ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 7.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.7.1
नारायणगिरिं ते तु गर्जन्तो राक्षसाम्बुदाः ।
ववर्षुः शरवर्षेण वर्षेणेवाद्रिमम्बुदाः ॥ ७.७.१ ॥
ଗର୍ଜନ କରୁ କରୁ ସେହି ରାକ୍ଷସ-ମେଘମାନେ ନାରାୟଣ ପର୍ବତ ଉପରେ ବାଣବର୍ଷା କଲେ, ଯେପରି ମେଘମାନେ ପର୍ବତ ଉପରେ ବର୍ଷା କରନ୍ତି।
7.7.2
श्यामावदातस्तैर्विष्णुर्नीलैर्नक्तञ्चरोत्तमैः ।
वृतो ऽञ्जनगिरीवासीत् वर्षमाणैः पयोधरैः ॥ ७.७.२ ॥
ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ବି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିଷ୍ଣୁ, ସେହି ନୀଳବର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିଶାଚରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ, ବର୍ଷୁଥିବା ମେଘରେ ଘେରା ଅଞ୍ଜନ ପର୍ବତ ପରି ଥିଲେ।
7.7.3
शलभा इव केदारं मशका इव पर्वतम् ।
यथामृतघटं दंशा मकरा इव चार्णवम् ॥ ७.७.३ ॥
ଯେପରି ପଙ୍ଗପାଳ କ୍ଷେତ ଉପରେ, ମଶା ପର୍ବତ ଉପରେ, ଡାଂଶ ଅମୃତ-କଳସ ଉପରେ ଓ ମକର ସାଗର ଉପରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
7.7.4
तथा रक्षोधनुर्मुक्ता वज्रानिलमनोजवाः ।
हरिं विशन्ति स्म शरा लोका इव विपर्यये ॥ ७.७.४ ॥
ସେହିପରି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଧନୁରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ, ବଜ୍ର, ପବନ ଓ ମନ ପରି ବେଗବାନ ବାଣମାନେ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ପ୍ରଳୟରେ ଲୋକମାନେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ପରି।
7.7.5
स्यन्दनैः स्यन्दनगता गजैश्च गजपृष्ठगाः ।
अश्वारोहास्तथाश्वैश्च पादाताश्चाम्बरे स्थिताः ॥ ७.७.५ ॥
ରଥରେ ଥିବା, ହାତୀ ପିଠିରେ ଥିବା, ଅଶ୍ୱାରୋହୀ ଓ ପଦାତିକମାନେ ଆକାଶରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ।
7.7.6
राक्षसेन्द्रा गिरिनिभाः शरैः शक्त्यृष्टितोमरैः ।
निरुछ्वासं हरिं चक्रुः प्राणायामा इव द्विजम् ॥ ७.७.६ ॥
ପର୍ବତ ପରି ରାକ୍ଷସରାଜମାନେ ବାଣ, ଶକ୍ତି, ଋଷ୍ଟି ଓ ତୋମର ଦ୍ୱାରା ହରିଙ୍କୁ ନିଃଶ୍ୱାସରହିତ କଲେ, ପ୍ରାଣାୟାମ କରୁଥିବା ଦ୍ୱିଜର ଶ୍ୱାସ ରୋକିଲା ପରି।
7.7.7
निशाचरैस्ताड्यमानो मीनैरिव महोदधिः ।
शार्ङ्गमायम्य दुर्धर्षो राक्षसेभ्यो ऽसृजच्छरान् ॥ ७.७.७ ॥
ମାଛମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆହତ ମହାସାଗର ପରି, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅଜେୟ ବିଷ୍ଣୁ ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁ ଟାଣି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଉପରେ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.7.8
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैर्वज्रवक्त्रैर्मनोजवैः ।
