Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.7.1
नारायणगिरिं ते तु गर्जन्तो राक्षसाम्बुदाः ।
ववर्षुः शरवर्षेण वर्षेणेवाद्रिमम्बुदाः ॥ ७.७.१ ॥
Brüllend ergossen jene rākṣasa-Wolken einen Pfeilregen über den Berg Nārāyaṇa, wie Wolken Regen auf einen Berg niedergehen lassen.
7.7.2
श्यामावदातस्तैर्विष्णुर्नीलैर्नक्तञ्चरोत्तमैः ।
वृतो ऽञ्जनगिरीवासीत् वर्षमाणैः पयोधरैः ॥ ७.७.२ ॥
Viṣṇu, dunkel und doch strahlend, von jenen dunkelblauen, vorzüglichen Nachtwandlern umgeben, war wie der Antimonberg, umringt von regnenden Wolken.
7.7.3
शलभा इव केदारं मशका इव पर्वतम् ।
यथामृतघटं दंशा मकरा इव चार्णवम् ॥ ७.७.३ ॥
Wie Heuschrecken über ein Feld, Mücken über einen Berg, Bremsen über ein Krug mit Nektar und Meeresungeheuer über das Meer herfallen.
7.7.4
तथा रक्षोधनुर्मुक्ता वज्रानिलमनोजवाः ।
हरिं विशन्ति स्म शरा लोका इव विपर्यये ॥ ७.७.४ ॥
So drangen die Pfeile, von den Bögen der rākṣasas abgeschossen und schnell wie Donnerkeil, Wind oder Gedanke, in Hari ein, wie Welten im Weltuntergang eingehen.
7.7.5
स्यन्दनैः स्यन्दनगता गजैश्च गजपृष्ठगाः ।
अश्वारोहास्तथाश्वैश्च पादाताश्चाम्बरे स्थिताः ॥ ७.७.५ ॥
Die auf Streitwagen, die auf Elefantenrücken, die Reiter mit ihren Pferden und das Fußvolk standen alle am Himmel.
7.7.6
राक्षसेन्द्रा गिरिनिभाः शरैः शक्त्यृष्टितोमरैः ।
निरुछ्वासं हरिं चक्रुः प्राणायामा इव द्विजम् ॥ ७.७.६ ॥
Die rākṣasa-Herren, bergähnlich, mit Pfeilen, Speeren, Wurfspießen und Lanzen, nahmen Hari den Atem, wie man dem zweimal Geborenen, der Prāṇāyāma übt, den Atem anhält.
7.7.7
निशाचरैस्ताड्यमानो मीनैरिव महोदधिः ।
शार्ङ्गमायम्य दुर्धर्षो राक्षसेभ्यो ऽसृजच्छरान् ॥ ७.७.७ ॥
Wie der große Ozean von Fischen geschlagen wird, spannte der unbezwingliche Viṣṇu, obwohl von den Nachtwandlern bedrängt, den Bogen Śārṅga und schoss Pfeile auf die Rākṣasas.
7.7.8
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैर्वज्रवक्त्रैर्मनोजवैः ।
चिच्छेद विष्णुर्निशितैः शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ ७.७.८ ॥
Mit Pfeilen, aus vollem Bogen geschossen, mit donnerspitzen Spitzen und gedankenschnell, zerschnitt Viṣṇu die Rākṣasas zu Hunderten und Tausenden.
7.7.9
विद्राव्य शरवर्षेण वर्षा वायुरिवोत्थितम् ।
पाञ्चजन्यं महाशङ्खं प्रदध्मौ पुरुषोत्तमः ॥ ७.७.९ ॥
Er vertrieb sie mit einem Pfeilregen, wie der Wind eine aufsteigende Wolke zerstreut, und der höchste Mensch blies die große Muschel namens Pāñcajanya.
7.7.10
सो ऽम्बुजो हरिणा ध्मातः सर्वप्राणेन शङ्खराट् ।
ररास भीमनिर्हादस्त्रैलोक्यं व्यथयन्निव ॥ ७.७.१० ॥
Jene Muschel, König der Muscheln, von Hari mit all seinem Atem geblasen, erklang mit schrecklichem Dröhnen, als wollte sie die drei Welten quälen.
7.7.11
शङ्खराजरवः सो ऽथ त्रासयामास राक्षसान् ।
मृगराज इवारण्ये समदानिव कुञ्जरान् ॥ ७.७.११ ॥
Da erschreckte das Dröhnen des Muschelkönigs die Rākṣasas, wie ein Löwe im Wald brünstige Elefanten erschreckt.
