വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.75.1
नारदस्य तु तद्वाक्यं श्रुत्वा ऽमृतमयं तदा ।
प्रहर्षमतुलं लेभे लक्ष्मणं चेदमब्रवीत् ॥ ७.७५.१ ॥
നാരദന്റെ ആ അമൃതതുല്യമായ വാക്കുകൾ കേട്ട് അപ്പോൾ ലക്ഷ്മണന് അതുല്യമായ സന്തോഷം ഉണ്ടായി; അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.75.2
गच्छ सौम्य द्विजश्रेष्ठं समाश्वासय सुव्रतम् ।
बालस्य तु शरीरं तत्तैलद्रोण्यां निधापय ॥ ७.७५.२ ॥
സൗമ്യനേ, പോകൂ; നല്ല വ്രതമുള്ള ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രാഹ്മണനെ ആശ്വസിപ്പിക്കൂ. ആ കുട്ടിയുടെ ശരീരം എണ്ണത്തൊട്ടിയിൽ വെപ്പിക്കൂ.
7.75.3
गन्धैश्च परमोदारैस्तैलैश्चापि सुगन्धिभिः ।
यथा न क्षीयते बालस्तथा सौम्य विधीयताम् ॥ ७.७५.३ ॥
ഏറ്റവും ഉത്തമമായ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും സുഗന്ധതൈലങ്ങളും കൊണ്ട് കുട്ടി ക്ഷയിക്കാതിരിക്കും വിധം, സൗമ്യനേ, ഏർപ്പാട് ചെയ്യൂ.
7.75.4
यथा शरीरो बालस्य गुप्तः सन् शिष्टकर्मणः ।
विपत्तिः परिभेदो वा न भवेच्च तथा कुरु ॥ ७.७५.४ ॥
സദാചാരിയുടെ കുട്ടിയുടെ ശരീരം സംരക്ഷിതമായി, ഒരു ആപത്തോ നാശമോ ഉണ്ടാകാത്ത വിധം ചെയ്യൂ.
7.75.5
एवमादिश्य काकुत्स्थो लक्ष्मणं शुभलक्षणम् ।
मनसा पुष्पकं दध्यावागच्छेति महायशाः ॥ ७.७५.५ ॥
ഇങ്ങനെ ശുഭലക്ഷണനായ ലക്ഷ്മണനെ നിയോഗിച്ച ശേഷം, മഹായശസ്വിയായ കാകുത്സ്ഥൻ മനസ്സാൽ 'വരൂ' എന്ന് പുഷ്പകത്തെ ധ്യാനിച്ചു.
7.75.6
इङ्गितं स तु विज्ञाय पुष्पको हेमभूषितः ।
आजगाम मुहूर्तेन समीपे राघवस्य वै ॥ ७.७५.६ ॥
ആ സൂചന മനസ്സിലാക്കി, സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച പുഷ്പകം ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് രാഘവന്റെ സമീപത്ത് എത്തി.
7.75.7
सो ऽब्रवीत्प्रणतो भूत्वा अयमस्मि नराधिप ।
वश्यस्तव महाबाहो किङ्करः समुपस्थितः ॥ ७.७५.७ ॥
അവൻ വിനയത്തോടെ വണങ്ങി പറഞ്ഞു: "നരാധിപനേ, ഇതാ ഞാൻ. മഹാബാഹോ, ഞാൻ അങ്ങയുടെ വശത്താണ്; അങ്ങയുടെ ദാസൻ ഇവിടെ ഉപസ്ഥിതനായിരിക്കുന്നു."
7.75.8
भाषितं रुचिरं श्रुत्वा पुष्पकस्य नराधिपः ।
अभिवाद्य महर्षींस्तान् विमानं सो ऽध्यरोहत ॥ ७.७५.८ ॥
പുഷ്പകത്തിന്റെ ഇമ്പമുള്ള വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആ നരാധിപൻ ആ മഹർഷിമാരെ വന്ദിച്ച് ആ വിമാനത്തിൽ കയറി.
7.75.9
धनुर्गृहीत्वा तूणी च खड्गं च रुचिरप्रभम् ।
निक्षिप्य नगरे वीरौ सौमित्रिभरतावुभौ ॥ ७.७५.९ ॥
വില്ലും രണ്ട് ആവനാഴികളും പ്രകാശമുള്ള വാളും എടുത്ത്, ആ രണ്ടു വീരന്മാരായ സൗമിത്രിയെയും ഭരതനെയും നഗരത്തിൽ നിർത്തി.
7.75.10
प्रायात्प्रतीचीं हरितं विचिन्वंश्च ततस्ततः ।
उत्तरामगमच्छ्रीमान्दिशं हिमवता वृताम् ॥ ७.७५.१० ॥
പച്ചപ്പുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ തേടി അവൻ പടിഞ്ഞാറോട്ട് പോയി; പിന്നെ ആ ശ്രീമാൻ ഹിമവാനാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട വടക്കൻ ദിക്കിലേക്ക് പോയി.
