ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.78.1
श्रुत्वा तु भाषितं वाक्यं मम राम शुभाक्षरम् ।
प्राञ्जलिः प्रत्युवाचेदं स स्वर्गी रघुनन्दन ॥ ७.७८.१ ॥
ರಾಮ, ನನ್ನ ಶುಭಾಕ್ಷರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿ ಕೈಮುಗಿದು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಓ ರಘುನಂದನ!
7.78.2
शृणु ब्रह्मन्पुरा वृत्तं ममैतत्सुखदुःखयोः ।
अनतिक्रमणीयं हि यथा पृच्छसि मां द्विज ॥ ७.७८.२ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಕೇಳು. ನೀನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಇದು ನನ್ನ ಸುಖದುಃಖಗಳ ಹಿಂದಿನ ವೃತ್ತಾಂತ; ಅದನ್ನು ಮೀರುವಂತಿಲ್ಲ. ದ್ವಿಜನೇ!
7.78.3
पुरा वैदर्भको राजा पिता मम महायशाः ।
सुदेव इति विख्यातस्त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ॥ ७.७८.३ ॥
ಹಿಂದೆ ವೈದರ್ಭ ದೇಶದ ರಾಜನೂ ನನ್ನ ತಂದೆಯೂ ಆದ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಸುದೇವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾಗಿದ್ದನು.
7.78.4
तस्य पुत्रद्वयं ब्रह्मन्द्वाभ्यां स्त्रीभ्यामजायत ।
अहं श्वेत इति ख्यातो यवीयान्सुरथो ऽभवत् ॥ ७.७८.४ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಅವನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ಇಬ್ಬರು ಹೆಂಡತಿಯರಿಂದ ಜನಿಸಿದರು. ನಾನು ಶ್ವೇತನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದೆ; ಕಿರಿಯವನು ಸುರಥನಾದನು.
7.78.5
ततः पितरि स्वर्याते पौरा मामभ्यषेचयन् ।
तत्राहं कृतवान्राज्यं धर्म्यं च सुसमाहितः ॥ ७.७८.५ ॥
ನಂತರ ತಂದೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದಾಗ ಪೌರರು ನನಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಧರ್ಮಬದ್ಧ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಡೆಸಿದೆ.
7.78.6
एवं वर्षसहस्राणि समतीतानि सुव्रत ।
राज्यं कारयतो ब्रह्मन्प्रजा धर्मेण रक्षतः ॥ ७.७८.६ ॥
ಸುವ್ರತನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಹೀಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾ ಧರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು.
7.78.7
सो ऽहं निमित्ते कस्मिंश्चिद्विज्ञातायुर्द्विजोत्तम ।
कालधर्मं हृदि न्यस्य ततो वनमुपागमम् ॥ ७.७८.७ ॥
ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಯಾವುದೋ ನಿಮಿತ್ತದಿಂದ ನನ್ನ ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿಯುವುದೆಂದು ತಿಳಿದು, ಕಾಲಧರ್ಮವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಾನು ವನಕ್ಕೆ ಹೋದೆನು.
7.78.8
सो ऽहं वनमिदं दुर्गं मृगपक्षिविवर्जितम् ।
तपश्चर्तुं प्रविष्टो ऽस्मि समीपे सरसः शुभे ॥ ७.७८.८ ॥
ಜಿಂಕೆ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಲ್ಲದ ಈ ದುರ್ಗಮ ವನದಲ್ಲಿ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು, ಶುಭ ಸರೋವರದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆನು.
7.78.9
भ्रातरं सुरथं राज्ये ह्यभिषिच्य महीपतिम् ।
इदं सरः समासाद्य तपस्तप्तं मया चिरम् ॥ ७.७८.९ ॥
ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಹೋದರ ಸುರಥನನ್ನು ಮಹೀಪತಿಯಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ, ಈ ಸರೋವರವನ್ನು ತಲುಪಿ ನಾನು ಬಹುಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದೆನು.
7.78.10
सो ऽहं वर्षसहस्राणि तपस्त्रीणि महावने ।
तप्त्वा सुदुष्करं प्राप्तो ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ॥ ७.७८.१० ॥
ಈ ಮಹಾವನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದೆನು.
