رامايانا فالميكي · السارغا 7.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.9.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य सुमाली नाम राक्षसः ।
रसातलान्मर्त्यलोकं सर्वं वै विचचार ह ॥ ७.९.१ ॥
ذات يوم خرج الراكشاسا المسمّى سوماالي من راساتالا وجاب عالم الفانين كله.
7.9.2
नीलजीमूतसङ्काशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः ।
कन्यां दुहितरं गृह्य विना पद्ममिव श्रियम् ॥ ७.९.२ ॥
كان كأنه غيمة زرقاء داكنة، يرتدي أقراطا من ذهب مصهور، فأخذ ابنته كأنها شري بلا لوتسها.
7.9.3
राक्षसेन्द्रः स तु तदा विचरन्वै महीतलम् ।
तदापश्यत्स गच्छन्तं पुष्पकेण धनेश्वरम् ॥ ७.९.३ ॥
عندئذ رأى ملك الراكشاسا، وهو يجوب الأرض، كوبيرا سيد الثروة يمضي في مركبة بوشبكا.
7.9.4
गच्छन्तं पितरं द्रष्टुं पुलस्त्यतनयं विभुम् ।
तं दृष्ट्वा ऽमरसङ्काशं स्वच्छन्दं तपनोपमम् ॥ ७.९.४ ॥
عندما رأى ابن بولاستيا، كوبيرا القدير، ذاهبا لزيارة أبيه بولاستيا، يشبه الآلهة وحرا كالشمس...
7.9.5
रसातलं प्रविष्टः सन्मर्त्यलोकात्सविस्मयः ।
इत्येवं चिन्तयामास राक्षसानां महामतिः ॥ ७.९.५ ॥
بعد أن دخل راساتالا من عالم الفانين، مندهشا، فكّر هكذا عاقل الراكشاسا العظيم.
7.9.6
किं कृतं श्रेय इत्येवं वर्धेमहि कथं वयम् ।
अथाब्रवीत्सुतां रक्षः कैकसीं नाम नामतः ॥ ७.९.६ ॥
«ما الذي ينبغي أن نفعله لخيرنا؟ وكيف نزدهر؟» وبهذا التفكير خاطب الراكشاسا ابنته المسماة كايكاسي.
7.9.7
पुत्रि प्रदानकालो ऽयं यौवनं व्यतिवर्तते ।
प्रत्याख्यानाच्च भीतैस्त्वं न वरैः प्रतिगृह्यसे ॥ ७.९.७ ॥
يا ابنتي، هذا وقت الزواج، وشبابك يمضي. والخاطبون، خوفًا من الرفض، لا يقبلونك.
7.9.8
त्वत्कृते च वयं सर्वे यन्त्रिता धर्मबुद्धयः ।
त्वं हि सर्वगुणोपेता श्रीः साक्षादिव पुत्रिके ।
कन्यापितृत्वं दुःखं हि सर्वेषां मानकाङ्क्षिणाम् ॥ ७.९.८ ॥
بسببك نحن جميعًا، وإن كانت عقولنا متجهة إلى الدارما، مقيّدون. أنتِ متحلية بكل الفضائل يا ابنتي، كأنكِ الإلهة شري بذاتها. ولكل من يطلب الشرف، فإن أن يكون المرء أبًا لابنة حزن.
7.9.9
न ज्ञायते च कः कन्यां वरयेदिति कन्यके ॥ ७.९.९ ॥
ولا يُعلم من سيختار الفتاة، يا فتاة.
7.9.10
त्वं हि सर्वगुणोपेता श्रीः साक्षादिव पुत्रिके ।
मातुः कुलं पितृकुलं यत्र चैव प्रदीयते ।
कुलत्रयं सदा कन्या संशये स्थाप्य तिष्ठति ॥ ७.९.१० ॥
أنتِ متحلية بكل الفضائل يا ابنتي، كأنكِ الإلهة شري بذاتها. حيث يُعطى نسب الأم ونسب الأب، تقف الفتاة دائمًا وهي تُبقي الأسر الثلاث في حيرة.
7.9.11
सा त्वं मुनिवरं श्रेष्ठं प्रजापतिकुलोद्भवम् ।
भज विश्रवसं पुत्रि पौलस्त्यं वरय स्वयम् ॥ ७.९.११ ॥
فاذهبي إذن يا ابنتي إلى أفضل الحكماء فيشرافاس، المولود من سلالة براجابتي، واختاري بنفسك ابن بولاستيا.
7.9.12
ईदृशास्ते भविष्यन्ति पुत्राः पुत्रि न संशयः ।
तेजसा भास्करसमो यादृशो ऽयं धनेश्वरः ॥ ७.९.१२ ॥
ستكون لكِ أبناء مثله يا ابنتي، لا ريب في ذلك، في البهاء مساوين للشمس، مثل هذا رب الثروة.
