വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.78.1
श्रुत्वा तु भाषितं वाक्यं मम राम शुभाक्षरम् ।
प्राञ्जलिः प्रत्युवाचेदं स स्वर्गी रघुनन्दन ॥ ७.७८.१ ॥
രാമാ, എന്റെ ശുഭാക്ഷര വാക്യം കേട്ട് ആ സ്വർഗവാസി കൈകൂപ്പി ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു. ഓ രഘുനന്ദനാ!
7.78.2
शृणु ब्रह्मन्पुरा वृत्तं ममैतत्सुखदुःखयोः ।
अनतिक्रमणीयं हि यथा पृच्छसि मां द्विज ॥ ७.७८.२ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, കേൾക്കുക. നീ ചോദിക്കുന്ന ഇത് എന്റെ സുഖദുഃഖങ്ങളുടെ പുരാതന വൃത്താന്തമാണ്; ലംഘിക്കാനാവാത്തത്. ദ്വിജാ!
7.78.3
पुरा वैदर्भको राजा पिता मम महायशाः ।
सुदेव इति विख्यातस्त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ॥ ७.७८.३ ॥
പണ്ട് വൈദർഭ രാജ്യത്തിലെ രാജാവായിരുന്ന എന്റെ പിതാവ്, മഹായശസ്വിയായ സുദേവൻ എന്ന പേരിൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധനും വീര്യവാനുമായിരുന്നു.
7.78.4
तस्य पुत्रद्वयं ब्रह्मन्द्वाभ्यां स्त्रीभ्यामजायत ।
अहं श्वेत इति ख्यातो यवीयान्सुरथो ऽभवत् ॥ ७.७८.४ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, അദ്ദേഹത്തിന് രണ്ട് സ്ത്രീകളിൽ രണ്ട് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ഞാൻ ശ്വേതൻ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായി; ഇളയവൻ സുരഥനായി.
7.78.5
ततः पितरि स्वर्याते पौरा मामभ्यषेचयन् ।
तत्राहं कृतवान्राज्यं धर्म्यं च सुसमाहितः ॥ ७.७८.५ ॥
പിന്നീട് പിതാവ് സ്വർഗം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ പൗരന്മാർ എന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്തു. അവിടെ ഞാൻ ഏകാഗ്രതയോടെ ധർമ്മപരമായ ഭരണം നടത്തി.
7.78.6
एवं वर्षसहस्राणि समतीतानि सुव्रत ।
राज्यं कारयतो ब्रह्मन्प्रजा धर्मेण रक्षतः ॥ ७.७८.६ ॥
സുവ്രതാ, ബ്രാഹ്മണാ, ഇങ്ങനെ ഭരണം നടത്തി ധർമ്മത്താൽ പ്രജകളെ സംരക്ഷിക്കുമ്പോൾ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
7.78.7
सो ऽहं निमित्ते कस्मिंश्चिद्विज्ञातायुर्द्विजोत्तम ।
कालधर्मं हृदि न्यस्य ततो वनमुपागमम् ॥ ७.७८.७ ॥
ദ്വിജോത്തമാ, ഏതോ നിമിത്തത്താൽ എന്റെ ആയുസ്സ് അവസാനിക്കാറായി എന്നറിഞ്ഞ് കാലധർമ്മം ഹൃദയത്തിൽ വെച്ച് ഞാൻ വനത്തിലേക്ക് പോയി.
7.78.8
सो ऽहं वनमिदं दुर्गं मृगपक्षिविवर्जितम् ।
तपश्चर्तुं प्रविष्टो ऽस्मि समीपे सरसः शुभे ॥ ७.७८.८ ॥
മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും ഇല്ലാത്ത ഈ ദുർഗ്ഗമമായ വനത്തിൽ, തപസ്സു ചെയ്യുന്നതിനായി, ശുഭമായ ഒരു തടാകത്തിനരികെ ഞാൻ പ്രവേശിച്ചു.
7.78.9
भ्रातरं सुरथं राज्ये ह्यभिषिच्य महीपतिम् ।
इदं सरः समासाद्य तपस्तप्तं मया चिरम् ॥ ७.७८.९ ॥
രാജ്യത്തിൽ സഹോദരൻ സുരഥനെ മഹീപതിയായി അഭിഷേകം ചെയ്ത്, ഈ തടാകത്തിലെത്തി ഞാൻ ദീർഘകാലം തപസ്സു ചെയ്തു.
7.78.10
सो ऽहं वर्षसहस्राणि तपस्त्रीणि महावने ।
तप्त्वा सुदुष्करं प्राप्तो ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ॥ ७.७८.१० ॥
ഈ മഹാവനത്തിൽ മൂവായിരം വർഷം അതിദുഷ്കരമായ തപസ്സു ചെയ്ത്, ഉത്തമമായ ബ്രഹ്മലോകം ഞാൻ പ്രാപിച്ചു.
7.78.11
तस्य मे स्वर्गभूतस्य क्षुत्पिपासे द्विजोत्तम ।
बाधेते परमोदार ततो ऽहं व्यथितेन्द्रियः ।
गत्वा त्रिभुवनश्रेष्ठं पितामहमुवाच ह ॥ ७.७८.११ ॥
ദ്വിജോത്തമാ, സ്വർഗ്ഗതുല്യമായ ആ ലോകത്ത് വിശപ്പും ദാഹവും എന്നെ പീഡിപ്പിച്ചു; പരമോദാരാ, അപ്പോൾ എന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ വ്യാകുലമായി, ത്രിഭുവനശ്രേഷ്ഠനായ പിതാമഹന്റെ അടുത്തു ചെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
7.78.12
भगवन्ब्रह्मलोको ऽयं क्षुत्पिपासाविवर्जितः ।
कस्यायं कर्मणः पाकः क्षुत्पिपासानुगो ह्यहम् ॥ ७.७८.१२ ॥
ഭഗവാനേ, ഈ ബ്രഹ്മലോകം വിശപ്പും ദാഹവും ഇല്ലാത്തതാണ്; എന്നാൽ ഞാൻ വിശപ്പും ദാഹവും പിന്തുടരുന്നവനാണ് — ഇത് ഏതു കർമ്മത്തിന്റെ ഫലമാണ്?
7.78.13
आहारः कश्च मे देव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ७.७८.१३ ॥
ദേവാ, പിതാമഹാ, എന്റെ ആഹാരം എന്താണ്? അത് എന്നോട് പറയുക.
7.78.14
पितामहस्तु मामाह तवाहारः सुदेवज ।
स्वादूनि स्वानि मांसानि तानि भक्षय नित्यशः ॥ ७.७८.१४ ॥
പിതാമഹൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'ഹേ സുദേവജാ, നിന്റെ ആഹാരം ഇതാണ്. നിന്റെ സ്വന്തം രുചികരമായ മാംസം എപ്പോഴും ഭക്ഷിക്കുക.'
7.78.15
स्वशरीरं त्वया पुष्टं कुर्वता तप उत्तमम् ।
अनुप्तं रोहते श्वेत न कदाचिन्महामते ॥ ७.७८.१५ ॥
ഉത്തമമായ തപസ്സ് ചെയ്തുകൊണ്ട് നീ നിന്റെ ശരീരം പുഷ്ടമാക്കി. ഹേ ശ്വേതാ, മഹാമതേ, വിതയ്ക്കാത്തത് ഒരിക്കലും മുളയ്ക്കില്ല.
7.78.16
तृप्तिर्न ते ऽस्ति सूक्ष्मा ऽपि वने सत्वनिषेविते ।
पुरा तु भिक्षमाणाय भिक्षा वै यतये नृप ।
न हि दत्ता त्वयेन्द्राभ यस्मादतिथये ऽपि वै ॥ ७.७८.१६ ॥
ഹേ രാജാവേ, ജീവികൾ വസിക്കുന്ന കാട്ടിൽ നിനക്ക് സൂക്ഷ്മമായ തൃപ്തി പോലുമില്ല. മുൻപ് ഭിക്ഷ യാചിച്ച യതിക്ക്, ഇന്ദ്രതുല്യനേ, നീ ഭിക്ഷ നൽകിയില്ല; അതിഥിക്കും നൽകിയില്ല.
7.78.17
दत्तं न ते ऽस्ति सूक्ष्मो ऽपि तप एव निषेवसे ।
तेन स्वर्गगतो वत्स बाध्यसे क्षुत्पिपासया ॥ ७.७८.१७ ॥
നീ സൂക്ഷ്മമായ ദാനം പോലും ചെയ്തില്ല; തപസ്സ് മാത്രമാണ് ചെയ്തത്. അതിനാൽ, ഹേ വത്സാ, സ്വർഗത്തിൽ എത്തിയിട്ടും വിശപ്പും ദാഹവും നിന്നെ ബാധിക്കുന്നു.
7.78.18
स त्वं सुपुष्टमाहारैः स्वशरीरमनुत्तमम् ।
भक्षयित्वामृतरसं तेन तृप्तिर्भविष्यति ॥ ७.७८.१८ ॥
നിന്റെ സ്വന്തം ഉത്തമ ശരീരം, ആഹാരത്താൽ നന്നായി പുഷ്ടമായത്, ഭക്ഷിച്ച് അമൃതരസം അനുഭവിക്കും; അതിനാൽ തൃപ്തി ഉണ്ടാകും.
7.78.19
यदा तु तद्वनं श्वेत अगस्त्यः सुमहानृषिः ।
आगमिष्यति दुर्धर्षस्तदा कृच्छ्राद्विमोक्ष्यते ॥ ७.७८.१९ ॥
ഹേ ശ്വേത, ആ വനത്തിൽ മഹാമുനിയായ അഗസ്ത്യൻ, അജയ്യനായവൻ, വരുമ്പോൾ അപ്പോൾ നീ ഈ കഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
7.78.20
स हि तारयितुं सौम्य शक्तः सुरगणानपि ।
किं पुनस्त्वां महाबाहो क्षुत्पिपासावशं गतम् ॥ ७.७८.२० ॥
ഹേ സൗമ്യ, അവൻ ദേവഗണങ്ങളെപ്പോലും രക്ഷിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്; പിന്നെ ഹേ മഹാബാഹോ, വിശപ്പും ദാഹവും വശപ്പെട്ട നിന്നെ എത്ര കൂടുതൽ!
7.78.21
सो ऽहं भगवतः श्रुत्वा देवदेवस्य निश्चयम् ।
आहारं गर्हितं स्वशरीरं द्विजोत्तम ॥ ७.७८.२१ ॥
ഹേ ദ്വിജോത്തമാ, ഭഗവാനായ ദേവദേവന്റെ ആ നിശ്ചയം കേട്ട്, ഞാൻ നിന്ദ്യമായ ആ ആഹാരത്തെ, എന്റെ സ്വന്തം ശരീരത്തെ—
7.78.22
बहून्वर्षगणान्ब्रह्मन्भुज्यमानमिदं मया ।
क्षयं नाभ्येति ब्रह्मर्षे तृप्तिश्चापि ममोत्तमा ॥ ७.७८.२२ ॥
ഹേ ബ്രഹ്മൻ, പല വർഷങ്ങളായി ഞാൻ ഇതു തിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ഹേ ബ്രഹ്മർഷേ, അത് തീരുന്നില്ല; എനിക്ക് ഉത്തമമായ തൃപ്തിയും ലഭിക്കുന്നില്ല.
