Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.72.1
तं शयानं नरव्याघ्रं निद्रा नाभ्यागमत्तदा ।
चिन्तयन्तमनेकार्थं रामगीतमनुत्तमम् ॥ ७.७२.१ ॥
Embora deitado, o tigre entre os homens não foi visitado pelo sono naquele momento, pois meditava sobre os muitos sentidos do incomparável canto de Rāma.
7.72.2
तस्य शब्दं सुमधुरं तन्त्रीलयसमन्वितम् ।
श्रुत्वा रात्रिर्जगामाशु शत्रुघ्नस्य महात्मनः ॥ ७.७२.२ ॥
Ao ouvir sua voz doce, unida ao ritmo das cordas, a noite passou depressa para o magnânimo Śatrughna.
7.72.3
तस्यां निशायां व्युष्टायां कृत्वा पौर्वाह्णिकं क्रमम् ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं शत्रुघ्नो मुनिपुङ्गवम् ॥ ७.७२.३ ॥
Quando aquela noite cedeu à aurora, e após cumprir os ritos da manhã, Śatrughna falou estas palavras, de mãos postas, ao melhor dos sábios.
7.72.4
भगवन्द्रष्टुमिच्छामि राघवं रघुनन्दनम् ।
त्वया ऽनुज्ञातुमिच्छामि सहैभिः संशितव्रतैः ॥ ७.७२.४ ॥
Venerável senhor, desejo ver Rāghava, a alegria dos Raghus; desejo ser permitido por ti a ir junto com estes de votos severos.
7.72.5
इत्येवंवादिनं तं तु शत्रुघ्नं शत्रुतापनम् ।
वाल्मीकिः सम्परिष्वज्य विससर्ज च राघवम् ॥ ७.७२.५ ॥
Assim falando, Śatrughna, tormento dos inimigos, foi abraçado por Vālmīki, que o despediu em direção a Rāghava.
7.72.6
सो ऽभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं रथमारुह्य सुप्रभम् ।
अयोध्यामगमत्तूर्णं राघवोत्सुकदर्शनः ॥ ७.७२.६ ॥
Tendo saudado o melhor dos sábios e subido ao carro resplandecente, ansioso por ver Rāghava, partiu rapidamente para Ayodhyā.
7.72.7
स प्रविष्टः पुरीं रम्यां श्रीमानिक्ष्वाकुनन्दनः ।
प्रविवेश महाबाहुर्यत्र रामो महाद्युतिः ॥ ७.७२.७ ॥
Ele, a radiante alegria dos Ikṣvākus, de braços poderosos, entrou naquela cidade encantadora onde estava Rāma, de grande esplendor.
7.72.8
स रामं मन्त्रिमध्यस्थं पूर्णचन्द्रनिभाननम् ।
पश्यन्नमरमध्यस्थं सहस्रनयनं यथा ॥ ७.७२.८ ॥
Ele viu Rāma sentado entre os ministros, com o rosto como a lua cheia, como o de mil olhos (Indra) sentado entre os deuses.
7.72.9
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं रामं सत्यपराक्रमम् ॥ ७.७२.९ ॥
Tendo saudado o grande de alma, que brilhava com esplendor, com as palmas unidas falou estas palavras a Rāma, de verdadeiro valor.
7.72.10
यदाज्ञप्तं महाराज सर्वं तत्कृतवानहम् ।
हतः स लवणः पापः पुरी चास्य निवेशिता ॥ ७.७२.१० ॥
Grande rei, fiz tudo o que foi ordenado. O pecador Lavaṇa foi morto, e sua cidade foi estabelecida.
7.72.11
द्वादशैते गता वर्षास्त्वां विना रघुनन्दन ।
नोत्सहेयमहं वस्तुं त्वया विरहितो नृप ॥ ७.७२.११ ॥
Doze anos passaram sem ti, deleite dos Raghus. Ó rei, separado de ti, não sou capaz de habitar aqui.
7.72.12
स मे प्रसादं काकुत्स्थ कुरुष्वामितविक्रम ।
मातृहीनो यथा वत्सो न चिरं प्रवसाम्यहम् ॥ ७.७२.१२ ॥
Ó descendente de Kakutstha, de valor sem medida, concede-me teu favor. Como um bezerro privado da mãe não fica longe por muito tempo, que eu também não fique longe por muito tempo.
7.72.13
एवं ब्रुवाणं शत्रुघ्नं परिष्वज्येदमब्रवीत् ।
मा विषादं कृथाः शूर नैतत्क्षत्रियचेष्टितम् ॥ ७.७२.१३ ॥
Abraçando Śatrughna, que falava assim, disse: Não te aflijas, ó herói; esta não é a conduta de um kṣatriya.
7.72.14
नावसीदन्ति राजानो विप्रवासेषु राघव ।
प्रजा नः परिपाल्या हि क्षत्रधर्मेण राघव ॥ ७.७२.१४ ॥
Os reis não se afligem com o exílio dos brâmanes, ó Rāghava; de fato, nossos súditos devem ser protegidos pelo dever do kṣatriya, ó Rāghava.
7.72.15
काले काले तु मां वीर अयोध्यामवलोकितुम् ।
आगच्छ त्वं नरश्रेष्ठ गन्तासि च पुरं तव ॥ ७.७२.१५ ॥
De tempos em tempos, ó herói, vem a Ayodhyā ver-me; ó melhor dos homens, também tu irás à tua cidade.
7.72.16
ममापि त्वं सुदयितः प्राणैरपि न संशयः ।
अवश्यं करणीयं च राज्यस्य परिपालनम् ॥ ७.७२.१६ ॥
Você me é muito querido, mais que a própria vida, sem dúvida; e a proteção do reino deve certamente ser cumprida.
7.72.17
तस्मात्त्वं वस काकुत्स्थ सप्तरात्रमिहावस ।
ऊर्ध्वं गन्तासि मधुरां सभृत्यबलवाहनः ॥ ७.७२.१७ ॥
Portanto, ó Kākutstha, fica aqui sete noites; depois irás a Madhurā com os teus servidores, exército e veículos.
7.72.18
रामस्यैतद्वचः श्रुत्वा धर्मयुक्तं मनोगतम् ।
शत्रुघ्नो दीनया वाचा बाढमित्येव चाब्रवीत् ॥ ७.७२.१८ ॥
Ao ouvir estas palavras de Rāma, conformes ao dharma e vindas do coração, Śatrughna respondeu com voz humilde: «Muito bem».
7.72.19
सप्तरात्रं च काकुत्स्थो राघवस्य यथाज्ञया ।
उष्य तत्र महेष्वासो गमनायोपचक्रमे ॥ ७.७२.१९ ॥
E o Kākutstha, grande arqueiro, permaneceu ali sete noites segundo a ordem de Rāghava, e então preparou-se para partir.
7.72.20
आमन्त्र्य तु महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम् ।
भरतं लक्ष्मणं चैव महारथमुपारुहत् ॥ ७.७२.२० ॥
Após despedir-se do magnânimo Rāma, de valor verdadeiro, e de Bharata e Lakṣmaṇa, subiu no grande carro.
7.72.21
दूरमाभ्यामनुगतो लक्ष्मणेन महात्मना ।
भरतेन च शत्रुघ्नो जगामाशु पुरं ततः ॥ ७.७२.२१ ॥
Acompanhado por longa distância pelo magnânimo Lakṣmaṇa e por Bharata, Śatrughna então seguiu rapidamente dali para a cidade.