Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.73.1
प्रस्थाप्य तु स शत्रुघ्नं भ्रातृभ्यां सह राघवः ।
प्रमुमोद सुखी राज्यं धर्मेण परिपालयन् ॥ ७.७३.१ ॥
Nachdem Śatrughna mit den beiden Brüdern fortgeschickt worden war, freute sich Rāghava, glücklich, das Reich gemäß dem Dharma schützend.
7.73.2
ततः कतिपयाहःसु वृद्धो जानपदो द्विजः ।
मृतं बालमुपादाय राजद्वारमुपागमत् ॥ ७.७३.२ ॥
Dann kam innerhalb weniger Tage ein alter Brahmane aus dem Land zum Tor des Königs und trug ein totes Kind.
7.73.3
रुदन्बहुविधा वाचः स्नेहदुःखसमन्विताः ।
असकृत्पुत्र पुत्रेति वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.७३.३ ॥
Von Zuneigung und Schmerz erfüllt, auf vielerlei Weise weinend, sprach er immer wieder: »Sohn! Sohn!«
7.73.4
किं नु मे दुष्कृतं कर्म पुरा देहान्तरे कृतम् ।
यदहं पुत्रमेकं त्वां पश्यामि निधनं गतम् ॥ ७.७३.४ ॥
Welche böse Tat habe ich früher, in einem anderen Leib, begangen, dass ich dich, meinen einzigen Sohn, dem Tod verfallen sehe?
7.73.5
अप्राप्तयौवनं बालं पञ्चवर्षसहस्रकम् ।
अकाले कालमापन्नं मम दुःखाय पुत्रक ॥ ७.७३.५ ॥
O Kind, das die Jugend nicht erreicht hat, du bist zur Unzeit dem Tod begegnet, zu meinem Leid, mein Sohn.
7.73.6
अल्पैरहोभिर्निधनं गमिष्यामि न संशयः ।
अहं च जननी चैव तव शोकेन पुत्रक ॥ ७.७३.६ ॥
In wenigen Tagen werde auch ich sterben, daran ist kein Zweifel; und auch deine Mutter, mein Sohn, aus Kummer um dich.
7.73.7
न स्मराम्यनृतं ह्युक्तं न च हिंसां स्मराम्यहम् ।
सर्वेषां प्राणिनां पापं कृतं नैव स्मराम्यहम् ॥ ७.७३.७ ॥
Ich erinnere mich nicht, jemals eine Unwahrheit gesprochen zu haben, noch an Gewalt. Auch erinnere ich mich nicht, gegen irgendein Lebewesen eine Sünde begangen zu haben.
7.73.8
केनाद्य दुष्कृतेनायं बाल एव ममात्मजः ।
अकृत्वा पितृकार्याणि गतो वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.७३.८ ॥
Durch welche böse Tat ist mein junger Sohn heute in das Reich Vaivasvatas gegangen, ohne die Totenpflichten für die Ahnen erfüllt zu haben?
7.73.9
नेदृशं दृष्टपूर्वं मे श्रुतं वा घोरदर्शनम् ।
मृत्युरप्राप्तकालानां रामस्य विषये यथा ॥ ७.७३.९ ॥
So Schreckliches habe ich weder gesehen noch gehört wie den Tod derer, deren Zeit noch nicht gekommen ist, im Reich Rāmas.
7.73.10
रामस्य दुष्कृतं किञ्चिन्महदस्ति न संशयः ।
यथा हि विषयस्थानां बालानां मृत्युरागतः ॥ ७.७३.१० ॥
Zweifellos gibt es eine große Verfehlung bei Rāma, denn der Tod hat die Kinder seines Reiches ereilt.
7.73.11
नह्यन्यविषयस्थानां बालानां मृत्युतो भयम् ।
त्वं राजञ्जीवयस्वैनं बालं मृत्युवशं गतम् ॥ ७.७३.११ ॥
Kinder, die in einem anderen Reich wohnen, fürchten den Tod nicht. O König, erwecke dieses Kind, das in die Gewalt des Todes gefallen ist!
7.73.12
राजद्वारि मरिष्यामि पत्न्या सार्धमनाथवत् ।
ब्रह्महत्यां ततो राम समुपेत्य सुखी भव ॥ ७.७३.१२ ॥
Ich werde mit meiner Frau am Tor des Königs sterben, wie einer ohne Beschützer. Dann, o Rāma, möge dich, der die Sünde der Brahmanentötung auf sich geladen hat, das Glück begleiten.
7.73.13
भ्रातृभिः सहितो राजन्दीर्घमायुरवाप्स्यसि ।
उषिताः स्म सुखं राज्ये तवास्मिन्सुमहाबल ॥ ७.७३.१३ ॥
O König, zusammen mit deinen Brüdern wirst du ein langes Leben erlangen. O Mächtigster, wir haben glücklich in diesem deinem Reich gelebt.
7.73.14
इदं तु पतितं तस्मात्तव राम वशे स्थिताः ।
कालस्य वशमापन्नाः स्वल्पं हि नहि नः सुखम् ॥ ७.७३.१४ ॥
Doch, o Rāma, dies ist durch dich über uns gekommen; wir stehen in der Gewalt der Zeit. Für uns ist das Glück wahrlich sehr gering.
7.73.15
सम्प्रत्यनाथो विषय इक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ।
रामं नाथमिहासाद्य बालान्तकरणं ध्रुवम् ॥ ७.७३.१५ ॥
Nun ist dieses Reich der großherzigen Ikṣvākus ohne Beschützer; obwohl hier Rāma als Herr erreicht wurde, verursacht es gewiss den Tod der Kinder.
7.73.16
राजदोषैर्विपद्यन्ते प्रजा ह्यविधिपालिताः ।
असद्वृत्ते तु नृपतावकाले म्रियते जनः ॥ ७.७३.१६ ॥
Die Untertanen gehen durch die Fehler des Königs zugrunde, wenn sie nicht nach der Ordnung beschützt werden; wenn das Verhalten des Königs böse ist, sterben die Menschen vor der Zeit.
7.73.17
यद्वा पुरेष्वयुक्तानि जना जनपदेषु च ।
कुर्वते न च रक्षा ऽस्ति तदा कालकृतं भयम् ॥ ७.७३.१७ ॥
Oder wenn die Menschen in den Städten und auf dem Land unziemliche Taten begehen und es keinen Schutz gibt, dann entsteht die von der Zeit verursachte Furcht.
7.73.18
सुव्यक्तं राजदोषो हि भविष्यति न संशयः ।
पुरे जनपदे चापि ततो बालवधो ह्ययम् ॥ ७.७३.१८ ॥
Deutlich wird dies die Schuld des Königs sein, daran ist kein Zweifel; und deshalb geschieht in der Stadt und auf dem Land dieses Kindermorden.
7.73.19
एवं बहुविधैर्वाक्यैरुपरुध्य मुहुर्मुहुः ।
राजानं दुःखसन्तप्तः सुतं तमुपगूहते ॥ ७.७३.१९ ॥
So bedrängt er den König immer wieder mit vielerlei Worten, von Kummer gequält, und umarmt seinen Sohn.