വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.9.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य सुमाली नाम राक्षसः ।
रसातलान्मर्त्यलोकं सर्वं वै विचचार ह ॥ ७.९.१ ॥
കുറച്ചുകാലത്തിനുശേഷം സുമാലി എന്ന പേരുള്ള രാക്ഷസൻ രസാതലത്തിൽനിന്ന് മർത്യലോകം മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ചു.
7.9.2
नीलजीमूतसङ्काशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः ।
कन्यां दुहितरं गृह्य विना पद्ममिव श्रियम् ॥ ७.९.२ ॥
നീലമേഘസദൃശനും തപ്തസ്വർണ്ണകുണ്ഡലമണിഞ്ഞവനുമായ അവൻ, താമരയിലിരിക്കുന്ന ലക്ഷ്മിപോലെയുള്ള മകളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു.
7.9.3
राक्षसेन्द्रः स तु तदा विचरन्वै महीतलम् ।
तदापश्यत्स गच्छन्तं पुष्पकेण धनेश्वरम् ॥ ७.९.३ ॥
അപ്പോൾ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ആ രാക്ഷസരാജാവ് പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ പോകുന്ന ധനേശ്വരനായ കുബേരനെ കണ്ടു.
7.9.4
गच्छन्तं पितरं द्रष्टुं पुलस्त्यतनयं विभुम् ।
तं दृष्ट्वा ऽमरसङ्काशं स्वच्छन्दं तपनोपमम् ॥ ७.९.४ ॥
പിതാവായ പുലസ്ത്യനെ കാണാൻ പോകുന്ന, പുലസ്ത്യന്റെ പുത്രനായ ആ വിഭുവിനെ, ദേവതുല്യനും ഇഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്ന സൂര്യസമാനനുമായി കണ്ടപ്പോൾ...
7.9.5
रसातलं प्रविष्टः सन्मर्त्यलोकात्सविस्मयः ।
इत्येवं चिन्तयामास राक्षसानां महामतिः ॥ ७.९.५ ॥
മർത്യലോകത്തുനിന്ന് രസാതലത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, വിസ്മയിച്ച രാക്ഷസരിൽ മഹാമതിയായ അവൻ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു.
7.9.6
किं कृतं श्रेय इत्येवं वर्धेमहि कथं वयम् ।
अथाब्रवीत्सुतां रक्षः कैकसीं नाम नामतः ॥ ७.९.६ ॥
'നമുക്ക് ശ്രേയസ്സ് എന്താണ്? നമ്മൾ എങ്ങനെ വളരും?' എന്ന് ചിന്തിച്ച്, ആ രാക്ഷസൻ കൈകസി എന്ന പേരുള്ള തന്റെ മകളോട് പറഞ്ഞു.
7.9.7
पुत्रि प्रदानकालो ऽयं यौवनं व्यतिवर्तते ।
प्रत्याख्यानाच्च भीतैस्त्वं न वरैः प्रतिगृह्यसे ॥ ७.९.७ ॥
മകളേ, ഇത് വിവാഹത്തിനുള്ള കാലമാണ്; നിന്റെ യൗവനം കടന്നുപോകുന്നു. തിരസ്കാരഭയത്താൽ വരന്മാർ നിന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല.
7.9.8
त्वत्कृते च वयं सर्वे यन्त्रिता धर्मबुद्धयः ।
त्वं हि सर्वगुणोपेता श्रीः साक्षादिव पुत्रिके ।
कन्यापितृत्वं दुःखं हि सर्वेषां मानकाङ्क्षिणाम् ॥ ७.९.८ ॥
നിന്റെ കാരണത്താൽ ധർമ്മബുദ്ധികളായ ഞങ്ങളെല്ലാവരും ബന്ധിതരാണ്. നീ സർവഗുണസമ്പന്നയാണ്, മകളേ, സാക്ഷാൽ ശ്രീ പോലെയാണ്. മാനം ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും പുത്രിയുടെ പിതാവാകുന്നത് ദുഃഖമാണ്.
