รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.78.1
श्रुत्वा तु भाषितं वाक्यं मम राम शुभाक्षरम् ।
प्राञ्जलिः प्रत्युवाचेदं स स्वर्गी रघुनन्दन ॥ ७.७८.१ ॥
ข้าแต่พระราม เมื่อได้ฟังถ้อยคำอันเป็นมงคลที่ข้าพเจ้ากล่าว เทพผู้อยู่บนสวรรค์นั้นได้ประนมมือกล่าวตอบข้าพเจ้า ข้าแต่ผู้ปลื้มใจของวงศ์รฆุ
7.78.2
शृणु ब्रह्मन्पुरा वृत्तं ममैतत्सुखदुःखयोः ।
अनतिक्रमणीयं हि यथा पृच्छसि मां द्विज ॥ ७.७८.२ ॥
ข้าแต่พราหมณ์ จงฟังเรื่องราวในอดีตของข้าพเจ้าเกี่ยวกับความสุขและความทุกข์ของข้าพเจ้านี้ ซึ่งท่านถามถึงและไม่อาจละเมิดได้ ข้าแต่ผู้เกิดสองครั้ง
7.78.3
पुरा वैदर्भको राजा पिता मम महायशाः ।
सुदेव इति विख्यातस्त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ॥ ७.७८.३ ॥
ในกาลก่อน พระราชาแห่งวิทรรภ คือบิดาของข้าพเจ้า ผู้มีเกียรติยศยิ่งใหญ่ มีนามเลื่องลือว่าสุเทวะ ทรงเป็นผู้มีอำนาจอันโด่งดังไปทั่วสามโลก
7.78.4
तस्य पुत्रद्वयं ब्रह्मन्द्वाभ्यां स्त्रीभ्यामजायत ।
अहं श्वेत इति ख्यातो यवीयान्सुरथो ऽभवत् ॥ ७.७८.४ ॥
ข้าแต่พราหมณ์ พระองค์มีโอรสสองพระองค์ เกิดจากมเหสีสองพระองค์ ข้าพเจ้ามีนามว่าศเวตะ ส่วนพระอนุชาทรงมีนามว่าสุรถ
7.78.5
ततः पितरि स्वर्याते पौरा मामभ्यषेचयन् ।
तत्राहं कृतवान्राज्यं धर्म्यं च सुसमाहितः ॥ ७.७८.५ ॥
ต่อมา เมื่อบิดาของข้าพเจ้าเสด็จขึ้นสู่สวรรค์แล้ว ชาวเมืองได้อภิเษกข้าพเจ้า และข้าพเจ้าได้ปกครองราชอาณาจักรโดยธรรม ด้วยจิตที่มั่นคงและสงบ
7.78.6
एवं वर्षसहस्राणि समतीतानि सुव्रत ।
राज्यं कारयतो ब्रह्मन्प्रजा धर्मेण रक्षतः ॥ ७.७८.६ ॥
ข้าแต่ผู้มีวัตรอันดี ข้าแต่พราหมณ์ เมื่อข้าพเจ้าปกครองราชอาณาจักรและคุ้มครองประชาราษฎร์ด้วยธรรม กาลเวลาหลายพันปีก็ล่วงผ่านไปเช่นนี้
7.78.7
सो ऽहं निमित्ते कस्मिंश्चिद्विज्ञातायुर्द्विजोत्तम ।
कालधर्मं हृदि न्यस्य ततो वनमुपागमम् ॥ ७.७८.७ ॥
ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้เกิดสองครั้ง ต่อมาในเหตุการณ์หนึ่ง ข้าพเจ้ารู้ว่าอายุของข้าพเจ้ากำลังสิ้นสุดลง จึงน้อมจิตระลึกถึงธรรมแห่งกาลมรณะ แล้วจึงเข้าไปในป่า
7.78.8
सो ऽहं वनमिदं दुर्गं मृगपक्षिविवर्जितम् ।
तपश्चर्तुं प्रविष्टो ऽस्मि समीपे सरसः शुभे ॥ ७.७८.८ ॥
ข้าพเจ้าได้เข้ามายังป่าอันทุรกันดารนี้ ซึ่งปราศจากฝูงกวางและนก เพื่อบำเพ็ญตบะใกล้สระน้ำอันเป็นมงคล
7.78.9
भ्रातरं सुरथं राज्ये ह्यभिषिच्य महीपतिम् ।
इदं सरः समासाद्य तपस्तप्तं मया चिरम् ॥ ७.७८.९ ॥
ข้าพเจ้าได้อภิเษกพระอนุชาสุรถให้ขึ้นครองราชย์เป็นเจ้าแผ่นดิน แล้วมาถึงสระน้ำนี้ และบำเพ็ญตบะอยู่นานแสนนาน
7.78.10
सो ऽहं वर्षसहस्राणि तपस्त्रीणि महावने ।
तप्त्वा सुदुष्करं प्राप्तो ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ॥ ७.७८.१० ॥
ข้าพเจ้าได้บำเพ็ญตบะอันยากยิ่งนานหลายพันปีในมหาวนแห่งนี้ จนบรรลุถึงพรหมโลกอันสูงสุด
7.78.11
तस्य मे स्वर्गभूतस्य क्षुत्पिपासे द्विजोत्तम ।
बाधेते परमोदार ततो ऽहं व्यथितेन्द्रियः ।
गत्वा त्रिभुवनश्रेष्ठं पितामहमुवाच ह ॥ ७.७८.११ ॥
ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้เกิดสองครั้ง ขณะที่ข้าพเจ้าอยู่ในโลกสวรรค์นั้น ความหิวและความกระหายได้บีบคั้นข้าพเจ้า ข้าแต่ผู้มีใจโอบอ้อมอย่างยิ่ง ข้าพเจ้าจึงมีความกระวนกระวายในอินทรีย์ จึงเข้าไปหาพระปิตามหะ ผู้ประเสริฐที่สุดในสามโลก แล้วกล่าวขึ้น
7.78.12
भगवन्ब्रह्मलोको ऽयं क्षुत्पिपासाविवर्जितः ।
कस्यायं कर्मणः पाकः क्षुत्पिपासानुगो ह्यहम् ॥ ७.७८.१२ ॥
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พรหมโลกนี้ปราศจากความหิวและความกระหาย แต่เหตุใดข้าพเจ้าจึงยังถูกความหิวและความกระหายติดตาม นี่เป็นผลของกรรมของผู้ใดกัน
7.78.13
आहारः कश्च मे देव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ७.७८.१३ ॥
ข้าแต่เทพ ข้าแต่ปิตามหะ อาหารของข้าพเจ้าคืออะไร ขอได้โปรดบอกข้าพเจ้าด้วยเถิด
7.78.14
पितामहस्तु मामाह तवाहारः सुदेवज ।
स्वादूनि स्वानि मांसानि तानि भक्षय नित्यशः ॥ ७.७८.१४ ॥
พระปิตามหะตรัสตอบข้าพเจ้าว่า 'ข้าแต่โอรสแห่งสุเทวะ อาหารของเจ้าคือสิ่งนี้ จงกินเนื้อของตนเองอันมีรสโอชาเป็นนิตย์เถิด'
7.78.15
स्वशरीरं त्वया पुष्टं कुर्वता तप उत्तमम् ।
अनुप्तं रोहते श्वेत न कदाचिन्महामते ॥ ७.७८.१५ ॥
ข้าแต่ศเวตะ เจ้าได้บำรุงร่างกายของตนให้อ้วนพีด้วยการบำเพ็ญตบะอันสูงสุด สิ่งที่มิได้หว่านลงไปย่อมไม่งอกขึ้น ข้าแต่ผู้มีปัญญายิ่งใหญ่
7.78.16
तृप्तिर्न ते ऽस्ति सूक्ष्मा ऽपि वने सत्वनिषेविते ।
पुरा तु भिक्षमाणाय भिक्षा वै यतये नृप ।