चिच्छेद विष्णुर्निशितैः शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ ७.७.८ ॥
ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଟାଣି ଛାଡ଼ିଥିବା, ବଜ୍ରମୁଖ, ମନ ପରି ବେଗବାନ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବିଷ୍ଣୁ ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର (ରାକ୍ଷସ) ଛେଦନ କଲେ।
7.7.9
विद्राव्य शरवर्षेण वर्षा वायुरिवोत्थितम् ।
पाञ्चजन्यं महाशङ्खं प्रदध्मौ पुरुषोत्तमः ॥ ७.७.९ ॥
ଶର ବର୍ଷଣରେ (ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ) ବିତାଡ଼ିତ କରି, ପବନ ଉଠିଥିବା ମେଘକୁ ଯେପରି ଉଡ଼ାଏ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ନାମକ ମହାଶଙ୍ଖ ବଜାଇଲେ।
7.7.10
सो ऽम्बुजो हरिणा ध्मातः सर्वप्राणेन शङ्खराट् ।
ररास भीमनिर्हादस्त्रैलोक्यं व्यथयन्निव ॥ ७.७.१० ॥
ହରି ସର୍ବପ୍ରାଣରେ ବଜାଇଥିବା ସେ ଶଙ୍ଖରାଜ ଭୟଙ୍କର ନିନାଦରେ ତ୍ରିଲୋକକୁ ଯେପରି ବ୍ୟଥିତ କରି ଗର୍ଜି ଉଠିଲା।
7.7.11
शङ्खराजरवः सो ऽथ त्रासयामास राक्षसान् ।
मृगराज इवारण्ये समदानिव कुञ्जरान् ॥ ७.७.११ ॥
ସେ ଶଙ୍ଖରାଜର ନିନାଦ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କଲା, ଜଙ୍ଗଲରେ ସିଂହ ମଦମତ୍ତ ହାତୀମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରିବା ପରି।
7.7.12
न शेकुरश्वाः संस्थातुं विमदाः कुञ्जराभवन् ।
स्यन्दनेभ्यश्च्युता वीराः शङ्खरावितदुर्बलाः ॥ ७.७.१२ ॥
ଘୋଡ଼ାମାନେ ଠିଆ ହୋଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ, ହାତୀମାନେ ମଦହୀନ ହେଲେ, ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନିରେ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ ବୀରମାନେ ରଥରୁ ପଡ଼ିଗଲେ।
7.7.13
शार्ङ्गचापविनिर्मुक्ता वज्रतुल्याननाः शराः ।
विदार्य तानि रक्षांसि सुपुङ्खा विविशुः क्षितिम् ॥ ७.७.१३ ॥
ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ, ବଜ୍ରତୁଲ୍ୟ ମୁଖ ଥିବା, ସୁନ୍ଦର ପତ୍ରଯୁକ୍ତ ବାଣସବୁ ସେହି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ବିଦାରଣ କରି ପୃଥିବୀରେ ପଶିଲେ।
7.7.14
भिद्यमानाः शरैः सङ्ख्ये नारायणकरच्युतैः ।
निपेतू राक्षसा भूमौ शैला वज्रहता इव ॥ ७.७.१४ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ନାରାୟଣଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ରାକ୍ଷସମାନେ ବଜ୍ରାହତ ପର୍ବତ ପରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
7.7.15
व्रणानि परगात्रेभ्यो विष्णुचक्रकृतानि वै ।
असृक्क्षरन्ति धाराभिः स्वर्णधारा इवाचलाः ॥ ७.७.१५ ॥
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚକ୍ରରେ ସୃଷ୍ଟ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଶରୀରର କ୍ଷତରୁ ରକ୍ତ ଧାରାରେ ବହୁଥିଲା, ଯେପରି ପର୍ବତ ସୁବର୍ଣ୍ଣଧାରା ବହାଏ।