7.9.9
न ज्ञायते च कः कन्यां वरयेदिति कन्यके ॥ ७.९.९ ॥
കന്യകേ, ആരാണ് കന്യകയെ വരിക്കുകയെന്ന് അറിയുന്നില്ല.
7.9.10
त्वं हि सर्वगुणोपेता श्रीः साक्षादिव पुत्रिके ।
मातुः कुलं पितृकुलं यत्र चैव प्रदीयते ।
कुलत्रयं सदा कन्या संशये स्थाप्य तिष्ठति ॥ ७.९.१० ॥
നീ സർവഗുണസമ്പന്നയാണ്, മകളേ, സാക്ഷാൽ ശ്രീ പോലെയാണ്. മാതൃകുലവും പിതൃകുലവും ആരിൽ നൽകപ്പെടുന്നുവോ, അവിടെ കന്യക എപ്പോഴും മൂന്നു കുലങ്ങളെയും സംശയത്തിൽ നിർത്തി നിൽക്കുന്നു.
7.9.11
सा त्वं मुनिवरं श्रेष्ठं प्रजापतिकुलोद्भवम् ।
भज विश्रवसं पुत्रि पौलस्त्यं वरय स्वयम् ॥ ७.९.११ ॥
അതിനാൽ മകളേ, പ്രജാപതിയുടെ കുലത്തിൽ ജനിച്ച, മുനിശ്രേഷ്ഠനായ വിശ്രവസിനെ സമീപിക്കുക; പുലസ്ത്യപുത്രനെ നീ തന്നെ വരിക്കുക.
7.9.12
ईदृशास्ते भविष्यन्ति पुत्राः पुत्रि न संशयः ।
तेजसा भास्करसमो यादृशो ऽयं धनेश्वरः ॥ ७.९.१२ ॥
മകളേ, നിനക്ക് ഇവനെപ്പോലുള്ള പുത്രന്മാരുണ്ടാകും, സംശയമില്ല; ഈ ധനേശ്വരനെപ്പോലെ തേജസ്സിൽ സൂര്യനു തുല്യരായവർ.
7.9.13
सा तु तद्वचनं श्रुत्वा कन्यका पितृगौरवात् ।
तत्रोपागम्य सा तस्थौ विश्रवा यत्र तप्यते ॥ ७.९.१३ ॥
ആ കന്യക ആ വാക്ക് കേട്ട്, പിതാവിനോടുള്ള ബഹുമാനത്താൽ, വിശ്രവസ്സ് തപസ്സ് ചെയ്യുന്നിടത്ത് ചെന്ന് നിന്നു.
7.9.14
एतस्मिन्नन्तरे राम पुलस्त्यतनयो द्विजः ।
अग्निहोत्रमुपातिष्ठच्चतुर्थ इव पावकः ॥ ७.९.१४ ॥
രാമാ, അതിനിടെ പുലസ്ത്യന്റെ പുത്രനായ ആ ദ്വിജൻ നാലാമത്തെ അഗ്നിപോലെ അഗ്നിഹോത്രം ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
7.9.15
अविचिन्त्य तु तां वेलां दारुणां पितृगौरवात् ।
उपसृत्याग्रतस्तस्य चरणाधोमुखी स्थिता ।
विलिखन्ती मुहुर्भूमिमङ्गुष्ठाग्रेण भामिनी ॥ ७.९.१५ ॥
പിതാവിനോടുള്ള ബഹുമാനത്താൽ ആ ഭയങ്കര സമയത്തെ ഗണിക്കാതെ, ആ സുന്ദരി അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചെന്ന് പാദങ്ങളിലേക്ക് മുഖം താഴ്ത്തി നിന്നു; പെരുവിരലിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് വീണ്ടും വീണ്ടും നിലം കുത്തിക്കീറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
7.9.16
स तु तां वीक्ष्य सुश्रोणीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
अब्रवीत्परमोदारो दीप्यमानां स्वतेजसा ॥ ७.९.१६ ॥
സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടും പൂർണചന്ദ്രസമാനമായ മുഖവുമുള്ള, സ്വന്തം തേജസ്സിനാൽ പ്രകാശിച്ചിരുന്ന ആ യുവതിയെ കണ്ട്, അത്യുദാരനായ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
7.9.17
भद्रे कस्यासि दुहिता कुतो वा त्वमिहागता ।
किं कार्यं कस्य वा हेतोस्तत्त्वतो ब्रूहि शोभने ॥ ७.९.१७ ॥
ഭദ്രേ, നീ ആരുടെ പുത്രിയാണ്? എവിടെനിന്നാണ് ഇവിടെ വന്നത്? ഏത് കാര്യത്തിനോ ആരുടെ കാരണത്താലോ വന്നത്? ശോഭനേ, സത്യമായി പറയൂ.
