رامايانا فالميكي · السارغا 7.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.76.1
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
अवाक्छिरास्तथाभूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.७६.१ ॥
لما سمع كلام راما ذي الأعمال غير المتعبة، خفض رأسه وقال هذه الكلمات.
7.76.2
शूद्रयोन्यां प्रसूतो ऽस्मि शम्बूको नाम नामतः ।
देवत्वं पार्थये राम सशरीरो महायशः ॥ ७.७६.२ ॥
وُلِدتُ من رحم شودرا، واسمي شامبوكا. يا راما، يا عظيم الشهرة، أطلب الألوهية بجسدي.
7.76.3
न मिथ्या ऽहं वदे राम देवलोकजिगीषया ।
शूद्रं मां विद्धि काकुत्स्थ तप उग्रं समास्थितम् ॥ ७.७६.३ ॥
يا راما، لا أقول كذبًا؛ بل من رغبة في غزو عالم الآلهة. يا كاكوتستها، اعلم أنني شودرا قد شرعتُ في تقشف شديد.
7.76.4
भाषतस्तस्य शूद्रस्य खड्गं सुरुचिरप्रभम् ।
निष्कृष्य कोशाद्विमलं शिरश्चिच्छेद राघवः ॥ ७.७६.४ ॥
وبينما كان ذلك الشودرا يتكلم، سلّ الراغافا من غمده سيفًا جميلًا جدًا لامعًا وقطع رأسه.
7.76.5
तस्मिञ्छूद्रे हते देवाः सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ।
साधु साध्विति काकुत्स्थं प्रशशंसुर्मुहुर्मुहुः ॥ ७.७६.५ ॥
ولما قُتل ذلك الشودرا، أخذت الآلهة، وعلى رأسها إندرا وأغني، تمدح كاكوتستها مرارًا وتكرارًا قائلة: «أحسنت، أحسنت!»
7.76.6
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद्दिव्यानां सुसुगन्धिनाम् ।
पुष्पाणां वायुमुक्तानां सर्वतः प्रपपात ह ॥ ७.७६.६ ॥
هطل مطرٌ عظيم من أزهار سماوية شديدة العطر؛ وتساقطت الأزهار التي حملتها الريح من كل جانب.
7.76.7
सुप्रीताश्चाब्रुवन्रामं देवाः सत्यपराक्रमम् ।
सुरकार्यमिदं सौम्य सुकृतं ते महामते ॥ ७.७६.७ ॥
قال الآلهة مسرورين جدًا لراما ذي البأس الحق: «أيها الوديع، أيها الكبير العقل، لقد أتممت حسنًا مهمة الآلهة هذه.»
7.76.8
गृहाण च वरं सौम्य यत्त्वमिच्छस्यरिन्दम ।
स्वर्गभाङ्नहि शूद्रो ऽयं त्वत्कृते रघुनन्दन ॥ ७.७६.८ ॥
«أيها الوديع، خذ النعمة التي تريدها يا قاهر الأعداء. يا فرحة الراغوين، ليس لهذا الشودرا نصيب في السماء، ولو من أجلك.»
7.76.9
देवानां भाषितं श्रुत्वा राघवः सुसमाहितः ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं सहस्राक्षं पुरन्दरम् ॥ ७.७६.९ ॥
لما سمع راغافا كلام الآلهة، وهو في غاية الهدوء، رفع كفيه مضمومتين وقال هذه الكلمات لبوروندارا ذي الألف عين.
7.76.10
यदि देवाः प्रसन्ना मे द्विजपुत्रः स जीवतु ।
दिशन्तु वरमेतं मे इप्सितं परमं मम ॥ ७.७६.१० ॥
«إن كانت الآلهة راضية عني، فليعش ابن البرهمي. فامنحوني هذه النعمة العليا التي أتمناها.»
7.76.11
ममापचाराद्यातो ऽसौ ब्राह्मणस्यैकपुत्रकः ।
अप्राप्तकालः कालेन नीतो वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.७६.११ ॥
بسبب خطئي، ذهب ابن البرهمي الوحيد. وقبل أن يحين أجله، اقتادته المنية إلى مسكن فايفاسفاتا.
