வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.76.1
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
अवाक्छिरास्तथाभूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.७६.१ ॥
அக்லிஷ்டகர்மாவான ராமனின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, தலை தாழ்த்தியவனாய் இவ்வாறு பேசினான்.
7.76.2
शूद्रयोन्यां प्रसूतो ऽस्मि शम्बूको नाम नामतः ।
देवत्वं पार्थये राम सशरीरो महायशः ॥ ७.७६.२ ॥
நான் சூத்திர யோனியில் பிறந்தேன்; என் பெயர் சம்பூகன். ராமா, மகாயசஸ்வியே, உடலுடன் தெய்வத்தன்மையை நான் வேண்டுகிறேன்.
7.76.3
न मिथ्या ऽहं वदे राम देवलोकजिगीषया ।
शूद्रं मां विद्धि काकुत्स्थ तप उग्रं समास्थितम् ॥ ७.७६.३ ॥
ராமா, நான் பொய் சொல்லவில்லை; தேவலோகத்தை வெல்லும் ஆசையால். காகுத்ஸ்தா, கடுமையான தவத்தில் நிலைத்திருக்கும் என்னை சூத்திரன் என அறி.
7.76.4
भाषतस्तस्य शूद्रस्य खड्गं सुरुचिरप्रभम् ।
निष्कृष्य कोशाद्विमलं शिरश्चिच्छेद राघवः ॥ ७.७६.४ ॥
அந்த சூத்திரன் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், ராகவன் உறையிலிருந்து அழகிய ஒளிவீசும் வாளை உருவி அவன் தலையை வெட்டினான்.
7.76.5
तस्मिञ्छूद्रे हते देवाः सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ।
साधु साध्विति काकुत्स्थं प्रशशंसुर्मुहुर्मुहुः ॥ ७.७६.५ ॥
அந்த சூத்திரன் கொல்லப்பட்டதும், இந்திரனுடன் அக்னியை முன்னிறுத்திய தேவர்கள் "சாது, சாது" என்று காகுத்ஸ்தனை மீண்டும் மீண்டும் புகழ்ந்தனர்.
7.76.6
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद्दिव्यानां सुसुगन्धिनाम् ।
पुष्पाणां वायुमुक्तानां सर्वतः प्रपपात ह ॥ ७.७६.६ ॥
தெய்வீக, மிக நறுமணமுள்ள மலர்களின் பெரும் மழை பொழிந்தது; காற்றால் உதிர்க்கப்பட்ட மலர்கள் எல்லாப் பக்கமும் விழுந்தன.
7.76.7
सुप्रीताश्चाब्रुवन्रामं देवाः सत्यपराक्रमम् ।
सुरकार्यमिदं सौम्य सुकृतं ते महामते ॥ ७.७६.७ ॥
மிகவும் மகிழ்ந்த தேவர்கள், உண்மையான வீரம் கொண்ட ராமரிடம் கூறினர்: "சௌம்யனே, மகாமதியே, தேவர்களின் இந்தக் காரியத்தை நீ நன்கு செய்தாய்."
7.76.8
गृहाण च वरं सौम्य यत्त्वमिच्छस्यरिन्दम ।
स्वर्गभाङ्नहि शूद्रो ऽयं त्वत्कृते रघुनन्दन ॥ ७.७६.८ ॥
சௌம்யனே, எதை விரும்புகிறாயோ அந்த வரத்தை ஏற்றுக்கொள், பகைவரை அடக்குபவனே. ரகுநந்தனா, உன் பொருட்டு இந்த சூத்திரன் சொர்க்கத்தில் பங்கடைய மாட்டான்.
7.76.9
देवानां भाषितं श्रुत्वा राघवः सुसमाहितः ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं सहस्राक्षं पुरन्दरम् ॥ ७.७६.९ ॥
தேவர்களின் சொல்லைக் கேட்டு, மிக அமைதியான ராகவன் கைகூப்பி ஆயிரம் கண்ணனான புரந்தரனிடம் இவ்வார்த்தையைக் கூறினான்.
