Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.82
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.82.1
ऋषेर्वचनमाज्ञाय रामः सन्ध्यामुपासितुम् ।
उपाक्रमत्सरः पुण्यमप्सरोगणसेवितम् ॥ ७.८२.१ ॥
Comprendiendo la palabra del sabio, Rāma se dispuso a realizar la oración del crepúsculo junto a un lago sagrado frecuentado por bandas de apsarases.
7.82.2
तत्रोदकमुपस्पृश्य सन्ध्यामन्वास्य पश्चिमाम् ।
आश्रमं प्राविशद्रामः कुम्भयोनेर्महात्मनः ॥ ७.८२.२ ॥
Allí, tras tomar agua para la purificación y cumplir la sandhyā vespertina, Rāma entró en el ermitaño del magnánimo Kumbhayoni (Agastya).
7.82.3
तस्यागस्त्यो बहुगुणं कन्दमूलं तथौषधिम् ।
शाल्यादीनि पवित्राणि भोजनार्थमकल्पयत् ॥ ७.८२.३ ॥
Agastya le preparó para su comida abundantes tubérculos y raíces de muchas virtudes, hierbas y granos puros como el arroz śāli.
7.82.4
स भुक्तवान्नरश्रेष्ठस्तदन्नममृतोपमम् ।
प्रीतश्च परितुष्टश्च तां रात्रिं समुपाविशत् ॥ ७.८२.४ ॥
Rāma, el mejor de los hombres, tras comer aquel alimento semejante al néctar, quedó complacido y plenamente satisfecho, y se quedó a pasar aquella noche.
7.82.5
प्रभाते काल्यमुत्थाय कृत्वा ऽ ऽह्निकमरिन्दमः ।
ऋषिं समुपचक्राम गमनाय रघूत्तमः ॥ ७.८२.५ ॥
Al amanecer, levantado de madrugada y cumplidos sus ritos diarios, Rāma, el domador de enemigos y el mejor de los Raghus, se acercó al sabio para partir.
7.82.6
अभिवाद्याब्रवीद्रामो महर्षिं कुम्भसम्भवम् ।
आपृच्छे स्वां पुरीं गन्तुं मामनुज्ञातुमर्हसि ॥ ७.८२.६ ॥
Tras saludarle con respeto, Rāma dijo al gran sabio Kumbhasambhava (Agastya): "Pido tu permiso para regresar a mi propia ciudad; te ruego que me concedas tu venia."
7.82.7
धन्यो ऽस्म्यनुगृहीतो ऽस्मि दर्शनेन महात्मनः ।
द्रष्टुं चैवागमिष्यामि पावनार्थमिहात्मनः ॥ ७.८२.७ ॥
Soy bienaventurado y favorecido por la visión de este magnánimo. Y para purificarme, vendré aquí de nuevo a verlo.
7.82.8
तथा वदति काकुत्स्थे वाक्यमद्भुतदर्शनम् ।
उवाच परमप्रीतो धर्मनेत्रस्तपोधनः ॥ ७.८२.८ ॥
Mientras Kākutstha Rāma pronunciaba estas palabras maravillosas, aquel tesoro de austeridad, cuyo ojo es el dharma, muy complacido, dijo:
7.82.9
अत्यद्भुतमिदं वाक्यं तव राम शुभाक्षरम् ।
पावनः सर्वभूतानां त्वमेव रघुनन्दन ॥ ७.८२.९ ॥
Rāma, estas tus palabras son sumamente maravillosas, de sílabas auspiciosas. Oh deleite de los Raghu, solo tú eres el purificador de todos los seres.
7.82.10
मुहूर्तमपि राम त्वां ये च पश्यन्ति केचन ।
पाविताः स्वर्गभूताश्च पूज्यास्ते सर्वदैवतैः ॥ ७.८२.१० ॥
Rāma, quien te ve aunque sea un instante queda purificado, digno del cielo y adorable para todos los dioses.