7.76.12
तं जीवयथ भद्रं वो नानृतं कर्तुमर्हथ ।
द्विजस्य संश्रुतो ऽर्थो मे जीवयिष्यामि ते सुतम् ॥ ७.७६.१२ ॥
«أحيوه، وليكن لكم الخير. لا ينبغي لكم أن تفعلوا الباطل. وحتى أفي بالوعد الذي قطعته للبرهمي، سأعيد ابنك إلى الحياة.»
7.76.13
राघवस्य तु तद्वाक्यं श्रुत्वा विबुधसत्तमाः ।
प्रत्युचू राघवं प्रीता देवाः प्रीतिसमन्वितम् ॥ ७.७६.१३ ॥
لما سمع أفضل الآلهة كلام راغافا، سرّوا وأجابوا راغافا الممتلئ محبةً.
7.76.14
निर्वृतो भव काकुत्स्थ सो ऽस्मिन्नहनि बालकः ।
जीवितं प्राप्तवान्भूयः समेतश्चापि बन्धुभिः ॥ ७.७६.१४ ॥
كن مطمئنًا يا كاكوتستها، فقد نال الفتى الحياة من جديد في هذا اليوم، واجتمع بأقاربه.
7.76.15
यस्मिन्मुहूर्ते काकुत्स्थ शूद्रो ऽयं विनिपातितः ।
तस्मिन्मुहूर्ते बालो ऽसौ जीवेन समयुज्यत ॥ ७.७६.१५ ॥
يا كاكوتستها، في اللحظة نفسها التي سقط فيها هذا الشودرا، اتصل ذلك الفتى بالحياة من جديد.
7.76.16
स्वस्ति प्राप्नुहि भद्रं ते साधु याम नरर्षभ ।
अगस्त्यस्याश्रमपदं द्रष्टुमिच्छाम राघव ॥ ७.७६.१६ ॥
ليكن لك السلامة والخير. حسنًا يا أفضل الرجال، هيا بنا. يا راغافا، نود أن نرى منزل أغاستيا الناسك.
7.76.17
तस्य दीक्षा समाप्ता हि ब्रह्मर्षेः सुमहाद्युतेः ।
द्वादशं हि गतं वर्षं जलशय्यां समासतः ॥ ७.७६.१७ ॥
لقد انتهى تكريس ذلك البراهمارشي عظيم البهاء؛ فقد مضت اثنتا عشرة سنة، إذ كان قد نذر النوم على الماء، باختصار.
7.76.18
काकुत्स्थ तद्गमिष्यामो मुनिं समभिनन्दितुम् ।
त्वं चाप्यागच्छ भद्रं ते द्रष्टुं तमृषिसत्तमम् ॥ ७.७६.१८ ॥
فلنذهب إذن يا كاكوتستها لتحية الحكيم. ليكن لك الخير؛ وتعال أنت أيضًا لتشهد ذلك أفضل الحكماء.
7.76.19
स तथेति प्रतिज्ञाय देवानां रघुनन्दनः ।
आरुरोह विमानं तं पुष्पकं हेमभूषितम् ॥ ७.७६.१९ ॥
فقال «فليكن ذلك»، وعاهد الآلهة، فصعد رَغُونَندَن، بهجة الرَّغُو، إلى المركبة السماوية بُشْبَكا المزيّنة بالذهب.
7.76.20
ततो देवाः प्रयातास्ते विमानैर्बहुविस्तरैः ।
रामो ऽप्यनुजगामाशु कुम्भयोनेस्तपोवनम् ॥ ७.७६.२० ॥
ثم انطلقت الآلهة في مركباتها الكثيرة الواسعة، وتبعهم راما سريعا نحو غابة النسك لكُمْبَهيوني.
7.76.21
दृष्ट्वा तु देवान्सम्प्राप्तानगस्त्यस्तपसां निधिः ।
अर्चयामास धर्मात्मा सर्वांस्तानविशेषतः ॥ ७.७६.२१ ॥
ولما رأى الآلهة قد وصلوا، أكرمهم أغسطيا، كنز التقشّفات الصالح القلب، جميعهم دون تمييز.