7.76.10
यदि देवाः प्रसन्ना मे द्विजपुत्रः स जीवतु ।
दिशन्तु वरमेतं मे इप्सितं परमं मम ॥ ७.७६.१० ॥
தேவர்கள் என்மீது மகிழ்ந்திருந்தால், அந்த அந்தணரின் மகன் உயிர் பெறட்டும். இந்த உயர்ந்த விரும்பிய வரத்தை எனக்கு அருளுங்கள்.
7.76.11
ममापचाराद्यातो ऽसौ ब्राह्मणस्यैकपुत्रकः ।
अप्राप्तकालः कालेन नीतो वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.७६.११ ॥
என் குற்றத்தால் அந்த அந்தணரின் ஒரே மகன் போய்விட்டான். காலம் வருவதற்கு முன்பே அவன் காலனால் வைவஸ்வதனின் உலகத்துக்குக் கொண்டுபோகப்பட்டான்.
7.76.12
तं जीवयथ भद्रं वो नानृतं कर्तुमर्हथ ।
द्विजस्य संश्रुतो ऽर्थो मे जीवयिष्यामि ते सुतम् ॥ ७.७६.१२ ॥
அவனை உயிர்ப்பியுங்கள், உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும். நீங்கள் பொய் செய்ய வேண்டாம். அந்தணருக்கு நான் அளித்த வாக்கை நிறைவேற்ற, உங்கள் மகனை உயிர்ப்பிப்பேன்.
7.76.13
राघवस्य तु तद्वाक्यं श्रुत्वा विबुधसत्तमाः ।
प्रत्युचू राघवं प्रीता देवाः प्रीतिसमन्वितम् ॥ ७.७६.१३ ॥
ராகவனின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட தேவர்களில் சிறந்தோர் மகிழ்ச்சியுடன், அன்பு நிறைந்த ராகவனுக்குப் பதிலுரைத்தனர்.
7.76.14
निर्वृतो भव काकुत्स्थ सो ऽस्मिन्नहनि बालकः ।
जीवितं प्राप्तवान्भूयः समेतश्चापि बन्धुभिः ॥ ७.७६.१४ ॥
ககுத்ஸ்தா, மனம் அமைதியடைக! இன்றே அந்தச் சிறுவன் மீண்டும் உயிர் பெற்று, உறவினர்களோடும் ஒன்று சேர்ந்தான்.
7.76.15
यस्मिन्मुहूर्ते काकुत्स्थ शूद्रो ऽयं विनिपातितः ।
तस्मिन्मुहूर्ते बालो ऽसौ जीवेन समयुज्यत ॥ ७.७६.१५ ॥
ககுத்ஸ்தா, எந்த நொடியில் இந்த சூத்திரன் வீழ்த்தப்பட்டானோ, அதே நொடியில் அந்தச் சிறுவன் மீண்டும் உயிருடன் இணைந்தான்.
7.76.16
स्वस्ति प्राप्नुहि भद्रं ते साधु याम नरर्षभ ।
अगस्त्यस्याश्रमपदं द्रष्टुमिच्छाम राघव ॥ ७.७६.१६ ॥
உமக்கு நலன் உண்டாகட்டும், நற்பேறு கிடைக்கட்டும். நரர்களில் சிறந்தவனே, நன்று, செல்வோம். ராகவா, அகஸ்தியரின் ஆசிரமத்தைக் காண விரும்புகிறோம்.
7.76.17
तस्य दीक्षा समाप्ता हि ब्रह्मर्षेः सुमहाद्युतेः ।
द्वादशं हि गतं वर्षं जलशय्यां समासतः ॥ ७.७६.१७ ॥
அந்த மகாதேஜஸ்வியான பிரம்மரிஷியின் விரதம் நிறைவடைந்தது; பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன; சுருக்கமாகச் சொன்னால், அவர் நீர்ப்படுக்கை விரதத்தை மேற்கொண்டிருந்தார்.
7.76.18
काकुत्स्थ तद्गमिष्यामो मुनिं समभिनन्दितुम् ।
त्वं चाप्यागच्छ भद्रं ते द्रष्टुं तमृषिसत्तमम् ॥ ७.७६.१८ ॥
ககுத்ஸ்தா, ஆகவே முனிவரை வாழ்த்தி வணங்கச் செல்வோம். உமக்கு நலன் உண்டாகட்டும்; நீயும் வா, அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவரைக் காண.