7.9.13
सा तु तद्वचनं श्रुत्वा कन्यका पितृगौरवात् ।
तत्रोपागम्य सा तस्थौ विश्रवा यत्र तप्यते ॥ ७.९.१३ ॥
فلما سمعت الفتاة تلك الكلمات، وإجلالاً لأبيها، ذهبت إلى حيث كان فيشرافاس يتعبد، ووقفت هناك.
7.9.14
एतस्मिन्नन्तरे राम पुलस्त्यतनयो द्विजः ।
अग्निहोत्रमुपातिष्ठच्चतुर्थ इव पावकः ॥ ७.९.१४ ॥
وفي تلك الأثناء، يا راما، كان ابن بولاستيا، ذلك المولود مرتين، يقوم بالقربان الناري، كأنه النار الرابعة.
7.9.15
अविचिन्त्य तु तां वेलां दारुणां पितृगौरवात् ।
उपसृत्याग्रतस्तस्य चरणाधोमुखी स्थिता ।
विलिखन्ती मुहुर्भूमिमङ्गुष्ठाग्रेण भामिनी ॥ ७.९.१५ ॥
إجلالاً لأبيها، غير مكترثة بتلك الساعة المرعبة، تقدمت الحسناء أمامه ووقفت متطأطئة الوجه نحو قدميه، تخط الأرض مراراً بطرف إبهام قدمها.
7.9.16
स तु तां वीक्ष्य सुश्रोणीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
अब्रवीत्परमोदारो दीप्यमानां स्वतेजसा ॥ ७.९.१६ ॥
فلما رأى تلك الحسناء ذات الخصر الجميل والوجه كالبدر، المتألقة بنورها، تكلم ذلك الكريم الأعظم.
7.9.17
भद्रे कस्यासि दुहिता कुतो वा त्वमिहागता ।
किं कार्यं कस्य वा हेतोस्तत्त्वतो ब्रूहि शोभने ॥ ७.९.१७ ॥
أيتها الفاضلة، ابنة من أنتِ، ومن أين جئتِ إلى هنا؟ لأي غرض، أو لأجل من؟ أخبريني بالحق، أيتها المشرقة.
7.9.18
एवमुक्ता तु सा कन्या कृताञ्जलिरथाब्रवीत् ।
आत्मप्रभावेण मुने ज्ञातुमर्हसि मे मतम् ॥ ७.९.१८ ॥
فلما سُئلت هكذا، قالت الفتاة وقد ضمت كفيها: أيها الحكيم، بقوتك أنت تستطيع أن تعرف قصدي.
7.9.19
किं तु मां विद्धि ब्रह्मर्षे शासनात्पितुरागताम् ।
कैकसी नाम नाम्नाहं शेषं त्वं ज्ञातुमर्हसि ॥ ७.९.१९ ॥
لكن اعلم أيها البراهمرشي أنني جئت بأمر أبي. اسمي كايكاسي؛ وما بقي فأنت أهل لمعرفته.
7.9.20
स तु गत्वा मुनिर्ध्यानं वाक्यमेतदुवाच ह ।
विज्ञातं ते मया भद्रे कारणं यन्मनोगतम् ॥ ७.९.२० ॥
ثم دخل المُنِي في التأمل وقال هذه الكلمات: أيتها الفاضلة، لقد علمت السبب الذي في نفسك.
7.9.21
सुताभिलाषो मत्तस्ते मत्तमातङ्गगामिनि ।
दारुणायां तु वेलायां यस्मात्त्वं मामुपस्थिता ॥ ७.९.२१ ॥
أيتها السائرة كالفيل الهائج، رغبتك في الأبناء منّي، إذ جئتِني في هذه الساعة المرعبة.
7.9.22
शृणु तस्मात्सुतान्भद्रे यादृशाञ्जनयिष्यसि ।
दारुणान्दारुणाकारान्दारुणाभिजनप्रियान् ॥ ७.९.२२ ॥
فاسمعي إذن أيتها الفاضلة، ما نوع الأبناء الذين ستنجبينهم: مرعبون، مرعبو الهيئة، محبّون لنسب مرعب.
7.9.23
प्रसविष्यसि सुश्रोणि राक्षसान्क्रूरकर्मणः ।
सा तु तद्वचनं श्रुत्वा प्रणिपत्याब्रवीद्वचः ॥ ७.९.२३ ॥
أيتها الجميلة الخصر، ستنجبين رakshasas ذوي أعمال قاسية. فلما سمعت تلك الكلمات، سجدت وقالت هذا القول.
7.9.24
भगवन्नीदृशान्पुत्रांस्त्वत्तो ऽहं ब्रह्मवादिनः ।
नेच्छामि सुदुराचारान्प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.९.२४ ॥
أيها المبارك، أيها المُعلِن للفيدا، لا أرغب منك في مثل هؤلاء الأبناء؛ لا أريد أبناءً ذوي سلوك شديد الفساد. ينبغي لك أن تُنعِم عليّ.