7.78.11
तस्य मे स्वर्गभूतस्य क्षुत्पिपासे द्विजोत्तम ।
बाधेते परमोदार ततो ऽहं व्यथितेन्द्रियः ।
गत्वा त्रिभुवनश्रेष्ठं पितामहमुवाच ह ॥ ७.७८.११ ॥
ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಸ್ವರ್ಗಸದೃಶವಾದ ಆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಬಾಯಾರಿಕೆ ಬಾಧಿಸಿತು; ಪರಮ ಉದಾರನೇ, ಆಗ ನನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ವ್ಯಥೆಗೊಂಡು, ತ್ರಿಭುವನ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಪಿತಾಮಹರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಾನು ನುಡಿದೆನು.
7.78.12
भगवन्ब्रह्मलोको ऽयं क्षुत्पिपासाविवर्जितः ।
कस्यायं कर्मणः पाकः क्षुत्पिपासानुगो ह्यहम् ॥ ७.७८.१२ ॥
ಭಗವನ್, ಈ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ಹಸಿವು ಬಾಯಾರಿಕೆ ಇಲ್ಲದ್ದು; ಆದರೆ ನಾನು ಹಸಿವು ಬಾಯಾರಿಕೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವನು — ಇದು ಯಾವ ಕರ್ಮದ ಫಲ?
7.78.13
आहारः कश्च मे देव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ७.७८.१३ ॥
ದೇವ, ಪಿತಾಮಹ, ನನ್ನ ಆಹಾರ ಯಾವುದು? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
7.78.14
पितामहस्तु मामाह तवाहारः सुदेवज ।
स्वादूनि स्वानि मांसानि तानि भक्षय नित्यशः ॥ ७.७८.१४ ॥
ಪಿತಾಮಹ ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಓ ಸುದೇವಜ, ನಿನ್ನ ಆಹಾರ ಇದೇ. ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ರುಚಿಕರ ಮಾಂಸವನ್ನು ಸದಾ ತಿನ್ನು.'
7.78.15
स्वशरीरं त्वया पुष्टं कुर्वता तप उत्तमम् ।
अनुप्तं रोहते श्वेत न कदाचिन्महामते ॥ ७.७८.१५ ॥
ಉತ್ತಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವಾಗ ನೀನು ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಪುಷ್ಟಗೊಳಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ಓ ಶ್ವೇತ, ಮಹಾಮತಿ, ಬಿತ್ತದಿದ್ದದ್ದು ಎಂದೂ ಬೆಳೆಯದು.
7.78.16
तृप्तिर्न ते ऽस्ति सूक्ष्मा ऽपि वने सत्वनिषेविते ।
पुरा तु भिक्षमाणाय भिक्षा वै यतये नृप ।
न हि दत्ता त्वयेन्द्राभ यस्मादतिथये ऽपि वै ॥ ७.७८.१६ ॥
ಓ ರಾಜ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ವಾಸಿಸುವ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಹಿಂದೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಕೇಳಿದ ಯತಿಗೆ, ಇಂದ್ರನ ಸಮಾನನೇ, ನೀನು ಭಿಕ್ಷೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ; ಅತಿಥಿಗೂ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ.
7.78.17
दत्तं न ते ऽस्ति सूक्ष्मो ऽपि तप एव निषेवसे ।
तेन स्वर्गगतो वत्स बाध्यसे क्षुत्पिपासया ॥ ७.७८.१७ ॥
ನೀನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ದಾನ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ವತ್ಸ, ಸ್ವರ್ಗ ತಲುಪಿಯೂ ಹಸಿವು ತೃಷೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
7.78.18
स त्वं सुपुष्टमाहारैः स्वशरीरमनुत्तमम् ।
भक्षयित्वामृतरसं तेन तृप्तिर्भविष्यति ॥ ७.७८.१८ ॥
ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಉತ್ತಮ ದೇಹವನ್ನು, ಆಹಾರದಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪುಷ್ಟವಾದದ್ದನ್ನು, ತಿಂದು ಅಮೃತ ರಸವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವೆ; ಅದರಿಂದ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುವುದು.
7.78.19
यदा तु तद्वनं श्वेत अगस्त्यः सुमहानृषिः ।
आगमिष्यति दुर्धर्षस्तदा कृच्छ्राद्विमोक्ष्यते ॥ ७.७८.१९ ॥
ಓ ಶ್ವೇತ, ಆ ಕಾಡಿಗೆ ಮಹಾಋಷಿ ಅಗಸ್ತ್ಯರು, ಅಜೇಯರು, ಬಂದಾಗ ಆಗ ನೀನು ಈ ಸಂಕಟದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವೆ.