न हि दत्ता त्वयेन्द्राभ यस्मादतिथये ऽपि वै ॥ ७.७८.१६ ॥
ข้าแต่พระราชา แม้ในป่าที่สัตว์ทั้งหลายอาศัยอยู่นี้ เจ้าก็ยังไม่อิ่มเอมแม้เพียงเล็กน้อย ข้าแต่เทียบเท่าพระอินทร์ ในกาลก่อน เจ้ามิได้ให้ทานแก่นักพรตผู้ขอ แม้แต่แก่แขกผู้มาเยือน
7.78.17
दत्तं न ते ऽस्ति सूक्ष्मो ऽपि तप एव निषेवसे ।
तेन स्वर्गगतो वत्स बाध्यसे क्षुत्पिपासया ॥ ७.७८.१७ ॥
เจ้ามิได้ให้ทานแม้เพียงเล็กน้อย เจ้าเพียงแต่บำเพ็ญตบะ เพราะเหตุนั้น ข้าแต่บุตรของข้า เมื่อเจ้าขึ้นสู่สวรรค์แล้ว เจ้าก็ยังถูกความหิวและความกระหายบีบคั้น
7.78.18
स त्वं सुपुष्टमाहारैः स्वशरीरमनुत्तमम् ।
भक्षयित्वामृतरसं तेन तृप्तिर्भविष्यति ॥ ७.७८.१८ ॥
ดังนั้น เจ้าจงกินร่างกายอันประเสริฐของตนเองซึ่งบำรุงด้วยอาหารจนอ้วนพี เมื่อเจ้าได้ลิ้มรสน้ำอมฤต เจ้าก็จะอิ่มเอมด้วยสิ่งนั้น
7.78.19
यदा तु तद्वनं श्वेत अगस्त्यः सुमहानृषिः ।
आगमिष्यति दुर्धर्षस्तदा कृच्छ्राद्विमोक्ष्यते ॥ ७.७८.१९ ॥
ข้าแต่ศเวตะ เมื่อพระฤๅษีอคัสตยะผู้ยิ่งใหญ่และไม่อาจต่อกรได้เสด็จมาถึงป่านั้น เมื่อนั้นเจ้าจะพ้นจากความทุกข์ยากนี้
7.78.20
स हि तारयितुं सौम्य शक्तः सुरगणानपि ।
किं पुनस्त्वां महाबाहो क्षुत्पिपासावशं गतम् ॥ ७.७८.२० ॥
ข้าแต่ผู้อ่อนโยน พระองค์สามารถช่วยเหลือแม้หมู่เทพได้ ประโยชน์อะไรที่จะกล่าวถึงเจ้า ข้าแต่ผู้มีแขนอันทรงพลัง ผู้ตกอยู่ใต้อำนาจของความหิวและความกระหาย!
7.78.21
सो ऽहं भगवतः श्रुत्वा देवदेवस्य निश्चयम् ।
आहारं गर्हितं स्वशरीरं द्विजोत्तम ॥ ७.७८.२१ ॥
ข้าแต่ท่านผู้เกิดสองครั้งอันประเสริฐ เมื่อข้าพเจ้าได้ฟังคำกำหนดของพระผู้เป็นเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ เทพเจ้าของเทพทั้งปวง ข้าพเจ้าจึงถือเอาร่างกายของตนเองเป็นอาหารอันน่าตำหนิ
7.78.22
बहून्वर्षगणान्ब्रह्मन्भुज्यमानमिदं मया ।
क्षयं नाभ्येति ब्रह्मर्षे तृप्तिश्चापि ममोत्तमा ॥ ७.७८.२२ ॥
ข้าแต่พราหมณ์ ข้าพเจ้าบริโภคสิ่งนี้มานานหลายร้อยปี แต่มันก็ไม่หมดไป ข้าแต่พรหมรรษี และความอิ่มสูงสุดก็ยังไม่มาถึงข้าพเจ้า
7.78.23
तस्य मे कृच्छ्रभूतस्य कृच्छ्रादस्माद्विमोचय ।
अन्येषां न गतिर्ह्यत्र कुम्भयोनिमृते द्विजम् ॥ ७.७८.२३ ॥
