
નારાયણના બાણોથી ત્રસ્ત અને શંખનાદથી અત્યંત વિહ્વળ, ભાંગી પડેલી રાક્ષસસેના લંકા તરફ ગઈ.
7.7.25
प्रभग्ने राक्षसबले नारायणशराहते ।
सुमाली शरवर्षेण निववार रणे हरिम् ॥ ७.७.२५ ॥
રાક્ષસસેના વિખેરાઈ, નારાયણનાં બાણોથી ઘવાઈ, ત્યારે સુમાલીએ રણમાં બાણવર્ષાથી હરિને રોક્યા.
7.7.26
स तु तं छादयामास नीहार इव भास्करम् ।
राक्षसाः सत्त्वसम्पन्नाः पुनर्धैर्यं समादधुः ॥ ७.७.२६ ॥
તેણે તેને ઝાકળ સૂર્યને ઢાંકે તેમ ઢાંકી દીધો; શક્તિશાળી રાક્ષસોએ ફરી ધીરજ ધારણ કરી.
7.7.27
अथ सो ऽभ्यपतद्रोषाद्राक्षसो बलदर्पितः ।
महानादं प्रकुर्वाणो राक्षसाञ्जीवयन्निव ॥ ७.७.२७ ॥
ત્યારે તે રાક્ષસ ક્રોધથી, બળના ગર્વથી, મોટી ગર્જના કરતો, રાક્ષસોને જીવન આપતો હોય તેમ આગળ ધસ્યો.
7.7.28
उत्क्षिप्य लम्बाभरणं धुन्वन्करमिव द्विपः ।
ररास राक्षसो हर्षात्सतडित्तोयदो यथा ॥ ७.७.२८ ॥
લાંબું આભૂષણ ઊંચું કરી, હાથીની સૂંઢ હલાવતો, તે રાક્ષસ હર્ષથી વીજળી સાથેના મેઘની જેમ ગર્જ્યો.
7.7.29
सुमालेर्नर्दतस्तस्य शिरो ज्वलितकुण्डलम् ।
चिच्छेद यन्तुरश्वाश्च भ्रान्तास्तस्य तु रक्षसः ॥ ७.७.२९ ॥
ગર્જના કરતા સુમાલીનું ઝળહળતાં કુંડળવાળું મસ્તક કાપી નખાયું; તે રાક્ષસના સારથિના ઘોડા પણ ગભરાઈ ગયા.
7.7.30
तैरश्वैर्भ्राम्यते भ्रान्तैः सुमाली राक्षसेश्वरः ।
इन्द्रियाश्वैः परिभ्रान्तैर्धृतिहीनो यथा नरः ॥ ७.७.३० ॥
તે ભ્રમિત ઘોડાઓ વડે રાક્ષસેશ્વર સુમાલી ચકરાવે ફરાવાયો; ઇન્દ્રિયરૂપી ઘોડાઓથી ભટકેલા, ધીરજ ગુમાવેલા માણસની જેમ.
7.7.31
ततो विष्णुं महाबाहुं प्रपतन्तं रणाजिरे ।
हृते सुमालेरश्वैश्च रथे विष्णुरथं प्रति ॥ ७.७.३१ ॥
ત્યારે રણભૂમિમાં પડતા મહાબાહુ વિષ્ણુ તરફ, સુમાલીના ઘોડાઓ રથ હરી ગયા ત્યારે, વિષ્ણુના રથ તરફ.
7.7.32
माली चाभ्यद्रवद्युक्तः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
मालेर्धनुश्च्युता बाणाः कार्तस्वरविभूषिताः ।
विविशुर्हरिमासाद्य क्रौञ्चं पत्ररथा इव ॥ ७.७.३२ ॥
માલી તૈયાર થઈ, બાણ ચડાવેલું ધનુષ્ય લઈ આગળ ધસ્યો. માલીના ધનુષ્યથી છૂટેલાં સુવર્ણભૂષિત બાણો હરિ (વિષ્ણુ) સુધી પહોંચી, ક્રૌંચ પક્ષીમાં પાંખવાળા બાણ ઘૂસે તેમ ઘૂસી ગયાં.
7.7.33
अर्द्यमानः शरैः सो ऽथ मालिमुक्तैः सहस्रशः ।
चुक्षुभे न रणे विष्णुर्जितेन्द्रिय इवाधिभिः ॥ ७.७.३३ ॥
માલીએ છોડેલા હજારો બાણોથી પીડાયા છતાં વિષ્ણુ રણમાં ડગ્યા નહીં; જેમ જિતેન્દ્રિય પુરુષ માનસિક વ્યથાઓથી વિચલિત થતો નથી તેમ.
7.7.34
अथ मौर्वीस्वनं कृत्वा भगवान्भूतभावनः ।
मालिनं प्रति बाणौघान्ससर्जारिनिषूदनः ॥ ७.७.३४ ॥
ત્યારે ભગવાન, ભૂતભાવન, શત્રુસંહારક વિષ્ણુએ ધનુષ્યનો ટંકાર કરી માલી તરફ બાણોનો પ્રવાહ છોડ્યો.
