വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.76.1
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
अवाक्छिरास्तथाभूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.७६.१ ॥
അക്ലിഷ്ടകർമ്മാവായ രാമന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, തല താഴ്ത്തി ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
7.76.2
शूद्रयोन्यां प्रसूतो ऽस्मि शम्बूको नाम नामतः ।
देवत्वं पार्थये राम सशरीरो महायशः ॥ ७.७६.२ ॥
ഞാൻ ശൂദ്രയോനിയിൽ ജനിച്ചവനാണ്; ശംബൂകൻ എന്നാണ് എന്റെ പേര്. ഓ രാമാ, മഹായശസ്വീ, ശരീരത്തോടെ ദേവത്വം ഞാൻ അഭിലഷിക്കുന്നു.
7.76.3
न मिथ्या ऽहं वदे राम देवलोकजिगीषया ।
शूद्रं मां विद्धि काकुत्स्थ तप उग्रं समास्थितम् ॥ ७.७६.३ ॥
രാമാ, ഞാൻ വ്യാജം പറയുന്നില്ല; ദേവലോകം ജയിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ. കാകുത്സ്ഥാ, കഠിനതപസ്സ് അനുഷ്ഠിക്കുന്ന എന്നെ ശൂദ്രനെന്ന് അറിയുക.
7.76.4
भाषतस्तस्य शूद्रस्य खड्गं सुरुचिरप्रभम् ।
निष्कृष्य कोशाद्विमलं शिरश्चिच्छेद राघवः ॥ ७.७६.४ ॥
ആ ശൂദ്രൻ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, രാഘവൻ ഉറയിൽ നിന്ന് അതിമനോഹരമായ വാൾ ഊരി അവന്റെ തല വെട്ടി.
7.76.5
तस्मिञ्छूद्रे हते देवाः सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ।
साधु साध्विति काकुत्स्थं प्रशशंसुर्मुहुर्मुहुः ॥ ७.७६.५ ॥
ആ ശൂദ്രൻ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം അഗ്നിയെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ ദേവന്മാർ "സാധു, സാധു" എന്ന് കാകുത്സ്ഥനെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രശംസിച്ചു.
7.76.6
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद्दिव्यानां सुसुगन्धिनाम् ।
पुष्पाणां वायुमुक्तानां सर्वतः प्रपपात ह ॥ ७.७६.६ ॥
ദിവ്യവും അതിസുഗന്ധവുമായ പുഷ്പങ്ങളുടെ മഹാവർഷം ഉണ്ടായി; കാറ്റുവിട്ട പൂക്കൾ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും വീണു.
7.76.7
सुप्रीताश्चाब्रुवन्रामं देवाः सत्यपराक्रमम् ।
सुरकार्यमिदं सौम्य सुकृतं ते महामते ॥ ७.७६.७ ॥
അത്യന്തം പ്രസന്നരായ ദേവന്മാർ സത്യപരാക്രമിയായ രാമനോട് പറഞ്ഞു: "സൗമ്യാ, മഹാമതേ, ദേവകാര്യം നീ നന്നായി നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നു."
7.76.8
गृहाण च वरं सौम्य यत्त्वमिच्छस्यरिन्दम ।
स्वर्गभाङ्नहि शूद्रो ऽयं त्वत्कृते रघुनन्दन ॥ ७.७६.८ ॥
സൗമ്യാ, നീ ഏത് വരമാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് അത് സ്വീകരിക്കുക, ശത്രുദമനാ. രഘുനന്ദനാ, നിന്നെ പ്രതി ഈ ശൂദ്രന് സ്വർഗത്തിന് അവകാശമില്ല.
7.76.9
देवानां भाषितं श्रुत्वा राघवः सुसमाहितः ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं सहस्राक्षं पुरन्दरम् ॥ ७.७६.९ ॥
ദേവന്മാരുടെ വാക്ക് കേട്ട് അത്യന്തം ഏകാഗ്രചിത്തനായ രാഘവൻ കൈകൂപ്പി സഹസ്രാക്ഷനായ പുരന്ദരനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
7.76.10
यदि देवाः प्रसन्ना मे द्विजपुत्रः स जीवतु ।
दिशन्तु वरमेतं मे इप्सितं परमं मम ॥ ७.७६.१० ॥
ദേവന്മാർ എന്നോട് പ്രസന്നരാണെങ്കിൽ ആ ബ്രാഹ്മണപുത്രൻ ജീവിക്കട്ടെ. എനിക്ക് ഈ പരമാഭീഷ്ടവരം നൽകിയാലും.
