Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.82
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.82.1
ऋषेर्वचनमाज्ञाय रामः सन्ध्यामुपासितुम् ।
उपाक्रमत्सरः पुण्यमप्सरोगणसेवितम् ॥ ७.८२.१ ॥
Nachdem Rāma die Worte des Weisen verstanden hatte, machte er sich auf, sein Abenddämmerungsgebet an einem heiligen See zu verrichten, den Scharen von Apsaras besuchen.
7.82.2
तत्रोदकमुपस्पृश्य सन्ध्यामन्वास्य पश्चिमाम् ।
आश्रमं प्राविशद्रामः कुम्भयोनेर्महात्मनः ॥ ७.८२.२ ॥
Dort, nachdem er Wasser zur Reinigung berührt und das abendliche Sandhyā-Ritual vollzogen hatte, betrat Rāma die Einsiedelei des großherzigen Kumbhayoni (Agastya).
7.82.3
तस्यागस्त्यो बहुगुणं कन्दमूलं तथौषधिम् ।
शाल्यादीनि पवित्राणि भोजनार्थमकल्पयत् ॥ ७.८२.३ ॥
Agastya ließ ihm für die Mahlzeit reichlich wohltuende Knollen und Wurzeln, Heilkräuter und reine Getreide wie Śāli-Reis bereiten.
7.82.4
स भुक्तवान्नरश्रेष्ठस्तदन्नममृतोपमम् ।
प्रीतश्च परितुष्टश्च तां रात्रिं समुपाविशत् ॥ ७.८२.४ ॥
Rāma, der Beste unter den Menschen, aß jene Speise, gleich dem Nektar, war erfreut und völlig zufrieden und ließ sich nieder, um jene Nacht dort zu verbringen.
7.82.5
प्रभाते काल्यमुत्थाय कृत्वा ऽ ऽह्निकमरिन्दमः ।
ऋषिं समुपचक्राम गमनाय रघूत्तमः ॥ ७.८२.५ ॥
Bei Tagesanbruch stand Rāma, der Bezwinger der Feinde und Beste der Raghus, früh auf, vollzog seine täglichen Riten und trat vor den Weisen, um zur Abreise aufzubrechen.
7.82.6
अभिवाद्याब्रवीद्रामो महर्षिं कुम्भसम्भवम् ।
आपृच्छे स्वां पुरीं गन्तुं मामनुज्ञातुमर्हसि ॥ ७.८२.६ ॥
Nachdem er ehrerbietig gegrüßt hatte, sprach Rāma zum großen Weisen Kumbhasambhava (Agastya): "Ich bitte um deine Erlaubnis, in meine eigene Stadt zurückzukehren; bitte gewähre sie mir."
7.82.7
धन्यो ऽस्म्यनुगृहीतो ऽस्मि दर्शनेन महात्मनः ।
द्रष्टुं चैवागमिष्यामि पावनार्थमिहात्मनः ॥ ७.८२.७ ॥
Ich bin gesegnet und durch den Anblick dieses großen Geistes begnadet. Und um mich zu reinigen, werde ich wieder hierher kommen, um ihn zu sehen.
7.82.8
तथा वदति काकुत्स्थे वाक्यमद्भुतदर्शनम् ।
उवाच परमप्रीतो धर्मनेत्रस्तपोधनः ॥ ७.८२.८ ॥
Während Kākutstha Rāma diese wunderbaren Worte sprach, sagte der an Askese reiche Weise, dessen Auge das Dharma ist, hoch erfreut:
7.82.9
अत्यद्भुतमिदं वाक्यं तव राम शुभाक्षरम् ।
पावनः सर्वभूतानां त्वमेव रघुनन्दन ॥ ७.८२.९ ॥
Rāma, diese deine Worte sind äußerst wunderbar, mit verheißungsvollen Silben. O Freude der Raghu, du allein bist der Reiniger aller Wesen.
7.82.10
मुहूर्तमपि राम त्वां ये च पश्यन्ति केचन ।
पाविताः स्वर्गभूताश्च पूज्यास्ते सर्वदैवतैः ॥ ७.८२.१० ॥
Rāma, wer dich auch nur einen Augenblick sieht, wird gereinigt, des Himmels würdig und von allen Göttern verehrungswürdig.
