வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.7.1
नारायणगिरिं ते तु गर्जन्तो राक्षसाम्बुदाः ।
ववर्षुः शरवर्षेण वर्षेणेवाद्रिमम्बुदाः ॥ ७.७.१ ॥
கர்ஜித்தபடி அந்த அரக்கர்களாகிய மேகங்கள் நாராயண மலையின் மீது அம்புமழை பொழிந்தன, மேகங்கள் மலையின் மீது மழை பொழிவது போல.
7.7.2
श्यामावदातस्तैर्विष्णुर्नीलैर्नक्तञ्चरोत्तमैः ।
वृतो ऽञ्जनगिरीवासीत् वर्षमाणैः पयोधरैः ॥ ७.७.२ ॥
கரும்நிறமும் ஒளியுமுடைய விஷ்ணு, அந்த நீல நிறமுள்ள சிறந்த இரவுலாவிகளால் சூழப்பட்டு, மழை பொழியும் மேகங்களால் சூழப்பட்ட அஞ்சன மலை போல் இருந்தார்.
7.7.3
शलभा इव केदारं मशका इव पर्वतम् ।
यथामृतघटं दंशा मकरा इव चार्णवम् ॥ ७.७.३ ॥
வெட்டுக்கிளிகள் வயலின் மீதும், கொசுக்கள் மலையின் மீதும், ஈக்கள் அமுதக் குடத்தின் மீதும், முதலைகள் கடலின் மீதும் பாய்வது போல.
7.7.4
तथा रक्षोधनुर्मुक्ता वज्रानिलमनोजवाः ।
हरिं विशन्ति स्म शरा लोका इव विपर्यये ॥ ७.७.४ ॥
அவ்வாறே அரக்கர்களின் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட, வஜ்ரம், காற்று, மனதின் வேகம் கொண்ட அம்புகள் ஹரியில் புகுந்தன, பிரளயத்தில் உலகங்கள் ஒடுங்குவது போல.
7.7.5
स्यन्दनैः स्यन्दनगता गजैश्च गजपृष्ठगाः ।
अश्वारोहास्तथाश्वैश्च पादाताश्चाम्बरे स्थिताः ॥ ७.७.५ ॥
தேர்களில் இருந்தவர்களும், யானைகளின் முதுகில் இருந்தவர்களும், குதிரை வீரர்களும், காலாட்படையினரும் ஆகாயத்தில் நின்றனர்.
7.7.6
राक्षसेन्द्रा गिरिनिभाः शरैः शक्त्यृष्टितोमरैः ।
निरुछ्वासं हरिं चक्रुः प्राणायामा इव द्विजम् ॥ ७.७.६ ॥
மலை போன்ற அரக்க மன்னர்கள் அம்புகள், சக்திகள், ரிஷ்டிகள், தோமரங்களால் ஹரியை மூச்சடக்கச் செய்தனர், பிராணாயாமம் செய்யும் துவிஜனின் மூச்சை நிறுத்துவது போல.
7.7.7
निशाचरैस्ताड्यमानो मीनैरिव महोदधिः ।
शार्ङ्गमायम्य दुर्धर्षो राक्षसेभ्यो ऽसृजच्छरान् ॥ ७.७.७ ॥
மீன்களால் தாக்கப்பட்ட பெரும் கடலைப் போல, இரவுலாவிகளால் தாக்கப்பட்ட அடக்க முடியாத விஷ்ணு, சார்ங்க வில்லை வளைத்து அரக்கர்கள் மீது அம்புகளைப் பொழிந்தார்.
7.7.8
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैर्वज्रवक्त्रैर्मनोजवैः ।
चिच्छेद विष्णुर्निशितैः शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ ७.७.८ ॥
முழுமையாக இழுக்கப்பட்ட வில்லிலிருந்து பாய்ந்த, வஜ்ரமுனை கொண்ட, மனம் போன்ற வேகமுள்ள கூரிய அம்புகளால் விஷ்ணு நூறாயிரமாக, ஆயிரமாக அவர்களை வெட்டினார்.