7.7.16
शङ्खराजरवश्चापि शार्ङ्गचापरस्वस्तथा ।
राक्षसानां रवांश्चापि ग्रसते वैष्णवो रवः ॥ ७.७.१६ ॥
ରାଜଶଙ୍ଖର ନାଦ ଓ ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁର ଟଙ୍କାର — ବୈଷ୍ଣବ ନାଦ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଚିତ୍କାରକୁ ଗ୍ରାସ କଲା।
7.7.17
तेषां शिरोधरान्धूताञ्छरध्वजधनूंषि च ।
रथान्पताकास्तूणीरांश्चिच्छेद स हरिः शरैः ॥ ७.७.१७ ॥
ସେମାନଙ୍କର କମ୍ପମାନ ମୁଣ୍ଡ, ବାଣ, ଧ୍ୱଜ, ଧନୁ, ରଥ, ପତାକା ଓ ତୂଣୀର — ସେହି ହରି ବାଣରେ ଛେଦନ କଲେ।
7.7.18
सूर्यादिव करा घोरा ऊर्मयः सागरादिव ।
पर्वतादिव नागेन्द्रा धारौघा इव चाम्बुदात् ॥ ७.७.१८ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଭୟଙ୍କର କିରଣ, ସମୁଦ୍ରରୁ ତରଙ୍ଗ, ପର୍ବତରୁ ମହାଗଜ, ମେଘରୁ ବର୍ଷାଧାରା ନିର୍ଗତ ହେଲା ପରି (ବାଣସବୁ ନିର୍ଗତ ହେଲେ)।
7.7.19
तथा शार्ङ्गविनिर्मुक्ताः शरा नारायणेरिताः ।
निर्धावन्तीषवस्तूर्णं शतशोथ सहस्रशः ॥ ७.७.१९ ॥
ସେହିପରି ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ, ନାରାୟଣଙ୍କ ପ୍ରେରିତ ବାଣସମୂହ ଶୀଘ୍ର ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ରୂପେ ଧାଇଁଲେ।
7.7.20
शरभेण यथा सिंहाः सिंहेन द्विरदा यथा ।
द्विरदेन यथा व्याघ्रा व्याघ्रेण द्वीपिनो यथा ॥ ७.७.२० ॥
ଶରଭ ଭୟରେ ସିଂହ, ସିଂହ ଭୟରେ ହାତୀ, ହାତୀ ଭୟରେ ବାଘ, ବାଘ ଭୟରେ ଚିତାବାଘ ଯେପରି ପଳାନ୍ତି।
7.7.21
द्वीपिनेव यथा श्वानः शुना मार्जारका यथा ।
मार्जारेण यथा सर्पाः सर्पेण च यथा ऽ ऽखवः ॥ ७.७.२१ ॥
ଚିତାବାଘ ଭୟରେ କୁକୁର, କୁକୁର ଭୟରେ ବିଲେଇ, ବିଲେଇ ଭୟରେ ସାପ, ସାପ ଭୟରେ ମୂଷା ଯେପରି ପଳାନ୍ତି।
7.7.22
तथा ते राक्षसाः सर्वे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
द्रवन्ति द्राविताश्चन्ये शायिताश्च महीतले ॥ ७.७.२२ ॥
ଏହିପରି ସେହି ରାକ୍ଷସମାନେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତଡ଼ି ହୋଇ ପଳାଉଛନ୍ତି; ଅନ୍ୟମାନେ ତଡ଼ି ହୋଇ ଭୂମିରେ ଶୋଇ ପଡ଼ିଛନ୍ତି।
7.7.23
राक्षसानां सहस्राणि निहत्य मधुसूदनः ।
वारिजं पूरयामास तोयदं सुरराडिव ॥ ७.७.२३ ॥
ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ହଜାର ହଜାରଙ୍କୁ ବଧ କରି ମଧୁସୂଦନ, ଦେବରାଜ ଯେପରି ମେଘ ପୂରଣ କରନ୍ତି, ସେପରି ଶଙ୍ଖ ପୂରଣ କଲେ।
7.7.24
नारायणशरत्रस्तं शङ्खनादसुविह्वलम् ।
ययौ लङ्कामभिमुखं प्रभग्नं राक्षसं बलम् ॥ ७.७.२४ ॥
ନାରାୟଣଙ୍କ ବାଣରେ ତ୍ରସ୍ତ ଓ ଶଙ୍ଖନାଦରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିହ୍ୱଳ, ଭଙ୍ଗ ହୋଇଥିବା ରାକ୍ଷସ ସେନା ଲଙ୍କା ଦିଗକୁ ଗଲା।
7.7.25
प्रभग्ने राक्षसबले नारायणशराहते ।
सुमाली शरवर्षेण निववार रणे हरिम् ॥ ७.७.२५ ॥
ରାକ୍ଷସ ସେନା ଭଗ୍ନ ହେଲେ, ନାରାୟଣଙ୍କ ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇ, ସୁମାଳୀ ରଣରେ ବାଣବର୍ଷଣରେ ହରିଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲା।