7.7.12
न शेकुरश्वाः संस्थातुं विमदाः कुञ्जराभवन् ।
स्यन्दनेभ्यश्च्युता वीराः शङ्खरावितदुर्बलाः ॥ ७.७.१२ ॥
Die Pferde konnten nicht standhalten, die Elefanten verloren ihre Brunst, und die Krieger, vom Klang der Muschel geschwächt, stürzten von ihren Wagen.
7.7.13
शार्ङ्गचापविनिर्मुक्ता वज्रतुल्याननाः शराः ।
विदार्य तानि रक्षांसि सुपुङ्खा विविशुः क्षितिम् ॥ ७.७.१३ ॥
Die vom Śārṅga-Bogen abgeschossenen Pfeile, mit donnerkeilgleichen Spitzen und schönen Federn, durchbohrten jene Rākṣasas und drangen in die Erde ein.
7.7.14
भिद्यमानाः शरैः सङ्ख्ये नारायणकरच्युतैः ।
निपेतू राक्षसा भूमौ शैला वज्रहता इव ॥ ७.७.१४ ॥
Im Kampf von den aus Nārāyaṇas Hand abgeschossenen Pfeilen durchbohrt, fielen die Rākṣasas zu Boden wie vom Blitz getroffene Berge.
7.7.15
व्रणानि परगात्रेभ्यो विष्णुचक्रकृतानि वै ।
असृक्क्षरन्ति धाराभिः स्वर्णधारा इवाचलाः ॥ ७.७.१५ ॥
Aus den Körpern der Feinde strömte Blut in Bächen aus den Wunden, die Viṣṇus Diskus geschlagen hatte, wie Berge, die Ströme von Gold ergießen.
7.7.16
शङ्खराजरवश्चापि शार्ङ्गचापरस्वस्तथा ।
राक्षसानां रवांश्चापि ग्रसते वैष्णवो रवः ॥ ७.७.१६ ॥
Der Klang der königlichen Muschel und das Schnellen des Śārṅga-Bogens, und der vaiṣṇava-Klang verschlang die Schreie der Rākṣasas.
7.7.17
तेषां शिरोधरान्धूताञ्छरध्वजधनूंषि च ।
रथान्पताकास्तूणीरांश्चिच्छेद स हरिः शरैः ॥ ७.७.१७ ॥
Ihre zitternden Köpfe, Pfeile, Banner, Bögen, Wagen, Wimpel und Köcher — Hari schnitt sie alle mit seinen Pfeilen ab.
7.7.18
सूर्यादिव करा घोरा ऊर्मयः सागरादिव ।
पर्वतादिव नागेन्द्रा धारौघा इव चाम्बुदात् ॥ ७.७.१८ ॥
Wie aus der Sonne furchtbare Strahlen, aus dem Ozean Wellen, aus einem Berg gewaltige Elefanten und aus einer Wolke Regenströme hervorgehen, so schossen die Pfeile hervor.
7.7.19
तथा शार्ङ्गविनिर्मुक्ताः शरा नारायणेरिताः ।
निर्धावन्तीषवस्तूर्णं शतशोथ सहस्रशः ॥ ७.७.१९ ॥
Ebenso stürmten die vom Śārṅga-Bogen abgeschossenen, von Nārāyaṇa entsandten Pfeile rasch dahin, hunderte und tausende.
7.7.20
शरभेण यथा सिंहाः सिंहेन द्विरदा यथा ।
द्विरदेन यथा व्याघ्रा व्याघ्रेण द्वीपिनो यथा ॥ ७.७.२० ॥
Wie Löwen vor dem Śarabha, Elefanten vor dem Löwen, Tiger vor dem Elefanten und Leoparden vor dem Tiger fliehen.
7.7.21
द्वीपिनेव यथा श्वानः शुना मार्जारका यथा ।
मार्जारेण यथा सर्पाः सर्पेण च यथा ऽ ऽखवः ॥ ७.७.२१ ॥
Wie Hunde vor dem Leoparden, Katzen vor dem Hund, Schlangen vor der Katze und Ratten vor der Schlange fliehen.
7.7.22
तथा ते राक्षसाः सर्वे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
द्रवन्ति द्राविताश्चन्ये शायिताश्च महीतले ॥ ७.७.२२ ॥
So fliehen alle jene Rākṣasas, vom mächtigen Viṣṇu verfolgt; andere, vertrieben, liegen ausgestreckt auf der Erde.
7.7.23
राक्षसानां सहस्राणि निहत्य मधुसूदनः ।
वारिजं पूरयामास तोयदं सुरराडिव ॥ ७.७.२३ ॥
Nachdem Madhusūdana Tausende der Rākṣasas erschlagen hatte, füllte er seine Muschel, wie der Götterkönig die Wolke füllt.
