Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.76.1
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
अवाक्छिरास्तथाभूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.७६.१ ॥
Als er jene Worte Rāmas, des Mühelosen in seinen Taten, hörte, neigte er das Haupt und sprach diese Worte.
7.76.2
शूद्रयोन्यां प्रसूतो ऽस्मि शम्बूको नाम नामतः ।
देवत्वं पार्थये राम सशरीरो महायशः ॥ ७.७६.२ ॥
Aus einem Śūdra-Schoß geboren, heiße ich Śambūka. O Rāma, von großem Ruhm, ich erstrebe Göttlichkeit mit meinem Leib.
7.76.3
न मिथ्या ऽहं वदे राम देवलोकजिगीषया ।
शूद्रं मां विद्धि काकुत्स्थ तप उग्रं समास्थितम् ॥ ७.७६.३ ॥
O Rāma, ich spreche nicht falsch; aus Verlangen, die Welt der Götter zu erobern. O Kākutstha, wisse, dass ich ein Śūdra bin, der sich strenger Askese unterzogen hat.
7.76.4
भाषतस्तस्य शूद्रस्य खड्गं सुरुचिरप्रभम् ।
निष्कृष्य कोशाद्विमलं शिरश्चिच्छेद राघवः ॥ ७.७६.४ ॥
Während jener Śūdra sprach, zog der Rāghava aus der Scheide ein sehr schönes, glänzendes Schwert und schlug ihm das Haupt ab.
7.76.5
तस्मिञ्छूद्रे हते देवाः सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ।
साधु साध्विति काकुत्स्थं प्रशशंसुर्मुहुर्मुहुः ॥ ७.७६.५ ॥
Als jener Śūdra erschlagen war, priesen die Götter mit Indra und Agni an der Spitze den Kākutstha immer wieder und riefen: »Gut gemacht, gut gemacht!«
7.76.6
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद्दिव्यानां सुसुगन्धिनाम् ।
पुष्पाणां वायुमुक्तानां सर्वतः प्रपपात ह ॥ ७.७६.६ ॥
Ein großer Regen himmlischer, überaus duftender Blumen fiel; vom Wind gelöste Blüten sanken von allen Seiten herab.
7.76.7
सुप्रीताश्चाब्रुवन्रामं देवाः सत्यपराक्रमम् ।
सुरकार्यमिदं सौम्य सुकृतं ते महामते ॥ ७.७६.७ ॥
Hocherfreut sprachen die Götter zu Rāma, dem Helden von wahrer Tapferkeit: "Sanfter, großherziger, du hast dieses Werk der Götter wohl vollbracht."
7.76.8
गृहाण च वरं सौम्य यत्त्वमिच्छस्यरिन्दम ।
स्वर्गभाङ्नहि शूद्रो ऽयं त्वत्कृते रघुनन्दन ॥ ७.७६.८ ॥
"Sanfter, nimm die Gabe, die du dir wünschst, Bezwinger der Feinde. Freude der Raghus, dieser Śūdra ist nicht des Himmels teilhaftig, auch nicht um deinetwillen."
7.76.9
देवानां भाषितं श्रुत्वा राघवः सुसमाहितः ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं सहस्राक्षं पुरन्दरम् ॥ ७.७६.९ ॥
Als Rāghava die Worte der Götter gehört hatte, sprach er, ganz gesammelt und mit gefalteten Händen, diese Worte zu Purandara, dem Tausendäugigen.
7.76.10
यदि देवाः प्रसन्ना मे द्विजपुत्रः स जीवतु ।
दिशन्तु वरमेतं मे इप्सितं परमं मम ॥ ७.७६.१० ॥
"Wenn die Götter mit mir zufrieden sind, so möge der Sohn des Brahmanen leben. Gewährt mir diese höchste ersehnte Gabe."
7.76.11
ममापचाराद्यातो ऽसौ ब्राह्मणस्यैकपुत्रकः ।
अप्राप्तकालः कालेन नीतो वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.७६.११ ॥
Durch meine Verfehlung ist der einzige Sohn jenes Brahmanen dahingegangen. Noch bevor seine Zeit gekommen war, führte ihn der Tod in die Wohnstatt des Vaivasvata.