7.7.26
स तु तं छादयामास नीहार इव भास्करम् ।
राक्षसाः सत्त्वसम्पन्नाः पुनर्धैर्यं समादधुः ॥ ७.७.२६ ॥
ସେ ତାହାକୁ କୁହୁଡ଼ି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଢାଙ୍କିବା ପରି ଢାଙ୍କିଦେଲା; ସାହସୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ପୁନର୍ବାର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରିଲେ।
7.7.27
अथ सो ऽभ्यपतद्रोषाद्राक्षसो बलदर्पितः ।
महानादं प्रकुर्वाणो राक्षसाञ्जीवयन्निव ॥ ७.७.२७ ॥
ତା'ପରେ ସେ ରାକ୍ଷସ କ୍ରୋଧରେ, ବଳର ଗର୍ବରେ, ମହାନାଦ କରି, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଉଥିବା ପରି ଆଗକୁ ଝାସିଲା।
7.7.28
उत्क्षिप्य लम्बाभरणं धुन्वन्करमिव द्विपः ।
ररास राक्षसो हर्षात्सतडित्तोयदो यथा ॥ ७.७.२८ ॥
ଲମ୍ବା ଅଳଙ୍କାର ଉଠାଇ, ହାତୀ ଶୁଣ୍ଢ ପରି ହଲାଇ, ସେ ରାକ୍ଷସ ହର୍ଷରେ ବିଜୁଳିସହ ମେଘ ପରି ଗର୍ଜିଲା।
7.7.29
सुमालेर्नर्दतस्तस्य शिरो ज्वलितकुण्डलम् ।
चिच्छेद यन्तुरश्वाश्च भ्रान्तास्तस्य तु रक्षसः ॥ ७.७.२९ ॥
ଗର୍ଜୁଥିବା ସୁମାଳୀର ଜ୍ୱଳନ୍ତ କୁଣ୍ଡଳ ଥିବା ମସ୍ତକ ଛିନ୍ନ ହେଲା; ସେ ରାକ୍ଷସର ସାରଥିର ଘୋଡ଼ାମାନେ ମଧ୍ୟ ଭ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ।
7.7.30
तैरश्वैर्भ्राम्यते भ्रान्तैः सुमाली राक्षसेश्वरः ।
इन्द्रियाश्वैः परिभ्रान्तैर्धृतिहीनो यथा नरः ॥ ७.७.३० ॥
ସେହି ଭ୍ରାନ୍ତ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରାକ୍ଷସେଶ୍ୱର ସୁମାଳୀ ଘୂରାଇ ହୋଇଗଲା; ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ଅଶ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଭ୍ରମିତ, ଧୈର୍ଯ୍ୟହୀନ ମଣିଷ ପରି।
7.7.31
ततो विष्णुं महाबाहुं प्रपतन्तं रणाजिरे ।
हृते सुमालेरश्वैश्च रथे विष्णुरथं प्रति ॥ ७.७.३१ ॥
ତା'ପରେ ରଣଭୂମିରେ ପଡ଼ୁଥିବା ମହାବାହୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରତି, ସୁମାଲିଙ୍କ ଅଶ୍ୱମାନେ ରଥ ହରଣ କଲେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ।
7.7.32
माली चाभ्यद्रवद्युक्तः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
मालेर्धनुश्च्युता बाणाः कार्तस्वरविभूषिताः ।
विविशुर्हरिमासाद्य क्रौञ्चं पत्ररथा इव ॥ ७.७.३२ ॥
ମାଳୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ, ଶର ସହିତ ଧନୁ ଧରି ଆଗକୁ ଧାଇଁଲା। ମାଳୀଙ୍କ ଧନୁରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ସୁବର୍ଣ୍ଣଭୂଷିତ ବାଣସବୁ ହରି (ବିଷ୍ଣୁ)ଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚି, କ୍ରୌଞ୍ଚ ପକ୍ଷୀରେ ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ ବାଣ ପଶିବା ପରି ପଶିଗଲେ।
7.7.33
अर्द्यमानः शरैः सो ऽथ मालिमुक्तैः सहस्रशः ।