7.9.25
कन्यया त्वेवमुक्तस्तु विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
उवाच कैकसीं भूयः पूर्णेन्दुरिव रोहिणीम् ॥ ७.९.२५ ॥
فلما خاطبته ابنته بذلك، تكلم فيشرافا، أفضل الحكماء، مرة أخرى مع كايكاسي كما يكلم القمر البدر روهيني.
7.9.26
पश्चिमो यस्तव सुतो भविष्यति शुभानने ।
मम वंशानुरूपः स धर्मात्मा च भविष्यति ॥ ७.९.२६ ॥
يا ذات الوجه الميمون، سيكون ابنك الأصغر لائقًا بسلالتي وذا نفس بارة.
7.9.27
एवमुक्ता तु सा कन्या राम कालेन केनचित् ।
जनयामास बीभत्सं रक्षोरूपं सुदारुणम् ॥ ७.९.२७ ॥
يا راما، فلما خوطبت بذلك، ولدت تلك الفتاة كايكاسي في حينه هيئة راكشاسا مروعة بشعة للغاية.
7.9.28
दशग्रीवं महादंष्ट्रं नीलाञ्जनचयोपमम् ।
ताम्रोष्ठं विंशतिभुजं महास्यं दीप्तमूर्धजम् ॥ ७.९.२८ ॥
كان له عشرة أعناق، وأنياب كبيرة، وجسم ككومة من الكحل الأزرق، وشفاه حمراء، وعشرون ذراعًا، وفم كبير، وشعر متوهج.
7.9.29
तस्मिञ्जाते तु तत्काले सज्वालकवलाः शिवाः ।
क्रव्यादाश्चापसव्यानि मण्डलानि प्रचक्रमुः ॥ ७.९.२९ ॥
في لحظة ولادته، بدأت بنات آوى ذات اللقم المتوهجة والحيوانات آكلة اللحوم تدور في دوائر نحس نحو اليسار.
7.9.30
ववर्ष रुधिरं देवो मेघाश्च खरनिःस्वनाः ।
प्रबभौ न च सूर्यो वै महोल्काश्चापतन्भुवि ॥ ७.९.३० ॥
أمطر الإله دمًا، وزمجرت السحب بأصوات قاسية، ولم تشرق الشمس، وسقطت شهب عظيمة على الأرض.
7.9.31
चकम्पे जगती चैव ववुर्वाताः सुदारुणाः ।
अक्षोभ्यः क्षुभितश्चैव समुद्रः सरितां पतिः ॥ ७.९.३१ ॥
ارتجفت الأرض وهبت رياح شديدة الهول، واضطرب البحر، سيّد الأنهار، الذي لا يُزعزع.
7.9.32
अथ नामाकरोत्तस्य पितामहसमः पिता ।
दशग्रीवः प्रसूतो ऽयं दशग्रीवो भविष्यति ॥ ७.९.३२ ॥
ثم سمّاه أبوه، المماثل للجد، قائلاً: «وُلد هذا ذا عشرة أعناق، وسيكون داشاغريفا، ذا العشرة أعناق».
7.9.33
तस्य त्वनन्तरं जातः कुम्भकर्णो महाबलः ।
प्रमाणाद्यस्य विपुलं प्रमाणं नेह विद्यते ॥ ७.९.३३ ॥
وُلد بعده كومبهاكارنا، ذو القوة العظيمة، الذي لا يُقاس عِظَم جسده هنا.
7.9.34
ततः शूर्पणखा नाम सञ्जज्ञे विकृतानना ।
विभीषणश्च धर्मात्मा कैकस्याः पश्चिमः सुतः ॥ ७.९.३४ ॥
ثم وُلدت ابنة اسمها شورباناخا ذات وجه مشوّه، وكان الصالح ذو النفس الفاضلة فيبهيشانا أصغر أبناء كايكاسي.
7.9.35
तस्मिञ्जाते महासत्त्वे पुष्पवर्षं पपात ह ॥ ७.९.३५ ॥
عندما وُلد ذلك الكائن العظيم، هطل مطر من الزهور.
7.9.36
नभःस्थाने दुन्दुभयो देवानां प्राणदंस्तदा ।
वाक्यं चैवान्तरिक्षे च साधु साध्विति तत्तदा ॥ ७.९.३६ ॥
عندها دوّت طبول الآلهة في السماء، وترددت في الجو كلمات: «أحسنت! أحسنت!».