7.7.9
विद्राव्य शरवर्षेण वर्षा वायुरिवोत्थितम् ।
पाञ्चजन्यं महाशङ्खं प्रदध्मौ पुरुषोत्तमः ॥ ७.७.९ ॥
அம்பு மழையால் விரட்டியடித்து, காற்று எழுந்த மேகத்தை அடித்துச் செல்வதுபோல், புருஷோத்தமன் பாஞ்சஜன்யம் என்ற மகாசங்கத்தை ஊதினார்.
7.7.10
सो ऽम्बुजो हरिणा ध्मातः सर्वप्राणेन शङ्खराट् ।
ररास भीमनिर्हादस्त्रैलोक्यं व्यथयन्निव ॥ ७.७.१० ॥
ஹரியால் முழு மூச்சுடன் ஊதப்பட்ட அந்த சங்கராஜன் பயங்கர முழக்கத்துடன் மூவுலகையும் துன்புறுத்துவது போல் ஒலித்தது.
7.7.11
शङ्खराजरवः सो ऽथ त्रासयामास राक्षसान् ।
मृगराज इवारण्ये समदानिव कुञ्जरान् ॥ ७.७.११ ॥
சங்கராஜனின் அந்த முழக்கம் அரக்கர்களை அச்சுறுத்தியது, காட்டில் சிங்கம் மதங்கொண்ட யானைகளை அச்சுறுத்துவது போல்.
7.7.12
न शेकुरश्वाः संस्थातुं विमदाः कुञ्जराभवन् ।
स्यन्दनेभ्यश्च्युता वीराः शङ्खरावितदुर्बलाः ॥ ७.७.१२ ॥
குதிரைகளால் நிற்க முடியவில்லை; யானைகள் மதமிழந்தன; வீரர்கள் சங்க ஒலியால் பலவீனமடைந்து தேர்களிலிருந்து விழுந்தனர்.
7.7.13
शार्ङ्गचापविनिर्मुक्ता वज्रतुल्याननाः शराः ।
विदार्य तानि रक्षांसि सुपुङ्खा विविशुः क्षितिम् ॥ ७.७.१३ ॥
சார்ங்க வில்லிலிருந்து விடுபட்ட, வஜ்ரத்தைப் போன்ற முனைகளையுடைய, அழகிய இறகுகள் கொண்ட அம்புகள் அந்த அரக்கர்களைப் பிளந்து பூமியில் புகுந்தன.
7.7.14
भिद्यमानाः शरैः सङ्ख्ये नारायणकरच्युतैः ।
निपेतू राक्षसा भूमौ शैला वज्रहता इव ॥ ७.७.१४ ॥
போரில் நாராயணனின் கையிலிருந்து விடுபட்ட அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட அரக்கர்கள், வஜ்ரத்தால் தாக்கப்பட்ட மலைகளைப் போல் பூமியில் விழுந்தனர்.
7.7.15
व्रणानि परगात्रेभ्यो विष्णुचक्रकृतानि वै ।
असृक्क्षरन्ति धाराभिः स्वर्णधारा इवाचलाः ॥ ७.७.१५ ॥
விஷ்ணுவின் சக்கரத்தால் உண்டான எதிரிகளின் உடல் புண்களிலிருந்து இரத்தம் தாரைகளாகப் பெருகியது, மலைகள் பொன்னருவிகளைச் சொரிவது போல.
7.7.16
शङ्खराजरवश्चापि शार्ङ्गचापरस्वस्तथा ।
राक्षसानां रवांश्चापि ग्रसते वैष्णवो रवः ॥ ७.७.१६ ॥
அரசச் சங்கின் ஒலியும், சார்ங்க வில்லின் நாண் ஒலியும் அரக்கர்களின் கூக்குரல்களை விழுங்கின; விஷ்ணுவின் ஒலி அவற்றை மூழ்கடித்தது.
