Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.79.1
तदद्भुततमं वाक्यं श्रुत्वागस्त्यस्य राघवः ।
गौरवाद्विस्मयाच्चैव पुनः प्रष्टुं प्रचक्रमे ॥ ७.७९.१ ॥
Nachdem Rāghava jene äußerst wunderbare Rede Agastyas gehört hatte, begann er aus Ehrfurcht und Staunen erneut zu fragen.
7.79.2
भगवंस्तद्वनं घोरं तपस्तप्यति यत्र सः ।
श्वेतो वैदर्भको राजा कथं स्यादमृगद्विजम् ॥ ७.७९.२ ॥
Ehrwürdiger Herr, in jenem schrecklichen Wald, wo der Vaidarbha-König Śveta Askese übt, wie könnte er ohne Tiere und Vögel sein?
7.79.3
तद्वनं स कथ राजा शून्यं मनुजवर्जितम् ।
तपश्चर्तुं प्रविष्टः स श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ ७.७९.३ ॥
Wie ist jener König in jenen leeren, menschenlosen Wald eingetreten, um Askese zu üben? Ich möchte die Wahrheit darüber hören.
7.79.4
रामस्य वचनं श्रुत्वा कौतूहलसमन्वितम् ।
वाक्यं परमतेजस्वी वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ ७.७९.४ ॥
Nachdem er Rāmas Worte, voller Neugier, gehört hatte, begann der überaus strahlende Agastya zu sprechen.
7.79.5
पुरा कृतयुगे राम मनुर्दण्डधरः प्रभुः ।
तस्य पुत्रो महानासीदिक्ष्वाकुः कुलनन्दनः ॥ ७.७९.५ ॥
Vor langer Zeit, im Kṛta-Zeitalter, o Rāma, gab es Manu, den Herrn, der den Stab des Rechts trug. Sein großer Sohn war Ikṣvāku, die Freude seines Geschlechts.
7.79.6
तं पुत्रं पूर्वंकं राज्ये निक्षिप्य भुवि दुर्जयम् ।
पृथिव्यां राजवंशानां भव कर्तेत्युवाच ह ॥ ७.७९.६ ॥
Nachdem er jenen unbezwingbaren ältesten Sohn in das Königreich eingesetzt hatte, sprach er zu ihm: »Werde der Begründer der königlichen Dynastien auf Erden.«
7.79.7
तथैवेति प्रतिज्ञातं पितुः पुत्रेण राघव ।
ततः परमसन्तुष्टो मनुः पुत्रमुवाच ह ॥ ७.७९.७ ॥
»So sei es.« So nahm der Sohn das Versprechen seines Vaters an. O Rāghava! Da sprach Manu, hoch erfreut, zu seinem Sohn.
7.79.8
प्रीतो ऽस्मि परमोदार त्वं कर्ता ऽसि न संशयः ।
दण्डेन च प्रजा रक्ष मा च दण्डमकारणे ॥ ७.७९.८ ॥
»Ich bin erfreut, o Hochherziger! Du wirst gewiss der Herrscher sein, ohne Zweifel. Schütze die Untertanen durch den Stab der Gerechtigkeit und strafe nicht ohne Grund.«
7.79.9
अपराधिषु यो दण्डः पात्यते मानवेषु वै ।
स दण्डो विधिवन्मुक्तः स्वर्गं नयति पार्थिवम् ॥ ७.७९.९ ॥
Die Strafe, die den Schuldigen unter den Menschen auferlegt wird, führt, wenn sie gemäß der Regel recht vollzogen wird, den König zum Himmel.
7.79.10
तस्माद्दण्डे महाबाहो यत्नवान्भव पुत्रक ।
धर्मो हि परमो लोके कुर्वतस्ते भविष्यति ॥ ७.७९.१० ॥
Darum, o Sohn mit den mächtigen Armen, sei eifrig im Gebrauch der Strafe. In der Welt ist das Dharma das Höchste, und es wird dein sein, wenn du danach handelst.
7.79.11
जगाम त्रिदिवं हृष्टो ब्रह्मलोकं सनातनम् ॥ ७.७९.११ ॥
Erfreut ging er zum Himmel der drei Welten, zur ewigen Welt Brahmās.
7.79.12
प्रयाते त्रिदिवं तस्मिन्निक्ष्वाकुरमितप्रभः ।
जनयिष्ये कथं पुत्रानिति चिन्तापरो ऽभवत् ॥ ७.७९.१२ ॥
Als jener zum Himmel gegangen war, versank Ikṣvāku von grenzenlosem Glanz in Sorge: »Wie soll ich Söhne zeugen?«
7.79.13
कर्मभिर्बहुरूपैश्च तैस्तैर्मनुसुतस्सुतान् ।
जनयामास धर्मात्मा शतं देवसुतोपमान् ॥ ७.७९.१३ ॥
Durch vielerlei Taten zeugte jener gerechtgesinnte Sohn Manus hundert Söhne, gleich den Göttersöhnen.
7.79.14
तेषामवरजस्तात सर्वेषां रघुनन्दन ।
मूढश्चाकृतविद्यश्च न शुश्रूषति पूर्वजान् ॥ ७.७९.१४ ॥
Lieber, Wonne der Raghus: der jüngste von ihnen war töricht und ungebildet und diente nicht seinen Älteren.
7.79.15
नाम तस्य च दण्डेति पिता चक्रे ऽल्पमेधसः ।
अवश्यं दण्डपतनं शरीरे ऽस्य भविष्यति ॥ ७.७९.१५ ॥
Sein Vater gab dem schwachsinnigen Sohn den Namen Daṇḍa; gewiss würde ein Stock auf seinen Körper niederfallen.
7.79.16
अपश्यमानस्तं देशं घोरं पुत्रस्य राघव ।
विन्ध्यशैवलयोर्मध्ये राज्यं प्रादादरिन्दम ॥ ७.७९.१६ ॥
O Rāghava, da er für seinen Sohn keinen anderen Ort fand als jenes schreckliche Land, o Bezwinger der Feinde, gab er ihm das Königreich zwischen dem Vindhya und dem Śaivala.
7.79.17
स दण्डस्तत्र राजाभूद्रम्ये पर्वतरोधसि ।
पुरं चाप्रतिमं राम न्यवेशयदनुत्तमम् ॥ ७.७९.१७ ॥
Dort wurde Daṇḍa König am lieblichen Berghang, o Rāma, und er gründete eine unvergleichliche, höchste Stadt.
7.79.18
पुरस्य चाकरोन्नाम मधुमन्तमिति प्रभो ।
पुरोहितं तूशनसं वरयामास सुव्रतम् ॥ ७.७९.१८ ॥
O Herr, er nannte die Stadt Madhumat und wählte den Uśanas, den Gelübdetreuen, zum Priester.
7.79.19
एवं स राजा तद्राज्यमकरोत्सपुरोहितः ।
प्रहृष्टमनुजाकीर्णं देवराजं यथा वृषा ॥ ७.७९.१९ ॥
So regierte jener König zusammen mit seinem Priester jenes Reich, das voll froher Menschen war, wie Indra, der König der Götter.
7.79.20
ततः स राजा मनुजेन्द्रपुत्रः सार्धं च तेनोशनसा तदानीम् ।
चकार राज्यं सुमहान्महात्मा शक्रो दिवीवोशनसा समेतः ॥ ७.७९.२० ॥
Da regierte jener König, Sohn des Herrn der Menschen, zusammen mit Uśanas das gewaltige Reich; jener hochherzige war groß, wie Śakra im Himmel, vereint mit Uśanas.