รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.7.1
नारायणगिरिं ते तु गर्जन्तो राक्षसाम्बुदाः ।
ववर्षुः शरवर्षेण वर्षेणेवाद्रिमम्बुदाः ॥ ७.७.१ ॥
ฝูงเมฆรากษสเหล่านั้นคำรามก้อง แล้วโปรยห่าธนูลงบนภูเขานารายณคีรี เหมือนเมฆโปรยฝนลงบนภูเขา
7.7.2
श्यामावदातस्तैर्विष्णुर्नीलैर्नक्तञ्चरोत्तमैः ।
वृतो ऽञ्जनगिरीवासीत् वर्षमाणैः पयोधरैः ॥ ७.७.२ ॥
พระวิษณุมีผิวคล้ำแต่สดใส ถูกล้อมด้วยนักท่องราตรีผู้ประเสริฐสีน้ำเงินเหล่านั้น ซึ่งโปรยห่าธนูอยู่ ประหนึ่งภูเขาอัญชนะที่มีเมฆฝนล้อมรอบ
7.7.3
शलभा इव केदारं मशका इव पर्वतम् ।
यथामृतघटं दंशा मकरा इव चार्णवम् ॥ ७.७.३ ॥
ดุจตั๊กแตนบุกทุ่งนา ดุจยุงรุมภูเขา ดุจแมลงวันตอมหม้อน้ำอมฤต และดุจสัตว์ทะเลรุมมหาสมุทร
7.7.4
तथा रक्षोधनुर्मुक्ता वज्रानिलमनोजवाः ।
हरिं विशन्ति स्म शरा लोका इव विपर्यये ॥ ७.७.४ ॥
ลูกศรที่รากษสยิงจากคันธนูพุ่งไปเร็วเท่าสายฟ้า ลม หรือความคิด แล้วแทงเข้าสู่พระหริ ดุจโลกทั้งหลายรวมเข้าสู่ความพินาศเมื่อสิ้นกัลป์
7.7.5
स्यन्दनैः स्यन्दनगता गजैश्च गजपृष्ठगाः ।
अश्वारोहास्तथाश्वैश्च पादाताश्चाम्बरे स्थिताः ॥ ७.७.५ ॥
ผู้ที่อยู่บนรถศึกกับรถศึก ผู้ที่อยู่บนหลังช้างกับช้าง ทหารม้ากับม้า และทหารเท้า ทั้งหมดต่างลอยอยู่กลางอากาศ
7.7.6
राक्षसेन्द्रा गिरिनिभाः शरैः शक्त्यृष्टितोमरैः ।
निरुछ्वासं हरिं चक्रुः प्राणायामा इव द्विजम् ॥ ७.७.६ ॥
บรรดาเจ้ารากษสประดุจภูเขา ด้วยลูกศร หอก ทวน และง้าว ทำให้พระหริหายใจไม่ออก ดุจผู้ปฏิบัติปราณายามทำให้ลมหายใจของพราหมณ์สงบนิ่ง
7.7.7
निशाचरैस्ताड्यमानो मीनैरिव महोदधिः ।
शार्ङ्गमायम्य दुर्धर्षो राक्षसेभ्यो ऽसृजच्छरान् ॥ ७.७.७ ॥
มหาสมุทรถูกปลาตีกระทบ ฉันใด พระวิษณุผู้ไม่อาจข่มได้ ถูกนักท่องราตรีรุมโจมตี ก็ฉันนั้น จึงง้างคันธนุศารังค์และยิงลูกศรใส่บรรดารากษส
7.7.8
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैर्वज्रवक्त्रैर्मनोजवैः ।
चिच्छेद विष्णुर्निशितैः शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ ७.७.८ ॥
พระวิษณุยิงลูกศรที่ง้างคันธนูจนเต็มที่ ปลายลูกศรแข็งดุจสายฟ้า พุ่งไปเร็วดุจความคิด ตัดรากษสเป็นร้อยเป็นพันด้วยลูกศรคมของพระองค์
7.7.9
विद्राव्य शरवर्षेण वर्षा वायुरिवोत्थितम् ।
