Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.78.1
श्रुत्वा तु भाषितं वाक्यं मम राम शुभाक्षरम् ।
प्राञ्जलिः प्रत्युवाचेदं स स्वर्गी रघुनन्दन ॥ ७.७८.१ ॥
Tendo ouvido minhas palavras auspiciosas, ó Rāma, aquele celestial respondeu com as palmas unidas, ó alegria dos Raghus.
7.78.2
शृणु ब्रह्मन्पुरा वृत्तं ममैतत्सुखदुःखयोः ।
अनतिक्रमणीयं हि यथा पृच्छसि मां द्विज ॥ ७.७८.२ ॥
Ouve, ó brâmane: este é o antigo relato das minhas alegrias e sofrimentos, que perguntas e que não pode ser evitado, ó dvija.
7.78.3
पुरा वैदर्भको राजा पिता मम महायशाः ।
सुदेव इति विख्यातस्त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ॥ ७.७८.३ ॥
Outrora, o rei de Vidarbha, meu pai, o de grande fama Sudeva, célebre nos três mundos, era poderoso.
7.78.4
तस्य पुत्रद्वयं ब्रह्मन्द्वाभ्यां स्त्रीभ्यामजायत ।
अहं श्वेत इति ख्यातो यवीयान्सुरथो ऽभवत् ॥ ७.७८.४ ॥
Ó brâmane, dele nasceram dois filhos de duas mulheres: eu fui conhecido como Śveta, e o mais novo tornou-se Suratha.
7.78.5
ततः पितरि स्वर्याते पौरा मामभ्यषेचयन् ।
तत्राहं कृतवान्राज्यं धर्म्यं च सुसमाहितः ॥ ७.७८.५ ॥
Então, quando meu pai subiu ao céu, os cidadãos me ungiram, e ali governei o reino com retidão e mente serena.
7.78.6
एवं वर्षसहस्राणि समतीतानि सुव्रत ।
राज्यं कारयतो ब्रह्मन्प्रजा धर्मेण रक्षतः ॥ ७.७८.६ ॥
Assim, ó tu de bons votos, ó brâmane, enquanto eu governava e protegia os súditos pelo dharma, passaram-se milhares de anos.
7.78.7
सो ऽहं निमित्ते कस्मिंश्चिद्विज्ञातायुर्द्विजोत्तम ।
कालधर्मं हृदि न्यस्य ततो वनमुपागमम् ॥ ७.७८.७ ॥
Ó melhor dos nascidos duas vezes, numa certa ocasião, sabendo que minha vida estava chegando ao fim, coloquei no coração a lei do tempo (a morte) e então fui para a floresta.
7.78.8
सो ऽहं वनमिदं दुर्गं मृगपक्षिविवर्जितम् ।
तपश्चर्तुं प्रविष्टो ऽस्मि समीपे सरसः शुभे ॥ ७.७८.८ ॥
Entrei nesta floresta difícil, desprovida de veados e pássaros, para praticar a austeridade junto a um lago auspicioso.
7.78.9
भ्रातरं सुरथं राज्ये ह्यभिषिच्य महीपतिम् ।
इदं सरः समासाद्य तपस्तप्तं मया चिरम् ॥ ७.७८.९ ॥
Depois de ungir meu irmão Suratha como senhor da terra no reino, cheguei a este lago e pratiquei a austeridade por muito tempo.
7.78.10
सो ऽहं वर्षसहस्राणि तपस्त्रीणि महावने ।
तप्त्वा सुदुष्करं प्राप्तो ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ॥ ७.७८.१० ॥
Nesta grande floresta, por milhares de anos, tendo praticado a austeridade mais árdua, alcancei o supremo mundo de Brahmā.
7.78.11
तस्य मे स्वर्गभूतस्य क्षुत्पिपासे द्विजोत्तम ।
बाधेते परमोदार ततो ऽहं व्यथितेन्द्रियः ।
गत्वा त्रिभुवनश्रेष्ठं पितामहमुवाच ह ॥ ७.७८.११ ॥
Ó melhor dos nascidos duas vezes, naquele mundo semelhante ao céu, a fome e a sede me afligiram; ó tu, o mais generoso, então meus sentidos ficaram aflitos, e fui até o avô, o melhor dos três mundos, e falei.
7.78.12
भगवन्ब्रह्मलोको ऽयं क्षुत्पिपासाविवर्जितः ।
कस्यायं कर्मणः पाकः क्षुत्पिपासानुगो ह्यहम् ॥ ७.७८.१२ ॥
Ó venerável, este mundo de Brahmā está livre de fome e sede; contudo, sou acompanhado pela fome e pela sede. De que ação é este fruto?
7.78.13
आहारः कश्च मे देव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ७.७८.१३ ॥
Ó deus, ó avô, qual é o meu alimento? Diga-me.
7.78.14
पितामहस्तु मामाह तवाहारः सुदेवज ।
स्वादूनि स्वानि मांसानि तानि भक्षय नित्यशः ॥ ७.७८.१४ ॥
O avô me disse: 'Ó filho de nobre linhagem divina, este é o teu alimento. Come sempre a tua própria carne saborosa.'
7.78.15
स्वशरीरं त्वया पुष्टं कुर्वता तप उत्तमम् ।
अनुप्तं रोहते श्वेत न कदाचिन्महामते ॥ ७.७८.१५ ॥
Ao praticar a penitência suprema, nutriste o teu próprio corpo. Ó branco, ó de grande mente, o que não é semeado nunca cresce.
