வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.78.1
श्रुत्वा तु भाषितं वाक्यं मम राम शुभाक्षरम् ।
प्राञ्जलिः प्रत्युवाचेदं स स्वर्गी रघुनन्दन ॥ ७.७८.१ ॥
ராமா, என் சுபமான சொற்களைக் கேட்டு, அந்த சுவர்க்கவாசி கைகூப்பிக் கொண்டு இவ்வாறு பதிலளித்தான். ரகுநந்தனா!
7.78.2
शृणु ब्रह्मन्पुरा वृत्तं ममैतत्सुखदुःखयोः ।
अनतिक्रमणीयं हि यथा पृच्छसि मां द्विज ॥ ७.७८.२ ॥
பிராமணரே, கேளுங்கள். நீங்கள் கேட்கும் இது என் இன்ப துன்பங்களைப் பற்றிய பழைய வரலாறு; தவிர்க்க முடியாதது. துவிஜரே!
7.78.3
पुरा वैदर्भको राजा पिता मम महायशाः ।
सुदेव इति विख्यातस्त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ॥ ७.७८.३ ॥
முன்பு விதர்ப்ப நாட்டு அரசர், என் தந்தை, மகாயசஸ்வி சுதேவன் என்ற பெயரில் மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற வீரராக இருந்தார்.
7.78.4
तस्य पुत्रद्वयं ब्रह्मन्द्वाभ्यां स्त्रीभ्यामजायत ।
अहं श्वेत इति ख्यातो यवीयान्सुरथो ऽभवत् ॥ ७.७८.४ ॥
பிராமணரே, அவருக்கு இரு மகன்கள் இரு மனைவியரிடம் பிறந்தனர். நான் சுவேதன் என்று புகழ்பெற்றேன்; இளையவன் சுரதன் ஆனான்.
7.78.5
ततः पितरि स्वर्याते पौरा मामभ्यषेचयन् ।
तत्राहं कृतवान्राज्यं धर्म्यं च सुसमाहितः ॥ ७.७८.५ ॥
பின்னர் தந்தை சொர்க்கம் சென்றபின் நகர மக்கள் என்னை முடிசூட்டினர். அங்கே நான் முழு கவனத்துடன் தர்மமான ஆட்சியை நடத்தினேன்.
7.78.6
एवं वर्षसहस्राणि समतीतानि सुव्रत ।
राज्यं कारयतो ब्रह्मन्प्रजा धर्मेण रक्षतः ॥ ७.७८.६ ॥
நல்விரதியே, பிராமணரே, இவ்வாறு நான் ஆட்சி செய்து, தர்மத்தினால் குடிமக்களைக் காத்துக் கொண்டிருந்தபோது ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் கழிந்தன.
7.78.7
सो ऽहं निमित्ते कस्मिंश्चिद्विज्ञातायुर्द्विजोत्तम ।
कालधर्मं हृदि न्यस्य ततो वनमुपागमम् ॥ ७.७८.७ ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, ஏதோ ஒரு காரணத்தால் என் ஆயுள் முடிவுறுவதை அறிந்தேன்; காலத்தின் நியதியை மனதில் கொண்டு பின்னர் நான் காட்டிற்குச் சென்றேன்.
7.78.8
सो ऽहं वनमिदं दुर्गं मृगपक्षिविवर्जितम् ।
तपश्चर्तुं प्रविष्टो ऽस्मि समीपे सरसः शुभे ॥ ७.७८.८ ॥
மான்களும் பறவைகளும் இல்லாத இந்த கடக்க முடியாத காட்டில், தவம் செய்வதற்காக, ஒரு மங்கலமான ஏரிக்கு அருகில் நான் நுழைந்தேன்.
7.78.9
भ्रातरं सुरथं राज्ये ह्यभिषिच्य महीपतिम् ।
इदं सरः समासाद्य तपस्तप्तं मया चिरम् ॥ ७.७८.९ ॥
நாட்டின் அரசனாக சுரதன் என்ற சகோதரனுக்கு முடிசூட்டி, இந்த ஏரியை அடைந்து நான் நீண்ட காலம் தவம் செய்தேன்.
7.78.10
सो ऽहं वर्षसहस्राणि तपस्त्रीणि महावने ।
तप्त्वा सुदुष्करं प्राप्तो ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ॥ ७.७८.१० ॥
நான் இந்த பெரிய காட்டில் மூவாயிரம் ஆண்டுகள் மிகக் கடினமான தவம் செய்து, உயர்ந்த பிரம்மலோகத்தை அடைந்தேன்.