7.7.17
तेषां शिरोधरान्धूताञ्छरध्वजधनूंषि च ।
रथान्पताकास्तूणीरांश्चिच्छेद स हरिः शरैः ॥ ७.७.१७ ॥
அவர்களின் தலைகளையும், அம்புகளையும், கொடிகளையும், வில்களையும், தேர்களையும், பதாகைகளையும், அம்பறாத்தூணிகளையும் அந்த ஹரி அம்புகளால் வெட்டினார்.
7.7.18
सूर्यादिव करा घोरा ऊर्मयः सागरादिव ।
पर्वतादिव नागेन्द्रा धारौघा इव चाम्बुदात् ॥ ७.७.१८ ॥
சூரியனிலிருந்து கொடிய கதிர்கள், கடலிலிருந்து அலைகள், மலையிலிருந்து சிறந்த யானைகள், மேகத்திலிருந்து மழைத்தாரைகள் வெளிப்படுவது போல (பாணங்கள் புறப்பட்டன).
7.7.19
तथा शार्ङ्गविनिर्मुक्ताः शरा नारायणेरिताः ।
निर्धावन्तीषवस्तूर्णं शतशोथ सहस्रशः ॥ ७.७.१९ ॥
அதேபோல் சார்ங்க வில்லிலிருந்து விடுபட்டு, நாராயணனால் ஏவப்பட்ட அம்புகள் விரைவாக நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் பாய்ந்தன.
7.7.20
शरभेण यथा सिंहाः सिंहेन द्विरदा यथा ।
द्विरदेन यथा व्याघ्रा व्याघ्रेण द्वीपिनो यथा ॥ ७.७.२० ॥
சரபத்தால் சிங்கங்கள், சிங்கத்தால் யானைகள், யானையால் புலிகள், புலியால் சிறுத்தைகள் ஓடுவதுபோல்.
7.7.21
द्वीपिनेव यथा श्वानः शुना मार्जारका यथा ।
मार्जारेण यथा सर्पाः सर्पेण च यथा ऽ ऽखवः ॥ ७.७.२१ ॥
சிறுத்தையால் நாய்கள், நாயால் பூனைகள், பூனையால் பாம்புகள், பாம்பால் எலிகள் ஓடுவதுபோல்.
7.7.22
तथा ते राक्षसाः सर्वे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
द्रवन्ति द्राविताश्चन्ये शायिताश्च महीतले ॥ ७.७.२२ ॥
இவ்வாறு அந்த அரக்கர்கள் அனைவரும் வல்லமைமிக்க விஷ்ணுவால் துரத்தப்பட்டு ஓடுகின்றனர்; மற்றவர்கள் விரட்டப்பட்டு நிலத்தில் வீழ்த்தப்பட்டனர்.
7.7.23
राक्षसानां सहस्राणि निहत्य मधुसूदनः ।
वारिजं पूरयामास तोयदं सुरराडिव ॥ ७.७.२३ ॥
ஆயிரக்கணக்கான அரக்கர்களைக் கொன்ற மதுசூதனன், தேவர்களின் அரசன் மேகத்தை நிரப்புவதுபோல் சங்கை ஊதினான்.
7.7.24
नारायणशरत्रस्तं शङ्खनादसुविह्वलम् ।
ययौ लङ्कामभिमुखं प्रभग्नं राक्षसं बलम् ॥ ७.७.२४ ॥
நாராயணனின் அம்புகளால் நடுங்கி, சங்கொலியால் மிகவும் கலங்கிய, சிதறிய அரக்கர் படை லங்கையை நோக்கி ஓடியது.