7.82.11
ये च त्वां घोरचक्षुर्भिः पश्यन्ति प्राणिनो भुवि ।
हतास्ते यमदण्डेन सद्यो निरयगामिनः ॥ ७.८२.११ ॥
Y aquellos seres en la tierra que te miran con ojos malvados son abatidos al instante por la vara de Yama y van al infierno.
7.82.12
ईदृशस्त्वं रघुश्रेष्ठ पावनः सर्वदेहिनाम् ।
भुवि त्वां कथयन्तो ऽपि सिद्धिमेष्यन्ति राघव ॥ ७.८२.१२ ॥
Oh el mejor de los Raghu, tú eres tal, purificador de todos los seres encarnados. Oh Rāghava, incluso quienes hablen de ti en la tierra alcanzarán la perfección.
7.82.13
गच्छ चारिष्टमव्याग्रः पन्थानमकुतोभयम् ।
प्रशाधि राज्यं धर्मेण गतिर्हि जगतो भवान् ॥ ७.८२.१३ ॥
Ve con calma y seguridad por un camino libre de temor. Gobierna el reino con dharma, pues tú eres en verdad el refugio del mundo.
7.82.14
एवमुक्तस्तु मुनिना प्राञ्जलिः प्रग्रहो नृपः ।
अभ्यवादयत प्राज्ञस्तमृषिं पुण्यशालिनम् ॥ ७.८२.१४ ॥
Así dirigido por el sabio, el rey sabio, con las palmas juntas y humilde atención, saludó reverentemente a aquel virtuoso sabio.
7.82.15
अभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं तांश्च सर्वांस्तपोधनान् ।
अध्यारोहत्तदव्यग्रः पुष्पकं हेमभूषितम् ॥ ७.८२.१५ ॥
Tras saludar al mejor de los sabios y a todos aquellos ricos en austeridad, el rey sereno subió al carro Puṣpaka adornado con oro.
7.82.16
तं प्रयान्तं मुनिगणा ह्याशीर्वादैः समन्ततः ।
अपूजयन्महेन्द्राभं सहस्राक्षमिवामराः ॥ ७.८२.१६ ॥
Mientras él partía, los grupos de sabios lo honraban por todas partes con bendiciones, como los dioses honran al de mil ojos, Indra, que resplandecía como el gran Indra.
7.82.17
स्वस्थः स ददृशे रामः पुष्पके हेमभूषिते ।
शशी मेघसमीपस्थो यथा जलधरागमे ॥ ७.८२.१७ ॥
Rāma, sereno y dueño de sí, apareció en el Puṣpaka adornado de oro, como la luna cerca de las nubes al llegar las lluvias.
7.82.18
ततो ऽर्धदिवसे प्राप्ते पूज्यमानस्ततस्ततः ।
अयोध्यां प्राप्य काकुत्स्थो मध्यकक्ष्यामवारुहत् ॥ ७.८२.१८ ॥
Luego, al mediodía, honrado por todas partes, Rāma de la estirpe de Kakutstha llegó a Ayodhyā y descendió en el patio central.
7.82.19
ततो विसृज्य रुचिरं पुष्पकं कामगामि तत् ।
विसर्जयित्वा गच्छेति स्वस्ति ते ऽस्त्विति च प्रभुः ॥ ७.८२.१९ ॥
Entonces, habiendo despedido aquel hermoso carro Puṣpaka que va adonde quiere, el señor lo envió diciendo: 'Ve, que te vaya bien.'
7.82.20
कक्षान्तरविनिक्षिप्तं द्वास्स्थं रामो ऽब्रवीद्वचः ।
लक्ष्मणं भरतं चैव गत्वा तौ लघुविक्रमौ ॥
ममागमनमाख्याय शब्दापयत मा चिरम् ॥ ७.८२.२० ॥
Rāma dijo estas palabras al portero que estaba en la puerta de la otra sala: 'Ve donde Lakṣmaṇa y Bharata, de paso veloz, anuncia mi llegada y llámalos sin demora.'