வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.82
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.82.1
ऋषेर्वचनमाज्ञाय रामः सन्ध्यामुपासितुम् ।
उपाक्रमत्सरः पुण्यमप्सरोगणसेवितम् ॥ ७.८२.१ ॥
முனிவரின் சொல்லை அறிந்த ராமர், சந்தியா வழிபாடு செய்வதற்காக அப்சரஸ்களின் கூட்டங்களால் சேவிக்கப்படும் புனிதமான ஏரியை நோக்கிச் சென்றார்.
7.82.2
तत्रोदकमुपस्पृश्य सन्ध्यामन्वास्य पश्चिमाम् ।
आश्रमं प्राविशद्रामः कुम्भयोनेर्महात्मनः ॥ ७.८२.२ ॥
அங்கு நீரால் கைகால் சுத்தி செய்து, மாலை சந்தியை முடித்து, ராமர் கும்பயோனியான மகாத்மா அகஸ்தியரின் ஆசிரமத்தில் நுழைந்தார்.
7.82.3
तस्यागस्त्यो बहुगुणं कन्दमूलं तथौषधिम् ।
शाल्यादीनि पवित्राणि भोजनार्थमकल्पयत् ॥ ७.८२.३ ॥
அகஸ்தியர் அவருக்கு உணவுக்காக பல நற்குணங்கள் கொண்ட கிழங்குகளையும் வேர்களையும், மூலிகைகளையும், சாலி முதலிய தூய தானியங்களையும் ஏற்பாடு செய்தார்.
7.82.4
स भुक्तवान्नरश्रेष्ठस्तदन्नममृतोपमम् ।
प्रीतश्च परितुष्टश्च तां रात्रिं समुपाविशत् ॥ ७.८२.४ ॥
மனிதருள் சிறந்தவரான ராமர் அந்த அமிர்தம் போன்ற உணவை உண்டு, மகிழ்ச்சியும் முழு திருப்தியும் அடைந்து, அந்த இரவை அங்கேயே கழித்தார்.
7.82.5
प्रभाते काल्यमुत्थाय कृत्वा ऽ ऽह्निकमरिन्दमः ।
ऋषिं समुपचक्राम गमनाय रघूत्तमः ॥ ७.८२.५ ॥
விடியற்காலையில் எழுந்து, நித்திய கடன்களைச் செய்து, எதிரிகளை அடக்கும் ரகுகுலத்தின் சிறந்தவரான ராமர் புறப்படுவதற்காக முனிவரை அணுகினார்.
7.82.6
अभिवाद्याब्रवीद्रामो महर्षिं कुम्भसम्भवम् ।
आपृच्छे स्वां पुरीं गन्तुं मामनुज्ञातुमर्हसि ॥ ७.८२.६ ॥
வணங்கிய ராமர் மகரிஷி கும்பசம்பவரிடம் கூறினார்: "என் நகரத்திற்குத் திரும்பிச் செல்ல விடை கேட்கிறேன்; எனக்கு அனுமதி அளிக்க வேண்டும்."
7.82.7
धन्यो ऽस्म्यनुगृहीतो ऽस्मि दर्शनेन महात्मनः ।
द्रष्टुं चैवागमिष्यामि पावनार्थमिहात्मनः ॥ ७.८२.७ ॥
நான் பாக்கியவான்; இந்த மகாத்மாவின் தரிசனத்தால் அருள் பெற்றேன். என்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ள மீண்டும் இங்கு தரிசிக்க வருவேன்.
7.82.8
तथा वदति काकुत्स्थे वाक्यमद्भुतदर्शनम् ।
उवाच परमप्रीतो धर्मनेत्रस्तपोधनः ॥ ७.८२.८ ॥
காகுத்ஸ்தன் ராமன் இவ்வாறு அற்புதமான வார்த்தைகளைக் கூறியபோது, தர்மத்தைக் கண்ணாகக் கொண்ட அந்த தவச்செல்வர் மிகவும் மகிழ்ந்து கூறினார்.
7.82.9
अत्यद्भुतमिदं वाक्यं तव राम शुभाक्षरम् ।
पावनः सर्वभूतानां त्वमेव रघुनन्दन ॥ ७.८२.९ ॥
ராமா! உன் இந்த வார்த்தைகள் மிகவும் அற்புதமானவை, மங்களமான எழுத்துக்களைக் கொண்டவை. ரகுநந்தனா! எல்லா உயிர்களையும் தூய்மைப்படுத்துபவன் நீயே.
7.82.10
मुहूर्तमपि राम त्वां ये च पश्यन्ति केचन ।
पाविताः स्वर्गभूताश्च पूज्यास्ते सर्वदैवतैः ॥ ७.८२.१० ॥
ராமா! உன்னை ஒரு கணமேனும் காண்பவர்கள் எவரோ, அவர்கள் தூய்மையடைந்து, சுவர்க்கத்திற்கு உரியவர்களாகி, எல்லாத் தேவர்களாலும் வணங்கத்தக்கவர்கள் ஆவர்.