7.7.35
ते मालिदेहमासाद्य वज्रविद्युत्प्रभाः शराः ।
पिबन्ति रुधिरं तस्य नागा इव सुधारसम् ॥ ७.७.३५ ॥
વજ્ર અને વીજળીની પ્રભાવાળાં તે બાણો માલીના દેહ સુધી પહોંચી, નાગ જેમ અમૃતરસ પીએ તેમ તેનું રુધિર પીવા લાગ્યાં.
7.7.36
मालिनं विमुखं कृत्वा शङ्खचक्रगदाधरः ।
मालिमौलिं ध्वजं चापं वाजिनश्चाप्यपातयत् ॥ ७.७.३६ ॥
શંખ, ચક્ર, ગદા ધારણ કરનાર વિષ્ણુએ માલીને પીઠ ફેરવાવી, તેનો મુગટ, ધ્વજ, ધનુષ્ય અને ઘોડાઓ પણ પાડી નાખ્યા.
7.7.37
विरथस्तु गदां गृह्य माली नक्तञ्चरोत्तमः ।
आपुप्लुवे गदापाणिर्गिर्यग्रादिव केसरी ॥ ७.७.३७ ॥
રથ વિનાના માલીએ ગદા ઉપાડી; રાત્રિચરોમાં શ્રેષ્ઠ તે ગદાપાણિ ડુંગરશિખરેથી કૂદતા સિંહની જેમ ઊછળ્યો.
7.7.38
गदया गरुडेशानमीशानमिव चान्तकः ।
ललाटदेशे ऽभ्यहनद्वज्रेणेन्द्रो यथा ऽचलम् ॥ ७.७.३८ ॥
યમ ઈશાનને પ્રહાર કરે તેમ, ઇન્દ્ર વજ્રથી પર્વત પર પ્રહાર કરે તેમ, તેણે ગદાથી ગરુડેશના કપાળ પર પ્રહાર કર્યો.
7.7.39
गदयाभिहतस्तेन मालिना गरुडो भृशम् ।
रणात्पराङ्मुखं देवं कृतवान्वेदनातुरः ॥ ७.७.३९ ॥
માલીની ગદાથી ભારે ઘાયલ થયેલો ગરુડ વેદનાથી વ્યાકુળ થઈને યુદ્ધમાંથી પાછો ફર્યો; તેણે દેવને પણ પાછો ફેરવ્યો.
7.7.40
पराङ्मुखे कृते देवे मालिना गरुडेन वै ।
उदतिष्ठन्महाञ्छब्दो रक्षसामभिनर्दताम् ॥ ७.७.४० ॥
માલી અને ગરુડે દેવને પાછો ફેરવ્યો ત્યારે ગર્જતા રાક્ષસોનો મહાન કોલાહલ ઊઠ્યો.
7.7.41
रक्षसां रवतां रावं श्रुत्वा हरिहयानुजः ॥ ७.७.४१ ॥
ગર્જતા રાક્ષસોનો તે અવાજ સાંભળીને હરિના અનુજ (ગરુડ)...
7.7.42
तिर्यगास्थाय सङ्क्रुद्धः पक्षीशे भगवान्हरिः ।
पराङ्मुखो ऽप्युत्ससर्ज मालेश्चक्रं जिघांसया ॥ ७.७.४२ ॥
ક્રોધે ભરાયેલા ભગવાન હરિ ગરુડ પર ત્રાંસા ઊભા રહીને, પીઠ ફેરવેલા છતાં, માલીને મારવાની ઇચ્છાથી ચક્ર છોડ્યું.
7.7.43
तत्सूर्यमण्डलाभासं स्वभासा भासयन्नभः ।
कालचक्रनिभं चक्रं मालेः शीर्षमपातयत् ॥ ७.७.४३ ॥
સૂર્યમંડળ સમું ઝળહળતું તે ચક્ર પોતાના પ્રકાશથી આકાશને ઉજાળતું, કાળચક્ર સમાન માલીનું માથું પાડી નાખ્યું.
7.7.44
तच्छिरो राक्षसेन्द्रस्य चक्रोत्कृत्तं बिभीषणम् ।
पपात रुधिरोद्गारि पुरा राहुशिरो यथा ॥ ७.७.४४ ॥
ચક્રથી કપાયેલું તે રાક્ષસરાજનું ભયંકર માથું, પૂર્વે રાહુનું માથું પડ્યું હતું તેમ, રક્ત ઓકતું પડ્યું.
7.7.45
ततः सुरैः संसहृष्टैः सर्वप्राणसमीरितः ।
सिंहनादरवोन्मुक्तः साधु देवेतिवादिभिः ॥ ७.७.४५ ॥
ત્યારે હર્ષિત દેવો અને સર્વ પ્રાણીઓએ સિંહગર્જના સમાન અવાજે 'સાધુ, હે દેવ!' એવા શબ્દો ઉચ્ચાર્યા.
