رامايانا فالميكي · السارغا 7.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.79.1
तदद्भुततमं वाक्यं श्रुत्वागस्त्यस्य राघवः ।
गौरवाद्विस्मयाच्चैव पुनः प्रष्टुं प्रचक्रमे ॥ ७.७९.१ ॥
لما سمع راغافا ذلك الكلام البالغ الروعة من أغاستيا، بدافع الإجلال والدهشة، شرع في السؤال مرة أخرى.
7.79.2
भगवंस्तद्वनं घोरं तपस्तप्यति यत्र सः ।
श्वेतो वैदर्भको राजा कथं स्यादमृगद्विजम् ॥ ७.७९.२ ॥
أيها الجليل، في تلك الغابة المرعبة حيث يمارس الملك شفيتا من فيدربها التقشف، كيف يمكن أن تكون خالية من الوحوش والطيور؟
7.79.3
तद्वनं स कथ राजा शून्यं मनुजवर्जितम् ।
तपश्चर्तुं प्रविष्टः स श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ ७.७९.३ ॥
كيف دخل ذلك الملك إلى تلك الغابة الخالية من البشر ليمارس التقشف؟ أريد أن أسمع الحقيقة في ذلك.
7.79.4
रामस्य वचनं श्रुत्वा कौतूहलसमन्वितम् ।
वाक्यं परमतेजस्वी वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ ७.७९.४ ॥
لما سمع كلام راما المفعم بالفضول، شرع أغاستيا الساطع الجلال في الكلام.
7.79.5
पुरा कृतयुगे राम मनुर्दण्डधरः प्रभुः ।
तस्य पुत्रो महानासीदिक्ष्वाकुः कुलनन्दनः ॥ ७.७९.५ ॥
في سالف الزمان، في عصر كريتا يا راما، كان مانو، السيد حامل عصا العدل. وكان ابنه العظيم إكشفاكو، بهجة العائلة.
7.79.6
तं पुत्रं पूर्वंकं राज्ये निक्षिप्य भुवि दुर्जयम् ।
पृथिव्यां राजवंशानां भव कर्तेत्युवाच ह ॥ ७.७९.६ ॥
وبعد أن أقام ذلك الابن الأكبر الذي لا يُقهر في المملكة، قال له: «كن مؤسس السلالات الملكية على الأرض.»
7.79.7
तथैवेति प्रतिज्ञातं पितुः पुत्रेण राघव ।
ततः परमसन्तुष्टो मनुः पुत्रमुवाच ह ॥ ७.७९.७ ॥
«فليكن ذلك.» فقبل الابن وعد أبيه. يا راغافا! ثم قال مانو، وقد سُرّ غاية السرور، لابنه.
7.79.8
प्रीतो ऽस्मि परमोदार त्वं कर्ता ऽसि न संशयः ।
दण्डेन च प्रजा रक्ष मा च दण्डमकारणे ॥ ७.७९.८ ॥
«أنا راضٍ، يا أكرم الكرماء! ستكون أنت الحاكم بلا ريب. احمِ الرعية بعصا العدل، ولا تعاقب بلا سبب.»
7.79.9
अपराधिषु यो दण्डः पात्यते मानवेषु वै ।
स दण्डो विधिवन्मुक्तः स्वर्गं नयति पार्थिवम् ॥ ७.७९.९ ॥
فالعقوبة التي تُنزل بالمذنبين من بني البشر، إذا أُنزلت وفق القاعدة، تُوصل الملك إلى السماء.
7.79.10
तस्माद्दण्डे महाबाहो यत्नवान्भव पुत्रक ।
धर्मो हि परमो लोके कुर्वतस्ते भविष्यति ॥ ७.७९.१० ॥
فلذلك، يا ذا الذراعين القويتين يا بني، كن مجتهدًا في العقوبة. فالدهرما هو الأسمى في العالم، وسيكون لك إن عملت به.
