ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 7.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.76.1
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
अवाक्छिरास्तथाभूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.७६.१ ॥
ଅକ୍ଲିଷ୍ଟକର୍ମା ରାମଙ୍କର ସେହି ବଚନ ଶୁଣି, ମୁଣ୍ଡ ନତ କରି ସେ ଏହି କଥା କହିଲା।
7.76.2
शूद्रयोन्यां प्रसूतो ऽस्मि शम्बूको नाम नामतः ।
देवत्वं पार्थये राम सशरीरो महायशः ॥ ७.७६.२ ॥
ମୁଁ ଶୂଦ୍ର ଯୋନିରେ ଜନ୍ମିଛି; ମୋର ନାମ ଶମ୍ବୂକ। ହେ ରାମ, ହେ ମହାଯଶସ୍ୱୀ, ଶରୀର ସହିତ ଦେବତ୍ୱ ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ।
7.76.3
न मिथ्या ऽहं वदे राम देवलोकजिगीषया ।
शूद्रं मां विद्धि काकुत्स्थ तप उग्रं समास्थितम् ॥ ७.७६.३ ॥
ହେ ରାମ, ମୁଁ ମିଥ୍ୟା କହୁ ନାହିଁ; ଦେବଲୋକ ଜିତିବାର ଇଚ୍ଛାରେ। ହେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ଲାଗିଥିବା ମୋତେ ଶୂଦ୍ର ବୋଲି ଜାଣ।
7.76.4
भाषतस्तस्य शूद्रस्य खड्गं सुरुचिरप्रभम् ।
निष्कृष्य कोशाद्विमलं शिरश्चिच्छेद राघवः ॥ ७.७६.४ ॥
ସେହି ଶୂଦ୍ର କଥା କହୁଥିବା ବେଳେ, ରାଘବ କୋଷରୁ ଅତି ସୁନ୍ଦର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଖଡ୍ଗ ବାହାର କରି ତାର ମସ୍ତକ ଛେଦ କଲେ।
7.76.5
तस्मिञ्छूद्रे हते देवाः सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ।
साधु साध्विति काकुत्स्थं प्रशशंसुर्मुहुर्मुहुः ॥ ७.७६.५ ॥
ସେହି ଶୂଦ୍ର ନିହତ ହେବାରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ଦେବତାମାନେ "ସାଧୁ, ସାଧୁ" କହି କାକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
7.76.6
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद्दिव्यानां सुसुगन्धिनाम् ।
पुष्पाणां वायुमुक्तानां सर्वतः प्रपपात ह ॥ ७.७६.६ ॥
ଦିବ୍ୟ, ଅତି ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲର ମହାବର୍ଷା ହେଲା; ପବନ ଛାଡ଼ିଥିବା ଫୁଲ ସବୁ ଦିଗରୁ ପଡ଼ିଲା।
7.76.7
सुप्रीताश्चाब्रुवन्रामं देवाः सत्यपराक्रमम् ।
सुरकार्यमिदं सौम्य सुकृतं ते महामते ॥ ७.७६.७ ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ଦେବତାମାନେ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ — ହେ ସୌମ୍ୟ, ହେ ମହାମତି, ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ ତୁମେ ଉତ୍ତମ ରୂପେ ସମ୍ପନ୍ନ କରିଛ।
7.76.8
गृहाण च वरं सौम्य यत्त्वमिच्छस्यरिन्दम ।
स्वर्गभाङ्नहि शूद्रो ऽयं त्वत्कृते रघुनन्दन ॥ ७.७६.८ ॥
ହେ ସୌମ୍ୟ, ତୁମେ ଯେଉଁ ବର ଚାହଁ ତାହା ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ। ହେ ରଘୁନନ୍ଦନ, ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଶୂଦ୍ର ସ୍ୱର୍ଗର ଭାଗୀ ହେବ ନାହିଁ।
7.76.9
देवानां भाषितं श्रुत्वा राघवः सुसमाहितः ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं सहस्राक्षं पुरन्दरम् ॥ ७.७६.९ ॥
ଦେବତାଙ୍କ ବାଣୀ ଶୁଣି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମାହିତ ରାଘବ ଯୋଡ଼ହସ୍ତ ହୋଇ ସହସ୍ରାକ୍ଷ ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.76.10