7.76.19
स तथेति प्रतिज्ञाय देवानां रघुनन्दनः ।
आरुरोह विमानं तं पुष्पकं हेमभूषितम् ॥ ७.७६.१९ ॥
அவ்வாறே ஆகட்டும் என்று தேவர்களுக்கு உறுதியளித்த ரகுநந்தனன், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தப் புஷ்பக விமானத்தில் ஏறினான்.
7.76.20
ततो देवाः प्रयातास्ते विमानैर्बहुविस्तरैः ।
रामो ऽप्यनुजगामाशु कुम्भयोनेस्तपोवनम् ॥ ७.७६.२० ॥
பின்னர் தேவர்கள் தங்கள் பல பெரிய விமானங்களில் புறப்பட்டனர்; ராமனும் விரைவாக கும்பயோனியின் தவோவனத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
7.76.21
दृष्ट्वा तु देवान्सम्प्राप्तानगस्त्यस्तपसां निधिः ।
अर्चयामास धर्मात्मा सर्वांस्तानविशेषतः ॥ ७.७६.२१ ॥
தவங்களின் களஞ்சியமும் தர்மாத்மாவுமான அகஸ்தியர், வந்திருந்த எல்லா தேவர்களையும் கண்டு வேறுபாடின்றி அனைவரையும் வழிபட்டார்.
7.76.22
प्रतिगृह्य ततः पूजां सम्पूज्य च महामुनिम् ।
जग्मुस्ते त्रिदशा हृष्टा नाकपृष्ठं सहानुगैः ॥ ७.७६.२२ ॥
பின்னர் வழிபாட்டை ஏற்று, அந்த மகாமுனிவரையும் கௌரவித்து, மகிழ்ச்சியடைந்த அந்த தேவர்கள் தங்கள் பரிவாரங்களுடன் சுவர்க்கலோகத்திற்குச் சென்றனர்.
7.76.23
गतेषु तेषु काकुत्स्थः पुष्पकादवरुह्य च ।
ततो ऽभिवादयामास ह्यगस्त्यमृषिसत्तमम् ॥ ७.७६.२३ ॥
அவர்கள் சென்ற பின்னர், காகுத்ஸ்த வம்சத்து ராமன் புஷ்பக விமானத்திலிருந்து இறங்கி, ரிஷிகளில் சிறந்த அகஸ்தியருக்கு வணக்கம் செலுத்தினான்.
7.76.24
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
आतिथ्यं परमं प्राप्य निषसाद नराधिपः ॥ ७.७६.२४ ॥
தேஜஸால் ஜ்வலிக்கும் அந்த மகாத்மாவை வணங்கி, உயர்ந்த விருந்தோம்பலைப் பெற்று அந்த மனிதர்களின் அரசன் அமர்ந்தான்.
7.76.25
तमुवाच महातेजाः कुम्भयोनिर्महातपाः ।
स्वागतं ते नरश्रेष्ठ दिष्ट्या प्राप्तो ऽसि राघव ॥ ७.७६.२५ ॥
மகாதேஜஸ்வியும் மகாதபஸ்வியுமான கும்பயோனி அவரிடம் கூறினார்: நரசிரேஷ்டனே, உனக்கு வரவேற்பு. ராகவா, நல்ல அதிர்ஷ்டத்தால் நீ வந்து சேர்ந்தாய்.
7.76.26
त्वं मे बहुमतो राम गुणैर्बहुभिरुत्तमैः ।
अतिथिः पूजनीयश्च मम नित्यं हृदि स्थितः ॥ ७.७६.२६ ॥
ராமா, உன் பல உயர்ந்த குணங்களால் நீ எனக்கு மிகவும் மதிக்கப்படுபவன். விருந்தினனாக நீ வணங்கத்தக்கவன்; எப்போதும் என் இதயத்தில் இருக்கிறாய்.
