Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.78.1
श्रुत्वा तु भाषितं वाक्यं मम राम शुभाक्षरम् ।
प्राञ्जलिः प्रत्युवाचेदं स स्वर्गी रघुनन्दन ॥ ७.७८.१ ॥
Als er meine verheißungsvollen Worte gehört hatte, o Rāma, antwortete jener Himmlische mit gefalteten Händen, o Freude der Raghus.
7.78.2
शृणु ब्रह्मन्पुरा वृत्तं ममैतत्सुखदुःखयोः ।
अनतिक्रमणीयं हि यथा पृच्छसि मां द्विज ॥ ७.७८.२ ॥
Höre, o Brahmane: Dies ist die alte Geschichte meiner Freuden und Leiden, nach der du fragst und die nicht zu umgehen ist, o Zweimalgeborener.
7.78.3
पुरा वैदर्भको राजा पिता मम महायशाः ।
सुदेव इति विख्यातस्त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ॥ ७.७८.३ ॥
Vor langer Zeit war der König von Vidarbha, mein Vater, der hochberühmte Sudeva, in den drei Welten bekannt und mächtig.
7.78.4
तस्य पुत्रद्वयं ब्रह्मन्द्वाभ्यां स्त्रीभ्यामजायत ।
अहं श्वेत इति ख्यातो यवीयान्सुरथो ऽभवत् ॥ ७.७८.४ ॥
O Brahmane, ihm wurden zwei Söhne von zwei Frauen geboren: Ich wurde als Śveta bekannt, der jüngere wurde Suratha.
7.78.5
ततः पितरि स्वर्याते पौरा मामभ्यषेचयन् ।
तत्राहं कृतवान्राज्यं धर्म्यं च सुसमाहितः ॥ ७.७८.५ ॥
Als mein Vater in den Himmel gegangen war, salbten mich die Bürger, und dort regierte ich das Reich gerecht und mit gesammeltem Geist.
7.78.6
एवं वर्षसहस्राणि समतीतानि सुव्रत ।
राज्यं कारयतो ब्रह्मन्प्रजा धर्मेण रक्षतः ॥ ७.७८.६ ॥
So vergingen, o du von guten Gelübden, o Brahmane, während ich das Reich regierte und die Untertanen nach dem Dharma beschützte, Tausende von Jahren.
7.78.7
सो ऽहं निमित्ते कस्मिंश्चिद्विज्ञातायुर्द्विजोत्तम ।
कालधर्मं हृदि न्यस्य ततो वनमुपागमम् ॥ ७.७८.७ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, als ich eines Tages erfuhr, dass mein Leben zu Ende ging, nahm ich das Gesetz der Zeit (den Tod) in mein Herz und ging dann in den Wald.
7.78.8
सो ऽहं वनमिदं दुर्गं मृगपक्षिविवर्जितम् ।
तपश्चर्तुं प्रविष्टो ऽस्मि समीपे सरसः शुभे ॥ ७.७८.८ ॥
Ich bin in diesen unwegsamen Wald eingetreten, der frei von Hirschen und Vögeln ist, um Askese zu üben nahe einem gesegneten See.
7.78.9
भ्रातरं सुरथं राज्ये ह्यभिषिच्य महीपतिम् ।
इदं सरः समासाद्य तपस्तप्तं मया चिरम् ॥ ७.७८.९ ॥
Nachdem ich meinen Bruder Suratha zum Herrscher über die Erde im Reich gesalbt hatte, erreichte ich diesen See und übte lange Askese.
7.78.10
सो ऽहं वर्षसहस्राणि तपस्त्रीणि महावने ।
तप्त्वा सुदुष्करं प्राप्तो ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ॥ ७.७८.१० ॥
In diesem großen Wald habe ich tausende Jahre lang die schwierigste Askese geübt und so die höchste Welt Brahmās erreicht.
