Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.78.1
श्रुत्वा तु भाषितं वाक्यं मम राम शुभाक्षरम् ।
प्राञ्जलिः प्रत्युवाचेदं स स्वर्गी रघुनन्दन ॥ ७.७८.१ ॥
Habiendo escuchado mis palabras de buen augurio, oh Rāma, aquel celestial respondió con las palmas juntas, oh deleite de los Raghus.
7.78.2
शृणु ब्रह्मन्पुरा वृत्तं ममैतत्सुखदुःखयोः ।
अनतिक्रमणीयं हि यथा पृच्छसि मां द्विज ॥ ७.७८.२ ॥
Escucha, oh brahmán: este es el antiguo relato de mis alegrías y penas, que preguntas y que no puede eludirse, oh dvija.
7.78.3
पुरा वैदर्भको राजा पिता मम महायशाः ।
सुदेव इति विख्यातस्त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ॥ ७.७८.३ ॥
En tiempos pasados, el rey de Vidarbha, mi padre, el de gran renombre Sudeva, célebre en los tres mundos, era poderoso.
7.78.4
तस्य पुत्रद्वयं ब्रह्मन्द्वाभ्यां स्त्रीभ्यामजायत ।
अहं श्वेत इति ख्यातो यवीयान्सुरथो ऽभवत् ॥ ७.७८.४ ॥
Oh brahmán, le nacieron dos hijos de dos mujeres: yo fui conocido como Śveta, y el menor se convirtió en Suratha.
7.78.5
ततः पितरि स्वर्याते पौरा मामभ्यषेचयन् ।
तत्राहं कृतवान्राज्यं धर्म्यं च सुसमाहितः ॥ ७.७८.५ ॥
Entonces, cuando mi padre subió al cielo, los ciudadanos me ungieron, y allí goberné el reino con rectitud y mente serena.
7.78.6
एवं वर्षसहस्राणि समतीतानि सुव्रत ।
राज्यं कारयतो ब्रह्मन्प्रजा धर्मेण रक्षतः ॥ ७.७८.६ ॥
Así, oh tú de buenos votos, oh brahmán, mientras gobernaba y protegía a los súbditos con el dharma, pasaron miles de años.
7.78.7
सो ऽहं निमित्ते कस्मिंश्चिद्विज्ञातायुर्द्विजोत्तम ।
कालधर्मं हृदि न्यस्य ततो वनमुपागमम् ॥ ७.७८.७ ॥
Oh mejor de los nacidos dos veces, en cierta ocasión, sabiendo que mi vida llegaba a su fin, puse en mi corazón la ley del tiempo (la muerte) y entonces fui al bosque.
7.78.8
सो ऽहं वनमिदं दुर्गं मृगपक्षिविवर्जितम् ।
तपश्चर्तुं प्रविष्टो ऽस्मि समीपे सरसः शुभे ॥ ७.७८.८ ॥
He entrado en este bosque impenetrable, carente de ciervos y aves, para practicar la austeridad junto a un lago auspicioso.
7.78.9
भ्रातरं सुरथं राज्ये ह्यभिषिच्य महीपतिम् ।
इदं सरः समासाद्य तपस्तप्तं मया चिरम् ॥ ७.७८.९ ॥
Tras ungir a mi hermano Suratha como señor de la tierra en el reino, llegué a este lago y practiqué la austeridad durante mucho tiempo.
7.78.10
सो ऽहं वर्षसहस्राणि तपस्त्रीणि महावने ।
तप्त्वा सुदुष्करं प्राप्तो ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ॥ ७.७८.१० ॥
En este gran bosque, durante miles de años, habiendo practicado la austeridad más ardua, alcancé el supremo mundo de Brahmā.
7.78.11
तस्य मे स्वर्गभूतस्य क्षुत्पिपासे द्विजोत्तम ।
बाधेते परमोदार ततो ऽहं व्यथितेन्द्रियः ।
गत्वा त्रिभुवनश्रेष्ठं पितामहमुवाच ह ॥ ७.७८.११ ॥
Oh mejor de los nacidos dos veces, en aquel mundo celestial me atormentaron el hambre y la sed; oh tú, el más generoso, entonces mis sentidos se angustiaron, y fui ante el abuelo, el mejor de los tres mundos, y le hablé.
7.78.12
भगवन्ब्रह्मलोको ऽयं क्षुत्पिपासाविवर्जितः ।
कस्यायं कर्मणः पाकः क्षुत्पिपासानुगो ह्यहम् ॥ ७.७८.१२ ॥
Oh venerable, este mundo de Brahmā está libre de hambre y sed; pero yo estoy acompañado por el hambre y la sed. ¿De qué acción es fruto esto?
7.78.13
आहारः कश्च मे देव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ७.७८.१३ ॥
Oh dios, oh abuelo, ¿cuál es mi alimento? Dímelo.
7.78.14
पितामहस्तु मामाह तवाहारः सुदेवज ।
स्वादूनि स्वानि मांसानि तानि भक्षय नित्यशः ॥ ७.७८.१४ ॥
El abuelo me dijo: 'Oh hijo de noble linaje divino, este es tu alimento. Come siempre tu propia carne sabrosa.'
7.78.15
स्वशरीरं त्वया पुष्टं कुर्वता तप उत्तमम् ।
अनुप्तं रोहते श्वेत न कदाचिन्महामते ॥ ७.७८.१५ ॥
Tú nutriste tu propio cuerpo haciendo austera penitencia. Oh blanco, oh magnánimo, lo que no se siembra nunca crece.