7.76.27
सुरा हि कथयन्ति त्वामागतं शूद्रघातिनम् ।
ब्राह्मणस्य तु धर्मेण त्वया जीवापितः सुतः ॥ ७.७६.२७ ॥
தேவர்கள் கூறுகின்றனர்: சூத்திரனைக் கொன்றவனாக நீ வந்திருக்கிறாய்; ஆனால் தர்மப்படி ஒரு பிராமணனின் மகனை நீ உயிர்ப்பித்தாய்.
7.76.28
उष्यतां चेह रजनी सकाशे मम राघव ।
प्रभाते पुष्पकेण त्वं गन्ता ऽसि पुरमेव हि ॥ ७.७६.२८ ॥
ராகவா, இங்கே என் அருகிலேயே இரவைக் கழி. விடியலில் புஷ்பக விமானத்தில் நீ உன் நகருக்குச் செல்வாய்.
7.76.29
त्वं हि नारायणः श्रीमांस्त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
त्वं प्रभुः सर्वदेवानां पुरुषस्त्वं सनातनः ॥ ७.७६.२९ ॥
நீயே ஸ்ரீமான் நாராயணன்; உன்னிடமே அனைத்தும் நிலைபெற்றுள்ளன. நீ அனைத்து தேவர்களுக்கும் தலைவன்; நீ நித்திய புருஷன்.
7.76.30
इदं चाभरणं सौम्य निर्मितं विश्वकर्मणा ।
दिव्यं दिव्येन वपुषा दीप्यमानं स्वतेजसा ।
प्रतिगृह्णीष्व काकुत्स्थ मत्प्रियं कुरु राघव ॥ ७.७६.३० ॥
சௌம்யனே, இந்த ஆபரணம் விஸ்வகர்மாவால் செய்யப்பட்டது. இது திவ்யமானது; திவ்ய உடலுக்குரியது; தன் சொந்த ஒளியால் ஜொலிக்கிறது. காகுத்ஸ்தா, இதை ஏற்றுக்கொண்டு எனக்கு விருப்பமானதைச் செய், ராகவா.
7.76.31
दत्तस्य हि पुनर्दाने सुमहत्फलमुच्यते ।
भरणे हि भवान् शक्तः सेन्द्राणां मरुतामपि ॥ ७.७६.३१ ॥
கொடுக்கப்பட்ட பொருளை மீண்டும் தானம் செய்வதில் மிகப் பெரிய புண்ணியம் உண்டென்று சொல்லப்படுகிறது; ஏனெனில் இந்திரனுடன் கூடிய மருத்துகளையும் தாங்கிக் காக்க நீரே வல்லவர்.
7.76.32
त्वं हि शक्तस्तारयितुं सेन्द्रानपि दिवौकसः ।
तस्मात्प्रदास्ये विधिवत्तत्प्रतीच्छ नराधिप ॥ ७.७६.३२ ॥
இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களையும் கரையேற்ற நீரே வல்லவர்; ஆகவே, மன்னர்களின் தலைவரே, நான் முறைப்படி அதை உமக்குத் தருவேன்; அதை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
7.76.33
दिव्यमाभरणं चित्रं प्रदीप्तमिव भास्करम् ॥ ७.७६.३३ ॥
அந்த தெய்வீகமான, அழகிய ஆபரணம் சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்தது.
7.76.34
अथोवाच महात्मानमिक्ष्वाकूणां महारथः ।
रामो मतिमतां श्रेष्ठः क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ॥ ७.७६.३४ ॥
பின்னர், இக்ஷ்வாகுக்களின் மகாரதனும், அறிவாளிகளில் சிறந்தவனுமான ராமன், க்ஷத்திரிய தர்மத்தை நினைவுகூர்ந்து அந்த மகாத்மாவிடம் பேசினான்.
7.76.35
प्रतिग्रहो ऽयं भगवन्ब्राह्मणस्याविगर्हितः ।
गृह्णीयां क्षत्रियो ऽहं वै कथं ब्राह्मणपुङ्गव ॥ ७.७६.३५ ॥
பகவானே, பிராமணரிடமிருந்து தானம் பெறுவது நிந்திக்கத்தக்கதல்ல; ஆனால் க்ஷத்திரியனான நான் எப்படி அதை ஏற்பேன், பிராமணச் சிறந்தவரே?