7.7.24
नारायणशरत्रस्तं शङ्खनादसुविह्वलम् ।
ययौ लङ्कामभिमुखं प्रभग्नं राक्षसं बलम् ॥ ७.७.२४ ॥
Von Nārāyaṇas Pfeilen erschreckt und vom Muschelhorn völlig verwirrt, zog das geschlagene Rākṣasa-Heer nach Laṅkā.
7.7.25
प्रभग्ने राक्षसबले नारायणशराहते ।
सुमाली शरवर्षेण निववार रणे हरिम् ॥ ७.७.२५ ॥
Als das Heer der Rākṣasas zerschlagen und von Nārāyaṇas Pfeilen getroffen war, hielt Sumālī Hari im Kampf mit einem Pfeilregen auf.
7.7.26
स तु तं छादयामास नीहार इव भास्करम् ।
राक्षसाः सत्त्वसम्पन्नाः पुनर्धैर्यं समादधुः ॥ ७.७.२६ ॥
Er verhüllte ihn, wie Nebel die Sonne verhüllt, und die mutigen Rākṣasas fassten erneut Mut.
7.7.27
अथ सो ऽभ्यपतद्रोषाद्राक्षसो बलदर्पितः ।
महानादं प्रकुर्वाणो राक्षसाञ्जीवयन्निव ॥ ७.७.२७ ॥
Da stürzte jener Rākṣasa, stolz auf seine Kraft und voll Zorn, mit gewaltigem Gebrüll vorwärts, als wollte er den Rākṣasas das Leben zurückgeben.
7.7.28
उत्क्षिप्य लम्बाभरणं धुन्वन्करमिव द्विपः ।
ररास राक्षसो हर्षात्सतडित्तोयदो यथा ॥ ७.७.२८ ॥
Er hob seinen langen Schmuck empor und schwang ihn wie ein Elefant seinen Rüssel; der Rākṣasa brüllte vor Freude, wie eine Wolke mit Blitzen.
7.7.29
सुमालेर्नर्दतस्तस्य शिरो ज्वलितकुण्डलम् ।
चिच्छेद यन्तुरश्वाश्च भ्रान्तास्तस्य तु रक्षसः ॥ ७.७.२९ ॥
Das Haupt des brüllenden Sumālī, mit den glühenden Ohrringen, wurde abgeschlagen; und die Pferde des Wagenlenkers jenes Rākṣasa gerieten in Verwirrung.
7.7.30
तैरश्वैर्भ्राम्यते भ्रान्तैः सुमाली राक्षसेश्वरः ।
इन्द्रियाश्वैः परिभ्रान्तैर्धृतिहीनो यथा नरः ॥ ७.७.३० ॥
Von jenen verwirrten Pferden wurde der Herr der Rākṣasas, Sumālī, herumgerissen, wie ein Mensch ohne Halt, den die Rosse seiner Sinne fortreißen.
7.7.31
ततो विष्णुं महाबाहुं प्रपतन्तं रणाजिरे ।
हृते सुमालेरश्वैश्च रथे विष्णुरथं प्रति ॥ ७.७.३१ ॥
Als der mächtigarmige Viṣṇu auf dem Schlachtfeld fiel und Sumālīs Pferde den Wagen davongetragen hatten, zu Viṣṇus Wagen hin.
7.7.32
माली चाभ्यद्रवद्युक्तः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
मालेर्धनुश्च्युता बाणाः कार्तस्वरविभूषिताः ।
विविशुर्हरिमासाद्य क्रौञ्चं पत्ररथा इव ॥ ७.७.३२ ॥
Und Mālī stürmte, bereit, vor, den Bogen mit einem Pfeil angelegt. Die goldgeschmückten Pfeile, von Mālīs Bogen geschnellt, erreichten Hari und drangen in ihn ein, wie gefiederte Pfeile in den Krauñca-Vogel eindringen.
7.7.33
अर्द्यमानः शरैः सो ऽथ मालिमुक्तैः सहस्रशः ।
चुक्षुभे न रणे विष्णुर्जितेन्द्रिय इवाधिभिः ॥ ७.७.३३ ॥
Obwohl Viṣṇu von Tausenden von Mālī abgeschossenen Pfeilen durchbohrt wurde, geriet er im Kampf nicht ins Wanken, wie ein Mensch, der seine Sinne bezwungen hat, von seelischen Leiden nicht erschüttert wird.