7.82.11
ये च त्वां घोरचक्षुर्भिः पश्यन्ति प्राणिनो भुवि ।
हतास्ते यमदण्डेन सद्यो निरयगामिनः ॥ ७.८२.११ ॥
Und jene Wesen auf der Erde, die dich mit bösen Augen ansehen, werden sogleich vom Stab Yamas erschlagen und gehen zur Hölle.
7.82.12
ईदृशस्त्वं रघुश्रेष्ठ पावनः सर्वदेहिनाम् ।
भुवि त्वां कथयन्तो ऽपि सिद्धिमेष्यन्ति राघव ॥ ७.८२.१२ ॥
O Bester der Raghu, du bist so, der Reiniger aller verkörperten Wesen. O Rāghava, auch die auf Erden von dir sprechen, werden Vollendung erlangen.
7.82.13
गच्छ चारिष्टमव्याग्रः पन्थानमकुतोभयम् ।
प्रशाधि राज्यं धर्मेण गतिर्हि जगतो भवान् ॥ ७.८२.१३ ॥
Geh sicher und gelassen auf einem Weg frei von Furcht. Regiere das Reich mit Dharma, denn du bist wahrhaftig die Zuflucht der Welt.
7.82.14
एवमुक्तस्तु मुनिना प्राञ्जलिः प्रग्रहो नृपः ।
अभ्यवादयत प्राज्ञस्तमृषिं पुण्यशालिनम् ॥ ७.८२.१४ ॥
So angesprochen vom Weisen, verneigte sich der weise König mit gefalteten Händen und demütiger Aufmerksamkeit vor jenem tugendhaften Weisen.
7.82.15
अभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं तांश्च सर्वांस्तपोधनान् ।
अध्यारोहत्तदव्यग्रः पुष्पकं हेमभूषितम् ॥ ७.८२.१५ ॥
Nachdem er dem besten der Weisen und all jenen an Askese Reichen seine Ehrerbietung erwiesen hatte, bestieg der gelassene König den mit Gold geschmückten Streitwagen Puṣpaka.
7.82.16
तं प्रयान्तं मुनिगणा ह्याशीर्वादैः समन्ततः ।
अपूजयन्महेन्द्राभं सहस्राक्षमिवामराः ॥ ७.८२.१६ ॥
Während er fortfuhr, ehrten ihn die Scharen der Weisen von allen Seiten mit Segenswünschen, so wie die Götter den tausendäugigen Indra ehren, ihn, der wie der große Indra strahlte.
7.82.17
स्वस्थः स ददृशे रामः पुष्पके हेमभूषिते ।
शशी मेघसमीपस्थो यथा जलधरागमे ॥ ७.८२.१७ ॥
Rāma, gelassen und in sich ruhend, erschien auf dem goldgeschmückten Puṣpaka, wie der Mond nahe den Wolken bei der Ankunft des Regens.
7.82.18
ततो ऽर्धदिवसे प्राप्ते पूज्यमानस्ततस्ततः ।
अयोध्यां प्राप्य काकुत्स्थो मध्यकक्ष्यामवारुहत् ॥ ७.८२.१८ ॥
Dann, zur Mittagszeit, von allen Seiten geehrt, erreichte Rāma aus dem Geschlecht der Kakutstha Ayodhyā und stieg im mittleren Hof herab.
7.82.19
ततो विसृज्य रुचिरं पुष्पकं कामगामि तत् ।
विसर्जयित्वा गच्छेति स्वस्ति ते ऽस्त्विति च प्रभुः ॥ ७.८२.१९ ॥
Dann entließ er den schönen Streitwagen Puṣpaka, der hingeht, wohin er will, und sprach: »Geh, möge es dir wohlergehen«, und so schickte der Herr ihn fort.
7.82.20
कक्षान्तरविनिक्षिप्तं द्वास्स्थं रामो ऽब्रवीद्वचः ।
लक्ष्मणं भरतं चैव गत्वा तौ लघुविक्रमौ ॥
ममागमनमाख्याय शब्दापयत मा चिरम् ॥ ७.८२.२० ॥
Rāma sprach zum Türhüter, der am Tor des anderen Saales stand, diese Worte: »Geh zu Lakṣmaṇa und Bharata, den beiden raschen Helden, verkünde meine Ankunft und ruf sie herbei, ohne zu zögern.«