7.9.18
एवमुक्ता तु सा कन्या कृताञ्जलिरथाब्रवीत् ।
आत्मप्रभावेण मुने ज्ञातुमर्हसि मे मतम् ॥ ७.९.१८ ॥
ഇങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ട ആ കന്യക കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു: മുനേ, അങ്ങയുടെ പ്രഭാവത്താൽ എന്റെ മനസ്സ് അറിയാൻ അങ്ങേക്ക് കഴിയും.
7.9.19
किं तु मां विद्धि ब्रह्मर्षे शासनात्पितुरागताम् ।
कैकसी नाम नाम्नाहं शेषं त्वं ज्ञातुमर्हसि ॥ ७.९.१९ ॥
എന്നാൽ ബ്രഹ്മർഷേ, പിതാവിന്റെ ആജ്ഞയാൽ വന്നവളായി എന്നെ അറിയുക. എന്റെ പേര് കൈകസി; ശേഷം അങ്ങ് അറിയേണ്ടതാണ്.
7.9.20
स तु गत्वा मुनिर्ध्यानं वाक्यमेतदुवाच ह ।
विज्ञातं ते मया भद्रे कारणं यन्मनोगतम् ॥ ७.९.२० ॥
ആ മുനി ധ്യാനത്തിലാണ്ട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: ഭദ്രേ, നിന്റെ മനസ്സിലുള്ള കാരണം ഞാൻ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
7.9.21
सुताभिलाषो मत्तस्ते मत्तमातङ्गगामिनि ।
दारुणायां तु वेलायां यस्मात्त्वं मामुपस्थिता ॥ ७.९.२१ ॥
മദയാനയെപ്പോലെ നടക്കുന്നവളേ, നിനക്ക് പുത്രാഭിലാഷം എന്നിൽനിന്നാണ്; ഈ ഭയങ്കര വേളയിൽ നീ എന്റെ അടുത്ത് വന്നുചേർന്നതിനാൽ.
7.9.22
शृणु तस्मात्सुतान्भद्रे यादृशाञ्जनयिष्यसि ।
दारुणान्दारुणाकारान्दारुणाभिजनप्रियान् ॥ ७.९.२२ ॥
അതിനാൽ ഭദ്രേ, കേൾക്കുക: നീ എങ്ങനെയുള്ള മക്കളെ പ്രസവിക്കുമെന്ന് — ഭയങ്കരർ, ഭയങ്കര രൂപമുള്ളവർ, ഭയങ്കര കുലത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ.
7.9.23
प्रसविष्यसि सुश्रोणि राक्षसान्क्रूरकर्मणः ।
सा तु तद्वचनं श्रुत्वा प्रणिपत्याब्रवीद्वचः ॥ ७.९.२३ ॥
സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, ക്രൂരകർമ്മികളായ രാക്ഷസരെ നീ പ്രസവിക്കും. അവൾ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് നമസ്കരിച്ച് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
7.9.24
भगवन्नीदृशान्पुत्रांस्त्वत्तो ऽहं ब्रह्मवादिनः ।
नेच्छामि सुदुराचारान्प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.९.२४ ॥
ഭഗവാനേ, ബ്രഹ്മവാദിയേ, അങ്ങയിൽനിന്ന് ഇങ്ങനെയുള്ള മക്കളെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; അതിദുരാചാരികളെ ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. കൃപ ചെയ്യാൻ അങ്ങ് അർഹനാണ്.