7.7.34
अथ मौर्वीस्वनं कृत्वा भगवान्भूतभावनः ।
मालिनं प्रति बाणौघान्ससर्जारिनिषूदनः ॥ ७.७.३४ ॥
Da ließ der gesegnete Herr, der die Wesen ins Dasein ruft, der Vernichter der Feinde, die Bogensehne erklingen und entfesselte eine Flut von Pfeilen gegen Mālī.
7.7.35
ते मालिदेहमासाद्य वज्रविद्युत्प्रभाः शराः ।
पिबन्ति रुधिरं तस्य नागा इव सुधारसम् ॥ ७.७.३५ ॥
Jene Pfeile, leuchtend wie Donnerkeil und Blitz, erreichten Mālīs Körper und tranken sein Blut, wie Schlangen den Nektar trinken.
7.7.36
मालिनं विमुखं कृत्वा शङ्खचक्रगदाधरः ।
मालिमौलिं ध्वजं चापं वाजिनश्चाप्यपातयत् ॥ ७.७.३६ ॥
Viṣṇu, Träger von Muschelhorn, Diskus und Keule, ließ Mālī kehrtmachen und brachte ihm Krone, Banner, Bogen und auch die Pferde zu Fall.
7.7.37
विरथस्तु गदां गृह्य माली नक्तञ्चरोत्तमः ।
आपुप्लुवे गदापाणिर्गिर्यग्रादिव केसरी ॥ ७.७.३७ ॥
Ohne Wagen ergriff Mālī seine Keule; der Beste der Nachtwandler sprang mit der Keule in der Hand vor wie ein Löwe von einem Berggipfel.
7.7.38
गदया गरुडेशानमीशानमिव चान्तकः ।
ललाटदेशे ऽभ्यहनद्वज्रेणेन्द्रो यथा ऽचलम् ॥ ७.७.३८ ॥
Wie der Tod Īśāna schlägt, wie Indra einen Berg mit seinem Donnerkeil trifft, so schlug er dem Herrn Garuḍas mit der Keule auf die Stirn.
7.7.39
गदयाभिहतस्तेन मालिना गरुडो भृशम् ।
रणात्पराङ्मुखं देवं कृतवान्वेदनातुरः ॥ ७.७.३९ ॥
Von Mālīs Keule schwer getroffen, wandte sich Garuḍa, von Schmerz gepeinigt, vom Kampf ab; er ließ sogar den Gott sich abwenden.
7.7.40
पराङ्मुखे कृते देवे मालिना गरुडेन वै ।
उदतिष्ठन्महाञ्छब्दो रक्षसामभिनर्दताम् ॥ ७.७.४० ॥
Als der Gott von Mālī und Garuḍa zurückgedrängt worden war, erhob sich das laute Gebrüll der brüllenden Rākṣasas.
7.7.41
रक्षसां रवतां रावं श्रुत्वा हरिहयानुजः ॥ ७.७.४१ ॥
Als er das Geschrei der brüllenden Rākṣasas hörte, der jüngere Bruder Haris (Garuḍa)...
7.7.42
तिर्यगास्थाय सङ्क्रुद्धः पक्षीशे भगवान्हरिः ।
पराङ्मुखो ऽप्युत्ससर्ज मालेश्चक्रं जिघांसया ॥ ७.७.४२ ॥
Zornig stand der Erhabene Hari seitlich auf dem Herrn der Vögel und schleuderte, obwohl abgewandt, den Diskus auf Mālī, um ihn zu töten.
7.7.43
तत्सूर्यमण्डलाभासं स्वभासा भासयन्नभः ।
कालचक्रनिभं चक्रं मालेः शीर्षमपातयत् ॥ ७.७.४३ ॥
Diese Scheibe, glänzend wie die Sonnenscheibe und den Himmel mit eigenem Glanz erhellend, ließ Mālins Haupt fallen wie das Rad der Zeit.
7.7.44
तच्छिरो राक्षसेन्द्रस्य चक्रोत्कृत्तं बिभीषणम् ।
पपात रुधिरोद्गारि पुरा राहुशिरो यथा ॥ ७.७.४४ ॥
Dieses schreckliche Haupt des Herrn der Rākṣasas, vom Diskus abgeschlagen, fiel Blut speiend nieder, wie einst das Haupt Rāhus.
7.7.45
ततः सुरैः संसहृष्टैः सर्वप्राणसमीरितः ।
सिंहनादरवोन्मुक्तः साधु देवेतिवादिभिः ॥ ७.७.४५ ॥
Da riefen die hocherfreuten Götter und alle Wesen mit löwengleichem Brüllen: „Wohl getan, o Gott!“
7.7.46
मालिनं निहतं दृष्ट्वा सुमाली माल्यवानपि ।
सबलौ शोकसन्तप्तौ लङ्कामेव प्रधावितौ ॥ ७.७.४६ ॥
Als sie Mālin erschlagen sahen, flohen Sumālin und Mālyavān, beide von Kummer gequält, mit ihrem Heer nach Laṅkā.