7.76.22
प्रतिगृह्य ततः पूजां सम्पूज्य च महामुनिम् ।
जग्मुस्ते त्रिदशा हृष्टा नाकपृष्ठं सहानुगैः ॥ ७.७६.२२ ॥
ثم قبلت الآلهة الإكرام وأجلّت الحكيم العظيم، ومضت مسرورة مع أتباعها إلى عالم السماء.
7.76.23
गतेषु तेषु काकुत्स्थः पुष्पकादवरुह्य च ।
ततो ऽभिवादयामास ह्यगस्त्यमृषिसत्तमम् ॥ ७.७६.२३ ॥
ولما ذهبوا، نزل راما من المركبة بُشْبَكا، من سلالة كاكوتستها، وحيّى أغسطيا، أفضل الحكماء.
7.76.24
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
आतिथ्यं परमं प्राप्य निषसाद नराधिपः ॥ ७.७६.२४ ॥
وبعد أن حيّى ذلك العظيم النفس المتوهّج كأنه يشتعل بالنور، ونال أسمى ضيافة، جلس سيد البشر.
7.76.25
तमुवाच महातेजाः कुम्भयोनिर्महातपाः ।
स्वागतं ते नरश्रेष्ठ दिष्ट्या प्राप्तो ऽसि राघव ॥ ७.७६.२५ ॥
قال له كومبهايوني، ذو النور العظيم والتقشف العظيم: أهلاً بك يا أفضل الرجال. يا راغافا، لقد وصلت بحسن الحظ.
7.76.26
त्वं मे बहुमतो राम गुणैर्बहुभिरुत्तमैः ।
अतिथिः पूजनीयश्च मम नित्यं हृदि स्थितः ॥ ७.७६.२६ ॥
يا راما، أنت محترم عندي جداً لصفاتك الكثيرة الفاضلة. وبصفتك ضيفاً أنت جدير بالإكرام، وتسكن دائماً في قلبي.
7.76.27
सुरा हि कथयन्ति त्वामागतं शूद्रघातिनम् ।
ब्राह्मणस्य तु धर्मेण त्वया जीवापितः सुतः ॥ ७.७६.२७ ॥
تقول الآلهة إنك جئت قاتلاً لشودرا؛ ولكنك وفق الدارما أعدت إلى الحياة ابن براهمي.
7.76.28
उष्यतां चेह रजनी सकाशे मम राघव ।
प्रभाते पुष्पकेण त्वं गन्ता ऽसि पुरमेव हि ॥ ७.७६.२८ ॥
يا راغافا، أقم الليلة هنا عندي. وعند الفجر ستذهب إلى مدينتك بعربة بوشباكا.
7.76.29
त्वं हि नारायणः श्रीमांस्त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
त्वं प्रभुः सर्वदेवानां पुरुषस्त्वं सनातनः ॥ ७.७६.२९ ॥
أنت حقاً نارايانا المجيد؛ وفيك قد استقر كل شيء. أنت رب جميع الآلهة؛ أنت البوروشا الأزلي.
7.76.30
इदं चाभरणं सौम्य निर्मितं विश्वकर्मणा ।
दिव्यं दिव्येन वपुषा दीप्यमानं स्वतेजसा ।
प्रतिगृह्णीष्व काकुत्स्थ मत्प्रियं कुरु राघव ॥ ७.७६.३० ॥
أيها اللطيف، هذه الحلية صنعها فيشفاكرمان. إنها إلهية، تليق بجسد إلهي، تتلألأ بنورها الخاص. يا كاكوتستها، اقبلها واصنع ما يسرني، يا راغافا.
7.76.31
दत्तस्य हि पुनर्दाने सुमहत्फलमुच्यते ।
भरणे हि भवान् शक्तः सेन्द्राणां मरुतामपि ॥ ७.७६.३१ ॥
يُقال إن إعادة إعطاء ما سبق أن أُعطي تثمر ثمرة عظيمة جدًا، لأنك قادر على إعالة المَرُوتَ مع إندرا أيضًا.
7.76.32
त्वं हि शक्तस्तारयितुं सेन्द्रानपि दिवौकसः ।
तस्मात्प्रदास्ये विधिवत्तत्प्रतीच्छ नराधिप ॥ ७.७६.३२ ॥
أنت قادر على إنقاذ حتى سكان السماء مع إندرا؛ لذلك، أيها سيد البشر، سأعطيك إياه وفق الشرع، فاقبله.
7.76.33
दिव्यमाभरणं चित्रं प्रदीप्तमिव भास्करम् ॥ ७.७६.३३ ॥
كان ذلك الحلي الإلهي البديع يتوهج كالشمس.
7.76.34
अथोवाच महात्मानमिक्ष्वाकूणां महारथः ।
रामो मतिमतां श्रेष्ठः क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ॥ ७.७६.३४ ॥
فقال راما، عظيم الراكب في ذرية إكشفاكو، أفضل الحكماء، متذكرًا واجب المحارب، لذلك الرجل عظيم النفس:
7.76.35
प्रतिग्रहो ऽयं भगवन्ब्राह्मणस्याविगर्हितः ।
गृह्णीयां क्षत्रियो ऽहं वै कथं ब्राह्मणपुङ्गव ॥ ७.७६.३५ ॥
قبول الهدية من البراهمي ليس مذمومًا أيها الجليل؛ لكن كيف أقبلها أنا الكشتري، يا أفضل البراهمة؟
7.76.36
ब्राह्मणेन विशेषेण दत्तं तद्वक्तुमर्हसि ।
एवमुक्तस्तु रामेण प्रत्युवाच महानृषिः ॥ ७.७६.३६ ॥
ما يعطيه البراهمي يكون (جديرًا بالقبول) خاصة؛ فينبغي أن تبيّن ذلك. ولما خاطبه راما بذلك، أجاب الحكيم العظيم.
7.76.37
आसन्कृतयुगे राम ब्रह्मभूते पुरायुगे ।
अपार्थिवाः प्रजाः सर्वाः सुराणां तु शतक्रतुः ॥ ७.७६.३७ ॥
يا رامَ، في عصر كريتا، في ذلك العصر القديم الذي حكمه براهما، كان جميع الناس بلا ملك؛ وكان ملك الآلهة إندرا.
7.76.38
ताः प्रजा देवदेवेशं राजार्थं समुपाद्रवन् ।
सुराणां स्थापितो राजा त्वया देव शतक्रतुः ॥ ७.७६.३८ ॥
هرعَ أولئك الناسُ إلى ربِّ الآلهة طلبًا لملك، قائلين: «أيها الإله، إنك أنت الذي أقمتَ إندرا ملكًا للآلهة».
7.76.39
प्रयच्छ नो हि लोकेश पार्थिवं नरपुङ्गवम् ।
यस्मै पूजां प्रयुञ्जाना धूतपापाश्चरेमहि ।
न वसामो विना राज्ञा एष नो निश्चयः परः ॥ ७.७६.३९ ॥
يا ربَّ العوالم، أعطنا ملكًا هو خيرُ الرجال، نُكرمه فنعيش طاهرين من الذنوب؛ فلن نعيش بلا ملك، هذا عزمُنا الراسخ.
7.76.40
प्रजानां वचनं श्रुत्वा निश्चयित्वा ऽर्थमुत्तमम् ॥ ७.७६.४० ॥
وبعد أن سمع كلامَ الناس وقرّر الأمرَ الأفضل،
7.76.41
ततो ब्रह्मा सुरश्रेष्ठो लोकपालान्सवासवान् ।
समाहूयाब्रवीत्सर्वांस्तेजोभागान्प्रयच्छत ॥ ७.७६.४१ ॥
فدعا براهما، خيرُ الآلهة، حراسَ العوالم مع فاسافا، وقال لهم جميعًا: «أعطوا أنصبتكم من البهاء».