7.79.11
जगाम त्रिदिवं हृष्टो ब्रह्मलोकं सनातनम् ॥ ७.७९.११ ॥
فمضى مسرورًا إلى سماء العوالم الثلاثة، إلى عالم براهما الأبدي.
7.79.12
प्रयाते त्रिदिवं तस्मिन्निक्ष्वाकुरमितप्रभः ।
जनयिष्ये कथं पुत्रानिति चिन्तापरो ऽभवत् ॥ ७.७९.१२ ॥
ولما مضى إلى السماء، صار إكشفاكو عظيم البهاء مستغرقًا في الهمّ: «كيف أُنجب البنين؟»
7.79.13
कर्मभिर्बहुरूपैश्च तैस्तैर्मनुसुतस्सुतान् ।
जनयामास धर्मात्मा शतं देवसुतोपमान् ॥ ७.७९.१३ ॥
وَلَدَ ذلك البارُّ الكريمُ النفسِ ابنَ مَنو، بأعمالٍ شتّى، مئةَ ابنٍ تُشبِهُ أبناءَ الآلهة.
7.79.14
तेषामवरजस्तात सर्वेषां रघुनन्दन ।
मूढश्चाकृतविद्यश्च न शुश्रूषति पूर्वजान् ॥ ७.७९.१४ ॥
يا بُنيّ، يا بهجةَ الرَّغُويّين! كان أصغرُهم جاهلًا غيرَ متعلّم، ولا يخدمُ أكابرَه.
7.79.15
नाम तस्य च दण्डेति पिता चक्रे ऽल्पमेधसः ।
अवश्यं दण्डपतनं शरीरे ऽस्य भविष्यति ॥ ७.७९.१५ ॥
سمّى أبوه ابنَه قليلَ العقل «دَنْدَا»، فلا بدّ أن تقع على جسده عصا العقاب.
7.79.16
अपश्यमानस्तं देशं घोरं पुत्रस्य राघव ।
विन्ध्यशैवलयोर्मध्ये राज्यं प्रादादरिन्दम ॥ ७.७९.१६ ॥
يا راغافا، إذ لم يجد لابنه مكانًا غير تلك الأرض المرعبة، يا قاهرَ الأعداء، أعطاه المملكةَ الواقعةَ بين الفِندهيا وشَيفَلا.
7.79.17
स दण्डस्तत्र राजाभूद्रम्ये पर्वतरोधसि ।
पुरं चाप्रतिमं राम न्यवेशयदनुत्तमम् ॥ ७.७९.१७ ॥
يا راما، أصبح دَنْدَا هناك ملكًا على منحدر الجبل الجميل، وأسّس مدينةً لا مثيل لها وفي غاية الكمال.
7.79.18
पुरस्य चाकरोन्नाम मधुमन्तमिति प्रभो ।
पुरोहितं तूशनसं वरयामास सुव्रतम् ॥ ७.७९.१८ ॥
يا سيدي، سمّى المدينةَ «مَدهوماط»، واختار أُشَنَس ذا العهد الثابت كاهنًا له.
7.79.19
एवं स राजा तद्राज्यमकरोत्सपुरोहितः ।
प्रहृष्टमनुजाकीर्णं देवराजं यथा वृषा ॥ ७.७९.१९ ॥
وهكذا حكم ذلك الملك، مع كاهنه، تلك المملكة المزدحمة بالناس المبتهجين، كما يحكم إندرا ملك الآلهة.
7.79.20
ततः स राजा मनुजेन्द्रपुत्रः सार्धं च तेनोशनसा तदानीम् ।
चकार राज्यं सुमहान्महात्मा शक्रो दिवीवोशनसा समेतः ॥ ७.७९.२० ॥
ثم حكم ذلك الملك، ابن سيد البشر، مع أُشنس، العظيم الروح؛ وكان عظيمًا كشكرا في السماء مقترنًا بأُشنس.