7.7.25
प्रभग्ने राक्षसबले नारायणशराहते ।
सुमाली शरवर्षेण निववार रणे हरिम् ॥ ७.७.२५ ॥
ராட்சஸ சேனை சிதறி, நாராயணனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்டபோது, சுமாலி போரில் அம்புமழையால் ஹரியைத் தடுத்தான்.
7.7.26
स तु तं छादयामास नीहार इव भास्करम् ।
राक्षसाः सत्त्वसम्पन्नाः पुनर्धैर्यं समादधुः ॥ ७.७.२६ ॥
அவன் அவனை பனிமூட்டம் சூரியனை மறைப்பது போல மறைத்தான்; வலிமை மிக்க ராட்சசர்கள் மீண்டும் தைரியத்தை மீட்டனர்.
7.7.27
अथ सो ऽभ्यपतद्रोषाद्राक्षसो बलदर्पितः ।
महानादं प्रकुर्वाणो राक्षसाञ्जीवयन्निव ॥ ७.७.२७ ॥
பின்னர் அந்த ராட்சசன், கோபத்தால், பலத்தின் பெருமையால், பெரும் கர்ஜனை செய்தவனாய், ராட்சசர்களுக்கு உயிர் கொடுப்பவன் போல் பாய்ந்தான்.
7.7.28
उत्क्षिप्य लम्बाभरणं धुन्वन्करमिव द्विपः ।
ररास राक्षसो हर्षात्सतडित्तोयदो यथा ॥ ७.७.२८ ॥
நீண்ட ஆபரணத்தை உயர்த்தி, யானை துதிக்கையை ஆட்டுவது போல ஆட்டி, அந்த ராட்சசன் மகிழ்ச்சியால் முழங்கினான், மின்னலுடன் கூடிய மேகம் போல.
7.7.29
सुमालेर्नर्दतस्तस्य शिरो ज्वलितकुण्डलम् ।
चिच्छेद यन्तुरश्वाश्च भ्रान्तास्तस्य तु रक्षसः ॥ ७.७.२९ ॥
கர்ஜித்துக்கொண்டிருந்த சுமாலியின் ஒளிரும் குண்டலங்களுடைய தலை துண்டிக்கப்பட்டது; அந்த ராட்சசனின் தேரோட்டியின் குதிரைகளும் மருண்டு போயின.
7.7.30
तैरश्वैर्भ्राम्यते भ्रान्तैः सुमाली राक्षसेश्वरः ।
इन्द्रियाश्वैः परिभ्रान्तैर्धृतिहीनो यथा नरः ॥ ७.७.३० ॥
மருண்டு போன அந்தக் குதிரைகளால் ராட்சசர் தலைவன் சுமாலி சுழற்றப்பட்டான்; புலன்களாகிய குதிரைகளால் தடுமாறி, உறுதியற்ற மனிதன் போல.
7.7.31
ततो विष्णुं महाबाहुं प्रपतन्तं रणाजिरे ।
हृते सुमालेरश्वैश्च रथे विष्णुरथं प्रति ॥ ७.७.३१ ॥
அப்போது போர்க்களத்தில் வீழ்ந்துகொண்டிருந்த மகாபாகு விஷ்ணுவை நோக்கி, சுமாலியின் குதிரைகள் ரதத்தை இழுத்துச் சென்றபோது, விஷ்ணுவின் ரதத்தை நோக்கி.
7.7.32
माली चाभ्यद्रवद्युक्तः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
मालेर्धनुश्च्युता बाणाः कार्तस्वरविभूषिताः ।
विविशुर्हरिमासाद्य क्रौञ्चं पत्ररथा इव ॥ ७.७.३२ ॥
மாலி தயாராகி, அம்பு பூட்டிய வில்லை ஏந்தித் தாக்கினான். மாலியின் வில்லிலிருந்து பாய்ந்த பொன்னணி பூண்ட அம்புகள் ஹரியை (விஷ்ணுவை) அடைந்து, பறவைகள் கிரௌஞ்சத்தில் இறகு அம்புகள் பாய்வது போல உள்ளே பாய்ந்தன.