7.76.11
ममापचाराद्यातो ऽसौ ब्राह्मणस्यैकपुत्रकः ।
अप्राप्तकालः कालेन नीतो वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.७६.११ ॥
എന്റെ അപരാധം കൊണ്ട് ആ ബ്രാഹ്മണന്റെ ഏക പുത്രൻ പോയി. കാലമാകാതെ തന്നെ കാലൻ അവനെ വൈവസ്വതന്റെ ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
7.76.12
तं जीवयथ भद्रं वो नानृतं कर्तुमर्हथ ।
द्विजस्य संश्रुतो ऽर्थो मे जीवयिष्यामि ते सुतम् ॥ ७.७६.१२ ॥
അവനെ ജീവിപ്പിക്കൂ, നിങ്ങൾക്ക് മംഗളം. നിങ്ങൾ അസത്യം ചെയ്യരുത്. ബ്രാഹ്മണന് ഞാൻ നൽകിയ വാക്ക് പാലിക്കാൻ നിന്റെ പുത്രനെ ഞാൻ ജീവിപ്പിക്കും.
7.76.13
राघवस्य तु तद्वाक्यं श्रुत्वा विबुधसत्तमाः ।
प्रत्युचू राघवं प्रीता देवाः प्रीतिसमन्वितम् ॥ ७.७६.१३ ॥
രാഘവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ, സ്നേഹം നിറഞ്ഞ രാഘവനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
7.76.14
निर्वृतो भव काकुत्स्थ सो ऽस्मिन्नहनि बालकः ।
जीवितं प्राप्तवान्भूयः समेतश्चापि बन्धुभिः ॥ ७.७६.१४ ॥
കാകുത്സ്ഥാ, സമാധാനമായിരിക്കൂ! ഇന്നുതന്നെ ആ ബാലൻ വീണ്ടും ജീവൻ നേടി ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
7.76.15
यस्मिन्मुहूर्ते काकुत्स्थ शूद्रो ऽयं विनिपातितः ।
तस्मिन्मुहूर्ते बालो ऽसौ जीवेन समयुज्यत ॥ ७.७६.१५ ॥
കാകുത്സ്ഥാ, ഈ ശൂദ്രൻ ഏത് നിമിഷത്തിൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടുവോ, ആ നിമിഷത്തിൽ തന്നെ ആ ബാലൻ ജീവനോടു വീണ്ടും ചേർന്നു.
7.76.16
स्वस्ति प्राप्नुहि भद्रं ते साधु याम नरर्षभ ।
अगस्त्यस्याश्रमपदं द्रष्टुमिच्छाम राघव ॥ ७.७६.१६ ॥
നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ, ശുഭം ലഭിക്കട്ടെ. നരശ്രേഷ്ഠാ, നന്ന്, നമുക്ക് പോകാം. രാഘവാ, അഗസ്ത്യന്റെ ആശ്രമം കാണാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
7.76.17
तस्य दीक्षा समाप्ता हि ब्रह्मर्षेः सुमहाद्युतेः ।
द्वादशं हि गतं वर्षं जलशय्यां समासतः ॥ ७.७६.१७ ॥
ആ മഹാതേജസ്വിയായ ബ്രഹ്മർഷിയുടെ ദീക്ഷ പൂർണ്ണമായി; പന്ത്രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞു; ചുരുക്കത്തിൽ അദ്ദേഹം ജലശയ്യാ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
7.76.18
काकुत्स्थ तद्गमिष्यामो मुनिं समभिनन्दितुम् ।
त्वं चाप्यागच्छ भद्रं ते द्रष्टुं तमृषिसत्तमम् ॥ ७.७६.१८ ॥
കാകുത്സ്ഥാ, അതിനാൽ മുനിയെ അഭിനന്ദിക്കാൻ ഞങ്ങൾ പോകും. നിനക്കും മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ; ആ ഋഷിശ്രേഷ്ഠനെ കാണാൻ നീയും വരൂ.