7.76.42
ततो ददुर्लोकपालाः सर्वे भागान्स्वतेजसः ।
अक्षुपच्च ततो ब्रह्मा यतो जातः क्षुपो नृपः ॥ ७.७६.४२ ॥
فأعطى جميعُ حراسِ العوالم أنصبتَهم من البهاء. فصنع براهما من ذلك الملكَ المسمّى كشوبا، فولد من ذلك الملك كشوبا.
7.76.43
तं ब्रह्मा लोकपालानां सहांशैः समयोजयत् ।
ततो ददौ नृपं तासां प्रजानामीश्वरं क्षुपम् ॥ ७.७६.४३ ॥
جمعه براهما مع أنصبة حُماة العالم. ثم منحهم الملك كشوبا، سيّد الكائنات.
7.76.44
तत्रैन्द्रेण च भागेन महीमाज्ञापयन्नृपः ।
वारुणेन तु भागेन वपुः पुष्यति पार्थिवः ॥ ७.७६.४४ ॥
هناك، حكم الملك الأرض بنصيب إندرا، وبنصيب فارونا كان جسد الملك الأرضي يُغذّى ويقوى.
7.76.45
कौबेरेण तु भागेन वित्तमासां ददौ तदा ।
यस्तु याम्यो ऽभवद्भागस्तेन शास्ति स्म स प्रजाः ॥ ७.७६.४५ ॥
وبنصيب كوبيرا منحهم حينها الثروة؛ وبالنصيب الذي كان لياما كان يحكم الرعية.
7.76.46
तत्रैन्द्रेण नरश्रेष्ठ भागेन रघुनन्दन ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते तारणार्थं मम प्रभो ॥ ७.७६.४६ ॥
هنا، يا خير الرجال، يا بهجة الرغوويين، اقبل النصيب الذي لإندرا. ولتكن لك البركات، أيها السيد، من أجل خلاصي.
7.76.47
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ऋषेः परमधार्मिकम् ।
तद्रामः प्रतिजग्राह मुनेराभरणं वरम् ॥ ७.७६.४७ ॥
فلما سمع راما كلام الحكيم الأشد تقوى، قبل تلك الحلية الفاخرة من الحكيم.
7.76.48
प्रतिगृह्य ततो रामस्तदाभरणमुत्तमम् ।
आगमं तस्य दीप्तस्य प्रष्टुमेवोपचक्रमे ॥ ७.७६.४८ ॥
ثم، بعد أن قبل تلك الحلية الفاخرة، شرع راما يسأل عن قدوم ذلك المتألق.
7.76.49
अत्यद्भुतमिदं दिव्यं वपुषा युक्तमुत्तमम् ।
कथं वा भगवता प्राप्तं कुतो वा केन वा हृतम् ॥ ७.७६.४९ ॥
هذا شيء عجيب للغاية، إلهي، ومتصف بهيئة عليا. كيف وصل إليك، أو بيد من، ومن أين أُخذ؟
7.76.50
कुतूहलितया ब्रह्मन्पृच्छामि त्वां महायशः ।
आश्चर्याणां बहूनां हि निधिः परमको भवान् ॥ ७.७६.५० ॥
أيها البرهمي، يا ذا الشهرة العظيمة، أسألك بدافع الفضول، فأنت الكنز الأعظم لعجائب كثيرة.
7.76.51
एवं ब्रुवति काकुत्स्थे मुनिर्वाक्यमथाब्रवीत् ।
शृणु राम यथावृत्तं पुरा त्रेतायुगे युगे ॥ ७.७६.५१ ॥
وحين قال راما من سلالة كاكوتستها هذا، قال الحكيم هذه الكلمات: اسمع يا راما ما جرى في سالف الزمان، في عصر التريتا، عصرًا بعد عصر.
7.76.52
रमणीयप्रदेशे ऽस्मिन् वने यद्दृष्टवानहम् ।
आश्चर्यं मे महाबाहो दानमाश्रित्य केवलम् ॥ ७.७६.५२ ॥
في غابة هذه المنطقة البهية، كان ما رأيته عجبًا عندي، يا ذا الذراعين القويتين، متكئًا على الصدقة وحدها.