7.78.11
तस्य मे स्वर्गभूतस्य क्षुत्पिपासे द्विजोत्तम ।
बाधेते परमोदार ततो ऽहं व्यथितेन्द्रियः ।
गत्वा त्रिभुवनश्रेष्ठं पितामहमुवाच ह ॥ ७.७८.११ ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, சொர்க்கமான அந்த உலகில் எனக்கு பசியும் தாகமும் துன்புறுத்தின; உயர்ந்த கொடையாளியே, அப்போது என் புலன்கள் வருந்த, மூவுலகிலும் சிறந்த பிதாமகரிடம் சென்று நான் கூறினேன்.
7.78.12
भगवन्ब्रह्मलोको ऽयं क्षुत्पिपासाविवर्जितः ।
कस्यायं कर्मणः पाकः क्षुत्पिपासानुगो ह्यहम् ॥ ७.७८.१२ ॥
பகவானே, இந்த பிரம்மலோகம் பசியும் தாகமும் இல்லாதது; ஆனால் நான் பசியும் தாகமும் தொடர்பவனாக இருக்கிறேன் — இது எந்தச் செயலின் பலன்?
7.78.13
आहारः कश्च मे देव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ७.७८.१३ ॥
தேவரே, பிதாமகரே, என் உணவு எது? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
7.78.14
पितामहस्तु मामाह तवाहारः सुदेवज ।
स्वादूनि स्वानि मांसानि तानि भक्षय नित्यशः ॥ ७.७८.१४ ॥
பிதாமகர் என்னிடம் சொன்னார்: 'ஓ சுதேவஜா, உன் உணவு இதுவே. உன் சொந்த சுவையான மாம்சத்தை எப்போதும் உண்.'
7.78.15
स्वशरीरं त्वया पुष्टं कुर्वता तप उत्तमम् ।
अनुप्तं रोहते श्वेत न कदाचिन्महामते ॥ ७.७८.१५ ॥
உயர்ந்த தவம் செய்ததால் உன் உடல் வளர்ந்தது. ஓ சுவேதா, பெரும்புத்தியுள்ளவனே, விதைக்காதது ஒருபோதும் முளைப்பதில்லை.
7.78.16
तृप्तिर्न ते ऽस्ति सूक्ष्मा ऽपि वने सत्वनिषेविते ।
पुरा तु भिक्षमाणाय भिक्षा वै यतये नृप ।
न हि दत्ता त्वयेन्द्राभ यस्मादतिथये ऽपि वै ॥ ७.७८.१६ ॥
ஓ அரசே, உயிர்கள் வாழும் காட்டில் உனக்குச் சிறிதளவும் திருப்தி இல்லை. முன்பு பிச்சை கேட்ட துறவிக்கு, இந்திரனுக்கு நிகரானவனே, நீ பிச்சையிடவில்லை, விருந்தினருக்கும் கொடுக்கவில்லை.
7.78.17
दत्तं न ते ऽस्ति सूक्ष्मो ऽपि तप एव निषेवसे ।
तेन स्वर्गगतो वत्स बाध्यसे क्षुत्पिपासया ॥ ७.७८.१७ ॥
உனக்கு சிறிதளவு தானமும் இல்லை; நீ தவம் மட்டுமே செய்தாய். அதனால், ஓ குழந்தாய், சொர்க்கம் சென்றும் பசியாலும் தாகத்தாலும் வருந்துகிறாய்.
7.78.18
स त्वं सुपुष्टमाहारैः स्वशरीरमनुत्तमम् ।
भक्षयित्वामृतरसं तेन तृप्तिर्भविष्यति ॥ ७.७८.१८ ॥
நீ உன் சொந்த உயர்ந்த உடலை, உணவால் நன்கு வளர்ந்ததை, உண்டு அமிர்த ரசத்தை அனுபவிப்பாய்; அதனால் திருப்தி உண்டாகும்.
7.78.19
यदा तु तद्वनं श्वेत अगस्त्यः सुमहानृषिः ।
आगमिष्यति दुर्धर्षस्तदा कृच्छ्राद्विमोक्ष्यते ॥ ७.७८.१९ ॥
ஓ சுவேதா, அந்தக் காட்டிற்கு மகாமுனிவரான அகஸ்தியர் வரும்போது, அப்போது நீ இந்தத் துன்பத்திலிருந்து விடுபடுவாய்.
7.78.20
स हि तारयितुं सौम्य शक्तः सुरगणानपि ।
किं पुनस्त्वां महाबाहो क्षुत्पिपासावशं गतम् ॥ ७.७८.२० ॥
ஓ சௌம்யா, அவர் தேவர்களின் கூட்டங்களையும் காப்பாற்ற வல்லவர்; பின் ஓ மகாபாஹுவே, பசி தாகத்தின் வசப்பட்ட உன்னை எவ்வளவு மேலும்!