7.76.19
स तथेति प्रतिज्ञाय देवानां रघुनन्दनः ।
आरुरोह विमानं तं पुष्पकं हेमभूषितम् ॥ ७.७६.१९ ॥
അങ്ങനെയാകട്ടെ എന്ന് ദേവന്മാർക്ക് വാക്കുനൽകിയ രഘുനന്ദനൻ സ്വർണ്ണംകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ആ പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കയറി.
7.76.20
ततो देवाः प्रयातास्ते विमानैर्बहुविस्तरैः ।
रामो ऽप्यनुजगामाशु कुम्भयोनेस्तपोवनम् ॥ ७.७६.२० ॥
പിന്നെ ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ വിശാലമായ പല വിമാനങ്ങളിലും പുറപ്പെട്ടു; രാമനും ഉടൻ കുംഭയോനിയുടെ തപോവനത്തിലേക്ക് പിന്തുടർന്നു.
7.76.21
दृष्ट्वा तु देवान्सम्प्राप्तानगस्त्यस्तपसां निधिः ।
अर्चयामास धर्मात्मा सर्वांस्तानविशेषतः ॥ ७.७६.२१ ॥
തപസ്സിന്റെ നിധിയായ ധർമ്മാത്മാവായ അഗസ്ത്യൻ വന്നുചേർന്ന ദേവന്മാരെ എല്ലാവരെയും കണ്ട്, ഭേദമില്ലാതെ അവരെയെല്ലാം പൂജിച്ചു.
7.76.22
प्रतिगृह्य ततः पूजां सम्पूज्य च महामुनिम् ।
जग्मुस्ते त्रिदशा हृष्टा नाकपृष्ठं सहानुगैः ॥ ७.७६.२२ ॥
പിന്നെ പൂജ സ്വീകരിച്ച്, ആ മഹാമുനിയെ ബഹുമാനിച്ച്, സന്തോഷിച്ച ആ ദേവന്മാർ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം സ്വർഗ്ഗലോകത്തേക്ക് പോയി.
7.76.23
गतेषु तेषु काकुत्स्थः पुष्पकादवरुह्य च ।
ततो ऽभिवादयामास ह्यगस्त्यमृषिसत्तमम् ॥ ७.७६.२३ ॥
അവർ പോയ ശേഷം, കാകുത്സ്ഥവംശജനായ രാമൻ പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി ഋഷിശ്രേഷ്ഠനായ അഗസ്ത്യനെ വന്ദിച്ചു.
7.76.24
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
आतिथ्यं परमं प्राप्य निषसाद नराधिपः ॥ ७.७६.२४ ॥
തേജസ്സിനാൽ ജ്വലിക്കുന്നതുപോലെ ഉള്ള ആ മഹാത്മാവിനെ വന്ദിച്ച്, പരമമായ ആതിഥ്യം സ്വീകരിച്ച് ആ നരാധിപൻ ഇരുന്നു.
7.76.25
तमुवाच महातेजाः कुम्भयोनिर्महातपाः ।
स्वागतं ते नरश्रेष्ठ दिष्ट्या प्राप्तो ऽसि राघव ॥ ७.७६.२५ ॥
മഹാതേജസ്വിയും മഹാതപസ്വിയുമായ കുംഭയോനി അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: നരശ്രേഷ്ഠാ, നിനക്ക് സ്വാഗതം. രാഘവാ, ഭാഗ്യവശാൽ നീ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
7.76.26
त्वं मे बहुमतो राम गुणैर्बहुभिरुत्तमैः ।
अतिथिः पूजनीयश्च मम नित्यं हृदि स्थितः ॥ ७.७६.२६ ॥
രാമാ, നിന്റെ അനേകം ഉത്തമഗുണങ്ങളാൽ നീ എനിക്ക് ഏറെ ആദരണീയനാണ്. അതിഥിയെന്ന നിലയിൽ നീ പൂജനീയനാണ്; എപ്പോഴും എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നീ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
7.76.27
सुरा हि कथयन्ति त्वामागतं शूद्रघातिनम् ।
ब्राह्मणस्य तु धर्मेण त्वया जीवापितः सुतः ॥ ७.७६.२७ ॥
ദേവന്മാർ പറയുന്നു: നീ ശൂദ്രനെ വധിച്ചവനായി വന്നിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ധർമ്മപ്രകാരം ഒരു ബ്രാഹ്മണപുത്രനെ നീ ജീവിപ്പിച്ചു.
7.76.28
उष्यतां चेह रजनी सकाशे मम राघव ।
प्रभाते पुष्पकेण त्वं गन्ता ऽसि पुरमेव हि ॥ ७.७६.२८ ॥
രാഘവാ, ഇവിടെ എന്റെ അടുത്ത് രാത്രി കഴിയൂ. പ്രഭാതത്തിൽ പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ നീ നിന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് തന്നെ പോകും.
7.76.29
त्वं हि नारायणः श्रीमांस्त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
त्वं प्रभुः सर्वदेवानां पुरुषस्त्वं सनातनः ॥ ७.७६.२९ ॥
നീ തന്നെയാണ് ശ്രീമാനായ നാരായണൻ; നിന്നിലാണ് സർവ്വവും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. നീ സർവ്വദേവന്മാരുടെയും പ്രഭു; നീ സനാതനനായ പുരുഷനാണ്.
7.76.30
इदं चाभरणं सौम्य निर्मितं विश्वकर्मणा ।
दिव्यं दिव्येन वपुषा दीप्यमानं स्वतेजसा ।
प्रतिगृह्णीष्व काकुत्स्थ मत्प्रियं कुरु राघव ॥ ७.७६.३० ॥
സൗമ്യനേ, ഈ ആഭരണം വിശ്വകർമ്മാവ് നിർമ്മിച്ചതാണ്. ഇത് ദിവ്യമാണ്, ദിവ്യശരീരത്തിന് യോജിച്ചതാണ്, സ്വന്തം തേജസ്സിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. കാകുത്സ്ഥാ, ഇത് സ്വീകരിച്ച് എനിക്ക് പ്രിയം ചെയ്യൂ, രാഘവാ.
7.76.31
दत्तस्य हि पुनर्दाने सुमहत्फलमुच्यते ।
भरणे हि भवान् शक्तः सेन्द्राणां मरुतामपि ॥ ७.७६.३१ ॥
കൊടുത്ത വസ്തു വീണ്ടും ദാനം ചെയ്യുന്നതിൽ അതിമഹത്തായ ഫലമുണ്ടെന്ന് പറയുന്നു; ഇന്ദ്രനോടുകൂടിയ മരുത്തുക്കളെപ്പോലും പോറ്റാൻ അങ്ങ് സമർത്ഥനാണല്ലോ.
7.76.32
त्वं हि शक्तस्तारयितुं सेन्द्रानपि दिवौकसः ।
तस्मात्प्रदास्ये विधिवत्तत्प्रतीच्छ नराधिप ॥ ७.७६.३२ ॥
ഇന്ദ്രനോടുകൂടിയ ദേവന്മാരെപ്പോലും കരകയറ്റാൻ അങ്ങ് സമർത്ഥനാണ്; അതിനാൽ, നരാധിപാ, ഞാൻ വിധിപ്രകാരം അത് അങ്ങേക്ക് തരാം; സ്വീകരിച്ചാലും.
7.76.33
दिव्यमाभरणं चित्रं प्रदीप्तमिव भास्करम् ॥ ७.७६.३३ ॥
ആ ദിവ്യവും അദ്ഭുതകരവുമായ ആഭരണം സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.76.34
अथोवाच महात्मानमिक्ष्वाकूणां महारथः ।
रामो मतिमतां श्रेष्ठः क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ॥ ७.७६.३४ ॥
അപ്പോൾ ഇക്ഷ്വാകുക്കളിലെ മഹാരഥനും ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ രാമൻ ക്ഷത്രധർമ്മം ഓർമ്മിച്ചുകൊണ്ട് ആ മഹാത്മാവിനോട് പറഞ്ഞു.
7.76.35
प्रतिग्रहो ऽयं भगवन्ब्राह्मणस्याविगर्हितः ।
गृह्णीयां क्षत्रियो ऽहं वै कथं ब्राह्मणपुङ्गव ॥ ७.७६.३५ ॥
ഭഗവാനേ, ബ്രാഹ്മണനിൽനിന്ന് ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നത് നിന്ദ്യമല്ല; എന്നാൽ ക്ഷത്രിയനായ ഞാൻ എങ്ങനെ അത് സ്വീകരിക്കും, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ?