पाञ्चजन्यं महाशङ्खं प्रदध्मौ पुरुषोत्तमः ॥ ७.७.९ ॥
พระปุรุโษดัม ทรงขับไล่รากษสด้วยห่าลูกศร ดุจลมพัดเมฆที่ก่อตัวขึ้นให้กระจัดกระจาย แล้วทรงเป่าสังข์ใหญ่ชื่อปาญจชันยะ
7.7.10
सो ऽम्बुजो हरिणा ध्मातः सर्वप्राणेन शङ्खराट् ।
ररास भीमनिर्हादस्त्रैलोक्यं व्यथयन्निव ॥ ७.७.१० ॥
สังข์ราชา ซึ่งเกิดจากดอกบัว เมื่อพระหริเป่าด้วยพลังทั้งหมด ก็ดังก้องด้วยเสียงกึกก้องน่าสะพรึง ดุจทำให้โลกทั้งสามหวาดหวั่น
7.7.11
शङ्खराजरवः सो ऽथ त्रासयामास राक्षसान् ।
मृगराज इवारण्ये समदानिव कुञ्जरान् ॥ ७.७.११ ॥
จากนั้น เสียงสังข์ราชาทำให้รากษสหวาดกลัว ดุจราชสีห์ในป่าทำให้ช้างตกมันตื่นตระหนก
7.7.12
न शेकुरश्वाः संस्थातुं विमदाः कुञ्जराभवन् ।
स्यन्दनेभ्यश्च्युता वीराः शङ्खरावितदुर्बलाः ॥ ७.७.१२ ॥
ม้าไม่อาจยืนทรงตัวได้ ช้างหมดฤทธิ์ตกมัน และนักรบที่อ่อนแรงเพราะเสียงสังข์ก็ตกจากรถศึก
7.7.13
शार्ङ्गचापविनिर्मुक्ता वज्रतुल्याननाः शराः ।
विदार्य तानि रक्षांसि सुपुङ्खा विविशुः क्षितिम् ॥ ७.७.१३ ॥
ลูกศรที่พุ่งออกจากคันธนุศารังค์ มีปลายแหลมดุจสายฟ้าและขนนกงาม แทงทะลุรากษสเหล่านั้นแล้วเข้าไปในแผ่นดิน
7.7.14
भिद्यमानाः शरैः सङ्ख्ये नारायणकरच्युतैः ।
निपेतू राक्षसा भूमौ शैला वज्रहता इव ॥ ७.७.१४ ॥
รากษสถูกลูกศรที่ยิงจากพระหัตถ์ของนารายณ์แทงในสนามรบ ล้มลงกับพื้นดุจภูเขาที่ถูกสายฟ้าฟาด
7.7.15
व्रणानि परगात्रेभ्यो विष्णुचक्रकृतानि वै ।
असृक्क्षरन्ति धाराभिः स्वर्णधारा इवाचलाः ॥ ७.७.१५ ॥
บาดแผลที่จักรของพระวิษณุทำไว้บนร่างของศัตรู พ่นเลือดออกเป็นสายดุจภูเขาที่ไหลเป็นสายทอง
7.7.16
शङ्खराजरवश्चापि शार्ङ्गचापरस्वस्तथा ।
राक्षसानां रवांश्चापि ग्रसते वैष्णवो रवः ॥ ७.७.१६ ॥
เสียงสังข์ราชาและเสียงสายคันธนุศารังค์ รวมทั้งเสียงไวษณพ ได้กลืนกลบเสียงร้องของบรรดารากษสไปสิ้น
7.7.17
तेषां शिरोधरान्धूताञ्छरध्वजधनूंषि च ।
रथान्पताकास्तूणीरांश्चिच्छेद स हरिः शरैः ॥ ७.७.१७ ॥
พระหริทรงตัดศีรษะที่สั่นไหว ลูกศร ธง คันธนู รถศึก ธงปลิว และแหล่งใส่ลูกศรของพวกรากษสทั้งหมดด้วยลูกศรของพระองค์
7.7.18
सूर्यादिव करा घोरा ऊर्मयः सागरादिव ।
पर्वतादिव नागेन्द्रा धारौघा इव चाम्बुदात् ॥ ७.७.१८ ॥
ดุจรัศมีอันร้อนแรงแผ่มาจากดวงอาทิตย์ ดุจคลื่นมาจากมหาสมุทร ดุจช้างใหญ่มาจากภูเขา และดุจสายฝนพรั่งพรูจากเมฆ ลูกศรก็พุ่งออกมาฉันนั้น