7.9.25
कन्यया त्वेवमुक्तस्तु विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
उवाच कैकसीं भूयः पूर्णेन्दुरिव रोहिणीम् ॥ ७.९.२५ ॥
മകൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മുനിശ്രേഷ്ഠനായ വിശ്രവസ്, പൂർണ്ണചന്ദ്രൻ രോഹിണിയോടെന്നപോലെ കൈകസിയോട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
7.9.26
पश्चिमो यस्तव सुतो भविष्यति शुभानने ।
मम वंशानुरूपः स धर्मात्मा च भविष्यति ॥ ७.९.२६ ॥
ശുഭമുഖീ! നിന്റെ ഇളയ മകൻ എന്റെ വംശത്തിന് യോജിച്ചവനും ധർമ്മാത്മാവുമാകും.
7.9.27
एवमुक्ता तु सा कन्या राम कालेन केनचित् ।
जनयामास बीभत्सं रक्षोरूपं सुदारुणम् ॥ ७.९.२७ ॥
രാമാ! ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട ആ കന്യക കൈകസി കുറച്ചുകാലം കഴിഞ്ഞ് അതിഭീകരവും വികൃതവുമായ രാക്ഷസരൂപത്തെ പ്രസവിച്ചു.
7.9.28
दशग्रीवं महादंष्ट्रं नीलाञ्जनचयोपमम् ।
ताम्रोष्ठं विंशतिभुजं महास्यं दीप्तमूर्धजम् ॥ ७.९.२८ ॥
പത്ത് കഴുത്തുകളും വലിയ കോമ്പല്ലുകളും നീലക്കല്ലിന്റെ കൂമ്പാരം പോലെയുള്ള ശരീരവും ചുവന്ന ചുണ്ടുകളും ഇരുപത് കൈകളും വലിയ വായും തിളങ്ങുന്ന മുടിയുമുള്ളവനായിരുന്നു അവൻ.
7.9.29
तस्मिञ्जाते तु तत्काले सज्वालकवलाः शिवाः ।
क्रव्यादाश्चापसव्यानि मण्डलानि प्रचक्रमुः ॥ ७.९.२९ ॥
അവൻ ജനിച്ച ഉടൻ തന്നെ ജ്വലിക്കുന്ന ഇരകളുമായി കുറുക്കന്മാരും മാംസഭോജികളും ഇടത്തോട്ടുള്ള അപശകുന മണ്ഡലങ്ങളിൽ ചുറ്റാൻ തുടങ്ങി.
7.9.30
ववर्ष रुधिरं देवो मेघाश्च खरनिःस्वनाः ।
प्रबभौ न च सूर्यो वै महोल्काश्चापतन्भुवि ॥ ७.९.३० ॥
ദേവൻ രക്തമഴ പെയ്യിച്ചു; കഠിനമായി ഗർജ്ജിക്കുന്ന മേഘങ്ങൾ ഉണ്ടായി; സൂര്യൻ പ്രകാശിച്ചില്ല; ഭൂമിയിൽ വലിയ ഉൽക്കകൾ വീണു.
7.9.31
चकम्पे जगती चैव ववुर्वाताः सुदारुणाः ।
अक्षोभ्यः क्षुभितश्चैव समुद्रः सरितां पतिः ॥ ७.९.३१ ॥
ഭൂമി വിറച്ചു; അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ കാറ്റുകൾ വീശി. ഇളക്കാനാവാത്തവനായ, നദികളുടെ നാഥനായ സമുദ്രവും ക്ഷോഭിച്ചു.
7.9.32
अथ नामाकरोत्तस्य पितामहसमः पिता ।
दशग्रीवः प्रसूतो ऽयं दशग्रीवो भविष्यति ॥ ७.९.३२ ॥
അപ്പോൾ പിതാമഹനു തുല്യനായ അവന്റെ പിതാവ് അവന് പേരിട്ടു — 'ഈ ദശഗ്രീവൻ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇവൻ ദശഗ്രീവൻ തന്നെയാകും.'
