Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.9.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य सुमाली नाम राक्षसः ।
रसातलान्मर्त्यलोकं सर्वं वै विचचार ह ॥ ७.९.१ ॥
Certa vez, o rākṣasa chamado Sumālī saiu de Rasātala e percorreu todo o mundo dos mortais.
7.9.2
नीलजीमूतसङ्काशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः ।
कन्यां दुहितरं गृह्य विना पद्ममिव श्रियम् ॥ ७.९.२ ॥
Semelhante a uma nuvem de tempestade azul, com brincos de ouro fundido, levou sua filha, como Śrī sem seu lótus.
7.9.3
राक्षसेन्द्रः स तु तदा विचरन्वै महीतलम् ।
तदापश्यत्स गच्छन्तं पुष्पकेण धनेश्वरम् ॥ ७.९.३ ॥
Então o senhor dos rākṣasas, percorrendo a terra, viu Kubera, senhor da riqueza, passar no carro Puṣpaka.
7.9.4
गच्छन्तं पितरं द्रष्टुं पुलस्त्यतनयं विभुम् ।
तं दृष्ट्वा ऽमरसङ्काशं स्वच्छन्दं तपनोपमम् ॥ ७.९.४ ॥
Ao ver o poderoso filho de Pulastya, Kubera, que ia visitar seu pai Pulastya, semelhante a um deus e livre como o sol...
7.9.5
रसातलं प्रविष्टः सन्मर्त्यलोकात्सविस्मयः ।
इत्येवं चिन्तयामास राक्षसानां महामतिः ॥ ७.९.५ ॥
Tendo entrado em Rasātala vindo do mundo dos mortais, admirado, o sábio entre os rākṣasas assim refletiu.
7.9.6
किं कृतं श्रेय इत्येवं वर्धेमहि कथं वयम् ।
अथाब्रवीत्सुतां रक्षः कैकसीं नाम नामतः ॥ ७.९.६ ॥
"O que devemos fazer para o nosso bem? Como podemos prosperar?" Pensando assim, o rākṣasa falou à sua filha chamada Kaikasī.
7.9.7
पुत्रि प्रदानकालो ऽयं यौवनं व्यतिवर्तते ।
प्रत्याख्यानाच्च भीतैस्त्वं न वरैः प्रतिगृह्यसे ॥ ७.९.७ ॥
Filha, este é o tempo de dar-te em casamento; a tua juventude está a passar. Temendo a recusa, os pretendentes não te aceitam.
7.9.8
त्वत्कृते च वयं सर्वे यन्त्रिता धर्मबुद्धयः ।
त्वं हि सर्वगुणोपेता श्रीः साक्षादिव पुत्रिके ।
कन्यापितृत्वं दुःखं हि सर्वेषां मानकाङ्क्षिणाम् ॥ ७.९.८ ॥
Por tua causa, todos nós, ainda que com a mente voltada ao dharma, estamos presos. Tu és dotada de todas as virtudes, filha, como se fosses a própria Śrī. Para todos os que desejam honra, ser pai de uma filha é uma dor.
7.9.9
न ज्ञायते च कः कन्यां वरयेदिति कन्यके ॥ ७.९.९ ॥
E não se sabe quem escolherá a donzela, ó donzela.
7.9.10
त्वं हि सर्वगुणोपेता श्रीः साक्षादिव पुत्रिके ।
मातुः कुलं पितृकुलं यत्र चैव प्रदीयते ।
कुलत्रयं सदा कन्या संशये स्थाप्य तिष्ठति ॥ ७.९.१० ॥
Tu estás dotada de todas as virtudes, filha, como se fosses a própria Śrī. Onde a família da mãe e a do pai são entregues, a donzela sempre permanece, mantendo as três famílias em suspense.
7.9.11
सा त्वं मुनिवरं श्रेष्ठं प्रजापतिकुलोद्भवम् ।
भज विश्रवसं पुत्रि पौलस्त्यं वरय स्वयम् ॥ ७.९.११ ॥
Vai, pois, filha, ao melhor dos sábios, Viśravas, nascido da linhagem de Prajāpati, e escolhe tu mesma o filho de Pulastya.
7.9.12
ईदृशास्ते भविष्यन्ति पुत्राः पुत्रि न संशयः ।
तेजसा भास्करसमो यादृशो ऽयं धनेश्वरः ॥ ७.९.१२ ॥
Filha, terás filhos como ele, sem dúvida, iguais ao sol em esplendor, como este senhor da riqueza.
7.9.13
सा तु तद्वचनं श्रुत्वा कन्यका पितृगौरवात् ।
तत्रोपागम्य सा तस्थौ विश्रवा यत्र तप्यते ॥ ७.९.१३ ॥
Ouvindo essas palavras, a donzela, por respeito ao pai, foi até onde Viśravas praticava austeridades e ficou de pé.
7.9.14
एतस्मिन्नन्तरे राम पुलस्त्यतनयो द्विजः ।
अग्निहोत्रमुपातिष्ठच्चतुर्थ इव पावकः ॥ ७.९.१४ ॥
Enquanto isso, Rāma, o filho de Pulastya, o nascido duas vezes, cuidava do sacrifício ao fogo, como um quarto fogo.
7.9.15
अविचिन्त्य तु तां वेलां दारुणां पितृगौरवात् ।
उपसृत्याग्रतस्तस्य चरणाधोमुखी स्थिता ।
विलिखन्ती मुहुर्भूमिमङ्गुष्ठाग्रेण भामिनी ॥ ७.९.१५ ॥
Por respeito ao pai, sem considerar aquela hora terrível, a bela mulher foi até diante dele e ficou de pé, com o rosto voltado para os pés dele, riscando repetidamente o chão com a ponta do dedo grande do pé.
7.9.16
स तु तां वीक्ष्य सुश्रोणीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
अब्रवीत्परमोदारो दीप्यमानां स्वतेजसा ॥ ७.९.१६ ॥
Ao vê-la, a de belos quadris, de rosto como a lua cheia, radiante com seu próprio esplendor, o mais magnânimo falou.
7.9.17
भद्रे कस्यासि दुहिता कुतो वा त्वमिहागता ।
किं कार्यं कस्य वा हेतोस्तत्त्वतो ब्रूहि शोभने ॥ ७.९.१७ ॥
Gentil, de quem és filha, e de onde vieste aqui? Com que propósito, ou por causa de quem? Diz-me a verdade, radiante.
7.9.18
एवमुक्ता तु सा कन्या कृताञ्जलिरथाब्रवीत् ।
आत्मप्रभावेण मुने ज्ञातुमर्हसि मे मतम् ॥ ७.९.१८ ॥
Assim interpelada, a donzela, com as palmas unidas, respondeu: Ó sábio, pelo teu próprio poder podes conhecer a minha intenção.
7.9.19
किं तु मां विद्धि ब्रह्मर्षे शासनात्पितुरागताम् ।
कैकसी नाम नाम्नाहं शेषं त्वं ज्ञातुमर्हसि ॥ ७.९.१९ ॥
Mas saibais, ó brahmarṣi, que vim por ordem de meu pai. Meu nome é Kaikasī; o restante deveis conhecê-lo.
7.9.20
स तु गत्वा मुनिर्ध्यानं वाक्यमेतदुवाच ह ।
विज्ञातं ते मया भद्रे कारणं यन्मनोगतम् ॥ ७.९.२० ॥
Então o sábio, entrando em meditação, proferiu estas palavras: Ó venturosa, compreendi a causa que está em tua mente.
7.9.21
सुताभिलाषो मत्तस्ते मत्तमातङ्गगामिनि ।
दारुणायां तु वेलायां यस्मात्त्वं मामुपस्थिता ॥ ७.९.२१ ॥
Ó tu que caminhas como elefante em cio, teu desejo de filhos vem de mim, pois te aproximaste de mim nesta hora terrível.
7.9.22
शृणु तस्मात्सुतान्भद्रे यादृशाञ्जनयिष्यसि ।
दारुणान्दारुणाकारान्दारुणाभिजनप्रियान् ॥ ७.९.२२ ॥
Portanto, ó venturosa, ouve que tipo de filhos darás à luz: terríveis, de aspecto terrível e amantes de uma linhagem terrível.
7.9.23
प्रसविष्यसि सुश्रोणि राक्षसान्क्रूरकर्मणः ।
सा तु तद्वचनं श्रुत्वा प्रणिपत्याब्रवीद्वचः ॥ ७.९.२३ ॥
Ó de belos quadris, darás à luz rakshasas de ações cruéis. Ouvindo aquelas palavras, ela se prostrou e falou assim.
7.9.24
भगवन्नीदृशान्पुत्रांस्त्वत्तो ऽहं ब्रह्मवादिनः ।
नेच्छामि सुदुराचारान्प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.९.२४ ॥
Ó bem-aventurado, ó proclamador do Veda, não desejo de ti tais filhos; não quero filhos de conduta muito perversa. Deves conceder-me teu favor.
7.9.25
कन्यया त्वेवमुक्तस्तु विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
उवाच कैकसीं भूयः पूर्णेन्दुरिव रोहिणीम् ॥ ७.९.२५ ॥
Assim interpelado por sua filha, Viśravā, o melhor dos sábios, falou novamente a Kaikasī, como a lua cheia a Rohiṇī.
7.9.26
पश्चिमो यस्तव सुतो भविष्यति शुभानने ।
मम वंशानुरूपः स धर्मात्मा च भविष्यति ॥ ७.९.२६ ॥
Ó tu de rosto auspicioso, teu filho mais novo será digno da minha linhagem e de alma justa.
7.9.27
एवमुक्ता तु सा कन्या राम कालेन केनचित् ।
जनयामास बीभत्सं रक्षोरूपं सुदारुणम् ॥ ७.९.२७ ॥
Assim interpelada, ó Rāma, aquela donzela Kaikasī, a seu tempo, deu à luz uma forma demoníaca horrenda e terrível.
7.9.28
दशग्रीवं महादंष्ट्रं नीलाञ्जनचयोपमम् ।
ताम्रोष्ठं विंशतिभुजं महास्यं दीप्तमूर्धजम् ॥ ७.९.२८ ॥
Tinha dez pescoços, grandes presas, um corpo como uma pilha de antimônio azul, lábios vermelhos, vinte braços, uma grande boca e cabelos flamejantes.
7.9.29
तस्मिञ्जाते तु तत्काले सज्वालकवलाः शिवाः ।
क्रव्यादाश्चापसव्यानि मण्डलानि प्रचक्रमुः ॥ ७.९.२९ ॥
No momento do seu nascimento, chacais com bocados flamejantes e animais carnívoros começaram a girar em círculos de mau agouro para a esquerda.
7.9.30
ववर्ष रुधिरं देवो मेघाश्च खरनिःस्वनाः ।
प्रबभौ न च सूर्यो वै महोल्काश्चापतन्भुवि ॥ ७.९.३० ॥
O deus fez chover sangue, nuvens trovejaram com voz áspera, o sol não brilhou e grandes meteoros caíram sobre a terra.
7.9.31
चकम्पे जगती चैव ववुर्वाताः सुदारुणाः ।
अक्षोभ्यः क्षुभितश्चैव समुद्रः सरितां पतिः ॥ ७.९.३१ ॥
A terra tremeu e ventos terríveis sopraram. Até o oceano, senhor dos rios, inabalável, se agitou.
7.9.32
अथ नामाकरोत्तस्य पितामहसमः पिता ।
दशग्रीवः प्रसूतो ऽयं दशग्रीवो भविष्यति ॥ ७.९.३२ ॥
Então seu pai, igual ao avô, lhe deu um nome: «Este nasceu de dez pescoços; será Daśagrīva, o de dez pescoços».
7.9.33
तस्य त्वनन्तरं जातः कुम्भकर्णो महाबलः ।
प्रमाणाद्यस्य विपुलं प्रमाणं नेह विद्यते ॥ ७.९.३३ ॥
Depois dele nasceu Kumbhakarṇa, de grande força, cuja vasta estatura não tem medida aqui.
7.9.34
ततः शूर्पणखा नाम सञ्जज्ञे विकृतानना ।
विभीषणश्च धर्मात्मा कैकस्याः पश्चिमः सुतः ॥ ७.९.३४ ॥
Depois nasceu uma filha chamada Śūrpaṇakhā, de rosto deformado; e Vibhīṣaṇa, de alma justa, foi o filho mais novo de Kaikasī.
7.9.35
तस्मिञ्जाते महासत्त्वे पुष्पवर्षं पपात ह ॥ ७.९.३५ ॥
Quando aquele ser grandioso nasceu, caiu uma chuva de flores.
7.9.36
नभःस्थाने दुन्दुभयो देवानां प्राणदंस्तदा ।
वाक्यं चैवान्तरिक्षे च साधु साध्विति तत्तदा ॥ ७.९.३६ ॥
Então os tambores dos deuses soaram no céu, e no ar ecoaram as palavras «Bem! Bem!».
