వాల్మీకి రామాయణం · సర్గ 7.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.78.1
श्रुत्वा तु भाषितं वाक्यं मम राम शुभाक्षरम् ।
प्राञ्जलिः प्रत्युवाचेदं स स्वर्गी रघुनन्दन ॥ ७.७८.१ ॥
రామా, నా శుభవాక్యాలను విని ఆ స్వర్గవాసి చేతులు జోడించి ఇలా సమాధానమిచ్చాడు. ఓ రఘునందనా!
7.78.2
शृणु ब्रह्मन्पुरा वृत्तं ममैतत्सुखदुःखयोः ।
अनतिक्रमणीयं हि यथा पृच्छसि मां द्विज ॥ ७.७८.२ ॥
బ్రాహ్మణా, విను. నీవు అడుగుతున్న ఇది నా సుఖదుఃఖాల పూర్వగాథ; తప్పించుకోలేనిది. ద్విజా!
7.78.3
पुरा वैदर्भको राजा पिता मम महायशाः ।
सुदेव इति विख्यातस्त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ॥ ७.७८.३ ॥
పూర్వం విదర్భ దేశపు రాజు, నా తండ్రి, మహాయశస్వి సుదేవుడు అనే పేరుతో మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధుడు, పరాక్రమవంతుడు.
7.78.4
तस्य पुत्रद्वयं ब्रह्मन्द्वाभ्यां स्त्रीभ्यामजायत ।
अहं श्वेत इति ख्यातो यवीयान्सुरथो ऽभवत् ॥ ७.७८.४ ॥
బ్రాహ్మణా, ఆయనకు ఇద్దరు కుమారులు ఇద్దరు భార్యలకు జన్మించారు. నేను శ్వేతుడనే పేరుతో ప్రసిద్ధుడనయ్యాను; చిన్నవాడు సురథుడయ్యాడు.
7.78.5
ततः पितरि स्वर्याते पौरा मामभ्यषेचयन् ।
तत्राहं कृतवान्राज्यं धर्म्यं च सुसमाहितः ॥ ७.७८.५ ॥
తరువాత తండ్రి స్వర్గస్థుడైనప్పుడు పౌరులు నన్ను అభిషేకించారు. అక్కడ నేను ఏకాగ్రతతో ధర్మబద్ధంగా రాజ్యం చేశాను.
7.78.6
एवं वर्षसहस्राणि समतीतानि सुव्रत ।
राज्यं कारयतो ब्रह्मन्प्रजा धर्मेण रक्षतः ॥ ७.७८.६ ॥
సుబ్రతా, బ్రాహ్మణా, ఈ విధంగా రాజ్యం చేస్తూ ధర్మంతో ప్రజలను రక్షిస్తుండగా వేల సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి.
7.78.7
सो ऽहं निमित्ते कस्मिंश्चिद्विज्ञातायुर्द्विजोत्तम ।
कालधर्मं हृदि न्यस्य ततो वनमुपागमम् ॥ ७.७८.७ ॥
ద్విజోత్తమా, ఏదో కారణంగా నా ఆయుష్షు ముగియనుందని తెలుసుకొని, కాలధర్మాన్ని హృదయంలో ఉంచుకొని అప్పుడు నేను అరణ్యానికి వెళ్ళాను.
7.78.8
सो ऽहं वनमिदं दुर्गं मृगपक्षिविवर्जितम् ।
तपश्चर्तुं प्रविष्टो ऽस्मि समीपे सरसः शुभे ॥ ७.७८.८ ॥
జింకలు, పక్షులు లేని ఈ దుర్గమ అరణ్యంలో, తపస్సు చేయడానికి, ఒక శుభకరమైన సరస్సు సమీపంలో నేను ప్రవేశించాను.
7.78.9
भ्रातरं सुरथं राज्ये ह्यभिषिच्य महीपतिम् ।
इदं सरः समासाद्य तपस्तप्तं मया चिरम् ॥ ७.७८.९ ॥
రాజ్యంపై సోదరుడు సురథుడిని మహీపతిగా అభిషేకించి, ఈ సరస్సును చేరి నేను చిరకాలం తపస్సు చేసాను.
7.78.10
सो ऽहं वर्षसहस्राणि तपस्त्रीणि महावने ।
तप्त्वा सुदुष्करं प्राप्तो ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ॥ ७.७८.१० ॥
ఈ మహారణ్యంలో మూడువేల సంవత్సరాలు అత్యంత దుష్కరమైన తపస్సు చేసి, సర్వోత్తమమైన బ్రహ్మలోకాన్ని నేను పొందాను.