7.76.12
तं जीवयथ भद्रं वो नानृतं कर्तुमर्हथ ।
द्विजस्य संश्रुतो ऽर्थो मे जीवयिष्यामि ते सुतम् ॥ ७.७६.१२ ॥
"Bringt ihn ins Leben zurück, und Glück sei euch beschieden. Ihr dürft nicht Falsches tun. Um das Versprechen einzulösen, das ich dem Brahmanen gegeben habe, werde ich euren Sohn ins Leben zurückrufen."
7.76.13
राघवस्य तु तद्वाक्यं श्रुत्वा विबुधसत्तमाः ।
प्रत्युचू राघवं प्रीता देवाः प्रीतिसमन्वितम् ॥ ७.७६.१३ ॥
Als die Besten der Götter die Worte Rāghavas hörten, antworteten sie erfreut dem von Zuneigung erfüllten Rāghava.
7.76.14
निर्वृतो भव काकुत्स्थ सो ऽस्मिन्नहनि बालकः ।
जीवितं प्राप्तवान्भूयः समेतश्चापि बन्धुभिः ॥ ७.७६.१४ ॥
Sei beruhigt, o Kākutstha. An diesem selben Tag hat der Knabe das Leben wiedererlangt und ist seinen Verwandten wieder vereint.
7.76.15
यस्मिन्मुहूर्ते काकुत्स्थ शूद्रो ऽयं विनिपातितः ।
तस्मिन्मुहूर्ते बालो ऽसौ जीवेन समयुज्यत ॥ ७.७६.१५ ॥
O Kākutstha, in dem Augenblick, als dieser Śūdra niedergestreckt wurde, wurde jener Knabe wieder mit dem Leben vereint.
7.76.16
स्वस्ति प्राप्नुहि भद्रं ते साधु याम नरर्षभ ।
अगस्त्यस्याश्रमपदं द्रष्टुमिच्छाम राघव ॥ ७.७६.१६ ॥
Mögest du Wohlergehen und Glück erlangen. Gut, o bester der Menschen, lasst uns gehen. O Rāghava, wir wünschen die Einsiedelei Agastyas zu sehen.
7.76.17
तस्य दीक्षा समाप्ता हि ब्रह्मर्षेः सुमहाद्युतेः ।
द्वादशं हि गतं वर्षं जलशय्यां समासतः ॥ ७.७६.१७ ॥
Die Weihe jenes Brahmarishi von großer Strahlkraft ist vollendet; zwölf Jahre sind vergangen, denn kurz gesagt hatte er das Gelübde übernommen, auf dem Wasser zu schlafen.
7.76.18
काकुत्स्थ तद्गमिष्यामो मुनिं समभिनन्दितुम् ।
त्वं चाप्यागच्छ भद्रं ते द्रष्टुं तमृषिसत्तमम् ॥ ७.७६.१८ ॥
Daher, o Kākutstha, werden wir gehen, um den Weisen zu begrüßen. Mögest du Glück haben; komm auch du, um jenen besten der Weisen zu sehen.
7.76.19
स तथेति प्रतिज्ञाय देवानां रघुनन्दनः ।
आरुरोह विमानं तं पुष्पकं हेमभूषितम् ॥ ७.७६.१९ ॥
Mit den Worten »So sei es« und dem Versprechen an die Götter bestieg der Wonnespross der Raghus den mit Gold geschmückten himmlischen Wagen Puṣpaka.
7.76.20
ततो देवाः प्रयातास्ते विमानैर्बहुविस्तरैः ।
रामो ऽप्यनुजगामाशु कुम्भयोनेस्तपोवनम् ॥ ७.७६.२० ॥
Dann brachen die Götter in ihren vielen weiten Wagen auf, und auch Rāma folgte rasch zum Einsiedlerwald des Kumbhayoni.
7.76.21
दृष्ट्वा तु देवान्सम्प्राप्तानगस्त्यस्तपसां निधिः ।
अर्चयामास धर्मात्मा सर्वांस्तानविशेषतः ॥ ७.७६.२१ ॥
Als er die angekommenen Götter sah, ehrte Agastya, der Schatz der Askese und Gerechten Gemüts, sie alle ohne Unterschied.