7.7.33
अर्द्यमानः शरैः सो ऽथ मालिमुक्तैः सहस्रशः ।
चुक्षुभे न रणे विष्णुर्जितेन्द्रिय इवाधिभिः ॥ ७.७.३३ ॥
மாலி எய்த ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்டபோதும், விஷ்ணு போரில் கலங்கவில்லை; புலனடக்கிய மனிதன் மனத் துயரங்களால் கலங்காதது போல.
7.7.34
अथ मौर्वीस्वनं कृत्वा भगवान्भूतभावनः ।
मालिनं प्रति बाणौघान्ससर्जारिनिषूदनः ॥ ७.७.३४ ॥
அப்போது பகவான் பூதபாவனன், எதிரிகளை அழிப்பவனான விஷ்ணு, வில்நாணொலியை எழுப்பி, மாலியை நோக்கி அம்புப் பெருக்கை ஏவினான்.
7.7.35
ते मालिदेहमासाद्य वज्रविद्युत्प्रभाः शराः ।
पिबन्ति रुधिरं तस्य नागा इव सुधारसम् ॥ ७.७.३५ ॥
வஜ்ரமும் மின்னலும் போன்ற ஒளியுடைய அந்த அம்புகள் மாலியின் உடலை அடைந்து, நாகங்கள் அமுதரசம் பருகுவது போல அவனது குருதியைப் பருகின.
7.7.36
मालिनं विमुखं कृत्वा शङ्खचक्रगदाधरः ।
मालिमौलिं ध्वजं चापं वाजिनश्चाप्यपातयत् ॥ ७.७.३६ ॥
சங்கு, சக்கரம், கதை ஏந்திய விஷ்ணு மாலியைப் புறமுகமாக்கி, அவனது கிரீடம், கொடி, வில், குதிரைகள் ஆகியவற்றையும் வீழ்த்தினான்.
7.7.37
विरथस्तु गदां गृह्य माली नक्तञ्चरोत्तमः ।
आपुप्लुवे गदापाणिर्गिर्यग्रादिव केसरी ॥ ७.७.३७ ॥
தேரிழந்த மாலி கதையை எடுத்துக்கொண்டான்; இரவில் திரியும் அரக்கர்களில் சிறந்தவன் கதையைக் கையில் ஏந்தி, மலைச்சிகரத்திலிருந்து பாயும் சிங்கம் போல் பாய்ந்தான்.
7.7.38
गदया गरुडेशानमीशानमिव चान्तकः ।
ललाटदेशे ऽभ्यहनद्वज्रेणेन्द्रो यथा ऽचलम् ॥ ७.७.३८ ॥
யமன் ஈசானனை அடிப்பது போல், இந்திரன் வஜ்ரத்தால் மலையை அடிப்பது போல், அவன் கதையால் கருடனின் தலைவனை நெற்றியில் அடித்தான்.
7.7.39
गदयाभिहतस्तेन मालिना गरुडो भृशम् ।
रणात्पराङ्मुखं देवं कृतवान्वेदनातुरः ॥ ७.७.३९ ॥
மாலியின் கதையால் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்ட கருடன், வேதனையால் துன்புற்று போரிலிருந்து விலகினான்; அதனால் தேவனையும் முதுகு காட்டச் செய்தான்.
7.7.40
पराङ्मुखे कृते देवे मालिना गरुडेन वै ।
उदतिष्ठन्महाञ्छब्दो रक्षसामभिनर्दताम् ॥ ७.७.४० ॥
மாலியாலும் கருடனாலும் தேவன் முதுகு காட்டச் செய்யப்பட்டபோது, கர்ஜித்த அரக்கர்களின் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
7.7.41
रक्षसां रवतां रावं श्रुत्वा हरिहयानुजः ॥ ७.७.४१ ॥
கர்ஜிக்கும் அரக்கர்களின் அந்த ஆரவாரத்தைக் கேட்டு, ஹரியின் தம்பி (கருடன், ஹரியின் வாகனம்)...