7.78.11
तस्य मे स्वर्गभूतस्य क्षुत्पिपासे द्विजोत्तम ।
बाधेते परमोदार ततो ऽहं व्यथितेन्द्रियः ।
गत्वा त्रिभुवनश्रेष्ठं पितामहमुवाच ह ॥ ७.७८.११ ॥
ద్విజోత్తమా, స్వర్గసదృశమైన ఆ లోకంలో నాకు ఆకలి, దాహం బాధించాయి; పరమోదారా, అప్పుడు నా ఇంద్రియాలు వ్యథ చెందగా, త్రిభువనశ్రేష్ఠుడైన పితామహుని వద్దకు వెళ్లి నేను ఇలా పలికాను.
7.78.12
भगवन्ब्रह्मलोको ऽयं क्षुत्पिपासाविवर्जितः ।
कस्यायं कर्मणः पाकः क्षुत्पिपासानुगो ह्यहम् ॥ ७.७८.१२ ॥
భగవంతుడా, ఈ బ్రహ్మలోకం ఆకలి దాహాలు లేనిది; కానీ నేను ఆకలి దాహాలను అనుసరించే వాడను — ఇది ఏ కర్మ ఫలమో?
7.78.13
आहारः कश्च मे देव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ७.७८.१३ ॥
దేవా, పితామహా, నా ఆహారం ఏది? అది నాకు చెప్పండి.
7.78.14
पितामहस्तु मामाह तवाहारः सुदेवज ।
स्वादूनि स्वानि मांसानि तानि भक्षय नित्यशः ॥ ७.७८.१४ ॥
పితామహుడు నాతో అన్నాడు: 'ఓ సుదేవజా, నీ ఆహారం ఇదే. నీ స్వంత రుచికరమైన మాంసాన్ని నిత్యం తిను.'
7.78.15
स्वशरीरं त्वया पुष्टं कुर्वता तप उत्तमम् ।
अनुप्तं रोहते श्वेत न कदाचिन्महामते ॥ ७.७८.१५ ॥
ఉత్తమ తపస్సు చేస్తూ నీవు నీ శరీరాన్ని పుష్టిగా చేసుకున్నావు. ఓ శ్వేతా, మహామతీ, విత్తనం నాటనిది ఎప్పుడూ మొలకెత్తదు.
7.78.16
तृप्तिर्न ते ऽस्ति सूक्ष्मा ऽपि वने सत्वनिषेविते ।
पुरा तु भिक्षमाणाय भिक्षा वै यतये नृप ।
न हि दत्ता त्वयेन्द्राभ यस्मादतिथये ऽपि वै ॥ ७.७८.१६ ॥
ఓ రాజా, జీవులు నివసించే అడవిలో నీకు సూక్ష్మమైనంత తృప్తి కూడా లేదు. పూర్వం భిక్ష అడిగిన యతికి, ఇంద్రునితో సమానుడా, నువ్వు భిక్ష ఇవ్వలేదు; అతిథికి కూడా ఇవ్వలేదు.
7.78.17
दत्तं न ते ऽस्ति सूक्ष्मो ऽपि तप एव निषेवसे ।
तेन स्वर्गगतो वत्स बाध्यसे क्षुत्पिपासया ॥ ७.७८.१७ ॥
నువ్వు సూక్ష్మమైన దానం కూడా చేయలేదు; తపస్సు మాత్రమే చేశావు. అందువల్ల, ఓ వత్సా, స్వర్గం చేరినా ఆకలిదప్పులతో బాధపడుతున్నావు.
7.78.18
स त्वं सुपुष्टमाहारैः स्वशरीरमनुत्तमम् ।
भक्षयित्वामृतरसं तेन तृप्तिर्भविष्यति ॥ ७.७८.१८ ॥
నీ స్వంత ఉత్తమ శరీరాన్ని, ఆహారంతో బాగా పుష్టమైనదాన్ని, తిని అమృత రసాన్ని అనుభవిస్తావు; దాని వల్ల తృప్తి కలుగుతుంది.
7.78.19
यदा तु तद्वनं श्वेत अगस्त्यः सुमहानृषिः ।
आगमिष्यति दुर्धर्षस्तदा कृच्छ्राद्विमोक्ष्यते ॥ ७.७८.१९ ॥
ఓ శ్వేతా, ఆ అడవికి మహాముని అగస్త్యుడు, ఎదిరింపరాని వాడు, వచ్చినప్పుడు, అప్పుడు నీవు ఈ కష్టం నుండి విముక్తి పొందుతావు.
7.78.20
स हि तारयितुं सौम्य शक्तः सुरगणानपि ।
किं पुनस्त्वां महाबाहो क्षुत्पिपासावशं गतम् ॥ ७.७८.२० ॥
ఓ సౌమ్యా, ఆయన దేవగణాలను కూడా ఉద్ధరించగలడు; మరి ఓ మహాబాహూ, ఆకలిదప్పుల వశమైన నిన్ను ఇంకెంత!