7.82.11
ये च त्वां घोरचक्षुर्भिः पश्यन्ति प्राणिनो भुवि ।
हतास्ते यमदण्डेन सद्यो निरयगामिनः ॥ ७.८२.११ ॥
பூமியில் எந்த உயிர்கள் உன்னைக் கொடிய கண்களால் பார்க்கின்றனவோ, அவை யமதண்டத்தால் உடனே கொல்லப்பட்டு நரகத்திற்குச் செல்லும்.
7.82.12
ईदृशस्त्वं रघुश्रेष्ठ पावनः सर्वदेहिनाम् ।
भुवि त्वां कथयन्तो ऽपि सिद्धिमेष्यन्ति राघव ॥ ७.८२.१२ ॥
ரகுசிரேஷ்டா! நீ இத்தகையவன், எல்லா உடலுடைய உயிர்களையும் தூய்மைப்படுத்துபவன். ராகவா! பூமியில் உன்னைப் பற்றிப் பேசுபவர்களும் சித்தியை அடைவார்கள்.
7.82.13
गच्छ चारिष्टमव्याग्रः पन्थानमकुतोभयम् ।
प्रशाधि राज्यं धर्मेण गतिर्हि जगतो भवान् ॥ ७.८२.१३ ॥
நீ அமைதியுடன் பயமற்ற வழியில் நலமாகச் செல். தர்மத்துடன் அரசை ஆட்சி செய், ஏனெனில் உலகின் ஆதாரம் நீயே.
7.82.14
एवमुक्तस्तु मुनिना प्राञ्जलिः प्रग्रहो नृपः ।
अभ्यवादयत प्राज्ञस्तमृषिं पुण्यशालिनम् ॥ ७.८२.१४ ॥
முனிவர் இவ்வாறு கூறியதும், பணிவுடன் கைகூப்பிய அந்த அறிவாளி அரசன் அந்த புண்ணியசாலியான முனிவரை வணங்கினான்.
7.82.15
अभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं तांश्च सर्वांस्तपोधनान् ।
अध्यारोहत्तदव्यग्रः पुष्पकं हेमभूषितम् ॥ ७.८२.१५ ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவருக்கும் அந்தத் தவச் செல்வர்கள் அனைவருக்கும் வணங்கிவிட்டு, அமைதியான அவன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட புஷ்பக விமானத்தில் ஏறினான்.
7.82.16
तं प्रयान्तं मुनिगणा ह्याशीर्वादैः समन्ततः ।
अपूजयन्महेन्द्राभं सहस्राक्षमिवामराः ॥ ७.८२.१६ ॥
அவன் புறப்படும்போது முனிவர் கூட்டங்கள் நாலா பக்கங்களிலிருந்தும் ஆசிகளால் அவனை வழிபட்டனர்; ஆயிரங்கண்ணன் இந்திரனைத் தேவர்கள் வழிபடுவது போல, மகேந்திரனைப் போன்ற அவனை.
7.82.17
स्वस्थः स ददृशे रामः पुष्पके हेमभूषिते ।
शशी मेघसमीपस्थो यथा जलधरागमे ॥ ७.८२.१७ ॥
அமைதியுடன் இருந்த ராமன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட புஷ்பக விமானத்தில் தோன்றினான்; மழைக்காலத்தில் மேகங்களின் அருகில் இருக்கும் சந்திரனைப் போல.
7.82.18
ततो ऽर्धदिवसे प्राप्ते पूज्यमानस्ततस्ततः ।
अयोध्यां प्राप्य काकुत्स्थो मध्यकक्ष्यामवारुहत् ॥ ७.८२.१८ ॥
பிறகு நடுப்பகலில், எங்கும் வணங்கப்பட்டவனான காகுத்ஸ்தன் ராமன் அயோத்தியை அடைந்து நடுமுற்றத்தில் இறங்கினான்.
7.82.19
ततो विसृज्य रुचिरं पुष्पकं कामगामि तत् ।
विसर्जयित्वा गच्छेति स्वस्ति ते ऽस्त्विति च प्रभुः ॥ ७.८२.१९ ॥
பின்னர் விரும்பிய இடத்திற்குச் செல்லும் அந்த அழகிய புஷ்பக விமானத்தை அனுப்பிவிட்டு, 'செல், உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்' என்று கூறி, அந்தப் பிரபு அதனை வழியனுப்பினார்.
7.82.20
कक्षान्तरविनिक्षिप्तं द्वास्स्थं रामो ऽब्रवीद्वचः ।
लक्ष्मणं भरतं चैव गत्वा तौ लघुविक्रमौ ॥
ममागमनमाख्याय शब्दापयत मा चिरम् ॥ ७.८२.२० ॥
உள்ளறையின் வாயிலில் நின்றிருந்த காவலனிடம் ராமர் இவ்வாறு கூறினார்: 'விரைந்த வீரர்களான லட்சுமணனிடமும் பரதனிடமும் சென்று, என் வருகையை அறிவித்து, தாமதிக்காமல் அவர்களை அழையுங்கள்.'