7.7.19
तथा शार्ङ्गविनिर्मुक्ताः शरा नारायणेरिताः ।
निर्धावन्तीषवस्तूर्णं शतशोथ सहस्रशः ॥ ७.७.१९ ॥
ในทำนองเดียวกัน ลูกศรที่พุ่งจากคันธนุศารังค์และที่นารายณ์ทรงส่งออกไป พุ่งไปอย่างรวดเร็วเป็นร้อยเป็นพัน
7.7.20
शरभेण यथा सिंहाः सिंहेन द्विरदा यथा ।
द्विरदेन यथा व्याघ्रा व्याघ्रेण द्वीपिनो यथा ॥ ७.७.२० ॥
ดุจราชสีห์หนีจากศรภะ ดุจช้างหนีจากราชสีห์ ดุจเสือหนีจากช้าง และดุจเสือดาวหนีจากเสือ
7.7.21
द्वीपिनेव यथा श्वानः शुना मार्जारका यथा ।
मार्जारेण यथा सर्पाः सर्पेण च यथा ऽ ऽखवः ॥ ७.७.२१ ॥
เหมือนสุนัขหนีเสือดาว แมวหนีสุนัข งูหนีแมว และหนูหนีงู
7.7.22
तथा ते राक्षसाः सर्वे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
द्रवन्ति द्राविताश्चन्ये शायिताश्च महीतले ॥ ७.७.२२ ॥
ฝ่ายรากษสทั้งปวงก็เช่นนั้น ถูกพระวิษณุผู้ทรงอานุภาพใหญ่หลวงขับไล่ จึงหนีไป ส่วนพวกที่ถูกขับไล่อื่น ๆ ก็ล้มลงนอนอยู่บนพื้นดิน
7.7.23
राक्षसानां सहस्राणि निहत्य मधुसूदनः ।
वारिजं पूरयामास तोयदं सुरराडिव ॥ ७.७.२३ ॥
พระมธุสูทนสังหารรากษสนับพัน แล้วเป่าสังข์ให้ดังก้อง เหมือนพระอินทร์ราชาแห่งเทวดาทำให้เมฆบันลือเสียง
7.7.24
नारायणशरत्रस्तं शङ्खनादसुविह्वलम् ।
ययौ लङ्कामभिमुखं प्रभग्नं राक्षसं बलम् ॥ ७.७.२४ ॥
กองทัพรากษสที่แตกพ่ายไป ตกใจกลัวลูกศรของพระนารายณ์และงุนงงด้วยเสียงสังข์ จึงมุ่งหน้าไปยังลงกา
7.7.25
प्रभग्ने राक्षसबले नारायणशराहते ।
सुमाली शरवर्षेण निववार रणे हरिम् ॥ ७.७.२५ ॥
เมื่อกองทัพรากษสแตกพ่าย และถูกลูกศรของพระนารายณ์ต้องเข้า ท้าวสุมาลีจึงยับยั้งพระหริในสนามรบด้วยฝนลูกศร
7.7.26
स तु तं छादयामास नीहार इव भास्करम् ।
राक्षसाः सत्त्वसम्पन्नाः पुनर्धैर्यं समादधुः ॥ ७.७.२६ ॥
ท้าวสุมาลีคลุมพระองค์ไว้ เหมือนหมอกคลุมดวงอาทิตย์ ฝ่ายรากษสผู้เปี่ยมด้วยความกล้า ก็กลับมามีความมั่นคงอีกครั้ง
7.7.27
अथ सो ऽभ्यपतद्रोषाद्राक्षसो बलदर्पितः ।
महानादं प्रकुर्वाणो राक्षसाञ्जीवयन्निव ॥ ७.७.२७ ॥
ครั้นนั้น รากษสผู้ภาคภูมิในกำลังของตน และลุกโพลงด้วยความโกรธ ก็พุ่งเข้ามา คำรามเสียงดังลั่น ราวกับจะปลุกรากษสทั้งหลายให้ฟื้นคืนชีพ
7.7.28
उत्क्षिप्य लम्बाभरणं धुन्वन्करमिव द्विपः ।
ररास राक्षसो हर्षात्सतडित्तोयदो यथा ॥ ७.७.२८ ॥