7.78.21
सो ऽहं भगवतः श्रुत्वा देवदेवस्य निश्चयम् ।
आहारं गर्हितं स्वशरीरं द्विजोत्तम ॥ ७.७८.२१ ॥
ఓ ద్విజోత్తమా, భగవంతుడైన దేవదేవుని నిశ్చయాన్ని విని, నేను ఆ నిందనీయమైన ఆహారాన్ని, నా స్వంత శరీరాన్ని—
7.78.22
बहून्वर्षगणान्ब्रह्मन्भुज्यमानमिदं मया ।
क्षयं नाभ्येति ब्रह्मर्षे तृप्तिश्चापि ममोत्तमा ॥ ७.७८.२२ ॥
ఓ బ్రహ్మన్, ఎన్నో సంవత్సరాలుగా నేను ఇదిని తింటూ ఉన్నాను; ఓ బ్రహ్మర్షీ, అది అంతం కావడం లేదు; నాకు ఉత్తమమైన తృప్తి కూడా కలగడం లేదు.
7.78.23
तस्य मे कृच्छ्रभूतस्य कृच्छ्रादस्माद्विमोचय ।
अन्येषां न गतिर्ह्यत्र कुम्भयोनिमृते द्विजम् ॥ ७.७८.२३ ॥
కష్టంలో ఉన్న నన్ను ఈ కష్టం నుండి విడిపించు; ఇక్కడ కుంభయోని (అగస్త్యుడు) అనే ద్విజుడిని తప్ప మరొకరికి శరణు లేదు.
7.78.24
इदमाभरणं सौम्य तारणार्थं द्विजोत्तम ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.७८.२४ ॥
ఓ సౌమ్యా, ఓ ద్విజోత్తమా, ఈ ఆభరణాన్ని నా విముక్తి కోసం స్వీకరించు; నీకు శుభం కలుగుగాక; అనుగ్రహించుటకు నీవు అర్హుడవు.
7.78.25
इदं तावत्सुवर्णं च धनं वस्त्राणि च द्विज ।
भक्ष्यं भोज्यं च ब्रह्मर्षे ददात्याभरणानि च ॥ ७.७८.२५ ॥
ఇదిగో ఈ బంగారం, ధనం, వస్త్రాలు, ఓ ద్విజా; తినదగిన ఆహారం, భోజ్యం, ఆభరణాలు కూడా, ఓ బ్రహ్మర్షీ, నేను ఇస్తున్నాను.
7.78.26
सर्वान्कामान्प्रयच्छामि भोगांश्च मुनिपुङ्गव ।
तारणे भगवन्मह्यं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.७८.२६ ॥
అన్ని కోరికలను, భోగాలను నేను ఇస్తాను, మునిశ్రేష్ఠా; భగవానుడా, ఈ రక్షణ విషయంలో నాపై దయ చూపడానికి అర్హులు.
7.78.27
तस्याहं स्वर्गिणो वाक्यं श्रुत्वा दुःखसमन्वितम् ।
तारणायोपजग्राह तदाभरणमुत्तमम् ॥ ७.७८.२७ ॥
స్వర్గానికి వెళ్లిన అతని దుఃఖభరిత మాటలు విని, రక్షణ కోసం ఆ ఉత్తమ ఆభరణాన్ని నేను స్వీకరించాను.
7.78.28
मया प्रतिगृहीते तु तस्मिन्नाभरणे शुभे ।
मानुषः पूर्वको देहो राजर्षेर्विननाश ह ॥ ७.७८.२८ ॥
నేను ఆ శుభ ఆభరణాన్ని స్వీకరించిన వెంటనే, ఆ రాజర్షి పూర్వపు మానవ శరీరం నశించింది.
7.78.29
प्रनष्टे तु शरीरे ऽसौ राजर्षिः परया मुदा ।
तृप्तः प्रमुदितो राजा जगाम त्रिदिवं सुखम् ॥ ७.७८.२९ ॥
ఆ శరీరం నశించగానే, ఆ రాజర్షి అత్యధిక ఆనందంతో తృప్తి చెంది, సంతోషించి, సుఖంగా స్వర్గలోకానికి వెళ్ళాడు.
7.78.30
तेनेदं शक्रतुल्येन दिव्यमाभरणं मम ।
तस्मिन्निमित्ते काकुत्स्थ दत्तमद्भुतदर्शनम् ॥ ७.७८.३० ॥
ఇంద్రునితో సమానుడైన అతడు ఈ దివ్య ఆభరణాన్ని నాకు ఇచ్చాడు; ఓ కాకుత్స్థా, ఆ సందర్భంలో చూడటానికి అద్భుతమైన ఈ ఆభరణం ఇవ్వబడింది.