வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.79.1
तदद्भुततमं वाक्यं श्रुत्वागस्त्यस्य राघवः ।
गौरवाद्विस्मयाच्चैव पुनः प्रष्टुं प्रचक्रमे ॥ ७.७९.१ ॥
அகத்தியரின் அந்த மிக அற்புதமான வார்த்தையைக் கேட்ட ராகவன், மரியாதையாலும் வியப்பாலும் மீண்டும் கேட்கத் தொடங்கினார்.
7.79.2
भगवंस्तद्वनं घोरं तपस्तप्यति यत्र सः ।
श्वेतो वैदर्भको राजा कथं स्यादमृगद्विजम् ॥ ७.७९.२ ॥
ஐயனே, அந்த கொடிய காட்டில் விதர்ப்ப அரசன் சுவேதன் தவம் செய்கிறான்; அது மிருகங்களும் பறவைகளும் இல்லாததாக எப்படி ஆனது?
7.79.3
तद्वनं स कथ राजा शून्यं मनुजवर्जितम् ।
तपश्चर्तुं प्रविष्टः स श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ ७.७९.३ ॥
மனிதர்கள் இல்லாத அந்த வெறிச்சோடிய காட்டில் அரசன் தவம் செய்ய எப்படி நுழைந்தான்? அதை உண்மையாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
7.79.4
रामस्य वचनं श्रुत्वा कौतूहलसमन्वितम् ।
वाक्यं परमतेजस्वी वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ ७.७९.४ ॥
கௌதூகலம் நிறைந்த ராமனின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்ட மிக்க தேஜஸ்வியான அகத்தியர் பேசத் தொடங்கினார்.
7.79.5
पुरा कृतयुगे राम मनुर्दण्डधरः प्रभुः ।
तस्य पुत्रो महानासीदिक्ष्वाकुः कुलनन्दनः ॥ ७.७९.५ ॥
முன்பு கிருத யுகத்தில், ராமா, தண்டத்தை ஏந்திய மனு பிரபு இருந்தார். அவருடைய மகன் இக்ஷ்வாகு, குலத்தின் மகிழ்ச்சியானவர் ஆனார்.
7.79.6
तं पुत्रं पूर्वंकं राज्ये निक्षिप्य भुवि दुर्जयम् ।
पृथिव्यां राजवंशानां भव कर्तेत्युवाच ह ॥ ७.७९.६ ॥
வெல்ல முடியாத அந்த மூத்த மகனை ராஜ்யத்தில் நிறுவி, 'பூமியில் அரச வம்சங்களை நிறுவுபவனாக இரு' என்று அவனிடம் கூறினார்.
7.79.7
तथैवेति प्रतिज्ञातं पितुः पुत्रेण राघव ।
ततः परमसन्तुष्टो मनुः पुत्रमुवाच ह ॥ ७.७९.७ ॥
அவ்வாறே ஆகட்டும் என்று தந்தையின் வாக்குறுதியை மகன் ஏற்றான். ராகவா! அப்போது மிகவும் மகிழ்ந்த மனு மகனிடம் கூறினான்.
7.79.8
प्रीतो ऽस्मि परमोदार त्वं कर्ता ऽसि न संशयः ।
दण्डेन च प्रजा रक्ष मा च दण्डमकारणे ॥ ७.७९.८ ॥
மிகவும் மகிழ்ந்தேன், பெருந்தன்மையானவனே! நீயே ஆட்சியாளனாவாய், இதில் ஐயமில்லை. தண்டத்தால் குடிமக்களைக் காப்பாய்; காரணமின்றித் தண்டிக்காதே.
7.79.9
अपराधिषु यो दण्डः पात्यते मानवेषु वै ।
स दण्डो विधिवन्मुक्तः स्वर्गं नयति पार्थिवम् ॥ ७.७९.९ ॥
மனிதர்களில் குற்றவாளிகள் மீது விதிக்கப்படும் தண்டனை, விதிப்படி செலுத்தப்பட்டால், அது அரசனை சொர்க்கத்திற்கு இட்டுச் செல்கிறது.
7.79.10
तस्माद्दण्डे महाबाहो यत्नवान्भव पुत्रक ।
धर्मो हि परमो लोके कुर्वतस्ते भविष्यति ॥ ७.७९.१० ॥
ஆகையால், மகாபாகுவே, மகனே! தண்டனையில் கவனமாக இரு. உலகில் அறமே உயர்ந்தது; அதைச் செய்யும் உனக்கு அது நிகழும்.