7.76.36
ब्राह्मणेन विशेषेण दत्तं तद्वक्तुमर्हसि ।
एवमुक्तस्तु रामेण प्रत्युवाच महानृषिः ॥ ७.७६.३६ ॥
பிராமணரால் தரப்பட்ட அது சிறப்பாக (ஏற்கத்தக்கது); அதை நீர் சொல்ல வேண்டும். ராமனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது, மகரிஷி பதிலளித்தார்.
7.76.37
आसन्कृतयुगे राम ब्रह्मभूते पुरायुगे ।
अपार्थिवाः प्रजाः सर्वाः सुराणां तु शतक्रतुः ॥ ७.७६.३७ ॥
ராமா, கிருத யுகத்தில், பிரம்மா ஆட்சி செய்த அந்தப் பழங்காலத்தில், மக்கள் அனைவரும் அரசனற்றவர்களாக இருந்தனர்; தேவர்களுக்கு இந்திரனே (அரசன்) ஆவான்.
7.76.38
ताः प्रजा देवदेवेशं राजार्थं समुपाद्रवन् ।
सुराणां स्थापितो राजा त्वया देव शतक्रतुः ॥ ७.७६.३८ ॥
அந்த மக்கள் அரசனுக்காக தேவதேவனிடம் விரைந்து சென்றனர்; “தேவனே, தேவர்களுக்கு அரசனாக இந்திரனை நீர் நியமித்துள்ளீர்” (என்றனர்).
7.76.39
प्रयच्छ नो हि लोकेश पार्थिवं नरपुङ्गवम् ।
यस्मै पूजां प्रयुञ्जाना धूतपापाश्चरेमहि ।
न वसामो विना राज्ञा एष नो निश्चयः परः ॥ ७.७६.३९ ॥
உலகங்களின் இறைவனே, நரர்களில் சிறந்த ஓர் அரசனை எங்களுக்குத் தாரும்; அவனுக்குப் பூஜை செய்து பாவமற்றவர்களாக வாழ்வோம். அரசன் இன்றி நாங்கள் வாழோம்; இதுவே எங்கள் உறுதியான முடிவு.
7.76.40
प्रजानां वचनं श्रुत्वा निश्चयित्वा ऽर्थमुत्तमम् ॥ ७.७६.४० ॥
மக்களின் சொற்களைக் கேட்டு, சிறந்த முடிவை உறுதி செய்து (பிரம்மா செயல்பட்டார்).
7.76.41
ततो ब्रह्मा सुरश्रेष्ठो लोकपालान्सवासवान् ।
समाहूयाब्रवीत्सर्वांस्तेजोभागान्प्रयच्छत ॥ ७.७६.४१ ॥
பின்னர் தேவர்களில் சிறந்த பிரம்மா, வாசவனுடன் கூடிய லோகபாலர்களை அழைத்து அனைவரிடமும் சொன்னார்: "உங்கள் தேஜஸின் பகுதிகளைக் கொடுங்கள்."
7.76.42
ततो ददुर्लोकपालाः सर्वे भागान्स्वतेजसः ।
अक्षुपच्च ततो ब्रह्मा यतो जातः क्षुपो नृपः ॥ ७.७६.४२ ॥
பின்னர் அனைத்து லோகபாலர்களும் தங்கள் தேஜஸின் பகுதிகளைக் கொடுத்தனர். பின்னர் பிரம்மா (அதிலிருந்து) க்ஷுபன் என்ற அரசனை உருவாக்கினார்; அதனால் க்ஷுபன் என்ற அரசன் பிறந்தான்.
7.76.43
तं ब्रह्मा लोकपालानां सहांशैः समयोजयत् ।
ततो ददौ नृपं तासां प्रजानामीश्वरं क्षुपम् ॥ ७.७६.४३ ॥
பிரம்மா லோகபாலர்களின் அம்சங்களுடன் அவனை இணைத்தார். பின்னர் அவர் அவனை, அந்த உயிரினங்களின் அரசனும் இறைவனுமான அரசன் க்ஷுபனாக அளித்தார்.