7.76.22
प्रतिगृह्य ततः पूजां सम्पूज्य च महामुनिम् ।
जग्मुस्ते त्रिदशा हृष्टा नाकपृष्ठं सहानुगैः ॥ ७.७६.२२ ॥
Dann, nachdem sie die Verehrung angenommen und den großen Weisen geehrt hatten, zogen die erfreuten Götter mit ihrem Gefolge in das Himmelsreich.
7.76.23
गतेषु तेषु काकुत्स्थः पुष्पकादवरुह्य च ।
ततो ऽभिवादयामास ह्यगस्त्यमृषिसत्तमम् ॥ ७.७६.२३ ॥
Als jene gegangen waren, stieg Rāma aus dem Wagen Puṣpaka, aus dem Geschlecht der Kakutstha, und grüßte Agastya, den besten der Weisen.
7.76.24
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
आतिथ्यं परमं प्राप्य निषसाद नराधिपः ॥ ७.७६.२४ ॥
Nachdem er jenen Hochgesinnten gegrüßt hatte, der wie in Glanz entbrannt schien, und höchste Gastfreundschaft empfangen hatte, setzte sich der Menschenfürst nieder.
7.76.25
तमुवाच महातेजाः कुम्भयोनिर्महातपाः ।
स्वागतं ते नरश्रेष्ठ दिष्ट्या प्राप्तो ऽसि राघव ॥ ७.७६.२५ ॥
Der überaus strahlende, überaus asketische Kumbhayoni sprach zu ihm: Willkommen, bester der Menschen. Rāghava, durch Glück bist du hergekommen.
7.76.26
त्वं मे बहुमतो राम गुणैर्बहुभिरुत्तमैः ।
अतिथिः पूजनीयश्च मम नित्यं हृदि स्थितः ॥ ७.७६.२६ ॥
Rāma, du bist mir hochgeschätzt wegen deiner vielen trefflichen Eigenschaften. Als Gast verdienst du Ehre, und du weilst stets in meinem Herzen.
7.76.27
सुरा हि कथयन्ति त्वामागतं शूद्रघातिनम् ।
ब्राह्मणस्य तु धर्मेण त्वया जीवापितः सुतः ॥ ७.७६.२७ ॥
Die Götter sagen, du seist als Mörder eines Śūdra gekommen; doch hast du gemäß dem dharma den Sohn eines Brahmanen wieder zum Leben erweckt.
7.76.28
उष्यतां चेह रजनी सकाशे मम राघव ।
प्रभाते पुष्पकेण त्वं गन्ता ऽसि पुरमेव हि ॥ ७.७६.२८ ॥
Rāghava, verweile hier die Nacht in meiner Nähe. Im Morgengrauen wirst du mit dem Wagen Puṣpaka in deine eigene Stadt zurückkehren.
7.76.29
त्वं हि नारायणः श्रीमांस्त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
त्वं प्रभुः सर्वदेवानां पुरुषस्त्वं सनातनः ॥ ७.७६.२९ ॥
Du bist in der Tat der glorreiche Nārāyaṇa; in dir ist alles gegründet. Du bist der Herr aller Götter; du bist der ewige Puruṣa.
7.76.30
इदं चाभरणं सौम्य निर्मितं विश्वकर्मणा ।
दिव्यं दिव्येन वपुषा दीप्यमानं स्वतेजसा ।
प्रतिगृह्णीष्व काकुत्स्थ मत्प्रियं कुरु राघव ॥ ७.७६.३० ॥
Sanfter, dieser Schmuck wurde von Viśvakarman gefertigt. Er ist göttlich, eines göttlichen Körpers würdig und leuchtet aus eigenem Glanz. Kākutstha, nimm ihn an und tu, was mir gefällt, Rāghava.