7.76.36
ब्राह्मणेन विशेषेण दत्तं तद्वक्तुमर्हसि ।
एवमुक्तस्तु रामेण प्रत्युवाच महानृषिः ॥ ७.७६.३६ ॥
ബ്രാഹ്മണൻ നൽകിയ ആ ദാനം വിശേഷിച്ച് (സ്വീകരിക്കാവുന്നതാണ്); അത് അങ്ങ് വിശദീകരിക്കണം. രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മഹർഷി മറുപടി പറഞ്ഞു.
7.76.37
आसन्कृतयुगे राम ब्रह्मभूते पुरायुगे ।
अपार्थिवाः प्रजाः सर्वाः सुराणां तु शतक्रतुः ॥ ७.७६.३७ ॥
രാമാ, കൃതയുഗത്തിൽ, ബ്രഹ്മാവ് ഭരിച്ച ആ പുരാതനയുഗത്തിൽ, എല്ലാ പ്രജകൾക്കും രാജാവില്ലായിരുന്നു; ദേവന്മാർക്ക് ഇന്ദ്രനായിരുന്നു (രാജാവ്).
7.76.38
ताः प्रजा देवदेवेशं राजार्थं समुपाद्रवन् ।
सुराणां स्थापितो राजा त्वया देव शतक्रतुः ॥ ७.७६.३८ ॥
ആ പ്രജകൾ രാജാവിനുവേണ്ടി ദേവദേവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തി; “ദേവാ, ദേവന്മാർക്ക് രാജാവായി ഇന്ദ്രനെ അങ്ങാണ് നിയമിച്ചത്” എന്ന് പറഞ്ഞു.
7.76.39
प्रयच्छ नो हि लोकेश पार्थिवं नरपुङ्गवम् ।
यस्मै पूजां प्रयुञ्जाना धूतपापाश्चरेमहि ।
न वसामो विना राज्ञा एष नो निश्चयः परः ॥ ७.७६.३९ ॥
ലോകേശാ, നരശ്രേഷ്ഠനായ ഒരു രാജാവിനെ ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണമേ; അവനെ പൂജിച്ച് പാപരഹിതരായി ജീവിക്കാം. രാജാവില്ലാതെ ഞങ്ങൾ വസിക്കില്ല; ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ഉറച്ച തീരുമാനം.
7.76.40
प्रजानां वचनं श्रुत्वा निश्चयित्वा ऽर्थमुत्तमम् ॥ ७.७६.४० ॥
പ്രജകളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഉത്തമമായ കാര്യം നിശ്ചയിച്ച് (ബ്രഹ്മാവ് മുന്നോട്ടുപോയി).
7.76.41
ततो ब्रह्मा सुरश्रेष्ठो लोकपालान्सवासवान् ।
समाहूयाब्रवीत्सर्वांस्तेजोभागान्प्रयच्छत ॥ ७.७६.४१ ॥
അപ്പോൾ ദേവശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രഹ്മാവ് വാസവനോടുകൂടിയ ലോകപാലന്മാരെ വിളിച്ച് അവരോട് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ തേജസ്സിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ നൽകുക."
7.76.42
ततो ददुर्लोकपालाः सर्वे भागान्स्वतेजसः ।
अक्षुपच्च ततो ब्रह्मा यतो जातः क्षुपो नृपः ॥ ७.७६.४२ ॥
പിന്നെ എല്ലാ ലോകപാലന്മാരും തങ്ങളുടെ തേജസ്സിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ നൽകി. അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് (ആ തേജസ്സിൽനിന്ന്) ക്ഷുപൻ എന്ന രാജാവിനെ സൃഷ്ടിച്ചു; അങ്ങനെ ക്ഷുപൻ എന്ന രാജാവ് ജനിച്ചു.
7.76.43
तं ब्रह्मा लोकपालानां सहांशैः समयोजयत् ।
ततो ददौ नृपं तासां प्रजानामीश्वरं क्षुपम् ॥ ७.७६.४३ ॥
ബ്രഹ്മാവ് ലോകപാലകരുടെ അംശങ്ങളോടുകൂടി അവനെ ചേർത്തു. പിന്നീട് പ്രജകളുടെ ഈശ്വരനായ രാജാവ് ക്ഷുപനെ അദ്ദേഹം അവർക്കു നൽകി.