7.78.20
स हि तारयितुं सौम्य शक्तः सुरगणानपि ।
किं पुनस्त्वां महाबाहो क्षुत्पिपासावशं गतम् ॥ ७.७८.२० ॥
ಓ ಸೌಮ್ಯ, ಅವರು ದೇವಗಣಗಳನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸಲು ಶಕ್ತರು; ಇನ್ನು ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಹಸಿವು ದಾಹದ ವಶಕ್ಕೊಳಗಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚು!
7.78.21
सो ऽहं भगवतः श्रुत्वा देवदेवस्य निश्चयम् ।
आहारं गर्हितं स्वशरीरं द्विजोत्तम ॥ ७.७८.२१ ॥
ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಭಗವಂತನಾದ ದೇವದೇವನ ನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾನು ಆ ನಿಂದನೀಯ ಆಹಾರವನ್ನು, ನನ್ನದೇ ದೇಹವನ್ನು—
7.78.22
बहून्वर्षगणान्ब्रह्मन्भुज्यमानमिदं मया ।
क्षयं नाभ्येति ब्रह्मर्षे तृप्तिश्चापि ममोत्तमा ॥ ७.७८.२२ ॥
ಓ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಾನು ಇದನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಓ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ, ಅದು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ; ನನಗೆ ಉತ್ತಮ ತೃಪ್ತಿಯೂ ಲಭಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
7.78.23
तस्य मे कृच्छ्रभूतस्य कृच्छ्रादस्माद्विमोचय ।
अन्येषां न गतिर्ह्यत्र कुम्भयोनिमृते द्विजम् ॥ ७.७८.२३ ॥
ಸಂಕಟದಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಈ ಸಂಕಟದಿಂದ ಬಿಡಿಸು; ಇಲ್ಲಿ ಕುಂಭಯೋನಿ ಎಂಬ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲ.
7.78.24
इदमाभरणं सौम्य तारणार्थं द्विजोत्तम ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.७८.२४ ॥
ಓ ಸೌಮ್ಯ, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಈ ಆಭರಣವನ್ನು ನನ್ನ ಬಿಡುಗಡೆಗಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ; ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ಕೃಪೆ ತೋರಲು ನೀನು ಅರ್ಹನು.
7.78.25
इदं तावत्सुवर्णं च धनं वस्त्राणि च द्विज ।
भक्ष्यं भोज्यं च ब्रह्मर्षे ददात्याभरणानि च ॥ ७.७८.२५ ॥
ಇಗೋ ಈ ಚಿನ್ನ, ಸಂಪತ್ತು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಓ ದ್ವಿಜನೇ; ತಿನ್ನುವ ಆಹಾರ, ಭೋಜ್ಯ, ಆಭರಣಗಳೂ ಸಹ, ಓ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯೇ, ನಾನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
7.78.26
सर्वान्कामान्प्रयच्छामि भोगांश्च मुनिपुङ्गव ।
तारणे भगवन्मह्यं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.७८.२६ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಭೋಗಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ; ಭಗವಂತನೇ, ಈ ರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಲು ನೀವು ಅರ್ಹರು.
7.78.27
तस्याहं स्वर्गिणो वाक्यं श्रुत्वा दुःखसमन्वितम् ।
तारणायोपजग्राह तदाभरणमुत्तमम् ॥ ७.७८.२७ ॥
ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದವನ ದುಃಖಭರಿತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ನಾನು ಆ ಉತ್ತಮ ಆಭರಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆನು.
7.78.28
मया प्रतिगृहीते तु तस्मिन्नाभरणे शुभे ।
मानुषः पूर्वको देहो राजर्षेर्विननाश ह ॥ ७.७८.२८ ॥
ನಾನು ಆ ಶುಭ ಆಭರಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ, ಆ ರಾಜರ್ಷಿಯ ಹಿಂದಿನ ಮಾನವ ದೇಹ ನಾಶವಾಯಿತು.
7.78.29
प्रनष्टे तु शरीरे ऽसौ राजर्षिः परया मुदा ।
तृप्तः प्रमुदितो राजा जगाम त्रिदिवं सुखम् ॥ ७.७८.२९ ॥
ಆ ದೇಹ ನಾಶವಾಗಲು, ಆ ರಾಜರ್ಷಿ ಪರಮ ಆನಂದದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಸುಖವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
7.78.30
तेनेदं शक्रतुल्येन दिव्यमाभरणं मम ।
तस्मिन्निमित्ते काकुत्स्थ दत्तमद्भुतदर्शनम् ॥ ७.७८.३० ॥
ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಅವನು ಈ ದಿವ್ಯ ಆಭರಣವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟನು; ಓ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನೇ, ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೋಡಲು ಅದ್ಭುತವಾದ ಈ ಆಭರಣ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು.