Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.9

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

7.9.1

कस्यचित्त्वथ कालस्य सुमाली नाम राक्षसः ।
रसातलान्मर्त्यलोकं सर्वं वै विचचार ह ॥ ७.९.१ ॥

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸುಮಾಲಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ರಾಕ್ಷಸನು ರಸಾತಲದಿಂದ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸಿದನು.

7.9.2

नीलजीमूतसङ्काशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः ।
कन्यां दुहितरं गृह्य विना पद्ममिव श्रियम् ॥ ७.९.२ ॥

ನೀಲಮೇಘದಂತೆ ಇದ್ದು, ಕಾಸಿದ ಚಿನ್ನದ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಅವನು, ತಾವರೆಯಲ್ಲಿರುವ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತಿದ್ದ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡನು.

7.9.3

राक्षसेन्द्रः स तु तदा विचरन्वै महीतलम् ।
तदापश्यत्स गच्छन्तं पुष्पकेण धनेश्वरम् ॥ ७.९.३ ॥

ಆಗ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ರಾಕ್ಷಸರಾಜನು ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಧನೇಶ್ವರ ಕುಬೇರನನ್ನು ಕಂಡನು.

7.9.4

गच्छन्तं पितरं द्रष्टुं पुलस्त्यतनयं विभुम् ।
तं दृष्ट्वा ऽमरसङ्काशं स्वच्छन्दं तपनोपमम् ॥ ७.९.४ ॥

ತನ್ನ ತಂದೆ ಪುಲಸ್ತ್ಯರನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ, ಪುಲಸ್ತ್ಯನ ಮಗನಾದ ಆ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಯಂತೆ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಇದ್ದ ಅವನನ್ನು ಕಂಡು...

7.9.5

रसातलं प्रविष्टः सन्मर्त्यलोकात्सविस्मयः ।
इत्येवं चिन्तयामास राक्षसानां महामतिः ॥ ७.९.५ ॥

ಮರ್ತ್ಯಲೋಕದಿಂದ ರಸಾತಲವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡ ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲಿ ಮಹಾಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಅವನು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದನು.

7.9.6

किं कृतं श्रेय इत्येवं वर्धेमहि कथं वयम् ।
अथाब्रवीत्सुतां रक्षः कैकसीं नाम नामतः ॥ ७.९.६ ॥

'ನಮಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಯಾವುದು? ನಾವು ಹೇಗೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಬಹುದು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಕೈಕಸಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ತನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

7.9.7

पुत्रि प्रदानकालो ऽयं यौवनं व्यतिवर्तते ।
प्रत्याख्यानाच्च भीतैस्त्वं न वरैः प्रतिगृह्यसे ॥ ७.९.७ ॥

ಮಗಳೇ, ಇದು ಮದುವೆಯ ಕಾಲ; ನಿನ್ನ ಯೌವನ ಕಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ತಿರಸ್ಕಾರದ ಭಯದಿಂದ ವರರು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.

7.9.8

त्वत्कृते च वयं सर्वे यन्त्रिता धर्मबुद्धयः ।
त्वं हि सर्वगुणोपेता श्रीः साक्षादिव पुत्रिके ।
कन्यापितृत्वं दुःखं हि सर्वेषां मानकाङ्क्षिणाम् ॥ ७.९.८ ॥

ನಿನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಧರ್ಮಬುದ್ಧಿಯಿದ್ದರೂ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ನೀನು ಸರ್ವಗುಣ ಸಂಪನ್ನೆ, ಮಗಳೇ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶ್ರೀಯಂತಿದ್ದೀಯ. ಮಾನವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಮಗಳ ತಂದೆಯಾಗಿರುವುದು ದುಃಖವೇ.

7.9.9

न ज्ञायते च कः कन्यां वरयेदिति कन्यके ॥ ७.९.९ ॥

ಕನ್ಯೆಯೇ, ಯಾರು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ವರಿಸುವರೆಂಬುದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.

7.9.10

त्वं हि सर्वगुणोपेता श्रीः साक्षादिव पुत्रिके ।
मातुः कुलं पितृकुलं यत्र चैव प्रदीयते ।
कुलत्रयं सदा कन्या संशये स्थाप्य तिष्ठति ॥ ७.९.१० ॥

ನೀನು ಸರ್ವಗುಣ ಸಂಪನ್ನೆ, ಮಗಳೇ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶ್ರೀಯಂತಿದ್ದೀಯ. ತಾಯಿಯ ಕುಲ ಮತ್ತು ತಂದೆಯ ಕುಲ ಎಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ಕನ್ಯೆ ಸದಾ ಮೂರು ಕುಲಗಳನ್ನು ಸಂದೇಹದಲ್ಲಿಟ್ಟು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾಳೆ.