7.78.21
सो ऽहं भगवतः श्रुत्वा देवदेवस्य निश्चयम् ।
आहारं गर्हितं स्वशरीरं द्विजोत्तम ॥ ७.७८.२१ ॥
ஓ த்விஜோத்தமா, பகவானாகிய தேவதேவரின் அந்த முடிவைக் கேட்டு, நான் நிந்திக்கத்தக்க இந்த உணவை, என் சொந்த உடலை—
7.78.22
बहून्वर्षगणान्ब्रह्मन्भुज्यमानमिदं मया ।
क्षयं नाभ्येति ब्रह्मर्षे तृप्तिश्चापि ममोत्तमा ॥ ७.७८.२२ ॥
ஓ பிரம்மனே, பல ஆண்டுகளாக நான் இதை உண்டு வருகிறேன்; ஓ பிரம்மரிஷியே, இது முடிவதில்லை; எனக்கு உயர்ந்த திருப்தியும் கிடைக்கவில்லை.
7.78.23
तस्य मे कृच्छ्रभूतस्य कृच्छ्रादस्माद्विमोचय ।
अन्येषां न गतिर्ह्यत्र कुम्भयोनिमृते द्विजम् ॥ ७.७८.२३ ॥
துன்பத்தில் ஆழ்ந்திருக்கும் என்னை இந்தத் துன்பத்திலிருந்து விடுவியுங்கள்; இங்கே குடத்தில் பிறந்த அகஸ்தியராகிய அந்தணரைத் தவிர வேறு புகலிடம் இல்லை.
7.78.24
इदमाभरणं सौम्य तारणार्थं द्विजोत्तम ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.७८.२४ ॥
ஓ சௌம்யா, ஓ த்விஜோத்தமா, இந்த ஆபரணத்தை என் விடுதலைக்காக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்; உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; அருள் செய்யத் தகுதியுடையவர் நீங்கள்.
7.78.25
इदं तावत्सुवर्णं च धनं वस्त्राणि च द्विज ।
भक्ष्यं भोज्यं च ब्रह्मर्षे ददात्याभरणानि च ॥ ७.७८.२५ ॥
இதோ இந்தப் பொன்னும், செல்வமும், ஆடைகளும், அந்தணரே; உண்ணும் உணவும் அருந்தும் உணவும், ஆபரணங்களும், பிரம்மரிஷியே, நான் தருகிறேன்.
7.78.26
सर्वान्कामान्प्रयच्छामि भोगांश्च मुनिपुङ्गव ।
तारणे भगवन्मह्यं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.७८.२६ ॥
எல்லா விருப்பங்களையும் இன்பங்களையும் நான் தருவேன், முனிவர்களில் சிறந்தவரே; பகவானே, மீட்பு விஷயத்தில் எனக்கு அருள் புரிவீராக.
7.78.27
तस्याहं स्वर्गिणो वाक्यं श्रुत्वा दुःखसमन्वितम् ।
तारणायोपजग्राह तदाभरणमुत्तमम् ॥ ७.७८.२७ ॥
சொர்க்கம் சென்றவனின் துயரம் நிறைந்த சொற்களைக் கேட்டு, மீட்புக்காக நான் அந்த உயர்ந்த ஆபரணத்தை ஏற்றுக்கொண்டேன்.
7.78.28
मया प्रतिगृहीते तु तस्मिन्नाभरणे शुभे ।
मानुषः पूर्वको देहो राजर्षेर्विननाश ह ॥ ७.७८.२८ ॥
நான் அந்த மங்கலமான ஆபரணத்தை ஏற்றவுடனேயே, அந்த அரசரிஷியின் முந்தைய மனித உடல் அழிந்தது.
7.78.29
प्रनष्टे तु शरीरे ऽसौ राजर्षिः परया मुदा ।
तृप्तः प्रमुदितो राजा जगाम त्रिदिवं सुखम् ॥ ७.७८.२९ ॥
அந்த உடல் அழிந்ததும், அந்த அரசரிஷி பேரானந்தத்தால் திருப்தியும் மகிழ்ச்சியும் அடைந்து, இன்பமாக சொர்க்கத்திற்குச் சென்றான்.
7.78.30
तेनेदं शक्रतुल्येन दिव्यमाभरणं मम ।
तस्मिन्निमित्ते काकुत्स्थ दत्तमद्भुतदर्शनम् ॥ ७.७८.३० ॥
இந்திரனுக்கு நிகரான அவனால் இந்த தெய்வீக ஆபரணம் எனக்குத் தரப்பட்டது; காகுத்ஸ்தனே, அந்த நிமித்தத்தால் காணக் கண்கவரும் இது கொடுக்கப்பட்டது.