7.7.42
तिर्यगास्थाय सङ्क्रुद्धः पक्षीशे भगवान्हरिः ।
पराङ्मुखो ऽप्युत्ससर्ज मालेश्चक्रं जिघांसया ॥ ७.७.४२ ॥
கோபம் கொண்ட பகவான் ஹரி கருடன் மேல் பக்கவாட்டில் நின்று, முதுகு காட்டியவராயினும், மாலியைக் கொல்ல எண்ணி சக்கரத்தை எறிந்தார்.
7.7.43
तत्सूर्यमण्डलाभासं स्वभासा भासयन्नभः ।
कालचक्रनिभं चक्रं मालेः शीर्षमपातयत् ॥ ७.७.४३ ॥
சூரியமண்டலம் போல் ஒளிரும் அந்தச் சக்கரம், தன் ஒளியால் வானை விளங்கச் செய்து, காலச்சக்கரம் போல் மாலியின் தலையை வீழ்த்தியது.
7.7.44
तच्छिरो राक्षसेन्द्रस्य चक्रोत्कृत्तं बिभीषणम् ।
पपात रुधिरोद्गारि पुरा राहुशिरो यथा ॥ ७.७.४४ ॥
சக்கரத்தால் அறுபட்ட அந்த அரக்கர்தலைவனின் பயங்கரத் தலை, முன்பு ராகுவின் தலை விழுந்ததுபோல் குருதி பொழிந்தபடி வீழ்ந்தது.
7.7.45
ततः सुरैः संसहृष्टैः सर्वप्राणसमीरितः ।
सिंहनादरवोन्मुक्तः साधु देवेतिवादिभिः ॥ ७.७.४५ ॥
அப்போது மகிழ்ந்த தேவர்களாலும் எல்லா உயிர்களாலும் சொல்லப்பட்ட, சிங்க முழக்கம் போன்ற குரலில், 'சாது, தேவா!' என்ற வார்த்தைகள் எழுந்தன.
7.7.46
मालिनं निहतं दृष्ट्वा सुमाली माल्यवानपि ।
सबलौ शोकसन्तप्तौ लङ्कामेव प्रधावितौ ॥ ७.७.४६ ॥
மாலி கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, சுமாலியும் மால்யவானும் துயரால் வருந்தி, படையுடன் இலங்கையை நோக்கியே ஓடினர்.
7.7.47
गरुडस्तु समाश्वस्तः सन्निवृत्य यथा पुरा ।
राक्षसान्द्रावयामास पक्षवातेन कोपितः ॥ ७.७.४७ ॥
ஆனால் கருடன் மீண்டும் தெம்பு பெற்று, முன்பு போலவே திரும்பி, கோபத்துடன் தன் சிறகுக் காற்றால் அரக்கர்களை ஓடச்செய்தான்.
7.7.48
चक्रकृत्तास्यकमला गदासञ्चूर्णितोरसः ।
लाङ्गलग्लपितग्रीवा मुसलैर्भिन्नमस्तकाः ॥ ७.७.४८ ॥
சக்கரத்தால் தாமரை போன்ற முகங்கள் அறுபட்டவர்களும், கதைகளால் மார்புகள் நொறுங்கியவர்களும், கலப்பை ஆயுதங்களால் கழுத்துகள் வதைபட்டவர்களும், உலக்கைகளால் தலைகள் பிளக்கப்பட்டவர்களுமான அரக்கர்கள்.
7.7.49
केचिच्चैवासिना छिन्नास्तथान्ये शरपीडिताः ।
निपेतुरम्बरात्तूर्णं राक्षसाः सागराम्भसि ॥ ७.७.४९ ॥
சிலர் வாள்களால் வெட்டுண்டனர்; மற்றவர்கள் அம்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்டு, வானிலிருந்து விரைவில் கடல் நீரில் விழுந்தனர்.
