Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.72.1
तं शयानं नरव्याघ्रं निद्रा नाभ्यागमत्तदा ।
चिन्तयन्तमनेकार्थं रामगीतमनुत्तमम् ॥ ७.७२.१ ॥
Obwohl er dort lag, suchte den Tiger unter den Menschen zu jener Zeit kein Schlaf auf, denn er sann über die vielen Bedeutungen des unvergleichlichen Gesangs Rāmas nach.
7.72.2
तस्य शब्दं सुमधुरं तन्त्रीलयसमन्वितम् ।
श्रुत्वा रात्रिर्जगामाशु शत्रुघ्नस्य महात्मनः ॥ ७.७२.२ ॥
Als er seine überaus süße, mit dem Takt der Saiten verbundene Stimme hörte, verging die Nacht für den großherzigen Śatrughna rasch.
7.72.3
तस्यां निशायां व्युष्टायां कृत्वा पौर्वाह्णिकं क्रमम् ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं शत्रुघ्नो मुनिपुङ्गवम् ॥ ७.७२.३ ॥
Als jene Nacht dem Morgen gewichen war und er die Riten des Vormittags vollzogen hatte, sprach Śatrughna mit gefalteten Händen diese Worte zum besten der Weisen.
7.72.4
भगवन्द्रष्टुमिच्छामि राघवं रघुनन्दनम् ।
त्वया ऽनुज्ञातुमिच्छामि सहैभिः संशितव्रतैः ॥ ७.७२.४ ॥
Ehrwürdiger, ich wünsche Rāghava, die Freude der Raghus, zu sehen; ich bitte um deine Erlaubnis, mit diesen strengen Gelübdlern zu gehen.
7.72.5
इत्येवंवादिनं तं तु शत्रुघ्नं शत्रुतापनम् ।
वाल्मीकिः सम्परिष्वज्य विससर्ज च राघवम् ॥ ७.७२.५ ॥
So sprechend wurde Śatrughna, der Peiniger der Feinde, von Vālmīki umarmt, der ihn dann zu Rāghava entließ.
7.72.6
सो ऽभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं रथमारुह्य सुप्रभम् ।
अयोध्यामगमत्तूर्णं राघवोत्सुकदर्शनः ॥ ७.७२.६ ॥
Nachdem er den besten der Weisen gegrüßt und den strahlenden Wagen bestiegen hatte, eilte er, begierig, Rāghava zu sehen, rasch nach Ayodhyā.
7.72.7
स प्रविष्टः पुरीं रम्यां श्रीमानिक्ष्वाकुनन्दनः ।
प्रविवेश महाबाहुर्यत्र रामो महाद्युतिः ॥ ७.७२.७ ॥
Er, die strahlende Freude der Ikṣvākus, der Mächtigarmige, betrat jene reizvolle Stadt, wo Rāma, von großem Glanz, war.
7.72.8
स रामं मन्त्रिमध्यस्थं पूर्णचन्द्रनिभाननम् ।
पश्यन्नमरमध्यस्थं सहस्रनयनं यथा ॥ ७.७२.८ ॥
Er sah Rāma inmitten der Minister sitzen, mit einem Antlitz wie der Vollmond, so wie den Tausendäugigen (Indra) inmitten der Götter.
7.72.9
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं रामं सत्यपराक्रमम् ॥ ७.७२.९ ॥
Nachdem er den großherzigen, von Glanz leuchtenden, verehrt hatte, sprach er mit gefalteten Händen diese Worte zu Rāma, dem an wahrer Tapferkeit Reichen.
7.72.10
यदाज्ञप्तं महाराज सर्वं तत्कृतवानहम् ।
हतः स लवणः पापः पुरी चास्य निवेशिता ॥ ७.७२.१० ॥
Großer König, ich habe alles getan, was befohlen wurde. Der sündige Lavaṇa wurde erschlagen, und seine Stadt wurde gegründet.
7.72.11
द्वादशैते गता वर्षास्त्वां विना रघुनन्दन ।
नोत्सहेयमहं वस्तुं त्वया विरहितो नृप ॥ ७.७२.११ ॥
Zwölf Jahre sind ohne dich vergangen, Wonne der Raghus. O König, von dir getrennt, vermag ich nicht hier zu wohnen.
7.72.12
स मे प्रसादं काकुत्स्थ कुरुष्वामितविक्रम ।
मातृहीनो यथा वत्सो न चिरं प्रवसाम्यहम् ॥ ७.७२.१२ ॥
O Nachkomme des Kakutstha, von unermesslicher Tapferkeit, erweise mir deine Gunst. Wie ein Kalb, das seiner Mutter beraubt ist, nicht lange fernbleibt, so möge auch ich nicht lange fern bleiben.
7.72.13
एवं ब्रुवाणं शत्रुघ्नं परिष्वज्येदमब्रवीत् ।
मा विषादं कृथाः शूर नैतत्क्षत्रियचेष्टितम् ॥ ७.७२.१३ ॥
Śatrughna, der so sprach, umarmend, sprach er: Verzweifle nicht, o Held; dies ist nicht das Verhalten eines Kṣatriya.
7.72.14
नावसीदन्ति राजानो विप्रवासेषु राघव ।
प्रजा नः परिपाल्या हि क्षत्रधर्मेण राघव ॥ ७.७२.१४ ॥
Könige trauern nicht über die Verbannung von Brahmanen, o Rāghava; denn unsere Untertanen müssen gemäß der Pflicht des Kṣatriya beschützt werden, o Rāghava.
7.72.15
काले काले तु मां वीर अयोध्यामवलोकितुम् ।
आगच्छ त्वं नरश्रेष्ठ गन्तासि च पुरं तव ॥ ७.७२.१५ ॥
Von Zeit zu Zeit, o Held, komm nach Ayodhyā, um mich zu sehen; o Bester der Menschen, auch du wirst in deine Stadt gehen.
7.72.16
ममापि त्वं सुदयितः प्राणैरपि न संशयः ।
अवश्यं करणीयं च राज्यस्य परिपालनम् ॥ ७.७२.१६ ॥
Du bist mir sehr lieb, lieber als das Leben selbst, ohne Zweifel; und der Schutz des Reiches muss unbedingt gewährleistet werden.
7.72.17
तस्मात्त्वं वस काकुत्स्थ सप्तरात्रमिहावस ।
ऊर्ध्वं गन्तासि मधुरां सभृत्यबलवाहनः ॥ ७.७२.१७ ॥
Daher, o Kākutstha, bleib hier sieben Nächte; danach wirst du mit deinen Dienern, deinem Heer und deinen Fahrzeugen nach Madhurā ziehen.
7.72.18
रामस्यैतद्वचः श्रुत्वा धर्मयुक्तं मनोगतम् ।
शत्रुघ्नो दीनया वाचा बाढमित्येव चाब्रवीत् ॥ ७.७२.१८ ॥
Als Śatrughna diese dem Dharma gemäßen Worte Rāmas aus seinem Herzen vernahm, antwortete er mit demütiger Stimme: »Sehr wohl.«
7.72.19
सप्तरात्रं च काकुत्स्थो राघवस्य यथाज्ञया ।
उष्य तत्र महेष्वासो गमनायोपचक्रमे ॥ ७.७२.१९ ॥
Und der Kākutstha, der große Bogenschütze, blieb dort sieben Nächte nach dem Befehl Rāghavas und machte sich dann zum Aufbruch bereit.
7.72.20
आमन्त्र्य तु महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम् ।
भरतं लक्ष्मणं चैव महारथमुपारुहत् ॥ ७.७२.२० ॥
Nachdem er sich vom großherzigen Rāma, dessen Tapferkeit wahr ist, sowie von Bharata und Lakṣmaṇa verabschiedet hatte, bestieg er den großen Streitwagen.
7.72.21
दूरमाभ्यामनुगतो लक्ष्मणेन महात्मना ।
भरतेन च शत्रुघ्नो जगामाशु पुरं ततः ॥ ७.७२.२१ ॥
Weit begleitet vom großherzigen Lakṣmaṇa und von Bharata, zog Śatrughna dann rasch von dort zur Stadt.