7.9.37
तौ तु तत्र महारण्ये ववृधाते महौजसौ ।
कुम्भकर्णदशग्रीवौ लोकोद्वेगकरौ तदा ॥ ७.९.३७ ॥
Aqueles dois, de grande poder, Kumbhakarṇa e Daśagrīva, cresceram então naquela grande floresta, causando temor aos mundos.
7.9.38
कुम्भकर्णः प्रमत्तस्तु महर्षीन्धर्मवत्सलान् ।
त्रैलोक्यं भक्षयन्नित्यासन्तुष्टो विचचार ह ॥ ७.९.३८ ॥
Desenfreado e selvagem, Kumbhakarṇa vagava devorando sem cessar os grandes sábios amantes do dharma e os três mundos, nunca saciado.
7.9.39
विभीषणस्तु धर्मात्मा नित्यं धर्मे व्यवस्थितः ।
स्वाध्यायनियताहार उवास विजितेन्द्रियः ॥ ७.९.३९ ॥
Mas Vibhīṣaṇa, de alma reta, permanecia sempre firme no dharma; disciplinado no estudo e na alimentação moderada, vivia tendo vencido os sentidos.
7.9.40
अथ वैश्रवणो देवस्तत्र कालेन केनचित् ।
आगतः पितरं द्रष्टुं पुष्पकेण धनेश्वरः ॥ ७.९.४० ॥
Então, após algum tempo, o deus Vaiśravaṇa, senhor da riqueza, chegou ali no carro Puṣpaka para ver seu pai.
7.9.41
तं दृष्ट्वा कैकसी तत्र ज्वलन्तमिव तेजसा ।
आगम्य राक्षसी तत्र दशग्रीवमुवाच ह ॥ ७.९.४१ ॥
Ao vê-lo ali, resplandecendo como se ardesse em esplendor, a rākṣasī Kaikasī veio e falou a Daśagrīva.
7.9.42
पुत्र वैश्रवणं पश्य भ्रातरं तेजसा वृतम् ।
भ्रातृभावे समे चापि पश्यात्मानं त्वमीदृशम् ॥ ७.९.४२ ॥
"Filho, olhe para teu irmão Vaiśravaṇa, envolto em esplendor. Como irmãos, vocês dois são iguais; mas olhe para ti mesmo: és assim?"
7.9.43
दशग्रीव तथा यत्नं कुरुष्वामितविक्रम ।
यथा त्वमसि मे पुत्र भव र्वैश्रवणोपमः ॥ ७.९.४३ ॥
Ó Daśagrīva, de valor imensurável, faze esse esforço; filho meu, torna-te igual a Vaiśravaṇa.
7.9.44
मातुस्तद्वचनं श्रुत्वा दशग्रीवः प्रतापवान् ।
अमर्षमतुलं लेभे प्रतिज्ञां चाकरोत्तदा ॥ ७.९.४४ ॥
Ao ouvir as palavras de sua mãe, o poderoso Daśagrīva sentiu uma ira incomparável e então fez um voto.
7.9.45
सत्यं ते प्रतिजानामि भ्रातृतुल्यो ऽधिको ऽपि वा ।
भविष्याम्योजसा चैव सन्तापं त्यज हृद्गतम् ॥ ७.९.४५ ॥
Prometo-te em verdade: serei igual a meus irmãos, ou mesmo maior, pelo meu próprio poder; abandona esta angústia que habita o teu coração.
7.9.46
ततस्तेनैव कोपेन दशग्रीवः सहानुजः ।
चिकीर्षुर्दुष्करं कर्म तपसे धृतमानसः ॥ ७.९.४६ ॥
Então, dessa mesma ira, Daśagrīva com o irmão mais novo, desejando realizar um feito difícil, firmou a mente na austeridade.
7.9.47
प्राप्स्यामि तपसा काममिति कृत्वा ऽध्यवस्य च ।
आगच्छदात्मसिद्ध्यर्थं गोकर्णस्याश्रमं शुभम् ॥ ७.९.४७ ॥
Decidindo: «Pela austeridade obterei o meu desejo», foi ao auspicioso eremitério de Gokarṇa para a realização de si mesmo.
7.9.48
स राक्षसस्तत्र सहानुजस्तदा तपश्चकारातुलमुग्रविक्रमः ।
अतोषयच्चापि पितामहं विभुं ददौ स तुष्टश्च वराञ्जयावहान् ॥ ७.९.४८ ॥
Aquele rākṣasa, com o irmão mais novo, praticou ali uma austeridade incomparável; agradou ao venerável avô Brahmā, que, satisfeito, concedeu bênçãos que trazem a vitória.