வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.75.1
नारदस्य तु तद्वाक्यं श्रुत्वा ऽमृतमयं तदा ।
प्रहर्षमतुलं लेभे लक्ष्मणं चेदमब्रवीत् ॥ ७.७५.१ ॥
நாரதரின் அந்த அமிருதம் போன்ற வார்த்தையைக் கேட்டு, அப்போது லக்ஷ்மணன் ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சி அடைந்து இவ்வாறு கூறினான்.
7.75.2
गच्छ सौम्य द्विजश्रेष्ठं समाश्वासय सुव्रतम् ।
बालस्य तु शरीरं तत्तैलद्रोण्यां निधापय ॥ ७.७५.२ ॥
நல்லவனே, சென்று சிறந்த துவிஜரான, நல்விரதம் கொண்டவரைத் தேற்று. குழந்தையின் அந்த உடலை எண்ணெய்த் தொட்டியில் வைக்கச் செய்.
7.75.3
गन्धैश्च परमोदारैस्तैलैश्चापि सुगन्धिभिः ।
यथा न क्षीयते बालस्तथा सौम्य विधीयताम् ॥ ७.७५.३ ॥
மிகச் சிறந்த நறுமணப் பொருட்களாலும் நறுமண எண்ணெய்களாலும், குழந்தை சிதையாமல் இருக்கும்படி, நல்லவனே, ஏற்பாடு செய்.
7.75.4
यथा शरीरो बालस्य गुप्तः सन् शिष्टकर्मणः ।
विपत्तिः परिभेदो वा न भवेच्च तथा कुरु ॥ ७.७५.४ ॥
நல்லொழுக்கமுள்ளவரின் குழந்தையின் உடல் பாதுகாக்கப்பட்டு, எந்த இடரும் சிதைவும் நேராமல் இருக்கும்படி செய்.
7.75.5
एवमादिश्य काकुत्स्थो लक्ष्मणं शुभलक्षणम् ।
मनसा पुष्पकं दध्यावागच्छेति महायशाः ॥ ७.७५.५ ॥
இவ்வாறு சுப லட்சணம் கொண்ட லக்ஷ்மணனுக்குக் கட்டளையிட்ட பின், மகாயசஸ்வியான காகுத்ஸ்தர் மனத்தால் 'வா' என்று புஷ்பகத்தை நினைத்தார்.
7.75.6
इङ्गितं स तु विज्ञाय पुष्पको हेमभूषितः ।
आजगाम मुहूर्तेन समीपे राघवस्य वै ॥ ७.७५.६ ॥
அந்தக் குறிப்பைப் புரிந்துகொண்டு, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட புஷ்பகம் ஒரு கணத்தில் ராகவரின் அருகே வந்தது.
7.75.7
सो ऽब्रवीत्प्रणतो भूत्वा अयमस्मि नराधिप ।
वश्यस्तव महाबाहो किङ्करः समुपस्थितः ॥ ७.७५.७ ॥
அவன் பணிந்து கூறினான்: "நராதிபா, இதோ நான் இருக்கிறேன். மகாபாகுவே, நான் உமக்கு அடங்கியவன்; உமது ஏவலாள் இங்கே வந்துள்ளேன்."
7.75.8
भाषितं रुचिरं श्रुत्वा पुष्पकस्य नराधिपः ।
अभिवाद्य महर्षींस्तान् विमानं सो ऽध्यरोहत ॥ ७.७५.८ ॥
புஷ்பகத்தின் இனிய சொற்களைக் கேட்ட அந்த நராதிபன், அந்த மகரிஷிகளை வணங்கி, அந்த விமானத்தில் ஏறினான்.
7.75.9
धनुर्गृहीत्वा तूणी च खड्गं च रुचिरप्रभम् ।
निक्षिप्य नगरे वीरौ सौमित्रिभरतावुभौ ॥ ७.७५.९ ॥
வில்லையும், இரண்டு அம்பறாத்தூணிகளையும், ஒளிவீசும் வாளையும் எடுத்துக்கொண்டு, அந்த இரு வீரர்களான சௌமித்திரி மற்றும் பரதனை நகரில் வைத்தான்.
7.75.10
प्रायात्प्रतीचीं हरितं विचिन्वंश्च ततस्ततः ।
उत्तरामगमच्छ्रीमान्दिशं हिमवता वृताम् ॥ ७.७५.१० ॥
பசுமையான நிலங்களைத் தேடி அவன் மேற்கு நோக்கிச் சென்றான்; பின்னர் அந்த ஒளிமிக்கவன் இமயமலையால் சூழப்பட்ட வடதிசைக்குச் சென்றான்.