7.75.11
अपश्यमानस्तत्रापि स्वल्पमप्यथ दुष्कृतम् ।
पूर्वामपि दिशं सर्वामथो ऽपश्यन्नराधिपः ॥ ७.७५.११ ॥
അവിടെയും ചെറിയൊരു ദുഷ്കർമ്മം പോലും കാണാതെ, പിന്നെ ആ നരാധിപൻ കിഴക്കൻ ദിക്കെല്ലാം നോക്കി.
7.75.12
प्रविशुद्धसमाचारामादर्शतलनिर्मलाम् ।
पुष्पकस्थो महाबाहुस्तदापश्यन्नराधिपः ॥ ७.७५.१२ ॥
പുഷ്പകത്തിൽ നിന്ന മഹാബാഹുവായ ആ നരാധിപൻ, അത്യന്തം ശുദ്ധമായ ആചാരമുള്ളതും കണ്ണാടിത്തളം പോലെ നിർമ്മലവുമായ ആ ദിക്കിനെ അപ്പോൾ കണ്ടു.
7.75.13
दक्षिणां दिशमाक्रामत्ततो राजर्षिनन्दनः ।
शैवलस्योत्तरे पार्श्वे ददर्श सुमहत्सरः ॥ ७.७५.१३ ॥
പിന്നീട് രാജർഷിയുടെ പുത്രൻ ദക്ഷിണദിശയിലേക്ക് നീങ്ങി, ആൽഗ പടർന്ന തീരത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം കണ്ടു.
7.75.14
तस्मिन्सरसि तप्यन्तं तापसं सुमहत्तपः ।
ददर्श राघवः श्रीमाँल्लम्बमानमधोमुखम् ॥ ७.७५.१४ ॥
ആ തടാകത്തിൽ വലിയ തപസ്സു ചെയ്യുന്ന ഒരു താപസനെ, തലകീഴായി തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നതായി ശ്രീമാനായ രാഘവൻ കണ്ടു.
7.75.15
राघवस्तमुपागम्य तप्यन्तं तप उत्तमम् ।
उवाच स तदा वाक्यं धन्यस्त्वमसि सुव्रत ॥ ७.७५.१५ ॥
രാഘവൻ അദ്ദേഹത്തെ സമീപിച്ച്, ആ ഉത്തമ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നവനോട് അപ്പോൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു — "സുവ്രതാ, നീ ധന്യനാണ്."
7.75.16
कस्यां योन्यां तपोवृद्ध वर्तसे दृढविक्रम ।
कौतूहलात्त्वां पृच्छामि रामो दाशरथिर्ह्यहम् ॥ ७.७५.१६ ॥
"തപസ്സിൽ വൃദ്ധനായവനേ, ദൃഢവിക്രമനേ, നീ ഏത് യോനിയിലാണ് (വർണ്ണത്തിലാണ്) ഉള്ളത്? കൗതുകം കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു — ഞാൻ ദശരഥപുത്രനായ രാമനാണ്."
7.75.17
को ऽर्थो मनीषितस्तुभ्यं स्वर्गलाभः परो ऽथवा ।
वराश्रयो यदर्थं त्वं तपस्यसि सुदुष्करम् ।
यमाश्रित्य तपस्तप्तं श्रोतुमिच्छामि तापस ॥ ७.७५.१७ ॥
"നിനക്ക് അഭീഷ്ടമായ ലക്ഷ്യം എന്താണ് — സ്വർഗ്ഗലാഭമോ, അതിലും ഉന്നതമായതോ? അല്ലെങ്കിൽ ഏത് വരം ആഗ്രഹിച്ചാണ് നീ ഈ അതികഠിനമായ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നത്? ഹേ താപസാ, നീ ആശ്രയിച്ച ആ തപസ്സ് കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു."
7.75.18
ब्राह्मणो वा ऽसि भद्रं ते क्षत्रियो वा ऽसि दुर्जयः ।
वैश्यस्तृतीयवर्णो वा शूद्रो वा सत्यवाग्भव ॥ ७.७५.१८ ॥
"നീ ബ്രാഹ്മണനോ, അതോ ദുർജയനായ ക്ഷത്രിയനോ, വൈശ്യനോ, മൂന്നാം വർണ്ണക്കാരനോ, അതോ ശൂദ്രനോ — നിനക്ക് മംഗളം. സത്യവാക്കായിരിക്കൂ."
7.75.19
इत्येवमुक्तः स नराधिपेन ह्यवाक्छिरा दाशरथाय तस्मै ।
उवाच जातिं नृपपुङ्गवाय यत्कारणे चैव तपःप्रयत्नः ॥ ७.७५.१९ ॥
രാജാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ തല താഴ്ത്തി ദശരഥപുത്രനോട്, ആ നൃപശ്രേഷ്ഠനോട്, തന്റെ ജാതിയും തപസ്സിന് പരിശ്രമിച്ച കാരണവും പറഞ്ഞു.