7.78.23
तस्य मे कृच्छ्रभूतस्य कृच्छ्रादस्माद्विमोचय ।
अन्येषां न गतिर्ह्यत्र कुम्भयोनिमृते द्विजम् ॥ ७.७८.२३ ॥
കഷ്ടത്തിലായ എന്നെ ഈ കഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കണം; ഇവിടെ കുംഭയോനിയായ ദ്വിജനല്ലാതെ മറ്റൊരു ശരണമില്ല.
7.78.24
इदमाभरणं सौम्य तारणार्थं द्विजोत्तम ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.७८.२४ ॥
ഹേ സൗമ്യ, ഹേ ദ്വിജോത്തമാ, ഈ ആഭരണം എന്റെ മോചനത്തിനായി സ്വീകരിക്കണം; നിനക്ക് ശുഭമുണ്ടാകട്ടെ; അനുഗ്രഹം ചെയ്യാൻ നീ അർഹനാണ്.
7.78.25
इदं तावत्सुवर्णं च धनं वस्त्राणि च द्विज ।
भक्ष्यं भोज्यं च ब्रह्मर्षे ददात्याभरणानि च ॥ ७.७८.२५ ॥
ഇതാ ഈ സ്വർണ്ണവും സമ്പത്തും വസ്ത്രങ്ങളും, ഓ ദ്വിജാ; ഭക്ഷ്യവും ഭോജ്യവും ആഭരണങ്ങളും, ഓ ബ്രഹ്മർഷേ, ഞാൻ നൽകുന്നു.
7.78.26
सर्वान्कामान्प्रयच्छामि भोगांश्च मुनिपुङ्गव ।
तारणे भगवन्मह्यं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.७८.२६ ॥
എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഭോഗങ്ങളും ഞാൻ നൽകാം, മുനിശ്രേഷ്ഠാ; ഭഗവാനേ, ഈ രക്ഷണകാര്യത്തിൽ എന്നോട് കൃപ ചെയ്യാൻ നിങ്ങൾ അർഹനാണ്.
7.78.27
तस्याहं स्वर्गिणो वाक्यं श्रुत्वा दुःखसमन्वितम् ।
तारणायोपजग्राह तदाभरणमुत्तमम् ॥ ७.७८.२७ ॥
സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചവന്റെ ദുഃഖം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട്, രക്ഷയ്ക്കായി ഞാൻ ആ ഉത്തമമായ ആഭരണം സ്വീകരിച്ചു.
7.78.28
मया प्रतिगृहीते तु तस्मिन्नाभरणे शुभे ।
मानुषः पूर्वको देहो राजर्षेर्विननाश ह ॥ ७.७८.२८ ॥
ഞാൻ ആ ശുഭമായ ആഭരണം സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ തന്നെ, ആ രാജർഷിയുടെ പൂർവ്വമനുഷ്യശരീരം നശിച്ചു.
7.78.29
प्रनष्टे तु शरीरे ऽसौ राजर्षिः परया मुदा ।
तृप्तः प्रमुदितो राजा जगाम त्रिदिवं सुखम् ॥ ७.७८.२९ ॥
ആ ശരീരം നശിച്ചപ്പോൾ, ആ രാജർഷി പരമമായ സന്തോഷത്താൽ തൃപ്തനും ആഹ്ലാദഭരിതനുമായി സുഖമായി സ്വർഗ്ഗലോകത്തേക്കു പോയി.
7.78.30
तेनेदं शक्रतुल्येन दिव्यमाभरणं मम ।
तस्मिन्निमित्ते काकुत्स्थ दत्तमद्भुतदर्शनम् ॥ ७.७८.३० ॥
ഇന്ദ്രനു തുല്യനായ അദ്ദേഹം ഈ ദിവ്യമായ ആഭരണം എനിക്കു നൽകി; ഓ കാകുത്സ്ഥാ, ആ സന്ദർഭത്തിൽ കാണാൻ അത്ഭുതമായ ഈ ആഭരണം നൽകപ്പെട്ടു.