7.9.33
तस्य त्वनन्तरं जातः कुम्भकर्णो महाबलः ।
प्रमाणाद्यस्य विपुलं प्रमाणं नेह विद्यते ॥ ७.९.३३ ॥
അവനുശേഷം മഹാബലനായ കുംഭകർണൻ ജനിച്ചു; അവന്റെ വിപുലമായ വലുപ്പത്തിന് ഇവിടെ തുല്യമായ അളവില്ല.
7.9.34
ततः शूर्पणखा नाम सञ्जज्ञे विकृतानना ।
विभीषणश्च धर्मात्मा कैकस्याः पश्चिमः सुतः ॥ ७.९.३४ ॥
പിന്നെ ശൂർപ്പണഖ എന്ന വികൃതമുഖിയായ മകൾ ജനിച്ചു; ധർമ്മാത്മാവായ വിഭീഷണൻ കൈകസിയുടെ ഇളയ പുത്രനായി ജനിച്ചു.
7.9.35
तस्मिञ्जाते महासत्त्वे पुष्पवर्षं पपात ह ॥ ७.९.३५ ॥
ആ മഹാസത്വൻ ജനിച്ചപ്പോൾ പുഷ്പവൃഷ്ടി പെയ്തു.
7.9.36
नभःस्थाने दुन्दुभयो देवानां प्राणदंस्तदा ।
वाक्यं चैवान्तरिक्षे च साधु साध्विति तत्तदा ॥ ७.९.३६ ॥
അപ്പോൾ ആകാശത്ത് ദേവന്മാരുടെ ദുന്ദുഭികൾ മുഴങ്ങി; അന്തരീക്ഷത്തിൽ 'സാധു, സാധു' എന്ന വാക്കുകളും ഉയർന്നു.
7.9.37
तौ तु तत्र महारण्ये ववृधाते महौजसौ ।
कुम्भकर्णदशग्रीवौ लोकोद्वेगकरौ तदा ॥ ७.९.३७ ॥
മഹാബലശാലികളായ ആ ഇരുവരും, കുംഭകർണനും ദശഗ്രീവനും, അന്ന് ആ മഹാവനത്തിൽ വളർന്നു; അവർ ലോകങ്ങൾക്ക് ഭയമുണ്ടാക്കുന്നവരായിരുന്നു.
7.9.38
कुम्भकर्णः प्रमत्तस्तु महर्षीन्धर्मवत्सलान् ।
त्रैलोक्यं भक्षयन्नित्यासन्तुष्टो विचचार ह ॥ ७.९.३८ ॥
കുംഭകർണൻ ഉന്മത്തനായി, ധർമ്മപ്രിയരായ മഹർഷിമാരെയും മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും നിത്യം ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, ഒരിക്കലും തൃപ്തനാകാതെ സഞ്ചരിച്ചു.
7.9.39
विभीषणस्तु धर्मात्मा नित्यं धर्मे व्यवस्थितः ।
स्वाध्यायनियताहार उवास विजितेन्द्रियः ॥ ७.९.३९ ॥
എന്നാൽ ധർമ്മാത്മാവായ വിഭീഷണൻ എപ്പോഴും ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു; സ്വാധ്യായത്തിലും നിയതമായ ആഹാരത്തിലും സംയമത്തോടെ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവനായി വാണു.
7.9.40
अथ वैश्रवणो देवस्तत्र कालेन केनचित् ।
आगतः पितरं द्रष्टुं पुष्पकेण धनेश्वरः ॥ ७.९.४० ॥
അനന്തരം കുറച്ചുകാലം കഴിഞ്ഞ്, ദേവനായ വൈശ്രവണൻ, ധനേശ്വരനായ കുബേരൻ, പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ തന്റെ പിതാവിനെ കാണാൻ അവിടെ എത്തി.
7.9.41
तं दृष्ट्वा कैकसी तत्र ज्वलन्तमिव तेजसा ।
आगम्य राक्षसी तत्र दशग्रीवमुवाच ह ॥ ७.९.४१ ॥
അവിടെ തേജസ്സിൽ ജ്വലിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള അവനെ കണ്ട്, രാക്ഷസി കൈകസി അവിടെ വന്ന് ദശഗ്രീവനോട് പറഞ്ഞു.