यदि देवाः प्रसन्ना मे द्विजपुत्रः स जीवतु ।
दिशन्तु वरमेतं मे इप्सितं परमं मम ॥ ७.७६.१० ॥
ଦେବତାମାନେ ଯଦି ମୋ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ, ତେବେ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ-ପୁତ୍ର ଜୀବିତ ହେଉ। ମୋତେ ଏହି ପରମ ଇଚ୍ଛିତ ବର ଦିଅନ୍ତୁ।
7.76.11
ममापचाराद्यातो ऽसौ ब्राह्मणस्यैकपुत्रकः ।
अप्राप्तकालः कालेन नीतो वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.७६.११ ॥
ମୋ ଅପରାଧ ଯୋଗୁ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ର ଚାଲିଗଲା। ସମୟ ନ ଆସୁଣୁ କାଳ ତାକୁ ବୈବସ୍ୱତଙ୍କ ଧାମକୁ ନେଇଗଲା।
7.76.12
तं जीवयथ भद्रं वो नानृतं कर्तुमर्हथ ।
द्विजस्य संश्रुतो ऽर्थो मे जीवयिष्यामि ते सुतम् ॥ ७.७६.१२ ॥
ତାକୁ ଜୀବିତ କର, ତୁମମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ତୁମେ ମିଥ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୂରଣ କରିବାକୁ ମୁଁ ତୁମ ପୁତ୍ରକୁ ଜୀବିତ କରିବି।
7.76.13
राघवस्य तु तद्वाक्यं श्रुत्वा विबुधसत्तमाः ।
प्रत्युचू राघवं प्रीता देवाः प्रीतिसमन्वितम् ॥ ७.७६.१३ ॥
ରାଘବଙ୍କର ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ପ୍ରେମପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଘବଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
7.76.14
निर्वृतो भव काकुत्स्थ सो ऽस्मिन्नहनि बालकः ।
जीवितं प्राप्तवान्भूयः समेतश्चापि बन्धुभिः ॥ ७.७६.१४ ॥
ହେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ! ଏହି ଦିନରେ ସେ ବାଳକ ପୁନର୍ବାର ଜୀବନ ପାଇଛି ଓ ସ୍ୱଜନଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ହୋଇଛି।
7.76.15
यस्मिन्मुहूर्ते काकुत्स्थ शूद्रो ऽयं विनिपातितः ।
तस्मिन्मुहूर्ते बालो ऽसौ जीवेन समयुज्यत ॥ ७.७६.१५ ॥
ହେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ଯେଉଁ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଏହି ଶୂଦ୍ର ନିପାତିତ ହେଲା, ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ବାଳକ ଜୀବନ ସହିତ ପୁନଃ ଯୁକ୍ତ ହେଲା।
7.76.16
स्वस्ति प्राप्नुहि भद्रं ते साधु याम नरर्षभ ।
अगस्त्यस्याश्रमपदं द्रष्टुमिच्छाम राघव ॥ ७.७६.१६ ॥
ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ଶୁଭ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ। ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭଲ, ଚାଲ ଯିବା। ହେ ରାଘବ, ଆମେ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁ।
7.76.17
तस्य दीक्षा समाप्ता हि ब्रह्मर्षेः सुमहाद्युतेः ।
द्वादशं हि गतं वर्षं जलशय्यां समासतः ॥ ७.७६.१७ ॥
ସେହି ମହାତେଜସ୍ୱୀ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଙ୍କର ଦୀକ୍ଷା ସମାପ୍ତ ହୋଇଛି; ବାର ବର୍ଷ ବିତିଗଲାଣି; ସଂକ୍ଷେପରେ, ସେ ଜଳଶଯ୍ୟା ବ୍ରତ କରୁଥିଲେ।
7.76.18
काकुत्स्थ तद्गमिष्यामो मुनिं समभिनन्दितुम् ।
त्वं चाप्यागच्छ भद्रं ते द्रष्टुं तमृषिसत्तमम् ॥ ७.७६.१८ ॥
ହେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ତେଣୁ ଆମେ ମୁନିଙ୍କୁ ଅଭିନନ୍ଦନ ଦେବାକୁ ଯିବୁ। ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଆସ, ସେହି ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ।
7.76.19
स तथेति प्रतिज्ञाय देवानां रघुनन्दनः ।
आरुरोह विमानं तं पुष्पकं हेमभूषितम् ॥ ७.७६.१९ ॥
'ତଥାସ୍ତୁ' କହି ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇ ରଘୁନନ୍ଦନ ସୁନାରେ ସଜ୍ଜିତ ସେହି ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରେ ଚଢ଼ିଲେ।
7.76.20
ततो देवाः प्रयातास्ते विमानैर्बहुविस्तरैः ।
रामो ऽप्यनुजगामाशु कुम्भयोनेस्तपोवनम् ॥ ७.७६.२० ॥
ତା'ପରେ ଦେବତାମାନେ ସେମାନଙ୍କର ବହୁ ବିଶାଳ ବିମାନରେ ଯାତ୍ରା କଲେ; ରାମ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର କୁମ୍ଭଯୋନିଙ୍କ ତପୋବନ ଆଡ଼େ ଅନୁସରଣ କଲେ।
7.76.21
दृष्ट्वा तु देवान्सम्प्राप्तानगस्त्यस्तपसां निधिः ।
अर्चयामास धर्मात्मा सर्वांस्तानविशेषतः ॥ ७.७६.२१ ॥
ତପସ୍ୟାର ନିଧି, ଧର୍ମାତ୍ମା ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଭେଦଭାବ ନ କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
7.76.22
प्रतिगृह्य ततः पूजां सम्पूज्य च महामुनिम् ।
जग्मुस्ते त्रिदशा हृष्टा नाकपृष्ठं सहानुगैः ॥ ७.७६.२२ ॥
ତା'ପରେ ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କରି, ସେହି ମହାମୁନିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ହୃଷ୍ଟ ହୋଇ ସେହି ଦେବତାମାନେ ଅନୁଚରମାନଙ୍କ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକକୁ ଗଲେ।
7.76.23
गतेषु तेषु काकुत्स्थः पुष्पकादवरुह्य च ।
ततो ऽभिवादयामास ह्यगस्त्यमृषिसत्तमम् ॥ ७.७६.२३ ॥
ସେମାନେ ଚାଲିଗଲା ପରେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶୀୟ ରାମ ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
7.76.24
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
आतिथ्यं परमं प्राप्य निषसाद नराधिपः ॥ ७.७६.२४ ॥
ତେଜରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ପରି ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ପରମ ଆତିଥ୍ୟ ପାଇ ସେହି ନରାଧିପ ବସିଲେ।
7.76.25
तमुवाच महातेजाः कुम्भयोनिर्महातपाः ।
स्वागतं ते नरश्रेष्ठ दिष्ट्या प्राप्तो ऽसि राघव ॥ ७.७६.२५ ॥
ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଓ ମହାତପସ୍ୱୀ କୁମ୍ଭଯୋନି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମର ସ୍ୱାଗତ। ହେ ରାଘବ, ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଛ।
7.76.26
त्वं मे बहुमतो राम गुणैर्बहुभिरुत्तमैः ।
अतिथिः पूजनीयश्च मम नित्यं हृदि स्थितः ॥ ७.७६.२६ ॥
ହେ ରାମ, ତୁମର ଅନେକ ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ପାଇଁ ତୁମେ ମୋ ପାଖରେ ଅତି ସମ୍ମାନିତ। ଅତିଥି ରୂପେ ତୁମେ ପୂଜନୀୟ; ସର୍ବଦା ମୋ ହୃଦୟରେ ରହିଛ।
7.76.27
सुरा हि कथयन्ति त्वामागतं शूद्रघातिनम् ।
ब्राह्मणस्य तु धर्मेण त्वया जीवापितः सुतः ॥ ७.७६.२७ ॥