7.79.11
जगाम त्रिदिवं हृष्टो ब्रह्मलोकं सनातनम् ॥ ७.७९.११ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் அவன் முப்புவனச் சொர்க்கத்திற்கும், நித்தியமான பிரம்மலோகத்திற்கும் சென்றான்.
7.79.12
प्रयाते त्रिदिवं तस्मिन्निक्ष्वाकुरमितप्रभः ।
जनयिष्ये कथं पुत्रानिति चिन्तापरो ऽभवत् ॥ ७.७९.१२ ॥
அவன் சொர்க்கம் சென்ற பின், அளவற்ற ஒளியுடைய இக்ஷ்வாகு, "நான் எவ்வாறு மகன்களைப் பெறுவேன்?" என்று கவலையில் ஆழ்ந்தான்.
7.79.13
कर्मभिर्बहुरूपैश्च तैस्तैर्मनुसुतस्सुतान् ।
जनयामास धर्मात्मा शतं देवसुतोपमान् ॥ ७.७९.१३ ॥
மனுவின் மகனான அந்த தர்மாத்மா பலவிதமான செயல்களால் தேவர்களின் மைந்தர்களுக்கு ஒப்பான நூறு புதல்வர்களைப் பெற்றான்.
7.79.14
तेषामवरजस्तात सर्वेषां रघुनन्दन ।
मूढश्चाकृतविद्यश्च न शुश्रूषति पूर्वजान् ॥ ७.७९.१४ ॥
அன்பே, ரகுநந்தனா! அவர்கள் அனைவரிலும் இளையவன் மூடனும் கல்வி கற்காதவனுமாக இருந்தான்; தன் மூத்தோரை அவன் பணிவிடை செய்யவில்லை.
7.79.15
नाम तस्य च दण्डेति पिता चक्रे ऽल्पमेधसः ।
अवश्यं दण्डपतनं शरीरे ऽस्य भविष्यति ॥ ७.७९.१५ ॥
அந்தக் குறைந்த அறிவுடையவனுக்குத் தந்தை 'தண்டன்' என்று பெயரிட்டான்; நிச்சயமாக அவன் உடலில் தண்டப் பிரகாரம் விழும்.
7.79.16
अपश्यमानस्तं देशं घोरं पुत्रस्य राघव ।
विन्ध्यशैवलयोर्मध्ये राज्यं प्रादादरिन्दम ॥ ७.७९.१६ ॥
ராகவா! தன் மகனுக்கு அந்தக் கொடிய நாட்டை வேறு இடம் காணாமல், பகைவரை அடக்குபவனே! விந்தியத்துக்கும் சைவலத்துக்கும் நடுவிலுள்ள அரசை அவனுக்குக் கொடுத்தான்.
7.79.17
स दण्डस्तत्र राजाभूद्रम्ये पर्वतरोधसि ।
पुरं चाप्रतिमं राम न्यवेशयदनुत्तमम् ॥ ७.७९.१७ ॥
ராமா! அங்கே அந்த தண்டன் இனிய மலைச்சரிவில் அரசனானான்; இணையற்ற, மிகச்சிறந்த நகரத்தையும் குடியேற்றினான்.
7.79.18
पुरस्य चाकरोन्नाम मधुमन्तमिति प्रभो ।
पुरोहितं तूशनसं वरयामास सुव्रतम् ॥ ७.७९.१८ ॥
பிரபுவே! அந்த நகரத்துக்கு 'மதுமத்' என்று பெயர் வைத்தான்; நல்விரதம் கொண்ட உசனஸை புரோகிதராக வரித்தான்.
7.79.19
एवं स राजा तद्राज्यमकरोत्सपुरोहितः ।
प्रहृष्टमनुजाकीर्णं देवराजं यथा वृषा ॥ ७.७९.१९ ॥
இவ்வாறு அந்த அரசன் தனது புரோகிதருடன் அந்த நாட்டை ஆண்டான்; அது மகிழ்ச்சியடைந்த மக்களால் நிறைந்திருந்தது, தேவர்களின் அரசன் இந்திரனைப் போல.
7.79.20
ततः स राजा मनुजेन्द्रपुत्रः सार्धं च तेनोशनसा तदानीम् ।
चकार राज्यं सुमहान्महात्मा शक्रो दिवीवोशनसा समेतः ॥ ७.७९.२० ॥
அப்போது மனிதர்களின் தலைவரின் மகனான அந்த அரசன், உசனஸுடன் சேர்ந்து அரசாட்சி செய்தான்; அவன் மிகப் பெரியவனும் உயர்ந்த மனம் கொண்டவனுமாவான், விண்ணுலகில் உசனஸுடன் கூடிய இந்திரனைப் போல.