ยกมือที่ประดับด้วยเครื่องอาภรณ์ยาวขึ้น แกว่งไปมาเหมือนช้างแกว่งงวง รากษสนั้นคำรามด้วยความยินดี เหมือนเมฆฝนที่มีสายฟ้าแลบ
7.7.29
सुमालेर्नर्दतस्तस्य शिरो ज्वलितकुण्डलम् ।
चिच्छेद यन्तुरश्वाश्च भ्रान्तास्तस्य तु रक्षसः ॥ ७.७.२९ ॥
ศีรษะของท้าวสุมาลีผู้กำลังคำรามอยู่ ซึ่งมีตุ้มหูลุกโชน ถูกตัดขาด ส่วนม้าของสารถีรากษสนั้นก็ตื่นตระหนกงุนงง
7.7.30
तैरश्वैर्भ्राम्यते भ्रान्तैः सुमाली राक्षसेश्वरः ।
इन्द्रियाश्वैः परिभ्रान्तैर्धृतिहीनो यथा नरः ॥ ७.७.३० ॥
ท้าวสุมาลีผู้เป็นใหญ่แห่งรากษส ถูกม้าที่งุนงงเหล่านั้นพาวนไปมา เหมือนคนที่ขาดความมั่นคง ถูกม้าแห่งอินทรีย์ของตนพาหลงทาง
7.7.31
ततो विष्णुं महाबाहुं प्रपतन्तं रणाजिरे ।
हृते सुमालेरश्वैश्च रथे विष्णुरथं प्रति ॥ ७.७.३१ ॥
ครั้นนั้น เมื่อพระวิษณุผู้มีพระพาหาใหญ่ทรงล้มลงในลานรบ และรถของท้าวสุมาลีถูกม้าของท่านพาไป รถก็มุ่งไปหารถของพระวิษณุ
7.7.32
माली चाभ्यद्रवद्युक्तः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
मालेर्धनुश्च्युता बाणाः कार्तस्वरविभूषिताः ।
विविशुर्हरिमासाद्य क्रौञ्चं पत्ररथा इव ॥ ७.७.३२ ॥
ฝ่ายมาลีก็รีบพุ่งเข้ามา ถือธนูพร้อมลูกศรที่ง้างไว้ ลูกศรประดับทองที่พุ่งจากธนูของมาลีถึงพระหริและแทงเข้าไป เหมือนลูกศรมีขนนกแทงเข้าไปในนกกเรียนฉะนั้น
7.7.33
अर्द्यमानः शरैः सो ऽथ मालिमुक्तैः सहस्रशः ।
चुक्षुभे न रणे विष्णुर्जितेन्द्रिय इवाधिभिः ॥ ७.७.३३ ॥
แม้จะถูกลูกศรนับพันที่มาลียิงมาเสียดแทง พระวิษณุก็มิได้หวั่นไหวในการรบ เหมือนผู้ที่ข่มอินทรีย์ได้แล้ว ย่อมไม่หวั่นไหวด้วยความทุกข์ในใจ
7.7.34
अथ मौर्वीस्वनं कृत्वा भगवान्भूतभावनः ।
मालिनं प्रति बाणौघान्ससर्जारिनिषूदनः ॥ ७.७.३४ ॥
ครั้นนั้น พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงมีพระภคะ ผู้ให้กำเนิดสรรพสัตว์ ผู้ทำลายศัตรู ทรงดีดสายธนู แล้วปล่อยกระแสลูกศรไปยังมาลี
7.7.35
ते मालिदेहमासाद्य वज्रविद्युत्प्रभाः शराः ।
पिबन्ति रुधिरं तस्य नागा इव सुधारसम् ॥ ७.७.३५ ॥
ลูกศรเหล่านั้นสว่างดังสายฟ้าและวัชระ พุ่งถึงร่างของมาลี แล้วดื่มโลหิตของเขา เหมือนนาคดื่มน้ำอมฤต
7.7.36
मालिनं विमुखं कृत्वा शङ्खचक्रगदाधरः ।
मालिमौलिं ध्वजं चापं वाजिनश्चाप्यपातयत् ॥ ७.७.३६ ॥
พระวิษณุผู้ทรงสังข์ จักร และตะบอง ทำให้มาลีต้องหันหลังให้ แล้วทรงทำให้มงกุฎ ธง ธนู และม้าของมาลีตกลงมาด้วย
7.7.37
विरथस्तु गदां गृह्य माली नक्तञ्चरोत्तमः ।
आपुप्लुवे गदापाणिर्गिर्यग्रादिव केसरी ॥ ७.७.३७ ॥
มาลีเมื่อไม่มีรถแล้ว จึงถือตะบอง เป็นยอดแห่งรากษสผู้เที่ยวไปในราตรี ถือตะบองในมือ กระโจนเข้าไป เหมือนราชสีห์กระโจนลงมาจากยอดเขา
7.7.38
गदया गरुडेशानमीशानमिव चान्तकः ।
ललाटदेशे ऽभ्यहनद्वज्रेणेन्द्रो यथा ऽचलम् ॥ ७.७.३८ ॥
เขาใช้ตะบองตีที่หน้าผากของเจ้าแห่งครุฑ เหมือนยมตีพระอิศาน หรือเหมือนพระอินทร์ใช้สายฟ้าตีภูเขา
7.7.39
गदयाभिहतस्तेन मालिना गरुडो भृशम् ।
रणात्पराङ्मुखं देवं कृतवान्वेदनातुरः ॥ ७.७.३९ ॥
ครุฑถูกตะบองของมาลีตีอย่างหนัก เจ็บปวดทรมาน จึงหันหลังให้สนามรบ ทำให้เทพองค์นั้นต้องถอยกลับไปด้วย
7.7.40
पराङ्मुखे कृते देवे मालिना गरुडेन वै ।
उदतिष्ठन्महाञ्छब्दो रक्षसामभिनर्दताम् ॥ ७.७.४० ॥
เมื่อเทพถูกมาลีและครุฑทำให้ต้องหันหลังให้ เสียงโห่ร้องอันดังก็ดังขึ้นจากเหล่ารากษสที่กำลังคำรามอยู่
7.7.41
रक्षसां रवतां रावं श्रुत्वा हरिहयानुजः ॥ ७.७.४१ ॥
เมื่อได้ยินเสียงคำรามของเหล่ารากษส น้องชายของพระหริ (ครุฑ)
7.7.42
तिर्यगास्थाय सङ्क्रुद्धः पक्षीशे भगवान्हरिः ।
पराङ्मुखो ऽप्युत्ससर्ज मालेश्चक्रं जिघांसया ॥ ७.७.४२ ॥
พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระนามว่าหริ ทรงยืนเอียงข้างอยู่บนพระยาปักษี ด้วยความกริ้วโกรธ แม้จะทรงหันพระปฤษฎางค์ให้ ก็ทรงปล่อยจักรไปยังมาลี ปรารถนาจะสังหาร
7.7.43
तत्सूर्यमण्डलाभासं स्वभासा भासयन्नभः ।
कालचक्रनिभं चक्रं मालेः शीर्षमपातयत् ॥ ७.७.४३ ॥
จักรนั้นเปล่งแสงดุจดวงอาทิตย์ ส่องให้ท้องฟ้าสว่างด้วยรัศมีของตนเอง เหมือนวงล้อแห่งกาลเวลา ได้ตัดศีรษะของมาลิน
7.7.44
तच्छिरो राक्षसेन्द्रस्य चक्रोत्कृत्तं बिभीषणम् ।
पपात रुधिरोद्गारि पुरा राहुशिरो यथा ॥ ७.७.४४ ॥
ศีรษะอันน่าสะพรึงกลัวของจอมรากษสนั้น ถูกจักรตัดขาด ร่วงลงพร้อมพ่นโลหิต ดุจศีรษะของราหูที่ร่วงลงในกาลก่อน
7.7.45
ततः सुरैः संसहृष्टैः सर्वप्राणसमीरितः ।
सिंहनादरवोन्मुक्तः साधु देवेतिवादिभिः ॥ ७.७.४५ ॥
ครั้นแล้ว เหล่าเทพผู้ปีติยินดียิ่ง และสรรพสัตว์ทั้งปวง ต่างคำรามดุจสิงโตและกล่าวว่า “สาธุ ดีแล้ว ท่านเทพ!”
7.7.46
मालिनं निहतं दृष्ट्वा सुमाली माल्यवानपि ।
सबलौ शोकसन्तप्तौ लङ्कामेव प्रधावितौ ॥ ७.७.४६ ॥
เมื่อเห็นมาลินถูกสังหารแล้ว สุมาลินและมาลยวานก็หนีกลับไปยังลงกาพร้อมกองทัพ ทั้งสองเร่าร้อนด้วยความโศก
7.7.47
गरुडस्तु समाश्वस्तः सन्निवृत्य यथा पुरा ।
राक्षसान्द्रावयामास पक्षवातेन कोपितः ॥ ७.७.४७ ॥
ส่วนครุฑนั้น ครั้นตั้งสติได้และหันกลับมาดังเดิม ด้วยความกริ้ว ได้ไล่เหล่ารากษสให้แตกหนีด้วยลมจากปีกของตน
7.7.48
चक्रकृत्तास्यकमला गदासञ्चूर्णितोरसः ।
लाङ्गलग्लपितग्रीवा मुसलैर्भिन्नमस्तकाः ॥ ७.७.४८ ॥
ใบหน้าดุจดอกบัวของพวกมันถูกจักรตัดขาด อกถูกตีแหลกด้วยกระบอง คอถูกบดด้วยอาวุธรูปผาล ศีรษะถูกสากทุบแตก
7.7.49
केचिच्चैवासिना छिन्नास्तथान्ये शरपीडिताः ।
निपेतुरम्बरात्तूर्णं राक्षसाः सागराम्भसि ॥ ७.७.४९ ॥
บางตนถูกดาบฟันขาด ส่วนบางตนถูกลูกศรทิ่มแทงจนทรมาน ต่างร่วงลงจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็วสู่กระแสน้ำในมหาสมุทร
7.7.50
नारायणो बाणवराशनीभिर्विदारयामास धनुर्विमुक्तैः ।
नक्तञ्चरान्मुक्तविधूतकेशान्यथा ऽशनीभिः सतडिन्महाभ्राः ॥ ७.७.५० ॥
พระนารายณ์ทรงฉีกเหล่านักท่องราตรีให้แตกกระจาย ด้วยลูกศรอันประเสริฐที่ยิงออกจากคันธนู ดุจสายฟ้าฟาด ผมของพวกมันสยายและสั่นไหว ดุจเมฆใหญ่มีสายฟ้าถูกสายฟ้าผ่าแตกกระจาย
7.7.51
भिन्नातपत्रं पतमानमस्त्रं शरैरपध्वस्तविनीतवेषम् ।
विनिस्सृतान्त्रं भयलोलनेत्रं बलं तदुन्मत्ततरं बभूव ॥ ७.७.५१ ॥
กองทัพนั้น มีร่มเศวตฉัตรแตกละเอียด ล้มลงภายใต้ลูกศร รูปลักษณ์อันเป็นระเบียบถูกทำลาย ลำไส้หลุดออกมา ดวงตาสั่นระริกด้วยความกลัว กลายเป็นคลุ้มคลั่งยิ่งนัก
7.7.52
सिंहार्दितानामिव कुञ्जराणां निशाचराणां सह कुञ्जराणाम् ।
रवाश्च वेगाश्च समं बभूवुः पुराणसिंहेन विमर्दितानाम् ॥ ७.७.५२ ॥
ดุจช้างที่ถูกสิงโตทำร้ายจนทรมาน เสียงร้องและการพุ่งเข้าชนของเหล่านักท่องราตรีพร้อมทั้งช้างของพวกมัน กลับกลายเป็นอย่างเดียวกัน เมื่อถูกราชสีห์โบราณนั้นย่ำยี
7.7.53
ते वार्यमाणा हरिबाणजालैः सबाणजालानि समुत्सृजन्तः ।
धावन्ति नक्तञ्चरकालमेघा वायुप्रभिन्ना इव कालमेघाः ॥ ७.७.५३ ॥
ถูกตาข่ายลูกศรสีทองแดงของพระหริกั้นไว้ แต่ก็ยังยิงตาข่ายลูกศรของตนออกไป เหล่านักท่องราตรีพุ่งไปข้างหน้า ดุจเมฆดำแห่งความพินาศ ดุจเมฆมืดที่ถูกลมพัดแยก
7.7.54
चक्रपहारैर्विनिकृत्तशीर्षाः सञ्चूर्णिताङ्गाश्च गदाप्रहारैः ।
अभिप्रहारैर्द्विविधा विभिन्नाः पतन्ति शैला इव राक्षसेन्द्राः ॥ ७.७.५४ ॥
ศีรษะถูกตัดขาดด้วยการฟาดของอาวุธจักร อวัยวะถูกบดเป็นผงด้วยการฟาดของกระบอง เหล่าจอมรากษสถูกผ่าเป็นสองท่อนด้วยการโจมตีอันรุนแรง ล้มลงดุจภูเขา
7.7.55
विलम्बमानैर्मणिहारकुण्डलैर्निशाचरैर्नीलबलाहकोपमैः ।
निपात्यमानैर्ददृशे निरन्तरं निपात्यमानैरिव नीलपर्वतैः ॥ ७.७.५५ ॥
เหล่านักท่องราตรีดุจเมฆฝนสีดำ มีสร้อยไข่มุกและต่างหูห้อยแกว่ง ถูกเห็นว่าล้มลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดุจภูเขาสีดำถูกผลักให้ล้มลงต่อเนื่องกัน