7.9.37
तौ तु तत्र महारण्ये ववृधाते महौजसौ ।
कुम्भकर्णदशग्रीवौ लोकोद्वेगकरौ तदा ॥ ७.९.३७ ॥
فنما ذانك الاثنان ذوا القوة العظيمة، كومباكارنا ودَشَغْريفا، في تلك الغابة الكبرى آنذاك، مثيرَين الرعب في العوالم.
7.9.38
कुम्भकर्णः प्रमत्तस्तु महर्षीन्धर्मवत्सलान् ।
त्रैलोक्यं भक्षयन्नित्यासन्तुष्टो विचचार ह ॥ ७.९.३८ ॥
كان كومباكارنا هائجًا متهورًا يجوب، يلتهم دائمًا كبار الحكماء المحبين للدارما والعوالم الثلاثة، ولا يشبع أبدًا.
7.9.39
विभीषणस्तु धर्मात्मा नित्यं धर्मे व्यवस्थितः ।
स्वाध्यायनियताहार उवास विजितेन्द्रियः ॥ ७.९.३९ ॥
أما فيبهيشانا، الصالح النفس، فكان ثابتًا دائمًا في الدارما، ملتزمًا بالدرس والطعام المعتدل، يعيش بعد أن قهر حواسه.
7.9.40
अथ वैश्रवणो देवस्तत्र कालेन केनचित् ।
आगतः पितरं द्रष्टुं पुष्पकेण धनेश्वरः ॥ ७.९.४० ॥
ثم بعد حين، جاء الإله فايشرافانا، سيد الثروة، إلى هناك على مركبة بوشباكا ليرى أباه.
7.9.41
तं दृष्ट्वा कैकसी तत्र ज्वलन्तमिव तेजसा ।
आगम्य राक्षसी तत्र दशग्रीवमुवाच ह ॥ ७.९.४१ ॥
فلما رأته هناك متوهجًا بالبهاء كأنه يشتعل، جاءت الراكشاسية كايكاسي وقالت لدشَغْريفا.
7.9.42
पुत्र वैश्रवणं पश्य भ्रातरं तेजसा वृतम् ।
भ्रातृभावे समे चापि पश्यात्मानं त्वमीदृशम् ॥ ७.९.४२ ॥
"يا بني، انظر إلى أخيك فايشرافانا، محاطًا بالبهاء. وأنتما متساويان في الأخوة؛ ومع ذلك انظر إلى نفسك، أهكذا أنت؟"
7.9.43
दशग्रीव तथा यत्नं कुरुष्वामितविक्रम ।
यथा त्वमसि मे पुत्र भव र्वैश्रवणोपमः ॥ ७.९.४३ ॥
يا ذا العشرة رؤوس، يا عديم الحدّ في البأس، فاجتهد في ذلك؛ يا بني، كن مثل وَيشرافانا.
7.9.44
मातुस्तद्वचनं श्रुत्वा दशग्रीवः प्रतापवान् ।
अमर्षमतुलं लेभे प्रतिज्ञां चाकरोत्तदा ॥ ७.९.४४ ॥
لما سمع دَشَغْرِيفا، ذو البأس، كلام أمّه، أصابه غضب لا مثيل له، فعقد عزماً حينئذ.
7.9.45
सत्यं ते प्रतिजानामि भ्रातृतुल्यो ऽधिको ऽपि वा ।
भविष्याम्योजसा चैव सन्तापं त्यज हृद्गतम् ॥ ७.९.४५ ॥
أعاهدك بحق: سأصير مساوياً لإخوتي، بل أعظم منهم، بقوتي وحدها؛ فاطرحي هذا الهمّ المستقرّ في قلبك.
7.9.46
ततस्तेनैव कोपेन दशग्रीवः सहानुजः ।
चिकीर्षुर्दुष्करं कर्म तपसे धृतमानसः ॥ ७.९.४६ ॥
ثم بذلك الغضب عينه، عزم دَشَغْرِيفا مع أخيه الأصغر، راغباً في إنجاز عمل عسير، على التقشف بعزيمة ثابتة.
7.9.47
प्राप्स्यामि तपसा काममिति कृत्वा ऽध्यवस्य च ।
आगच्छदात्मसिद्ध्यर्थं गोकर्णस्याश्रमं शुभम् ॥ ७.९.४७ ॥
وعقد العزم قائلاً: «بالتقشف أنال مرادي»، فمضى إلى صومعة غوكارنا المباركة طلباً لكمال ذاته.
7.9.48
स राक्षसस्तत्र सहानुजस्तदा तपश्चकारातुलमुग्रविक्रमः ।
अतोषयच्चापि पितामहं विभुं ददौ स तुष्टश्च वराञ्जयावहान् ॥ ७.९.४८ ॥
فأنجز ذلك الرّاكشاسا مع أخيه الأصغر هناك تقشفاً لا مثيل له، فأرضى الجدّ الأعظم براهما، فرضي وأعطاه أوراداً تجلب النصر.