चुक्षुभे न रणे विष्णुर्जितेन्द्रिय इवाधिभिः ॥ ७.७.३३ ॥
ମାଳୀ ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ତ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ ରଣରେ ବିଚଳିତ ହେଲେ ନାହିଁ; ଯେପରି ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ ପୁରୁଷ ମାନସିକ ବ୍ୟଥାରେ ବିଚଳିତ ହୁଏ ନାହିଁ।
7.7.34
अथ मौर्वीस्वनं कृत्वा भगवान्भूतभावनः ।
मालिनं प्रति बाणौघान्ससर्जारिनिषूदनः ॥ ७.७.३४ ॥
ତା'ପରେ ଭଗବାନ, ଭୂତଭାବନ, ଶତ୍ରୁନାଶକ ବିଷ୍ଣୁ ଧନୁ-ଟଙ୍କାର କରି ମାଳୀ ପ୍ରତି ବାଣପ୍ରବାହ ଛାଡ଼ିଲେ।
7.7.35
ते मालिदेहमासाद्य वज्रविद्युत्प्रभाः शराः ।
पिबन्ति रुधिरं तस्य नागा इव सुधारसम् ॥ ७.७.३५ ॥
ବଜ୍ର ଓ ବିଜୁଳିର ପ୍ରଭା ଥିବା ସେହି ବାଣସବୁ ମାଳୀଙ୍କ ଦେହରେ ପହଞ୍ଚି, ନାଗମାନେ ଅମୃତରସ ପାନ କଲା ପରି ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ପାନ କଲେ।
7.7.36
मालिनं विमुखं कृत्वा शङ्खचक्रगदाधरः ।
मालिमौलिं ध्वजं चापं वाजिनश्चाप्यपातयत् ॥ ७.७.३६ ॥
ଶଙ୍ଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧାରୀ ବିଷ୍ଣୁ ମାଳୀଙ୍କୁ ପଛଘୁଞ୍ଚା କରି, ତାଙ୍କ ମୁକୁଟ, ଧ୍ୱଜା, ଧନୁ ଓ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପାଡ଼ିଦେଲେ।
7.7.37
विरथस्तु गदां गृह्य माली नक्तञ्चरोत्तमः ।
आपुप्लुवे गदापाणिर्गिर्यग्रादिव केसरी ॥ ७.७.३७ ॥
ରଥହୀନ ମାଳୀ ଗଦା ଧରିଲା; ରାତ୍ରିଚରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ଗଦାପାଣି ହୋଇ ପର୍ବତଶିଖରରୁ ଡେଇଁପଡ଼ୁଥିବା ସିଂହ ପରି ଡେଇଁଲା।
7.7.38
गदया गरुडेशानमीशानमिव चान्तकः ।
ललाटदेशे ऽभ्यहनद्वज्रेणेन्द्रो यथा ऽचलम् ॥ ७.७.३८ ॥
ଯମ ଈଶାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲା ପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ରରେ ପର୍ବତକୁ ଆଘାତ କଲା ପରି, ସେ ଗଦାରେ ଗରୁଡ଼େଶଙ୍କ ଲଲାଟରେ ଆଘାତ କଲା।
7.7.39
गदयाभिहतस्तेन मालिना गरुडो भृशम् ।
रणात्पराङ्मुखं देवं कृतवान्वेदनातुरः ॥ ७.७.३९ ॥
ମାଳୀଙ୍କ ଗଦାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆହତ ଗରୁଡ଼ ବେଦନାରେ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ ରଣରୁ ପଛକୁ ଫେରିଲା; ସେ ଦେବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପଛକୁ ଫେରାଇଲା।
7.7.40
पराङ्मुखे कृते देवे मालिना गरुडेन वै ।
उदतिष्ठन्महाञ्छब्दो रक्षसामभिनर्दताम् ॥ ७.७.४० ॥
ମାଳୀ ଓ ଗରୁଡ଼ ଦେବଙ୍କୁ ପଛକୁ ଫେରାଇବା ପରେ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ମହାନ କୋଳାହଳ ଉଠିଲା।
7.7.41
रक्षसां रवतां रावं श्रुत्वा हरिहयानुजः ॥ ७.७.४१ ॥
ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ସେହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ହରିଙ୍କ ଅନୁଜ (ଗରୁଡ଼)...
7.7.42
तिर्यगास्थाय सङ्क्रुद्धः पक्षीशे भगवान्हरिः ।
पराङ्मुखो ऽप्युत्ससर्ज मालेश्चक्रं जिघांसया ॥ ७.७.४२ ॥
କ୍ରୋଧରେ ଭରିଯାଇଥିବା ଭଗବାନ ହରି ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ତିର୍ଯ୍ୟକ ଭାବେ ଠିଆ ହୋଇ, ପିଠି ଫେରାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମାଳୀକୁ ମାରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଚକ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.7.43
तत्सूर्यमण्डलाभासं स्वभासा भासयन्नभः ।
कालचक्रनिभं चक्रं मालेः शीर्षमपातयत् ॥ ७.७.४३ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳ ପରି ଦୀପ୍ତ ସେ ଚକ୍ର ନିଜ ପ୍ରଭାରେ ଆକାଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରି, କାଳଚକ୍ର ସଦୃଶ ମାଳିର ମସ୍ତକ ପକାଇଦେଲା।
7.7.44
तच्छिरो राक्षसेन्द्रस्य चक्रोत्कृत्तं बिभीषणम् ।
पपात रुधिरोद्गारि पुरा राहुशिरो यथा ॥ ७.७.४४ ॥
ଚକ୍ରରେ କଟା ଯାଇଥିବା ସେ ରାକ୍ଷସରାଜର ଭୟଙ୍କର ମସ୍ତକ, ପୂର୍ବେ ରାହୁର ମସ୍ତକ ପରି, ରକ୍ତ ଉଦ୍ଗାରି ପଡ଼ିଗଲା।
7.7.45
ततः सुरैः संसहृष्टैः सर्वप्राणसमीरितः ।
सिंहनादरवोन्मुक्तः साधु देवेतिवादिभिः ॥ ७.७.४५ ॥
ତା'ପରେ ହର୍ଷିତ ଦେବତା ଓ ସର୍ବପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସିଂହନାଦ ପରି ସ୍ୱରରେ 'ସାଧୁ, ହେ ଦେବ!' ବାକ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା।
7.7.46
मालिनं निहतं दृष्ट्वा सुमाली माल्यवानपि ।
सबलौ शोकसन्तप्तौ लङ्कामेव प्रधावितौ ॥ ७.७.४६ ॥
ମାଳିଙ୍କୁ ହତ ଦେଖି ସୁମାଳୀ ଓ ମାଲ୍ୟବାନ ଶୋକରେ ସନ୍ତପ୍ତ ହୋଇ ସେନା ସହିତ ଲଙ୍କା ଆଡ଼କୁ ପଳାଇଗଲେ।
7.7.47
गरुडस्तु समाश्वस्तः सन्निवृत्य यथा पुरा ।
राक्षसान्द्रावयामास पक्षवातेन कोपितः ॥ ७.७.४७ ॥
କିନ୍ତୁ ଗରୁଡ଼ ପୁନଶ୍ଚ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହୋଇ, ପୂର୍ବ ପରି ଫେରି, କ୍ରୋଧରେ ପକ୍ଷବାୟୁରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଭଗାଇଲେ।
7.7.48
चक्रकृत्तास्यकमला गदासञ्चूर्णितोरसः ।
लाङ्गलग्लपितग्रीवा मुसलैर्भिन्नमस्तकाः ॥ ७.७.४८ ॥
ଚକ୍ରରେ କମଳ ସଦୃଶ ମୁଖ କଟା, ଗଦାରେ ଛାତି ଚୂର୍ଣ୍ଣ, ଲାଙ୍ଗଳ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଗ୍ରୀବା ପେଷା, ମୁସଳରେ ମସ୍ତକ ଭଗ୍ନ।
7.7.49
केचिच्चैवासिना छिन्नास्तथान्ये शरपीडिताः ।
निपेतुरम्बरात्तूर्णं राक्षसाः सागराम्भसि ॥ ७.७.४९ ॥
କେତେକ ରାକ୍ଷସ ଖଡ୍ଗରେ ଛିନ୍ନ ହେଲେ; ଅନ୍ୟମାନେ ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଆକାଶରୁ ଶୀଘ୍ର ସମୁଦ୍ର ଜଳରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
7.7.50
नारायणो बाणवराशनीभिर्विदारयामास धनुर्विमुक्तैः ।
नक्तञ्चरान्मुक्तविधूतकेशान्यथा ऽशनीभिः सतडिन्महाभ्राः ॥ ७.७.५० ॥
ନାରାୟଣ ଧନୁରୁ ଛାଡ଼ିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣରୂପୀ ବଜ୍ରରେ, ଖୋଲା କେଶ ଥିବା ନିଶାଚରମାନଙ୍କୁ ବିଦାରଣ କଲେ; ବିଜୁଳି ସହିତ ମହାମେଘ ବଜ୍ରପାତରେ ଫାଟିଯିବା ପରି।
7.7.51
भिन्नातपत्रं पतमानमस्त्रं शरैरपध्वस्तविनीतवेषम् ।
विनिस्सृतान्त्रं भयलोलनेत्रं बलं तदुन्मत्ततरं बभूव ॥ ७.७.५१ ॥
ଭଗ୍ନ ଛତ୍ର, ବାଣରେ ପଡ଼ୁଥିବା, ସୁବିନ୍ୟସ୍ତ ବେଶ ନଷ୍ଟ, ଅନ୍ତ୍ର ବାହାରିଥିବା, ଭୟରେ ଚଞ୍ଚଳ ନୟନ ଥିବା ସେ ସେନା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉନ୍ମତ୍ତ ହେଲା।
7.7.52
सिंहार्दितानामिव कुञ्जराणां निशाचराणां सह कुञ्जराणाम् ।
रवाश्च वेगाश्च समं बभूवुः पुराणसिंहेन विमर्दितानाम् ॥ ७.७.५२ ॥
ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହସ୍ତୀମାନଙ୍କ ପରି, ନିଶାଚର ଓ ହସ୍ତୀମାନଙ୍କ ସହିତ, ସେହି ପୁରାତନ ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ମର୍ଦ୍ଦିତ ଲୋକମାନଙ୍କର ଚିତ୍କାର ଓ ବେଗ ସମାନ ହେଲା।
7.7.53
ते वार्यमाणा हरिबाणजालैः सबाणजालानि समुत्सृजन्तः ।
धावन्ति नक्तञ्चरकालमेघा वायुप्रभिन्ना इव कालमेघाः ॥ ७.७.५३ ॥
ହରି-ବାଣର ଜାଲରେ ରୋକାଯାଇ, ନିଜ ବାଣଜାଳ ଛାଡ଼ି, ସେମାନେ ଧାଇଁ ଯାଆନ୍ତି — ପ୍ରଳୟ କାଳ ମେଘ ପରି ନିଶାଚରମାନେ, ପବନରେ ଫାଟିଥିବା କଳା ମେଘ ପରି।
7.7.54
चक्रपहारैर्विनिकृत्तशीर्षाः सञ्चूर्णिताङ्गाश्च गदाप्रहारैः ।
अभिप्रहारैर्द्विविधा विभिन्नाः पतन्ति शैला इव राक्षसेन्द्राः ॥ ७.७.५४ ॥
ଚକ୍ରର ପ୍ରହାରରେ ଯାହାଙ୍କ ମସ୍ତକ କଟିଗଲା, ଗଦାର ଆଘାତରେ ଯାହାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଆକ୍ରମଣରେ ଯେଉଁମାନେ ଦୁଇ ଭାଗ ହେଲେ, ସେହି ରାକ୍ଷସରାଜମାନେ ପର୍ବତ ପରି ପଡ଼ୁଛନ୍ତି।
7.7.55
विलम्बमानैर्मणिहारकुण्डलैर्निशाचरैर्नीलबलाहकोपमैः ।
निपात्यमानैर्ददृशे निरन्तरं निपात्यमानैरिव नीलपर्वतैः ॥ ७.७.५५ ॥
ମଣିହାର ଓ କୁଣ୍ଡଳ ଝୁଲୁଥିବା, କଳା ମେଘ ପରି ନିଶାଚରମାନେ ଅବିରତ ପଡ଼ିବାର ଦେଖାଗଲା; ଯେପରି ନୀଳ ପର୍ବତସବୁ ପଡ଼ୁଛନ୍ତି।