7.76.31
दत्तस्य हि पुनर्दाने सुमहत्फलमुच्यते ।
भरणे हि भवान् शक्तः सेन्द्राणां मरुतामपि ॥ ७.७६.३१ ॥
Es heißt, dass das erneute Geben des bereits Gegebenen eine sehr große Frucht bringt, denn du vermagst sogar die Maruts zusammen mit Indra zu erhalten.
7.76.32
त्वं हि शक्तस्तारयितुं सेन्द्रानपि दिवौकसः ।
तस्मात्प्रदास्ये विधिवत्तत्प्रतीच्छ नराधिप ॥ ७.७६.३२ ॥
Du vermagst sogar die Himmelsbewohner zusammen mit Indra zu erretten; darum, o Herr der Menschen, werde ich es dir nach der Vorschrift geben. Nimm es an.
7.76.33
दिव्यमाभरणं चित्रं प्रदीप्तमिव भास्करम् ॥ ७.७६.३३ ॥
Jenes göttliche, wunderbare Geschmeide strahlte wie die Sonne.
7.76.34
अथोवाच महात्मानमिक्ष्वाकूणां महारथः ।
रामो मतिमतां श्रेष्ठः क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ॥ ७.७६.३४ ॥
Da sprach Rāma, der große Wagenkämpfer der Ikṣvākus, der Beste unter den Weisen, eingedenk der Pflicht des Kriegers, zu jenem großherzigen Weisen.
7.76.35
प्रतिग्रहो ऽयं भगवन्ब्राह्मणस्याविगर्हितः ।
गृह्णीयां क्षत्रियो ऽहं वै कथं ब्राह्मणपुङ्गव ॥ ७.७६.३५ ॥
Das Annehmen einer Gabe von einem Brahmanen ist nicht tadelnswert, o Verehrter; doch wie sollte ich als Kṣatriya es annehmen, o Bester der Brahmanen?
7.76.36
ब्राह्मणेन विशेषेण दत्तं तद्वक्तुमर्हसि ।
एवमुक्तस्तु रामेण प्रत्युवाच महानृषिः ॥ ७.७६.३६ ॥
Was ein Brahmane gibt, ist besonders (annehmbar); das solltest du erklären. So von Rāma angesprochen, antwortete der große Weise.
7.76.37
आसन्कृतयुगे राम ब्रह्मभूते पुरायुगे ।
अपार्थिवाः प्रजाः सर्वाः सुराणां तु शतक्रतुः ॥ ७.७६.३७ ॥
Rāma, im Kṛta-Zeitalter, in jenem alten, von Brahmā regierten Zeitalter, waren alle Völker ohne König; für die Götter war Indra der König.
7.76.38
ताः प्रजा देवदेवेशं राजार्थं समुपाद्रवन् ।
सुराणां स्थापितो राजा त्वया देव शतक्रतुः ॥ ७.७६.३८ ॥
Jene Völker eilten zum Herrn der Götter um eines Königs willen und sprachen: »O Gott, du selbst hast Indra als König der Götter eingesetzt.«
7.76.39
प्रयच्छ नो हि लोकेश पार्थिवं नरपुङ्गवम् ।
यस्मै पूजां प्रयुञ्जाना धूतपापाश्चरेमहि ।
न वसामो विना राज्ञा एष नो निश्चयः परः ॥ ७.७६.३९ ॥
O Herr der Welten, gib uns einen König, den besten der Menschen, dem wir in Verehrung und frei von Sünde leben mögen. Ohne König werden wir nicht wohnen; das ist unser fester Entschluss.
7.76.40
प्रजानां वचनं श्रुत्वा निश्चयित्वा ऽर्थमुत्तमम् ॥ ७.७६.४० ॥
Nachdem er die Worte der Völker gehört und den besten Weg beschlossen hatte,
7.76.41
ततो ब्रह्मा सुरश्रेष्ठो लोकपालान्सवासवान् ।
समाहूयाब्रवीत्सर्वांस्तेजोभागान्प्रयच्छत ॥ ७.७६.४१ ॥
Da rief Brahmā, der Beste der Götter, die Weltenhüter zusammen mit Vāsava und sprach zu allen: »Gebt eure Anteile an Glanz.«
7.76.42
ततो ददुर्लोकपालाः सर्वे भागान्स्वतेजसः ।
अक्षुपच्च ततो ब्रह्मा यतो जातः क्षुपो नृपः ॥ ७.७६.४२ ॥
Da gaben alle Weltenhüter ihre Anteile an Glanz. Und Brahmā formte daraus den König namens Kṣupa, aus dem der König Kṣupa geboren wurde.