7.75.11
अपश्यमानस्तत्रापि स्वल्पमप्यथ दुष्कृतम् ।
पूर्वामपि दिशं सर्वामथो ऽपश्यन्नराधिपः ॥ ७.७५.११ ॥
அங்கேயும் சிறிதளவு கூடத் தீச்செயலைக் காணாமல், பின்னர் அந்த நராதிபன் கிழக்குத் திசை முழுவதையும் பார்த்தான்.
7.75.12
प्रविशुद्धसमाचारामादर्शतलनिर्मलाम् ।
पुष्पकस्थो महाबाहुस्तदापश्यन्नराधिपः ॥ ७.७५.१२ ॥
புஷ்பகத்தின்மீது நின்ற மகாபாகுவான அந்த நராதிபன், மிகத் தூய்மையான ஒழுக்கமுடையதும், கண்ணாடித் தளம்போல் தெளிவானதுமான அந்தத் திசையைக் கண்டான்.
7.75.13
दक्षिणां दिशमाक्रामत्ततो राजर्षिनन्दनः ।
शैवलस्योत्तरे पार्श्वे ददर्श सुमहत्सरः ॥ ७.७५.१३ ॥
பின்னர் ராஜரிஷியின் மகன் தெற்குத் திசையை நோக்கிச் சென்று, பாசி படர்ந்த கரையின் வடபுறத்தில் மிகப் பெரிய ஒரு ஏரியைக் கண்டான்.
7.75.14
तस्मिन्सरसि तप्यन्तं तापसं सुमहत्तपः ।
ददर्श राघवः श्रीमाँल्लम्बमानमधोमुखम् ॥ ७.७५.१४ ॥
அந்த ஏரியில் மிகக் கடுமையான தவம் செய்துகொண்டிருந்த ஒரு தபஸ்வியை, தலைகீழாகத் தொங்கிக்கொண்டிருந்ததைப் பெருமைமிக்க ராகவன் கண்டான்.
7.75.15
राघवस्तमुपागम्य तप्यन्तं तप उत्तमम् ।
उवाच स तदा वाक्यं धन्यस्त्वमसि सुव्रत ॥ ७.७५.१५ ॥
ராகவன் அவனை அணுகி, அந்த உயர்ந்த தவத்தைச் செய்துகொண்டிருந்தவனிடம் அப்போது இவ்வாறு கூறினான்: "நல்ல விரதம் உடையவனே, நீ பாக்கியம் பெற்றவன்."
7.75.16
कस्यां योन्यां तपोवृद्ध वर्तसे दृढविक्रम ।
कौतूहलात्त्वां पृच्छामि रामो दाशरथिर्ह्यहम् ॥ ७.७५.१६ ॥
"தவத்தில் முதிர்ந்தவனே, உறுதியான வீரனே, நீ எந்த யோனியில் (குலத்தில்) இருக்கிறாய்? ஆர்வத்தால் உன்னைக் கேட்கிறேன் — நான் தசரதனின் மகன் ராமன்."
7.75.17
को ऽर्थो मनीषितस्तुभ्यं स्वर्गलाभः परो ऽथवा ।
वराश्रयो यदर्थं त्वं तपस्यसि सुदुष्करम् ।
यमाश्रित्य तपस्तप्तं श्रोतुमिच्छामि तापस ॥ ७.७५.१७ ॥
"உனது விருப்பமான நோக்கம் என்ன — சொர்க்கப் பேறா, அல்லது அதைவிட உயர்ந்ததா? அல்லது எந்த வரத்தை எதிர்பார்த்து இந்தக் கடுமையான தவத்தைச் செய்கிறாய்? ஹே தாபஸா, நீ எதை ஆதாரமாகக் கொண்டு தவம் செய்தாயோ, அதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்."
7.75.18
ब्राह्मणो वा ऽसि भद्रं ते क्षत्रियो वा ऽसि दुर्जयः ।
वैश्यस्तृतीयवर्णो वा शूद्रो वा सत्यवाग्भव ॥ ७.७५.१८ ॥
"நீ பிராமணனா, அல்லது வெல்லற்கரிய க்ஷத்திரியனா, வைசியனா, மூன்றாம் வருணத்தவனா, அல்லது சூத்திரனா — உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். உண்மை பேசுபவனாக இரு."
7.75.19
इत्येवमुक्तः स नराधिपेन ह्यवाक्छिरा दाशरथाय तस्मै ।
उवाच जातिं नृपपुङ्गवाय यत्कारणे चैव तपःप्रयत्नः ॥ ७.७५.१९ ॥
அரசனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவன், தலை தாழ்த்தியவனாய், தசரதனின் மகனுக்கு, அந்த அரசர்களில் சிறந்தவனுக்கு, தன் சாதியையும், தவத்தில் முயன்ற காரணத்தையும் கூறினான்.