7.78.11
तस्य मे स्वर्गभूतस्य क्षुत्पिपासे द्विजोत्तम ।
बाधेते परमोदार ततो ऽहं व्यथितेन्द्रियः ।
गत्वा त्रिभुवनश्रेष्ठं पितामहमुवाच ह ॥ ७.७८.११ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, in jener himmelgleichen Welt quälten mich Hunger und Durst; o Großmütiger, da waren meine Sinne bekümmert, und ich ging zum Ahnherrn, dem Besten der drei Welten, und sprach.
7.78.12
भगवन्ब्रह्मलोको ऽयं क्षुत्पिपासाविवर्जितः ।
कस्यायं कर्मणः पाकः क्षुत्पिपासानुगो ह्यहम् ॥ ७.७८.१२ ॥
O Verehrter, diese Welt Brahmās ist frei von Hunger und Durst; doch ich werde von Hunger und Durst begleitet. Die Frucht wessen Tat ist dies?
7.78.13
आहारः कश्च मे देव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ७.७८.१३ ॥
O Gott, o Großvater, was ist meine Nahrung? Sag es mir.
7.78.14
पितामहस्तु मामाह तवाहारः सुदेवज ।
स्वादूनि स्वानि मांसानि तानि भक्षय नित्यशः ॥ ७.७८.१४ ॥
Der Großvater sprach zu mir: 'O Sohn edlen göttlichen Geschlechts, dies ist deine Nahrung. Iss stets dein eigenes wohlschmeckendes Fleisch.'
7.78.15
स्वशरीरं त्वया पुष्टं कुर्वता तप उत्तमम् ।
अनुप्तं रोहते श्वेत न कदाचिन्महामते ॥ ७.७८.१५ ॥
Durch höchste Askese hast du deinen eigenen Körper genährt. O Weißer, o Großgesinnter, was nicht gesät ist, wächst niemals.
7.78.16
तृप्तिर्न ते ऽस्ति सूक्ष्मा ऽपि वने सत्वनिषेविते ।
पुरा तु भिक्षमाणाय भिक्षा वै यतये नृप ।
न हि दत्ता त्वयेन्द्राभ यस्मादतिथये ऽपि वै ॥ ७.७८.१६ ॥
O König, in diesem von Lebewesen bewohnten Wald hast du nicht die geringste Sättigung. Einst, o dem Indra Gleicher, gabst du einem bettelnden Asketen kein Almosen, nicht einmal einem Gast.
7.78.17
दत्तं न ते ऽस्ति सूक्ष्मो ऽपि तप एव निषेवसे ।
तेन स्वर्गगतो वत्स बाध्यसे क्षुत्पिपासया ॥ ७.७८.१७ ॥
Du hast nicht die kleinste Gabe gegeben; du hast nur Askese geübt. Darum, o Kind, wirst du im Himmel noch von Hunger und Durst gequält.
7.78.18
स त्वं सुपुष्टमाहारैः स्वशरीरमनुत्तमम् ।
भक्षयित्वामृतरसं तेन तृप्तिर्भविष्यति ॥ ७.७८.१८ ॥
Nachdem du deinen eigenen erhabenen Körper gegessen hast, der mit Speise wohl genährt ist, wirst du den nektargleichen Saft kosten, und dadurch wirst du Sättigung finden.
7.78.19
यदा तु तद्वनं श्वेत अगस्त्यः सुमहानृषिः ।
आगमिष्यति दुर्धर्षस्तदा कृच्छ्राद्विमोक्ष्यते ॥ ७.७८.१९ ॥
O Śveta, wenn der große, unbezwingbare Weise Agastya in jenen Wald kommen wird, dann wirst du aus dieser Not befreit werden.
7.78.20
स हि तारयितुं सौम्य शक्तः सुरगणानपि ।
किं पुनस्त्वां महाबाहो क्षुत्पिपासावशं गतम् ॥ ७.७८.२० ॥
O Sanfter, er vermag selbst Scharen von Göttern zu retten; wie viel mehr dich, o Starkarmiger, der unter die Macht von Hunger und Durst geraten ist!
7.78.21
सो ऽहं भगवतः श्रुत्वा देवदेवस्य निश्चयम् ।
आहारं गर्हितं स्वशरीरं द्विजोत्तम ॥ ७.७८.२१ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, als ich den Entschluss des seligen Gottes der Götter vernommen hatte, [nahm ich] als tadelnswerte Nahrung meinen eigenen Leib—
7.78.22
बहून्वर्षगणान्ब्रह्मन्भुज्यमानमिदं मया ।
क्षयं नाभ्येति ब्रह्मर्षे तृप्तिश्चापि ममोत्तमा ॥ ७.७८.२२ ॥
O Brahmane, seit vielen Jahren verzehre ich dies, doch es nimmt kein Ende, o Brahmarishi, und auch meine höchste Sättigung kommt nicht.
7.78.23
तस्य मे कृच्छ्रभूतस्य कृच्छ्रादस्माद्विमोचय ।
अन्येषां न गतिर्ह्यत्र कुम्भयोनिमृते द्विजम् ॥ ७.७८.२३ ॥
Befreie mich, der ich in Not geraten bin, aus dieser Not; hier gibt es für niemanden außer dem Zweimalgeborenen Kumbhayoni (Agastya) eine Zuflucht.
7.78.24
इदमाभरणं सौम्य तारणार्थं द्विजोत्तम ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.७८.२४ ॥
O Sanfter, o Bester der Zweimalgeborenen, nimm dieses Schmuckstück für meine Befreiung an; Heil sei dir; du bist würdig, Gunst zu erweisen.
7.78.25
इदं तावत्सुवर्णं च धनं वस्त्राणि च द्विज ।
भक्ष्यं भोज्यं च ब्रह्मर्षे ददात्याभरणानि च ॥ ७.७८.२५ ॥
Hier ist das Gold, der Reichtum und die Gewänder, o Zweimalgeborener; Speise zum Essen und Genießen, auch Schmuck, o Brahmarṣi, ich gebe sie.
7.78.26
सर्वान्कामान्प्रयच्छामि भोगांश्च मुनिपुङ्गव ।
तारणे भगवन्मह्यं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.७८.२६ ॥
Alle Wünsche und Genüsse werde ich dir geben, o bester der Weisen; o Verehrungswürdiger, du solltest mir in dieser Sache der Rettung deine Gunst erweisen.
7.78.27
तस्याहं स्वर्गिणो वाक्यं श्रुत्वा दुःखसमन्वितम् ।
तारणायोपजग्राह तदाभरणमुत्तमम् ॥ ७.७८.२७ ॥
Als ich die von Kummer erfüllten Worte jenes Himmelsgeeinten hörte, nahm ich jenen herrlichen Schmuck zur Rettung an.
7.78.28
मया प्रतिगृहीते तु तस्मिन्नाभरणे शुभे ।
मानुषः पूर्वको देहो राजर्षेर्विननाश ह ॥ ७.७८.२८ ॥
Kaum hatte ich jenen glücksverheißenden Schmuck angenommen, da verging der frühere menschliche Leib jenes königlichen Weisen.
7.78.29
प्रनष्टे तु शरीरे ऽसौ राजर्षिः परया मुदा ।
तृप्तः प्रमुदितो राजा जगाम त्रिदिवं सुखम् ॥ ७.७८.२९ ॥
Als jener Leib zugrunde gegangen war, zog der königliche Weise, befriedigt und von höchster Freude erfüllt, glücklich in den Himmel.
7.78.30
तेनेदं शक्रतुल्येन दिव्यमाभरणं मम ।
तस्मिन्निमित्ते काकुत्स्थ दत्तमद्भुतदर्शनम् ॥ ७.७८.३० ॥
Jener, Indra gleich, gab mir diesen göttlichen Schmuck; o Kākutstha, bei jener Gelegenheit wurde dieser wunderbar anzusehende Schmuck gegeben.