ขอโปรดช่วยปลดเปลื้องข้าพเจ้าผู้ตกอยู่ในความทุกข์ยากนี้ให้พ้นจากความทุกข์นี้ เพราะในที่นี้ไม่มีที่พึ่งสำหรับผู้อื่นเลย นอกจากพระกุมภโยนิ อคัสตยะ ผู้เกิดสองครั้ง
7.78.24
इदमाभरणं सौम्य तारणार्थं द्विजोत्तम ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.७८.२४ ॥
ข้าแต่ผู้อ่อนโยน ข้าแต่ผู้เกิดสองครั้งอันประเสริฐ ขอโปรดรับเครื่องประดับชิ้นนี้เพื่อการช่วยให้พ้นของข้าพเจ้า ขอให้ท่านเจริญรุ่งเรือง ท่านควรแสดงความเมตตาต่อข้าพเจ้า
7.78.25
इदं तावत्सुवर्णं च धनं वस्त्राणि च द्विज ।
भक्ष्यं भोज्यं च ब्रह्मर्षे ददात्याभरणानि च ॥ ७.७८.२५ ॥
ข้าแต่ผู้เกิดสองครั้ง ท่านพรหมรรษี นี่คือทองคำ ทรัพย์สมบัติ และผ้าผ่อน ข้าพเจ้าถวายให้ทั้งอาหารสำหรับกินและของเสวย รวมทั้งเครื่องประดับด้วย
7.78.26
सर्वान्कामान्प्रयच्छामि भोगांश्च मुनिपुङ्गव ।
तारणे भगवन्मह्यं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.७८.२६ ॥
ข้าแต่มุนีผู้ประเสริฐที่สุด ข้าพเจ้าจะประทานความปรารถนาทั้งปวงและความสุขสมให้แก่ท่าน ข้าแต่ท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์ ขอท่านโปรดแสดงความเมตตาต่อข้าพเจ้าในการช่วยให้พ้นนี้
7.78.27
तस्याहं स्वर्गिणो वाक्यं श्रुत्वा दुःखसमन्वितम् ।
तारणायोपजग्राह तदाभरणमुत्तमम् ॥ ७.७८.२७ ॥
เมื่อข้าพเจ้าได้ฟังถ้อยคำของผู้ที่ขึ้นสู่สวรรค์นั้น ซึ่งเต็มไปด้วยความโศกเศร้า ข้าพเจ้าจึงรับเครื่องประดับอันประเสริฐนั้นไว้เพื่อการช่วยให้พ้น
7.78.28
मया प्रतिगृहीते तु तस्मिन्नाभरणे शुभे ।
मानुषः पूर्वको देहो राजर्षेर्विननाश ह ॥ ७.७८.२८ ॥
เมื่อข้าพเจ้ารับเครื่องประดับอันเป็นมงคลนั้นแล้ว ร่างมนุษย์เดิมของพระราชฤๅษีผู้นั้นก็สลายหายไป
7.78.29
प्रनष्टे तु शरीरे ऽसौ राजर्षिः परया मुदा ।
तृप्तः प्रमुदितो राजा जगाम त्रिदिवं सुखम् ॥ ७.७८.२९ ॥
เมื่อร่างนั้นสลายไปแล้ว พระราชฤๅษีผู้นั้นก็อิ่มเอิบและปีติยินดียิ่งนัก จึงเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ด้วยความสุข
7.78.30
तेनेदं शक्रतुल्येन दिव्यमाभरणं मम ।
तस्मिन्निमित्ते काकुत्स्थ दत्तमद्भुतदर्शनम् ॥ ७.७८.३० ॥
ผู้ที่เสมอด้วยพระอินทร์นั้นได้ประทานเครื่องประดับทิพย์นี้แก่ข้าพเจ้า ข้าแต่กากุตสถ์ ในโอกาสนั้น เครื่องประดับนี้ซึ่งน่าอัศจรรย์เมื่อได้เห็นจึงได้ถูกประทานมาให้