7.9.11

सा त्वं मुनिवरं श्रेष्ठं प्रजापतिकुलोद्भवम् ।
भज विश्रवसं पुत्रि पौलस्त्यं वरय स्वयम् ॥ ७.९.११ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಮಗಳೇ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿಶ್ರವಸನನ್ನು ಸೇರು; ಪುಲಸ್ತ್ಯನ ಮಗನನ್ನು ನೀನೇ ವರಿಸು.

7.9.12

ईदृशास्ते भविष्यन्ति पुत्राः पुत्रि न संशयः ।
तेजसा भास्करसमो यादृशो ऽयं धनेश्वरः ॥ ७.९.१२ ॥

ಮಗಳೇ, ನಿನಗೆ ಇವನಂತಹ ಮಕ್ಕಳೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಸಮಾನರು, ಈ ಧನೇಶ್ವರನಂತೆ.

7.9.13

सा तु तद्वचनं श्रुत्वा कन्यका पितृगौरवात् ।
तत्रोपागम्य सा तस्थौ विश्रवा यत्र तप्यते ॥ ७.९.१३ ॥

ಆ ಕನ್ಯೆ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಂದೆಯ ಗೌರವದಿಂದ, ವಿಶ್ರವನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಿಂತಳು.

7.9.14

एतस्मिन्नन्तरे राम पुलस्त्यतनयो द्विजः ।
अग्निहोत्रमुपातिष्ठच्चतुर्थ इव पावकः ॥ ७.९.१४ ॥

ರಾಮ, ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪುಲಸ್ತ್ಯನ ಮಗನಾದ ಆ ದ್ವಿಜನು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದನು.

7.9.15

अविचिन्त्य तु तां वेलां दारुणां पितृगौरवात् ।
उपसृत्याग्रतस्तस्य चरणाधोमुखी स्थिता ।
विलिखन्ती मुहुर्भूमिमङ्गुष्ठाग्रेण भामिनी ॥ ७.९.१५ ॥

ತಂದೆಯ ಗೌರವದಿಂದ ಆ ಭಯಂಕರ ಸಮಯವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಆ ಸುಂದರಿ ಅವನ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ, ಪಾದಗಳ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ನಿಂತು, ಹೆಬ್ಬೆರಳ ತುದಿಯಿಂದ ಪದೇ ಪದೇ ನೆಲವನ್ನು ಗೀರುತ್ತಿದ್ದಳು.

7.9.16

स तु तां वीक्ष्य सुश्रोणीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
अब्रवीत्परमोदारो दीप्यमानां स्वतेजसा ॥ ७.९.१६ ॥

ಸುಂದರ ಸೊಂಟವುಳ್ಳ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತಹ ಮುಖದ, ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅತಿ ಉದಾರನಾದ ಅವನು ಮಾತನಾಡಿದನು.

7.9.17

भद्रे कस्यासि दुहिता कुतो वा त्वमिहागता ।
किं कार्यं कस्य वा हेतोस्तत्त्वतो ब्रूहि शोभने ॥ ७.९.१७ ॥

ಓ ಭದ್ರೆ, ನೀನು ಯಾರ ಮಗಳು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆ? ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ಅಥವಾ ಯಾರ ಕಾರಣದಿಂದ ಬಂದೆ? ಓ ಶೋಭನೆ, ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳು.

7.9.18

एवमुक्ता तु सा कन्या कृताञ्जलिरथाब्रवीत् ।
आत्मप्रभावेण मुने ज्ञातुमर्हसि मे मतम् ॥ ७.९.१८ ॥

ಹೀಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಕನ್ಯೆ ಕೈಮುಗಿದು ಹೇಳಿದಳು: ಮುನಿಯೇ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿಯಬಹುದು.

7.9.19

किं तु मां विद्धि ब्रह्मर्षे शासनात्पितुरागताम् ।
कैकसी नाम नाम्नाहं शेषं त्वं ज्ञातुमर्हसि ॥ ७.९.१९ ॥

ಆದರೆ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯೇ, ತಂದೆಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಬಂದವಳೆಂದು ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ. ನನ್ನ ಹೆಸರು ಕೈಕಸಿ; ಉಳಿದುದನ್ನು ನೀವು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

7.9.20

स तु गत्वा मुनिर्ध्यानं वाक्यमेतदुवाच ह ।
विज्ञातं ते मया भद्रे कारणं यन्मनोगतम् ॥ ७.९.२० ॥

ಆ ಮುನಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು: ಭದ್ರೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿರುವ ಕಾರಣವನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ.

7.9.21

सुताभिलाषो मत्तस्ते मत्तमातङ्गगामिनि ।
दारुणायां तु वेलायां यस्मात्त्वं मामुपस्थिता ॥ ७.९.२१ ॥

ಮದ್ದಾನೆಯಂತೆ ನಡೆಯುವವಳೇ, ನಿನಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಬಯಕೆ ನನ್ನಿಂದ ಆಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭಯಂಕರ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ನೀನು ನನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದಿರುವೆ.

7.9.22

शृणु तस्मात्सुतान्भद्रे यादृशाञ्जनयिष्यसि ।
दारुणान्दारुणाकारान्दारुणाभिजनप्रियान् ॥ ७.९.२२ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಭದ್ರೆಯೇ, ಕೇಳು: ನೀನು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆರುವೆಯೋ — ಭಯಂಕರರು, ಭಯಂಕರ ರೂಪದವರು, ಭಯಂಕರ ವಂಶವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರು.

7.9.23

प्रसविष्यसि सुश्रोणि राक्षसान्क्रूरकर्मणः ।
सा तु तद्वचनं श्रुत्वा प्रणिपत्याब्रवीद्वचः ॥ ७.९.२३ ॥

ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ನೀನು ಹೆರುವೆ. ಅವಳು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

7.9.24

भगवन्नीदृशान्पुत्रांस्त्वत्तो ऽहं ब्रह्मवादिनः ।
नेच्छामि सुदुराचारान्प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.९.२४ ॥

ಭಗವಂತನೇ, ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಯೇ, ನಿನ್ನಿಂದ ಇಂಥ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅತಿ ದುರಾಚಾರಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕೃಪೆ ತೋರಲು ನೀನು ಅರ್ಹ.

7.9.25

कन्यया त्वेवमुक्तस्तु विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
उवाच कैकसीं भूयः पूर्णेन्दुरिव रोहिणीम् ॥ ७.९.२५ ॥

ಮಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಶ್ರವರು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನು ರೋಹಿಣಿಯೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುವಂತೆ ಕೈಕಸಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದರು.

7.9.26

पश्चिमो यस्तव सुतो भविष्यति शुभानने ।
मम वंशानुरूपः स धर्मात्मा च भविष्यति ॥ ७.९.२६ ॥

ಶುಭಮುಖಿಯೇ! ನಿನ್ನ ಕೊನೆಯ ಮಗನು ನನ್ನ ವಂಶಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗುವನು.

7.9.27

एवमुक्ता तु सा कन्या राम कालेन केनचित् ।
जनयामास बीभत्सं रक्षोरूपं सुदारुणम् ॥ ७.९.२७ ॥

ರಾಮಾ! ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಕನ್ಯೆ ಕೈಕಸಿ ಕೆಲವು ಕಾಲದ ನಂತರ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವೂ ಅಸಹ್ಯವೂ ಆದ ರಾಕ್ಷಸ ರೂಪವನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

7.9.28

दशग्रीवं महादंष्ट्रं नीलाञ्जनचयोपमम् ।
ताम्रोष्ठं विंशतिभुजं महास्यं दीप्तमूर्धजम् ॥ ७.९.२८ ॥

ಅವನು ಹತ್ತು ಕೊರಳು, ದೊಡ್ಡ ದಾಡೆಗಳು, ನೀಲ ಕಾಡಿಗೆ ರಾಶಿಯಂತೆ, ಕೆಂಪು ತುಟಿ, ಇಪ್ಪತ್ತು ತೋಳು, ದೊಡ್ಡ ಬಾಯಿ, ಹೊಳೆಯುವ ಕೂದಲು ಹೊಂದಿದ್ದನು.

7.9.29

तस्मिञ्जाते तु तत्काले सज्वालकवलाः शिवाः ।
क्रव्यादाश्चापसव्यानि मण्डलानि प्रचक्रमुः ॥ ७.९.२९ ॥

ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ಉರಿಯುವ ತುತ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ನರಿಗಳೂ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಅಪಸವ್ಯ ವೃತ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತತೊಡಗಿದವು.

7.9.30

ववर्ष रुधिरं देवो मेघाश्च खरनिःस्वनाः ।
प्रबभौ न च सूर्यो वै महोल्काश्चापतन्भुवि ॥ ७.९.३० ॥

ದೇವನು ರಕ್ತವನ್ನು ಮಳೆಯಾಗಿ ಸುರಿಸಿದನು; ಕಠೋರ ಗರ್ಜನೆಯ ಮೇಘಗಳು ಘರ್ಜಿಸಿದವು; ಸೂರ್ಯನು ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ; ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಉಲ್ಕೆಗಳು ಬಿದ್ದವು.

7.9.31

चकम्पे जगती चैव ववुर्वाताः सुदारुणाः ।
अक्षोभ्यः क्षुभितश्चैव समुद्रः सरितां पतिः ॥ ७.९.३१ ॥

ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು; ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾದ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸಿದವು. ಅಚಲನಾದ, ನದಿಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಸಮುದ್ರವೂ ಕ್ಷೋಭೆಗೊಂಡಿತು.

7.9.32

अथ नामाकरोत्तस्य पितामहसमः पिता ।
दशग्रीवः प्रसूतो ऽयं दशग्रीवो भविष्यति ॥ ७.९.३२ ॥

ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಅವನ ತಂದೆ ಅವನಿಗೆ ಹೆಸರಿಟ್ಟನು — 'ಈ ದಶಗ್ರೀವನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಇವನು ದಶಗ್ರೀವನೇ ಆಗುವನು.'

7.9.33

तस्य त्वनन्तरं जातः कुम्भकर्णो महाबलः ।
प्रमाणाद्यस्य विपुलं प्रमाणं नेह विद्यते ॥ ७.९.३३ ॥

ಅವನ ನಂತರ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠನಾದ ಕುಂಭಕರ್ಣನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನ ವಿಶಾಲ ಗಾತ್ರಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾದದ್ದು ಇಲ್ಲ.

7.9.34

ततः शूर्पणखा नाम सञ्जज्ञे विकृतानना ।
विभीषणश्च धर्मात्मा कैकस्याः पश्चिमः सुतः ॥ ७.९.३४ ॥

ನಂತರ ಶೂರ್ಪಣಖಾ ಎಂಬ ವಿಕೃತ ಮುಖದ ಕನ್ಯೆ ಹುಟ್ಟಿದಳು; ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ವಿಭೀಷಣನು ಕೈಕಸಿಯ ಕಡೆಯ ಮಗನಾದನು.

7.9.35

तस्मिञ्जाते महासत्त्वे पुष्पवर्षं पपात ह ॥ ७.९.३५ ॥

ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಸುರಿಯಿತು.

7.9.36

नभःस्थाने दुन्दुभयो देवानां प्राणदंस्तदा ।
वाक्यं चैवान्तरिक्षे च साधु साध्विति तत्तदा ॥ ७.९.३६ ॥

ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ದುಂದುಭಿಗಳು ಮೊಳಗಿದವು; ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ 'ಸಾಧು, ಸಾಧು' ಎಂಬ ಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿಬಂದವು.

7.9.37

तौ तु तत्र महारण्ये ववृधाते महौजसौ ।
कुम्भकर्णदशग्रीवौ लोकोद्वेगकरौ तदा ॥ ७.९.३७ ॥

ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದ ಕುಂಭಕರ್ಣ ಮತ್ತು ದಶಗ್ರೀವರು ಆ ಮಹಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಗ ಬೆಳೆದರು; ಅವರು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವವರಾಗಿದ್ದರು.

7.9.38

कुम्भकर्णः प्रमत्तस्तु महर्षीन्धर्मवत्सलान् ।
त्रैलोक्यं भक्षयन्नित्यासन्तुष्टो विचचार ह ॥ ७.९.३८ ॥

ಕುಂಭಕರ್ಣನು ಮದೋನ್ಮತ್ತನಾಗಿ, ಧರ್ಮಪ್ರಿಯರಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ಎಂದೂ ತೃಪ್ತನಾಗದೆ ಸಂಚರಿಸಿದನು.