7.76.44
तत्रैन्द्रेण च भागेन महीमाज्ञापयन्नृपः ।
वारुणेन तु भागेन वपुः पुष्यति पार्थिवः ॥ ७.७६.४४ ॥
அந்த அரசன் இந்திரனின் அம்சத்தால் பூமிக்கு ஆணையிட்டான்; வருணனின் அம்சத்தால் அந்த அரசனின் உடல் வளம் பெற்றது.
7.76.45
कौबेरेण तु भागेन वित्तमासां ददौ तदा ।
यस्तु याम्यो ऽभवद्भागस्तेन शास्ति स्म स प्रजाः ॥ ७.७६.४५ ॥
குபேரனின் அம்சத்தால் அவர்களுக்கு அவன் அப்போது செல்வத்தை அளித்தான்; யமனின் அம்சமாக இருந்ததைக் கொண்டு அவன் குடிமக்களை ஆண்டான்.
7.76.46
तत्रैन्द्रेण नरश्रेष्ठ भागेन रघुनन्दन ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते तारणार्थं मम प्रभो ॥ ७.७६.४६ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவனே, ரகுநந்தனா, இந்திரனின் அம்சத்தை ஏற்றுக்கொள். உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; பிரபுவே, என்னைக் கரையேற்றுவதற்காக.
7.76.47
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ऋषेः परमधार्मिकम् ।
तद्रामः प्रतिजग्राह मुनेराभरणं वरम् ॥ ७.७६.४७ ॥
அந்த முனிவரின் மிகவும் தர்மமான சொல்லைக் கேட்டு, ராமன் அந்த முனிவரின் சிறந்த ஆபரணத்தை ஏற்றுக்கொண்டான்.
7.76.48
प्रतिगृह्य ततो रामस्तदाभरणमुत्तमम् ।
आगमं तस्य दीप्तस्य प्रष्टुमेवोपचक्रमे ॥ ७.७६.४८ ॥
பின்னர் அந்த உயர்ந்த ஆபரணத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, ராமன் அந்த ஒளிமிக்கவரின் வருகையைப் பற்றி கேட்கத் தொடங்கினான்.
7.76.49
अत्यद्भुतमिदं दिव्यं वपुषा युक्तमुत्तमम् ।
कथं वा भगवता प्राप्तं कुतो वा केन वा हृतम् ॥ ७.७६.४९ ॥
இது மிகவும் அற்புதமானது, தெய்வீகமானது, உயர்ந்த வடிவம் கொண்டது. இது உங்களுக்கு எப்படிக் கிடைத்தது, அல்லது யாரால், எங்கிருந்து கவர்ந்து வரப்பட்டது?
7.76.50
कुतूहलितया ब्रह्मन्पृच्छामि त्वां महायशः ।
आश्चर्याणां बहूनां हि निधिः परमको भवान् ॥ ७.७६.५० ॥
பிராமணரே, பெரும்புகழ் பெற்றவரே, ஆர்வத்தால் உங்களிடம் கேட்கிறேன், ஏனெனில் நீங்கள் பல அற்புதங்களின் மிகச் சிறந்த பொக்கிஷமாக உள்ளீர்கள்.
7.76.51
एवं ब्रुवति काकुत्स्थे मुनिर्वाक्यमथाब्रवीत् ।
शृणु राम यथावृत्तं पुरा त्रेतायुगे युगे ॥ ७.७६.५१ ॥
காகுத்ஸ்த ராமர் இவ்வாறு கூறியபோது, முனிவர் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: ராமா, கேள், முன்பு திரேதா யுகத்தில், யுகம் யுகமாக நடந்தது போல.
7.76.52
रमणीयप्रदेशे ऽस्मिन् वने यद्दृष्टवानहम् ।
आश्चर्यं मे महाबाहो दानमाश्रित्य केवलम् ॥ ७.७६.५२ ॥
இந்த இனிய பகுதியின் காட்டில் நான் கண்டது எனக்கு வியப்பாக இருந்தது, மகாபாகுவே, வெறும் தானத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டு.