ଦେବତାମାନେ କୁହନ୍ତି: ତୁମେ ଶୂଦ୍ର ହନନକାରୀ ରୂପେ ଆସିଛ; କିନ୍ତୁ ଧର୍ମାନୁସାରେ ତୁମେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣର ପୁତ୍ରକୁ ଜୀବିତ କରିଛ।
7.76.28
उष्यतां चेह रजनी सकाशे मम राघव ।
प्रभाते पुष्पकेण त्वं गन्ता ऽसि पुरमेव हि ॥ ७.७६.२८ ॥
ହେ ରାଘବ, ଏଠାରେ ମୋ ନିକଟରେ ରାତି ବିତାଅ। ପ୍ରଭାତରେ ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରେ ତୁମେ ନିଜ ନଗରକୁ ହିଁ ଯିବ।
7.76.29
त्वं हि नारायणः श्रीमांस्त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
त्वं प्रभुः सर्वदेवानां पुरुषस्त्वं सनातनः ॥ ७.७६.२९ ॥
ତୁମେ ହିଁ ଶ୍ରୀମାନ ନାରାୟଣ; ତୁମଠାରେ ସମସ୍ତ କିଛି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ତୁମେ ସର୍ବଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ; ତୁମେ ସନାତନ ପୁରୁଷ।
7.76.30
इदं चाभरणं सौम्य निर्मितं विश्वकर्मणा ।
दिव्यं दिव्येन वपुषा दीप्यमानं स्वतेजसा ।
प्रतिगृह्णीष्व काकुत्स्थ मत्प्रियं कुरु राघव ॥ ७.७६.३० ॥
ହେ ସୌମ୍ୟ, ଏହି ଅଳଙ୍କାର ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ। ଏହା ଦିବ୍ୟ, ଦିବ୍ୟ ଶରୀରର ଯୋଗ୍ୟ, ନିଜ ତେଜରେ ଝଲସୁଛି। ହେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର ଓ ମୋର ପ୍ରିୟ କର, ହେ ରାଘବ।
7.76.31
दत्तस्य हि पुनर्दाने सुमहत्फलमुच्यते ।
भरणे हि भवान् शक्तः सेन्द्राणां मरुतामपि ॥ ७.७६.३१ ॥
ଦତ୍ତ ବସ୍ତୁକୁ ପୁନର୍ବାର ଦାନ କରିବାରେ ଅତି ମହାନ ଫଳ ଲାଭ ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; କାରଣ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମରୁତମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୋଷଣ କରିବାକୁ ଆପଣ ସମର୍ଥ।
7.76.32
त्वं हि शक्तस्तारयितुं सेन्द्रानपि दिवौकसः ।
तस्मात्प्रदास्ये विधिवत्तत्प्रतीच्छ नराधिप ॥ ७.७६.३२ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଆପଣ ସମର୍ଥ; ତେଣୁ ହେ ନରାଧିପ, ମୁଁ ବିଧି ଅନୁସାରେ ତାହା ଆପଣଙ୍କୁ ଦେବି, ତାହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
7.76.33
दिव्यमाभरणं चित्रं प्रदीप्तमिव भास्करम् ॥ ७.७६.३३ ॥
ସେହି ଦିବ୍ୟ, ବିଚିତ୍ର ଅଳଙ୍କାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲା।
7.76.34
अथोवाच महात्मानमिक्ष्वाकूणां महारथः ।
रामो मतिमतां श्रेष्ठः क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ॥ ७.७६.३४ ॥
ଏଥିରେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ମହାରଥୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମ ସ୍ମରଣ କରି ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.76.35
प्रतिग्रहो ऽयं भगवन्ब्राह्मणस्याविगर्हितः ।
गृह्णीयां क्षत्रियो ऽहं वै कथं ब्राह्मणपुङ्गव ॥ ७.७६.३५ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କଠାରୁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ ନିନ୍ଦନୀୟ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ହୋଇ ମୁଁ କିପରି ତାହା ଗ୍ରହଣ କରିବି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ?