7.7.46
मालिनं निहतं दृष्ट्वा सुमाली माल्यवानपि ।
सबलौ शोकसन्तप्तौ लङ्कामेव प्रधावितौ ॥ ७.७.४६ ॥
માલીને હણાયેલો જોઈ સુમાલી અને માલ્યવાન શોકથી તપ્ત થઈ સેના સહિત લંકા તરફ જ ભાગી ગયા.
7.7.47
गरुडस्तु समाश्वस्तः सन्निवृत्य यथा पुरा ।
राक्षसान्द्रावयामास पक्षवातेन कोपितः ॥ ७.७.४७ ॥
પણ ગરુડ ફરી આશ્વસ્ત થઈ, પહેલાંની જેમ પાછા ફરી, ક્રોધે ભરાઈ પાંખોના પવનથી રાક્ષસોને ભગાડ્યા.
7.7.48
चक्रकृत्तास्यकमला गदासञ्चूर्णितोरसः ।
लाङ्गलग्लपितग्रीवा मुसलैर्भिन्नमस्तकाः ॥ ७.७.४८ ॥
ચક્રથી કમળ સમાન મુખ કપાયેલાં, ગદાઓથી છાતી ચૂરેલી, હળનાં આયુધોથી ગરદન દબાયેલી, મુસળોથી માથાં ફૂટેલાં.
7.7.49
केचिच्चैवासिना छिन्नास्तथान्ये शरपीडिताः ।
निपेतुरम्बरात्तूर्णं राक्षसाः सागराम्भसि ॥ ७.७.४९ ॥
કેટલાક રાક્ષસો તલવારોથી કપાઈ ગયા; બીજા બાણોથી પીડિત થઈ આકાશમાંથી ઝડપથી સમુદ્રના જળમાં પડ્યા.
7.7.50
नारायणो बाणवराशनीभिर्विदारयामास धनुर्विमुक्तैः ।
नक्तञ्चरान्मुक्तविधूतकेशान्यथा ऽशनीभिः सतडिन्महाभ्राः ॥ ७.७.५० ॥
નારાયણે ધનુષમાંથી છોડેલા શ્રેષ્ઠ બાણરૂપી વજ્રોથી, વિખરાયેલા વાળવાળા નિશાચરોને ચીરી નાખ્યા; જેમ વીજળી સહિત મહામેઘ વજ્રપાતથી ફાટી જાય.
7.7.51
भिन्नातपत्रं पतमानमस्त्रं शरैरपध्वस्तविनीतवेषम् ।
विनिस्सृतान्त्रं भयलोलनेत्रं बलं तदुन्मत्ततरं बभूव ॥ ७.७.५१ ॥
તૂટેલાં છત્રો, બાણોથી પડતી, વ્યવસ્થિત વેશ બગડેલી, આંતરડાં બહાર નીકળેલાં અને ભયથી ચંચળ નેત્રોવાળી એ સેના અત્યંત ઉન્મત્ત થઈ ગઈ.
7.7.52
सिंहार्दितानामिव कुञ्जराणां निशाचराणां सह कुञ्जराणाम् ।
रवाश्च वेगाश्च समं बभूवुः पुराणसिंहेन विमर्दितानाम् ॥ ७.७.५२ ॥
સિંહથી પીડિત હાથીઓની જેમ, નિશાચરો અને હાથીઓ સહિત, તે પ્રાચીન સિંહ દ્વારા કચડાયેલાઓની ચીસો અને વેગ સમાન થઈ ગયા.
7.7.53
ते वार्यमाणा हरिबाणजालैः सबाणजालानि समुत्सृजन्तः ।
धावन्ति नक्तञ्चरकालमेघा वायुप्रभिन्ना इव कालमेघाः ॥ ७.७.५३ ॥
હરિ-બાણોની જાળોથી અટકાવાતા, પોતાની બાણજાળ છોડતા તેઓ દોડે છે — પ્રલયકાળના કાળા મેઘ જેવા નિશાચરો, પવનથી ફાટેલા કાળા મેઘો જેમ.
7.7.54
चक्रपहारैर्विनिकृत्तशीर्षाः सञ्चूर्णिताङ्गाश्च गदाप्रहारैः ।
अभिप्रहारैर्द्विविधा विभिन्नाः पतन्ति शैला इव राक्षसेन्द्राः ॥ ७.७.५४ ॥
ચક્રના પ્રહારોથી જેમનાં મસ્તક કપાઈ ગયાં, ગદાના પ્રહારોથી જેમનાં અંગ ચૂર્ણ થયાં, અને ભયંકર આક્રમણોથી જે બે ભાગમાં વિદીર્ણ થયા, એવા રાક્ષસેન્દ્રો પર્વતોની જેમ પડી રહ્યા છે.
7.7.55
विलम्बमानैर्मणिहारकुण्डलैर्निशाचरैर्नीलबलाहकोपमैः ।
निपात्यमानैर्ददृशे निरन्तरं निपात्यमानैरिव नीलपर्वतैः ॥ ७.७.५५ ॥
મણિહાર અને કુંડળ લટકી રહ્યાં હતાં એવા, કાળા મેઘ સમાન નિશાચરો સતત પાડવામાં આવતા દેખાયા, જાણે નીલ પર્વતો પાડવામાં આવી રહ્યા હોય.