7.9.39

विभीषणस्तु धर्मात्मा नित्यं धर्मे व्यवस्थितः ।
स्वाध्यायनियताहार उवास विजितेन्द्रियः ॥ ७.९.३९ ॥

ಆದರೆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ವಿಭೀಷಣನು ಸದಾ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದನು; ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ನಿಯಮಿತ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಸಂಯಮದಿಂದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ವಾಸಿಸಿದನು.

7.9.40

अथ वैश्रवणो देवस्तत्र कालेन केनचित् ।
आगतः पितरं द्रष्टुं पुष्पकेण धनेश्वरः ॥ ७.९.४० ॥

ನಂತರ ಕೆಲವು ಕಾಲದ ಬಳಿಕ, ದೇವನಾದ ವೈಶ್ರವಣ, ಧನೇಶ್ವರ ಕುಬೇರನು ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು.

7.9.41

तं दृष्ट्वा कैकसी तत्र ज्वलन्तमिव तेजसा ।
आगम्य राक्षसी तत्र दशग्रीवमुवाच ह ॥ ७.९.४१ ॥

ಅಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿಯುವಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಕ್ಷಸಿ ಕೈಕಸಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ದಶಗ್ರೀವನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

7.9.42

पुत्र वैश्रवणं पश्य भ्रातरं तेजसा वृतम् ।
भ्रातृभावे समे चापि पश्यात्मानं त्वमीदृशम् ॥ ७.९.४२ ॥

"ಮಗನೇ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತನಾದ ನಿನ್ನ ಸಹೋದರ ವೈಶ್ರವಣನನ್ನು ನೋಡು. ಸಹೋದರತ್ವದಲ್ಲಿ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಸಮಾನರೇ; ಆದರೂ ನಿನ್ನನ್ನೇ ನೋಡಿಕೊ, ನೀನು ಹೀಗಿರುವೆಯಾ?"

7.9.43

दशग्रीव तथा यत्नं कुरुष्वामितविक्रम ।
यथा त्वमसि मे पुत्र भव र्वैश्रवणोपमः ॥ ७.९.४३ ॥

ಹತ್ತು ಕತ್ತಿನವನೇ, ಅಮಿತ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೇ, ನೀನು ಹಾಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸು; ಮಗನೇ, ನೀನು ವೈಶ್ರವಣನಂತಾಗು.

7.9.44

मातुस्तद्वचनं श्रुत्वा दशग्रीवः प्रतापवान् ।
अमर्षमतुलं लेभे प्रतिज्ञां चाकरोत्तदा ॥ ७.९.४४ ॥

ತಾಯಿಯ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ದಶಗ್ರೀವನು ಅಪ್ರತಿಮ ರೋಷವನ್ನು ಪಡೆದು ಆಗ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದನು.

7.9.45

सत्यं ते प्रतिजानामि भ्रातृतुल्यो ऽधिको ऽपि वा ।
भविष्याम्योजसा चैव सन्तापं त्यज हृद्गतम् ॥ ७.९.४५ ॥

ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ: ಸೋದರರಿಗೆ ಸಮನಾಗಿ ಅಥವಾ ಅವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆಗುವೆನು, ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ; ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಡು.

7.9.46

ततस्तेनैव कोपेन दशग्रीवः सहानुजः ।
चिकीर्षुर्दुष्करं कर्म तपसे धृतमानसः ॥ ७.९.४६ ॥

ಆಗ ಅದೇ ಕೋಪದಿಂದ ದಶಗ್ರೀವನು ತಮ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಕಠಿಣ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ತಪಸ್ಸಿಗೆ ದೃಢ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಂತನು.

7.9.47

प्राप्स्यामि तपसा काममिति कृत्वा ऽध्यवस्य च ।
आगच्छदात्मसिद्ध्यर्थं गोकर्णस्याश्रमं शुभम् ॥ ७.९.४७ ॥

'ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನ ಇಷ್ಟವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆನು' ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಆತ್ಮಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅವನು ಶುಭಕರವಾದ ಗೋಕರ್ಣನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

7.9.48

स राक्षसस्तत्र सहानुजस्तदा तपश्चकारातुलमुग्रविक्रमः ।
अतोषयच्चापि पितामहं विभुं ददौ स तुष्टश्च वराञ्जयावहान् ॥ ७.९.४८ ॥

ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಆಗ ತಮ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ವಿಭುವಾದ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು (ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು) ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು, ಆತನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಜಯವನ್ನು ತರುವ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.