7.7.50
नारायणो बाणवराशनीभिर्विदारयामास धनुर्विमुक्तैः ।
नक्तञ्चरान्मुक्तविधूतकेशान्यथा ऽशनीभिः सतडिन्महाभ्राः ॥ ७.७.५० ॥
நாராயணன் வில்லிலிருந்து விடுத்த சிறந்த அம்புகளால், இடிகளைப் போன்ற அவைகளால், கலைந்து சிதறிய தலைமுடியுடைய இரவுலாவிகளை பிளந்தான்; மின்னலுடன் கூடிய பெரிய மேகங்கள் இடியால் பிளக்கப்படுவது போல.
7.7.51
भिन्नातपत्रं पतमानमस्त्रं शरैरपध्वस्तविनीतवेषम् ।
विनिस्सृतान्त्रं भयलोलनेत्रं बलं तदुन्मत्ततरं बभूव ॥ ७.७.५१ ॥
குடைகள் உடைந்து, அம்புகளால் விழுந்து, ஒழுங்கான தோற்றம் சிதைந்து, குடல்கள் வெளிப்பட்டு, அச்சத்தால் அலையும் கண்களுடன் இருந்த அந்த படை மிகவும் வெறிகொண்டதாக ஆனது.
7.7.52
सिंहार्दितानामिव कुञ्जराणां निशाचराणां सह कुञ्जराणाम् ।
रवाश्च वेगाश्च समं बभूवुः पुराणसिंहेन विमर्दितानाम् ॥ ७.७.५२ ॥
சிங்கத்தால் துன்புறுத்தப்பட்ட யானைகளைப் போல, இரவுலாவிகளும் யானைகளுமாக, பழைய சிங்கத்தால் நசுக்கப்பட்டவர்களின் கூச்சலும் வேகமும் ஒன்றாயின.
7.7.53
ते वार्यमाणा हरिबाणजालैः सबाणजालानि समुत्सृजन्तः ।
धावन्ति नक्तञ्चरकालमेघा वायुप्रभिन्ना इव कालमेघाः ॥ ७.७.५३ ॥
பொன்னிற அம்புகளின் வலைகளால் தடுக்கப்பட்டும், தங்களின் அம்பு வலைகளை எய்தபடியும், அவர்கள் ஓடுகின்றனர் — நாசகால மேகங்களைப் போன்ற இரவுலாவிகள், காற்றால் பிளக்கப்பட்ட கருமேகங்கள் போல.
7.7.54
चक्रपहारैर्विनिकृत्तशीर्षाः सञ्चूर्णिताङ्गाश्च गदाप्रहारैः ।
अभिप्रहारैर्द्विविधा विभिन्नाः पतन्ति शैला इव राक्षसेन्द्राः ॥ ७.७.५४ ॥
சக்கரத் தாக்குதல்களால் தலைகள் துண்டிக்கப்பட்டவர்களும், கதைகளின் அடிகளால் உடல்கள் நொறுங்கியவர்களும், கடும் தாக்குதல்களால் இரண்டாகப் பிளக்கப்பட்டவர்களுமான அரக்கர் தலைவர்கள் மலைகளைப் போல விழுகின்றனர்.
7.7.55
विलम्बमानैर्मणिहारकुण्डलैर्निशाचरैर्नीलबलाहकोपमैः ।
निपात्यमानैर्ददृशे निरन्तरं निपात्यमानैरिव नीलपर्वतैः ॥ ७.७.५५ ॥
மணிமாலைகளும் குண்டலங்களும் தொங்கிக்கொண்டிருக்கும், கரிய மேகங்களை ஒத்த இரவுஞ்சரர்கள் தொடர்ந்து வீழ்த்தப்படுவதைக் காண முடிந்தது; நீல மலைகள் வீழ்த்தப்படுவது போல.