7.76.43
तं ब्रह्मा लोकपालानां सहांशैः समयोजयत् ।
ततो ददौ नृपं तासां प्रजानामीश्वरं क्षुपम् ॥ ७.७६.४३ ॥
Brahmā verband ihn mit den Anteilen der Weltenhüter. Dann gab er ihnen den König Kṣupa, den Herrn der Wesen.
7.76.44
तत्रैन्द्रेण च भागेन महीमाज्ञापयन्नृपः ।
वारुणेन तु भागेन वपुः पुष्यति पार्थिवः ॥ ७.७६.४४ ॥
Dort regierte der König mit Indras Anteil die Erde; und mit Varuṇas Anteil wurde der Körper des irdischen Königs genährt.
7.76.45
कौबेरेण तु भागेन वित्तमासां ददौ तदा ।
यस्तु याम्यो ऽभवद्भागस्तेन शास्ति स्म स प्रजाः ॥ ७.७६.४५ ॥
Und mit Kuberas Anteil gab er ihnen damals Reichtum; und mit dem Anteil, der Yamas war, regierte er die Untertanen.
7.76.46
तत्रैन्द्रेण नरश्रेष्ठ भागेन रघुनन्दन ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते तारणार्थं मम प्रभो ॥ ७.७६.४६ ॥
Hier, bester der Menschen, Freude der Raghus, nimm den Anteil Indras an. Mögen dir Segen zuteilwerden, o Herr, zu meiner Erlösung.
7.76.47
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ऋषेः परमधार्मिकम् ।
तद्रामः प्रतिजग्राह मुनेराभरणं वरम् ॥ ७.७६.४७ ॥
Als Rāma diese Worte des höchst gerechten Weisen gehört hatte, nahm er jenes vortreffliche Schmuckstück des Weisen an.
7.76.48
प्रतिगृह्य ततो रामस्तदाभरणमुत्तमम् ।
आगमं तस्य दीप्तस्य प्रष्टुमेवोपचक्रमे ॥ ७.७६.४८ ॥
Dann, nachdem er jenes vortreffliche Schmuckstück angenommen hatte, begann Rāma, nach der Herkunft jenes strahlenden Wesens zu fragen.
7.76.49
अत्यद्भुतमिदं दिव्यं वपुषा युक्तमुत्तमम् ।
कथं वा भगवता प्राप्तं कुतो वा केन वा हृतम् ॥ ७.७६.४९ ॥
Dies ist außerordentlich wunderbar, göttlich und mit einer höchsten Gestalt begabt. Wie ist es zu dir gelangt, oder durch wen, und woher wurde es entwendet?
7.76.50
कुतूहलितया ब्रह्मन्पृच्छामि त्वां महायशः ।
आश्चर्याणां बहूनां हि निधिः परमको भवान् ॥ ७.७६.५० ॥
O Brahmane, o du von großem Ruhm, aus Neugier frage ich dich, denn du bist der höchste Schatz vieler Wunder.
7.76.51
एवं ब्रुवति काकुत्स्थे मुनिर्वाक्यमथाब्रवीत् ।
शृणु राम यथावृत्तं पुरा त्रेतायुगे युगे ॥ ७.७६.५१ ॥
Als Rāma aus dem Geschlecht der Kākutstha so sprach, sagte der Weise diese Worte: Höre, Rāma, was einst im Tretā-Zeitalter geschah, Zeitalter um Zeitalter.
7.76.52
रमणीयप्रदेशे ऽस्मिन् वने यद्दृष्टवानहम् ।
आश्चर्यं मे महाबाहो दानमाश्रित्य केवलम् ॥ ७.७६.५२ ॥
Im Wald dieser lieblichen Gegend war das, was ich sah, ein Wunder für mich, o du Starkarmiger, allein durch die Gabe.