7.78.16
तृप्तिर्न ते ऽस्ति सूक्ष्मा ऽपि वने सत्वनिषेविते ।
पुरा तु भिक्षमाणाय भिक्षा वै यतये नृप ।
न हि दत्ता त्वयेन्द्राभ यस्मादतिथये ऽपि वै ॥ ७.७८.१६ ॥
Ó rei, nesta floresta frequentada por seres vivos não tens a menor satisfação. Outrora, ó igual a Indra, não deste esmola a um asceta que pedia, nem sequer a um hóspede.
7.78.17
दत्तं न ते ऽस्ति सूक्ष्मो ऽपि तप एव निषेवसे ।
तेन स्वर्गगतो वत्स बाध्यसे क्षुत्पिपासया ॥ ७.७८.१७ ॥
Não deste sequer o menor donativo; apenas praticaste a penitência. Por isso, ó filho, tendo ido ao céu, ainda és atormentado pela fome e pela sede.
7.78.18
स त्वं सुपुष्टमाहारैः स्वशरीरमनुत्तमम् ।
भक्षयित्वामृतरसं तेन तृप्तिर्भविष्यति ॥ ७.७८.१८ ॥
Tendo comido o teu próprio corpo supremo, bem alimentado com comida, saborearás a essência semelhante ao néctar, e por ela encontrarás a satisfação.
7.78.19
यदा तु तद्वनं श्वेत अगस्त्यः सुमहानृषिः ।
आगमिष्यति दुर्धर्षस्तदा कृच्छ्राद्विमोक्ष्यते ॥ ७.७८.१९ ॥
Ó Śveta, quando o grande e invencível sábio Agastya vier àquela floresta, então serás libertado desta aflição.
7.78.20
स हि तारयितुं सौम्य शक्तः सुरगणानपि ।
किं पुनस्त्वां महाबाहो क्षुत्पिपासावशं गतम् ॥ ७.७८.२० ॥
Ó gentil, ele é capaz de salvar até multidões de deuses; quanto mais a ti, ó de braços poderosos, caído sob o poder da fome e da sede!
7.78.21
सो ऽहं भगवतः श्रुत्वा देवदेवस्य निश्चयम् ।
आहारं गर्हितं स्वशरीरं द्विजोत्तम ॥ ७.७८.२१ ॥
Ó melhor dos duas vezes nascidos, tendo ouvido a resolução do bem-aventurado deus dos deuses, eu [tomei] como alimento censurável o meu próprio corpo—
7.78.22
बहून्वर्षगणान्ब्रह्मन्भुज्यमानमिदं मया ।
क्षयं नाभ्येति ब्रह्मर्षे तृप्तिश्चापि ममोत्तमा ॥ ७.७८.२२ ॥
Ó brâmane, há muitos anos venho consumindo isto, e no entanto não chega a um fim, ó brahmarishi, e nem mesmo a minha suprema saciedade chega.
7.78.23
तस्य मे कृच्छ्रभूतस्य कृच्छ्रादस्माद्विमोचय ।
अन्येषां न गतिर्ह्यत्र कुम्भयोनिमृते द्विजम् ॥ ७.७८.२३ ॥
Liberta-me, que caí na aflição, desta aflição; aqui não há refúgio para ninguém senão o duas vezes nascido Kumbhayoni (Agastya).
7.78.24
इदमाभरणं सौम्य तारणार्थं द्विजोत्तम ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.७८.२४ ॥
Ó gentil, ó melhor dos duas vezes nascidos, aceita este ornamento para a minha libertação; que a bênção esteja contigo; és digno de mostrar favor.
7.78.25
इदं तावत्सुवर्णं च धनं वस्त्राणि च द्विज ।
भक्ष्यं भोज्यं च ब्रह्मर्षे ददात्याभरणानि च ॥ ७.७८.२५ ॥
Aqui estão o ouro, a riqueza e as vestes, ó dvija; alimentos para comer e saborear, e também ornamentos, ó brahmarṣi, eu dou.
7.78.26
सर्वान्कामान्प्रयच्छामि भोगांश्च मुनिपुङ्गव ।
तारणे भगवन्मह्यं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.७८.२६ ॥
Concederei todos os desejos e prazeres, ó melhor dos sábios; ó venerável, deves mostrar-me favor neste assunto de libertação.
7.78.27
तस्याहं स्वर्गिणो वाक्यं श्रुत्वा दुःखसमन्वितम् ।
तारणायोपजग्राह तदाभरणमुत्तमम् ॥ ७.७८.२७ ॥
Ao ouvir as palavras, cheias de tristeza, daquele que fora para o céu, aceitei aquele excelente ornamento para a salvação.
7.78.28
मया प्रतिगृहीते तु तस्मिन्नाभरणे शुभे ।
मानुषः पूर्वको देहो राजर्षेर्विननाश ह ॥ ७.७८.२८ ॥
Assim que aceitei aquele ornamento auspicioso, o antigo corpo humano daquele sábio real pereceu.
7.78.29
प्रनष्टे तु शरीरे ऽसौ राजर्षिः परया मुदा ।
तृप्तः प्रमुदितो राजा जगाम त्रिदिवं सुखम् ॥ ७.७८.२९ ॥
Quando aquele corpo pereceu, o sábio real, satisfeito e muito alegre com suprema alegria, foi feliz para o céu.
7.78.30
तेनेदं शक्रतुल्येन दिव्यमाभरणं मम ।
तस्मिन्निमित्ते काकुत्स्थ दत्तमद्भुतदर्शनम् ॥ ७.७८.३० ॥
Aquele, igual a Indra, deu-me este ornamento divino; ó Kākutstha, naquela ocasião foi dado este ornamento, maravilhoso de se ver.