7.76.36
ब्राह्मणेन विशेषेण दत्तं तद्वक्तुमर्हसि ।
एवमुक्तस्तु रामेण प्रत्युवाच महानृषिः ॥ ७.७६.३६ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେଇଥିବା ତାହା ବିଶେଷତଃ (ଗ୍ରହଣୀୟ); ତାହା ଆପଣ କହିବା ଉଚିତ। ରାମ ଏପରି କହିବାରୁ ମହର୍ଷି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
7.76.37
आसन्कृतयुगे राम ब्रह्मभूते पुरायुगे ।
अपार्थिवाः प्रजाः सर्वाः सुराणां तु शतक्रतुः ॥ ७.७६.३७ ॥
ହେ ରାମ, କୃତଯୁଗରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶାସିତ ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ଯୁଗରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କର କୌଣସି ରାଜା ନଥିଲେ; ଦେବତାମାନଙ୍କର (ରାଜା) ଇନ୍ଦ୍ର ଥିଲେ।
7.76.38
ताः प्रजा देवदेवेशं राजार्थं समुपाद्रवन् ।
सुराणां स्थापितो राजा त्वया देव शतक्रतुः ॥ ७.७६.३८ ॥
ସେହି ପ୍ରଜାମାନେ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବଦେବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଦୌଡ଼ିଗଲେ; “ହେ ଦେବ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆପଣ ହିଁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି” ବୋଲି କହିଲେ।
7.76.39
प्रयच्छ नो हि लोकेश पार्थिवं नरपुङ्गवम् ।
यस्मै पूजां प्रयुञ्जाना धूतपापाश्चरेमहि ।
न वसामो विना राज्ञा एष नो निश्चयः परः ॥ ७.७६.३९ ॥
ହେ ଲୋକେଶ୍ୱର, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏକ ରାଜାଙ୍କୁ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ପାପରହିତ ହୋଇ ଆମେ ବଞ୍ଚିବୁ। ରାଜା ବିନା ଆମେ ରହିବୁ ନାହିଁ — ଏହା ଆମର ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ।
7.76.40
प्रजानां वचनं श्रुत्वा निश्चयित्वा ऽर्थमुत्तमम् ॥ ७.७६.४० ॥
ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି, ଉତ୍ତମ ବିଷୟ ସ୍ଥିର କରି (ବ୍ରହ୍ମା ଅଗ୍ରସର ହେଲେ)।
7.76.41
ततो ब्रह्मा सुरश्रेष्ठो लोकपालान्सवासवान् ।
समाहूयाब्रवीत्सर्वांस्तेजोभागान्प्रयच्छत ॥ ७.७६.४१ ॥
ତା'ପରେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମା ବାସବଙ୍କ ସହିତ ଲୋକପାଳମାନଙ୍କୁ ଡାକି ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଆପଣା ତେଜର ଅଂଶ ଦିଅ।"
7.76.42
ततो ददुर्लोकपालाः सर्वे भागान्स्वतेजसः ।
अक्षुपच्च ततो ब्रह्मा यतो जातः क्षुपो नृपः ॥ ७.७६.४२ ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳମାନେ ଆପଣା ତେଜର ଅଂଶ ଦେଲେ। ତା'ପରେ ବ୍ରହ୍ମା (ସେହି ତେଜରୁ) କ୍ଷୁପ ନାମକ ରାଜା ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ଯାହାଠାରୁ କ୍ଷୁପ ନାମକ ରାଜା ଜନ୍ମିଲେ।
7.76.43
तं ब्रह्मा लोकपालानां सहांशैः समयोजयत् ।
ततो ददौ नृपं तासां प्रजानामीश्वरं क्षुपम् ॥ ७.७६.४३ ॥
ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପାଳମାନଙ୍କ ଅଂଶ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସଂଯୁକ୍ତ କଲେ। ତା'ପରେ ସେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ଈଶ୍ୱର ରାଜା କ୍ଷୁପଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ।
7.76.44
तत्रैन्द्रेण च भागेन महीमाज्ञापयन्नृपः ।
वारुणेन तु भागेन वपुः पुष्यति पार्थिवः ॥ ७.७६.४४ ॥
