Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.72.1
तं शयानं नरव्याघ्रं निद्रा नाभ्यागमत्तदा ।
चिन्तयन्तमनेकार्थं रामगीतमनुत्तमम् ॥ ७.७२.१ ॥
Aunque yacía allí, el tigre entre los hombres no fue visitado por el sueño en aquel momento, pues meditaba los muchos sentidos del incomparable canto de Rāma.
7.72.2
तस्य शब्दं सुमधुरं तन्त्रीलयसमन्वितम् ।
श्रुत्वा रात्रिर्जगामाशु शत्रुघ्नस्य महात्मनः ॥ ७.७२.२ ॥
Al oír su voz dulcísima, unida al ritmo de las cuerdas, la noche pasó rápidamente para el magnánimo Śatrughna.
7.72.3
तस्यां निशायां व्युष्टायां कृत्वा पौर्वाह्णिकं क्रमम् ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं शत्रुघ्नो मुनिपुङ्गवम् ॥ ७.७२.३ ॥
Cuando aquella noche dio paso al alba, y tras cumplir los deberes de la mañana, Śatrughna habló con las palmas juntas al mejor de los sabios estas palabras.
7.72.4
भगवन्द्रष्टुमिच्छामि राघवं रघुनन्दनम् ।
त्वया ऽनुज्ञातुमिच्छामि सहैभिः संशितव्रतैः ॥ ७.७२.४ ॥
Venerable señor, deseo ver a Rāghava, el deleite de los Raghus; deseo que me permitas ir junto con estos de votos severos.
7.72.5
इत्येवंवादिनं तं तु शत्रुघ्नं शत्रुतापनम् ।
वाल्मीकिः सम्परिष्वज्य विससर्ज च राघवम् ॥ ७.७२.५ ॥
Así hablando, Śatrughna, tormento de enemigos, fue abrazado por Vālmīki, quien luego lo despidió hacia Rāghava.
7.72.6
सो ऽभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं रथमारुह्य सुप्रभम् ।
अयोध्यामगमत्तूर्णं राघवोत्सुकदर्शनः ॥ ७.७२.६ ॥
Tras saludar al mejor de los sabios y subir al carro resplandeciente, ansioso por ver a Rāghava, partió rápidamente hacia Ayodhyā.
7.72.7
स प्रविष्टः पुरीं रम्यां श्रीमानिक्ष्वाकुनन्दनः ।
प्रविवेश महाबाहुर्यत्र रामो महाद्युतिः ॥ ७.७२.७ ॥
Él, el radiante deleite de los Ikṣvākus, de brazos poderosos, entró en aquella ciudad deliciosa donde estaba Rāma, de gran esplendor.
7.72.8
स रामं मन्त्रिमध्यस्थं पूर्णचन्द्रनिभाननम् ।
पश्यन्नमरमध्यस्थं सहस्रनयनं यथा ॥ ७.७२.८ ॥
Vio a Rāma sentado entre los ministros, con el rostro como la luna llena, como el de los mil ojos (Indra) sentado entre los dioses.
7.72.9
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं रामं सत्यपराक्रमम् ॥ ७.७२.९ ॥
Tras saludar al gran alma que resplandecía con su esplendor, con las palmas unidas le habló a Rāma, de verdadero valor, estas palabras.
7.72.10
यदाज्ञप्तं महाराज सर्वं तत्कृतवानहम् ।
हतः स लवणः पापः पुरी चास्य निवेशिता ॥ ७.७२.१० ॥
Gran rey, he hecho todo lo que se me ordenó. El pecador Lavaṇa ha sido muerto, y su ciudad ha sido fundada.
7.72.11
द्वादशैते गता वर्षास्त्वां विना रघुनन्दन ।
नोत्सहेयमहं वस्तुं त्वया विरहितो नृप ॥ ७.७२.११ ॥
Doce años han pasado sin ti, deleite de los Raghus. Oh rey, separado de ti, no soy capaz de habitar aquí.
7.72.12
स मे प्रसादं काकुत्स्थ कुरुष्वामितविक्रम ।
मातृहीनो यथा वत्सो न चिरं प्रवसाम्यहम् ॥ ७.७२.१२ ॥
Oh descendiente de Kakutstha, de valor inmensurable, muéstrame tu favor. Como un ternero privado de su madre no permanece mucho tiempo lejos, así no permanezca yo mucho tiempo lejos.
7.72.13
एवं ब्रुवाणं शत्रुघ्नं परिष्वज्येदमब्रवीत् ।
मा विषादं कृथाः शूर नैतत्क्षत्रियचेष्टितम् ॥ ७.७२.१३ ॥
Abrazando a Śatrughna, que hablaba así, le dijo: No te aflijas, oh héroe; esta no es la conducta de un kṣatriya.
7.72.14
नावसीदन्ति राजानो विप्रवासेषु राघव ।
प्रजा नः परिपाल्या हि क्षत्रधर्मेण राघव ॥ ७.७२.१४ ॥
Los reyes no se afligen en el destierro de los brahmanes, oh Rāghava; en verdad, nuestros súbditos deben ser protegidos según el deber del kṣatriya, oh Rāghava.
7.72.15
काले काले तु मां वीर अयोध्यामवलोकितुम् ।
आगच्छ त्वं नरश्रेष्ठ गन्तासि च पुरं तव ॥ ७.७२.१५ ॥
De vez en cuando, oh héroe, ven a Ayodhyā a verme; oh mejor de los hombres, tú también irás a tu ciudad.
7.72.16
ममापि त्वं सुदयितः प्राणैरपि न संशयः ।
अवश्यं करणीयं च राज्यस्य परिपालनम् ॥ ७.७२.१६ ॥
Eres muy querido para mí, más que la vida misma, sin duda; y la protección del reino debe cumplirse sin falta.
7.72.17
तस्मात्त्वं वस काकुत्स्थ सप्तरात्रमिहावस ।
ऊर्ध्वं गन्तासि मधुरां सभृत्यबलवाहनः ॥ ७.७२.१७ ॥
Por eso, oh Kākutstha, quédate aquí siete noches; después irás a Madhurā con tus servidores, ejército y vehículos.
7.72.18
रामस्यैतद्वचः श्रुत्वा धर्मयुक्तं मनोगतम् ।
शत्रुघ्नो दीनया वाचा बाढमित्येव चाब्रवीत् ॥ ७.७२.१८ ॥
Al oír estas palabras de Rāma, conformes al dharma y nacidas del corazón, Śatrughna respondió con voz humilde: «Muy bien».
7.72.19
सप्तरात्रं च काकुत्स्थो राघवस्य यथाज्ञया ।
उष्य तत्र महेष्वासो गमनायोपचक्रमे ॥ ७.७२.१९ ॥
Y el Kākutstha, gran arquero, permaneció allí siete noches según la orden de Rāghava, y entonces se dispuso a partir.
7.72.20
आमन्त्र्य तु महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम् ।
भरतं लक्ष्मणं चैव महारथमुपारुहत् ॥ ७.७२.२० ॥
Tras despedirse del magnánimo Rāma, de valor verdadero, y de Bharata y Lakṣmaṇa, subió al gran carro.
7.72.21
दूरमाभ्यामनुगतो लक्ष्मणेन महात्मना ।
भरतेन च शत्रुघ्नो जगामाशु पुरं ततः ॥ ७.७२.२१ ॥
Acompañado durante un buen trecho por el magnánimo Lakṣmaṇa y por Bharata, Śatrughna se marchó entonces rápidamente hacia la ciudad.