7.9.42
पुत्र वैश्रवणं पश्य भ्रातरं तेजसा वृतम् ।
भ्रातृभावे समे चापि पश्यात्मानं त्वमीदृशम् ॥ ७.९.४२ ॥
"മകനേ, തേജസ്സിൽ പൊതിഞ്ഞ നിന്റെ സഹോദരൻ വൈശ്രവണനെ നോക്കൂ. സഹോദരഭാവത്തിൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരും സമാനരാണ്; എന്നിട്ടും നിന്നെത്തന്നെ നോക്കൂ, നീ ഇങ്ങനെയാണോ?"
7.9.43
दशग्रीव तथा यत्नं कुरुष्वामितविक्रम ।
यथा त्वमसि मे पुत्र भव र्वैश्रवणोपमः ॥ ७.९.४३ ॥
പത്തു കഴുത്തുള്ളവനേ, അമിത വിക്രമിയേ, നീ അതിനായി പ്രയത്നിക്കുക; മകനേ, നീ വൈശ്രവണനു തുല്യനാകണം.
7.9.44
मातुस्तद्वचनं श्रुत्वा दशग्रीवः प्रतापवान् ।
अमर्षमतुलं लेभे प्रतिज्ञां चाकरोत्तदा ॥ ७.९.४४ ॥
അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് പ്രതാപവാനായ ദശഗ്രീവൻ അതുല്യമായ കോപം പൂണ്ടു; അപ്പോൾ അവൻ പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു.
7.9.45
सत्यं ते प्रतिजानामि भ्रातृतुल्यो ऽधिको ऽपि वा ।
भविष्याम्योजसा चैव सन्तापं त्यज हृद्गतम् ॥ ७.९.४५ ॥
ഞാൻ നിനക്ക് സത്യമായി പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്നു: സഹോദരന്മാർക്ക് തുല്യനോ അതിലധികമോ ആകും, എൻ്റെ ഓജസ്സുകൊണ്ടുതന്നെ; നിൻ്റെ ഹൃദയത്തിലുള്ള ഈ സന്താപം ഉപേക്ഷിക്കുക.
7.9.46
ततस्तेनैव कोपेन दशग्रीवः सहानुजः ।
चिकीर्षुर्दुष्करं कर्म तपसे धृतमानसः ॥ ७.९.४६ ॥
പിന്നെ ആ കോപത്താൽത്തന്നെ ദശഗ്രീവൻ അനുജനോടൊപ്പം ദുഷ്കരമായ കർമ്മം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, തപസ്സിനായി ഉറച്ച മനസ്സോടെ നിന്നു.
7.9.47
प्राप्स्यामि तपसा काममिति कृत्वा ऽध्यवस्य च ।
आगच्छदात्मसिद्ध्यर्थं गोकर्णस्याश्रमं शुभम् ॥ ७.९.४७ ॥
'തപസ്സുകൊണ്ട് ഞാൻ എൻ്റെ ആഗ്രഹം നേടും' എന്ന് ഉറപ്പിച്ച്, ആത്മസിദ്ധിക്കായി അവൻ ശുഭമായ ഗോകർണ്ണാശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
7.9.48
स राक्षसस्तत्र सहानुजस्तदा तपश्चकारातुलमुग्रविक्रमः ।
अतोषयच्चापि पितामहं विभुं ददौ स तुष्टश्च वराञ्जयावहान् ॥ ७.९.४८ ॥
ആ രാക്ഷസൻ അപ്പോൾ അനുജനോടൊപ്പം അവിടെ അതുല്യമായ തപസ്സു ചെയ്തു; വിഭുവായ പിതാമഹനെ (ബ്രഹ്മാവിനെ) പ്രസാദിപ്പിച്ചു, അദ്ദേഹം സന്തുഷ്ടനായി വിജയം നൽകുന്ന വരങ്ങൾ നൽകി.