7.7.47
गरुडस्तु समाश्वस्तः सन्निवृत्य यथा पुरा ।
राक्षसान्द्रावयामास पक्षवातेन कोपितः ॥ ७.७.४७ ॥
Garuḍa aber, wieder gefasst, kehrte zurück wie zuvor und jagte, zornig, die Rākṣasas mit dem Wind seiner Flügel in die Flucht.
7.7.48
चक्रकृत्तास्यकमला गदासञ्चूर्णितोरसः ।
लाङ्गलग्लपितग्रीवा मुसलैर्भिन्नमस्तकाः ॥ ७.७.४८ ॥
Ihre lotusgleichen Gesichter vom Diskus zerschnitten, ihre Brüste von Keulen zermalmt, ihre Hälse von Pflugwaffen zerquetscht, ihre Häupter von Stößeln gespalten.
7.7.49
केचिच्चैवासिना छिन्नास्तथान्ये शरपीडिताः ।
निपेतुरम्बरात्तूर्णं राक्षसाः सागराम्भसि ॥ ७.७.४९ ॥
Einige wurden von Schwertern niedergehauen, und andere, von Pfeilen gepeinigt, stürzten rasch vom Himmel in die Fluten des Ozeans.
7.7.50
नारायणो बाणवराशनीभिर्विदारयामास धनुर्विमुक्तैः ।
नक्तञ्चरान्मुक्तविधूतकेशान्यथा ऽशनीभिः सतडिन्महाभ्राः ॥ ७.७.५० ॥
Nārāyaṇa zerriss die Nachtwandler, deren Haar gelöst und geschüttelt war, mit hervorragenden Pfeilen, die von seinem Bogen abgeschossen wurden, wie Donnerkeile, so wie große Wolken mit Blitzen durch einen Donnerschlag zerrissen werden.
7.7.51
भिन्नातपत्रं पतमानमस्त्रं शरैरपध्वस्तविनीतवेषम् ।
विनिस्सृतान्त्रं भयलोलनेत्रं बलं तदुन्मत्ततरं बभूव ॥ ७.७.५१ ॥
Jenes Heer, mit zerbrochenen Schirmen, unter Pfeilen fallend, mit zerstörtem geordnetem Aussehen, aufgeschlitzten Eingeweiden und vor Angst zitternden Augen, wurde äußerst rasend.
7.7.52
सिंहार्दितानामिव कुञ्जराणां निशाचराणां सह कुञ्जराणाम् ।
रवाश्च वेगाश्च समं बभूवुः पुराणसिंहेन विमर्दितानाम् ॥ ७.७.५२ ॥
Wie Elefanten, die von einem Löwen gepeinigt werden, wurden die Schreie und Ansturme der Nachtwandler samt ihren Elefanten gleich, zermalmt von jenem alten Löwen.
7.7.53
ते वार्यमाणा हरिबाणजालैः सबाणजालानि समुत्सृजन्तः ।
धावन्ति नक्तञ्चरकालमेघा वायुप्रभिन्ना इव कालमेघाः ॥ ७.७.५३ ॥
Von Netzen goldgelber Pfeile aufgehalten, doch ihre eigenen Pfeilnetze verschießend, stürmen sie vorwärts — die Nachtwandler, wie schwarze Wolken des Verderbens, wie dunkle Wolken, vom Wind zerrissen.
7.7.54
चक्रपहारैर्विनिकृत्तशीर्षाः सञ्चूर्णिताङ्गाश्च गदाप्रहारैः ।
अभिप्रहारैर्द्विविधा विभिन्नाः पतन्ति शैला इव राक्षसेन्द्राः ॥ ७.७.५४ ॥
Mit abgeschlagenen Köpfen durch Hiebe der Diskuswaffen, mit zermalmten Gliedern durch Keulenschläge und durch wütende Angriffe in zwei Teile gespalten, stürzen die Herren der Rākṣasas wie Berge.
7.7.55
विलम्बमानैर्मणिहारकुण्डलैर्निशाचरैर्नीलबलाहकोपमैः ।
निपात्यमानैर्ददृशे निरन्तरं निपात्यमानैरिव नीलपर्वतैः ॥ ७.७.५५ ॥
Die Nachtwandler, Dunkelwolken gleich, mit baumelnden Juwelenketten und Ohrringen, wurden unablässig niedergestreckt, als würden dunkle Berge gefällt.