7.76.44
तत्रैन्द्रेण च भागेन महीमाज्ञापयन्नृपः ।
वारुणेन तु भागेन वपुः पुष्यति पार्थिवः ॥ ७.७६.४४ ॥
ആ രാജാവ് ഇന്ദ്രന്റെ അംശത്താൽ ഭൂമിയെ ഭരിച്ചു; വരുണന്റെ അംശത്താൽ രാജാവിന്റെ ശരീരം പുഷ്ടിപ്പെട്ടു.
7.76.45
कौबेरेण तु भागेन वित्तमासां ददौ तदा ।
यस्तु याम्यो ऽभवद्भागस्तेन शास्ति स्म स प्रजाः ॥ ७.७६.४५ ॥
കുബേരന്റെ അംശത്താൽ അവൻ അന്ന് അവർക്കു ധനം നൽകി; യമന്റെ അംശമായതിനാൽ അവൻ പ്രജകളെ ഭരിച്ചു.
7.76.46
तत्रैन्द्रेण नरश्रेष्ठ भागेन रघुनन्दन ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते तारणार्थं मम प्रभो ॥ ७.७६.४६ ॥
നരശ്രേഷ്ഠാ, രഘുനന്ദനാ, ഇന്ദ്രന്റെ അംശം സ്വീകരിച്ചാലും. നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ; പ്രഭോ, എന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി.
7.76.47
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ऋषेः परमधार्मिकम् ।
तद्रामः प्रतिजग्राह मुनेराभरणं वरम् ॥ ७.७६.४७ ॥
ആ മുനിയുടെ അത്യന്തം ധർമ്മിഷ്ഠമായ വാക്ക് കേട്ട് രാമൻ ആ മുനിയുടെ ശ്രേഷ്ഠമായ ആഭരണം സ്വീകരിച്ചു.
7.76.48
प्रतिगृह्य ततो रामस्तदाभरणमुत्तमम् ।
आगमं तस्य दीप्तस्य प्रष्टुमेवोपचक्रमे ॥ ७.७६.४८ ॥
പിന്നീട് ആ ഉത്തമമായ ആഭരണം സ്വീകരിച്ച്, രാമൻ ആ തേജസ്വിയുടെ വരവിനെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി.
7.76.49
अत्यद्भुतमिदं दिव्यं वपुषा युक्तमुत्तमम् ।
कथं वा भगवता प्राप्तं कुतो वा केन वा हृतम् ॥ ७.७६.४९ ॥
ഇത് അത്യത്ഭുതവും ദിവ്യവും ഉത്തമ രൂപത്തോടു കൂടിയതുമാണ്. ഇത് അങ്ങേക്ക് എങ്ങനെ ലഭിച്ചു, അല്ലെങ്കിൽ ആരാൽ, എവിടെനിന്ന് അപഹരിക്കപ്പെട്ടു?
7.76.50
कुतूहलितया ब्रह्मन्पृच्छामि त्वां महायशः ।
आश्चर्याणां बहूनां हि निधिः परमको भवान् ॥ ७.७६.५० ॥
ബ്രാഹ്മണാ, മഹായശസ്സേ, കൗതുകത്താൽ ഞാൻ അങ്ങയോട് ചോദിക്കുന്നു, കാരണം അങ്ങ് അനേകം അത്ഭുതങ്ങളുടെ പരമനിധിയാണ്.
7.76.51
एवं ब्रुवति काकुत्स्थे मुनिर्वाक्यमथाब्रवीत् ।
शृणु राम यथावृत्तं पुरा त्रेतायुगे युगे ॥ ७.७६.५१ ॥
കാകുത്സ്ഥനായ രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മുനി ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: രാമാ, കേൾക്കുക, പണ്ട് ത്രേതായുഗത്തിൽ, യുഗംതോറും സംഭവിച്ചതുപോലെ.
7.76.52
रमणीयप्रदेशे ऽस्मिन् वने यद्दृष्टवानहम् ।
आश्चर्यं मे महाबाहो दानमाश्रित्य केवलम् ॥ ७.७६.५२ ॥
ഈ രമണീയ പ്രദേശത്തെ കാട്ടിൽ ഞാൻ കണ്ടത് എനിക്ക് അത്ഭുതമായിരുന്നു, മഹാബാഹോ, കേവലം ദാനത്തെ ആശ്രയിച്ച്.