7.78.16
तृप्तिर्न ते ऽस्ति सूक्ष्मा ऽपि वने सत्वनिषेविते ।
पुरा तु भिक्षमाणाय भिक्षा वै यतये नृप ।
न हि दत्ता त्वयेन्द्राभ यस्मादतिथये ऽपि वै ॥ ७.७८.१६ ॥
Oh rey, en este bosque frecuentado por seres vivos no tienes ni la menor satisfacción. Antes, oh igual a Indra, no diste limosna a un asceta que la pedía, ni siquiera a un huésped.
7.78.17
दत्तं न ते ऽस्ति सूक्ष्मो ऽपि तप एव निषेवसे ।
तेन स्वर्गगतो वत्स बाध्यसे क्षुत्पिपासया ॥ ७.७८.१७ ॥
No diste ni el más mínimo donativo; solo practicaste la penitencia. Por eso, oh hijo, habiendo ido al cielo, sigues atormentado por el hambre y la sed.
7.78.18
स त्वं सुपुष्टमाहारैः स्वशरीरमनुत्तमम् ।
भक्षयित्वामृतरसं तेन तृप्तिर्भविष्यति ॥ ७.७८.१८ ॥
Habiendo comido tu propio cuerpo supremo, bien nutrido con alimentos, saborearás el jugo como néctar, y por ello hallarás la satisfacción.
7.78.19
यदा तु तद्वनं श्वेत अगस्त्यः सुमहानृषिः ।
आगमिष्यति दुर्धर्षस्तदा कृच्छ्राद्विमोक्ष्यते ॥ ७.७८.१९ ॥
Oh Śveta, cuando el gran y invencible sabio Agastya llegue a aquel bosque, entonces serás liberado de esta aflicción.
7.78.20
स हि तारयितुं सौम्य शक्तः सुरगणानपि ।
किं पुनस्त्वां महाबाहो क्षुत्पिपासावशं गतम् ॥ ७.७८.२० ॥
Oh amable, él puede salvar incluso a las multitudes de dioses; ¡cuánto más a ti, oh de brazos poderosos, caído bajo el poder del hambre y la sed!
7.78.21
सो ऽहं भगवतः श्रुत्वा देवदेवस्य निश्चयम् ।
आहारं गर्हितं स्वशरीरं द्विजोत्तम ॥ ७.७८.२१ ॥
Oh el mejor de los dvija, habiendo oído la decisión del bienaventurado dios de los dioses, yo, [tomando como] alimento vergonzoso mi propio cuerpo—
7.78.22
बहून्वर्षगणान्ब्रह्मन्भुज्यमानमिदं मया ।
क्षयं नाभ्येति ब्रह्मर्षे तृप्तिश्चापि ममोत्तमा ॥ ७.७८.२२ ॥
Oh brahmán, durante muchos años he estado consumiendo esto, y sin embargo no llega a su fin, oh brahmarishi, y ni siquiera llega mi suprema saciedad.
7.78.23
तस्य मे कृच्छ्रभूतस्य कृच्छ्रादस्माद्विमोचय ।
अन्येषां न गतिर्ह्यत्र कुम्भयोनिमृते द्विजम् ॥ ७.७८.२३ ॥
Libérame a mí, caído en la aflicción, de esta aflicción; aquí no hay refugio para otros salvo el dvija Kumbhayoni (Agastya).
7.78.24
इदमाभरणं सौम्य तारणार्थं द्विजोत्तम ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.७८.२४ ॥
Oh amable, oh el mejor de los dvija, acepta este ornamento para mi liberación; que la bendición sea contigo; eres digno de conceder tu favor.
7.78.25
इदं तावत्सुवर्णं च धनं वस्त्राणि च द्विज ।
भक्ष्यं भोज्यं च ब्रह्मर्षे ददात्याभरणानि च ॥ ७.७८.२५ ॥
Aquí están el oro, la riqueza y las vestiduras, oh dvija; alimentos para comer y para disfrutar, y también ornamentos, oh brahmarṣi, te los doy.
7.78.26
सर्वान्कामान्प्रयच्छामि भोगांश्च मुनिपुङ्गव ।
तारणे भगवन्मह्यं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.७८.२६ ॥
Te daré todos los deseos y placeres, oh mejor de los sabios; oh venerable, deberías concederme tu favor en este asunto de la liberación.
7.78.27
तस्याहं स्वर्गिणो वाक्यं श्रुत्वा दुःखसमन्वितम् ।
तारणायोपजग्राह तदाभरणमुत्तमम् ॥ ७.७८.२७ ॥
Al oír las palabras, llenas de dolor, de aquel que había ido al cielo, acepté aquel excelente ornamento para su rescate.
7.78.28
मया प्रतिगृहीते तु तस्मिन्नाभरणे शुभे ।
मानुषः पूर्वको देहो राजर्षेर्विननाश ह ॥ ७.७८.२८ ॥
Tan pronto como acepté aquel auspicioso ornamento, el antiguo cuerpo humano de aquel sabio real pereció.
7.78.29
प्रनष्टे तु शरीरे ऽसौ राजर्षिः परया मुदा ।
तृप्तः प्रमुदितो राजा जगाम त्रिदिवं सुखम् ॥ ७.७८.२९ ॥
Cuando aquel cuerpo pereció, el sabio real, satisfecho y muy dichoso con suprema alegría, fue felizmente al cielo.
7.78.30
तेनेदं शक्रतुल्येन दिव्यमाभरणं मम ।
तस्मिन्निमित्ते काकुत्स्थ दत्तमद्भुतदर्शनम् ॥ ७.७८.३० ॥
Aquel que era igual a Indra me dio este ornamento divino; oh Kākutstha, en aquella ocasión fue dado este ornamento, maravilloso de contemplar.