ସେହି ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଂଶରେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଆଦେଶ ଦେଉଥିଲେ; ବରୁଣଙ୍କ ଅଂଶରେ ରାଜାଙ୍କ ଶରୀର ପୁଷ୍ଟ ହେଉଥିଲା।
7.76.45
कौबेरेण तु भागेन वित्तमासां ददौ तदा ।
यस्तु याम्यो ऽभवद्भागस्तेन शास्ति स्म स प्रजाः ॥ ७.७६.४५ ॥
କୁବେରଙ୍କ ଅଂଶରେ ସେ ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦେଲେ; ଯେଉଁ ଯମଙ୍କ ଅଂଶ ଥିଲା, ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ସେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଶାସନ କରୁଥିଲେ।
7.76.46
तत्रैन्द्रेण नरश्रेष्ठ भागेन रघुनन्दन ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते तारणार्थं मम प्रभो ॥ ७.७६.४६ ॥
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ରଘୁନନ୍ଦନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସେ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କର। ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ।
7.76.47
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ऋषेः परमधार्मिकम् ।
तद्रामः प्रतिजग्राह मुनेराभरणं वरम् ॥ ७.७६.४७ ॥
ସେହି ଋଷିଙ୍କର ଅତି ଧାର୍ମିକ ବଚନ ଶୁଣି ରାମ ସେହି ମୁନିଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଳଙ୍କାର ଗ୍ରହଣ କଲେ।
7.76.48
प्रतिगृह्य ततो रामस्तदाभरणमुत्तमम् ।
आगमं तस्य दीप्तस्य प्रष्टुमेवोपचक्रमे ॥ ७.७६.४८ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ଉତ୍ତମ ଅଳଙ୍କାର ଗ୍ରହଣ କରି ରାମ ସେହି ତେଜସ୍ୱୀଙ୍କ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ପଚାରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
7.76.49
अत्यद्भुतमिदं दिव्यं वपुषा युक्तमुत्तमम् ।
कथं वा भगवता प्राप्तं कुतो वा केन वा हृतम् ॥ ७.७६.४९ ॥
ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଦ୍ଭୁତ, ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ରୂପଯୁକ୍ତ। ଏହା ଆପଣଙ୍କୁ କିପରି ମିଳିଲା, ଅଥବା କାହା ଦ୍ୱାରା, କେଉଁଠାରୁ ହରଣ କରାଗଲା?
7.76.50
कुतूहलितया ब्रह्मन्पृच्छामि त्वां महायशः ।
आश्चर्याणां बहूनां हि निधिः परमको भवान् ॥ ७.७६.५० ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ହେ ମହାଯଶସ୍ୱୀ, କୌତୂହଳବଶତଃ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପଚାରୁଛି, କାରଣ ଆପଣ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ପରମ ଭଣ୍ଡାର।
7.76.51
एवं ब्रुवति काकुत्स्थे मुनिर्वाक्यमथाब्रवीत् ।
शृणु राम यथावृत्तं पुरा त्रेतायुगे युगे ॥ ७.७६.५१ ॥
କାକୁତ୍ସ୍ଥ ରାମ ଏହିପରି କହିବାରୁ ମୁନି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ: ହେ ରାମ, ଶୁଣ, ପୂର୍ବେ ତ୍ରେତାଯୁଗରେ, ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଯେପରି ଘଟିଥିଲା।
7.76.52
रमणीयप्रदेशे ऽस्मिन् वने यद्दृष्टवानहम् ।
आश्चर्यं मे महाबाहो दानमाश्रित्य केवलम् ॥ ७.७६.५२ ॥
ଏହି ରମଣୀୟ ପ୍ରଦେଶର ବନରେ ମୁଁ ଯାହା ଦେଖିଲି, ତାହା ମୋ ପାଇଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା, ହେ ମହାବାହୁ, କେବଳ ଦାନକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି।