வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.9.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य सुमाली नाम राक्षसः ।
रसातलान्मर्त्यलोकं सर्वं वै विचचार ह ॥ ७.९.१ ॥
சிறிது காலத்திற்குப் பின், சுமாலி என்ற பெயருடைய ராட்சதன் ரசாதலத்திலிருந்து மனிதர்களின் உலகம் முழுவதும் சஞ்சரித்தான்.
7.9.2
नीलजीमूतसङ्काशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः ।
कन्यां दुहितरं गृह्य विना पद्ममिव श्रियम् ॥ ७.९.२ ॥
நீல மேகம் போன்றவனும், உருக்கிய பொன் குண்டலங்கள் அணிந்தவனுமான அவன், தாமரையிலுள்ள லட்சுமியைப் போன்ற தன் மகளை அழைத்துக்கொண்டான்.
7.9.3
राक्षसेन्द्रः स तु तदा विचरन्वै महीतलम् ।
तदापश्यत्स गच्छन्तं पुष्पकेण धनेश्वरम् ॥ ७.९.३ ॥
அப்போது பூமியெங்கும் சஞ்சரித்த அந்த ராக்ஷசர்களின் அரசன், புஷ்பக விமானத்தில் செல்லும் குபேரனைக் கண்டான்.
7.9.4
गच्छन्तं पितरं द्रष्टुं पुलस्त्यतनयं विभुम् ।
तं दृष्ट्वा ऽमरसङ्काशं स्वच्छन्दं तपनोपमम् ॥ ७.९.४ ॥
தன் தந்தை புலஸ்தியரைக் காணச் செல்லும் புலஸ்தியரின் மகனான அந்த வல்லமையுள்ள குபேரனை, தேவனைப் போன்றும் சூரியனைப் போன்றும் விருப்பம்போல் செல்பவனாகவும் அவனைக் கண்டான்.
7.9.5
रसातलं प्रविष्टः सन्मर्त्यलोकात्सविस्मयः ।
इत्येवं चिन्तयामास राक्षसानां महामतिः ॥ ७.९.५ ॥
மனிதர்களின் உலகிலிருந்து ரசாதலத்திற்குள் நுழைந்த பின், வியப்புற்ற ராட்சதர்களில் மகாபுத்திமானான அவன் இவ்வாறு சிந்திக்கலானான்.
7.9.6
किं कृतं श्रेय इत्येवं वर्धेमहि कथं वयम् ।
अथाब्रवीत्सुतां रक्षः कैकसीं नाम नामतः ॥ ७.९.६ ॥
'நமக்கு நன்மை எது? நாம் எவ்வாறு வளர்வது?' என்று சிந்தித்து, அந்த ராட்சதன் கைகசி என்ற பெயருடைய தன் மகளிடம் கூறினான்.
7.9.7
पुत्रि प्रदानकालो ऽयं यौवनं व्यतिवर्तते ।
प्रत्याख्यानाच्च भीतैस्त्वं न वरैः प्रतिगृह्यसे ॥ ७.९.७ ॥
மகளே, இது திருமணத்திற்கான காலம்; உன் இளமை கடந்து கொண்டிருக்கிறது. மறுக்கப்படுவோமோ என்ற அச்சத்தால் மணமகன்கள் உன்னை ஏற்கவில்லை.
7.9.8
त्वत्कृते च वयं सर्वे यन्त्रिता धर्मबुद्धयः ।
त्वं हि सर्वगुणोपेता श्रीः साक्षादिव पुत्रिके ।
कन्यापितृत्वं दुःखं हि सर्वेषां मानकाङ्क्षिणाम् ॥ ७.९.८ ॥
உன் காரணமாக நாங்கள் அனைவரும் தர்மத்தில் மனம் வைத்தும் கட்டுண்டிருக்கிறோம். நீ எல்லா குணங்களும் நிறைந்தவள், மகளே, நேரில் திருமகள் போன்றவள். மதிப்பை விரும்புவோருக்கு மகளின் தந்தையாக இருப்பது துன்பமே.
7.9.9
न ज्ञायते च कः कन्यां वरयेदिति कन्यके ॥ ७.९.९ ॥
மகளே, யார் கன்னியை மணந்து கொள்வார் என்பது தெரியவில்லை.
7.9.10
त्वं हि सर्वगुणोपेता श्रीः साक्षादिव पुत्रिके ।
मातुः कुलं पितृकुलं यत्र चैव प्रदीयते ।
कुलत्रयं सदा कन्या संशये स्थाप्य तिष्ठति ॥ ७.९.१० ॥
நீ எல்லா குணங்களும் நிறைந்தவள், மகளே, நேரில் திருமகள் போன்றவள். தாயின் குலமும் தந்தையின் குலமும் கொடுக்கப்படும் இடத்தில், கன்னி எப்போதும் மூன்று குலங்களையும் ஐயத்தில் நிறுத்தி நிற்கிறாள்.
7.9.11
सा त्वं मुनिवरं श्रेष्ठं प्रजापतिकुलोद्भवम् ।
भज विश्रवसं पुत्रि पौलस्त्यं वरय स्वयम् ॥ ७.९.११ ॥
ஆகையால் மகளே, பிரஜாபதியின் குலத்தில் பிறந்த, முனிவர்களில் சிறந்த விஸ்ரவஸை அணுகு; பவுலஸ்த்யரின் மகனை நீயே தேர்ந்தெடு.
7.9.12
ईदृशास्ते भविष्यन्ति पुत्राः पुत्रि न संशयः ।
तेजसा भास्करसमो यादृशो ऽयं धनेश्वरः ॥ ७.९.१२ ॥
மகளே, உனக்கு இவரைப் போன்றே மகன்கள் பிறப்பார்கள், இதில் ஐயமில்லை; ஒளியில் சூரியனுக்கு நிகரானவர்கள், இந்த குபேரனைப் போல.
7.9.13
सा तु तद्वचनं श्रुत्वा कन्यका पितृगौरवात् ।
तत्रोपागम्य सा तस्थौ विश्रवा यत्र तप्यते ॥ ७.९.१३ ॥
அந்தக் கன்னி அவ்வார்த்தையைக் கேட்டு, தந்தையின் மேன்மையை எண்ணி, விஸ்ரவஸ் தவம் செய்துகொண்டிருந்த இடத்திற்குச் சென்று நின்றாள்.
7.9.14
एतस्मिन्नन्तरे राम पुलस्त्यतनयो द्विजः ।
अग्निहोत्रमुपातिष्ठच्चतुर्थ इव पावकः ॥ ७.९.१४ ॥
ராமா, அதற்கிடையில் புலஸ்தியரின் மகனாகிய அந்த பிராமணர் அக்னிஹோத்திரத்தில் ஈடுபட்டிருந்தார், நான்காவது அக்னியைப் போல.
7.9.15
अविचिन्त्य तु तां वेलां दारुणां पितृगौरवात् ।
उपसृत्याग्रतस्तस्य चरणाधोमुखी स्थिता ।
विलिखन्ती मुहुर्भूमिमङ्गुष्ठाग्रेण भामिनी ॥ ७.९.१५ ॥
தந்தையின் மேன்மையை எண்ணி அந்த கொடிய வேளையையும் பொருட்படுத்தாமல், அந்த அழகிய பெண் அவர் முன் சென்று, பாதங்களை நோக்கித் தலை குனிந்து நின்று, கால் பெருவிரலின் நுனியால் பலமுறை நிலத்தைக் கீறிக்கொண்டிருந்தாள்.
7.9.16
स तु तां वीक्ष्य सुश्रोणीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
अब्रवीत्परमोदारो दीप्यमानां स्वतेजसा ॥ ७.९.१६ ॥
அழகிய இடையும் முழு நிலவு போன்ற முகமும் கொண்ட அவளைக் கண்டு, தன் ஒளியால் ஒளிர்ந்த அவளிடம் மிகவும் பெருந்தன்மையுள்ள அவர் பேசினார்.
7.9.17
भद्रे कस्यासि दुहिता कुतो वा त्वमिहागता ।
किं कार्यं कस्य वा हेतोस्तत्त्वतो ब्रूहि शोभने ॥ ७.९.१७ ॥
நற்குணமுள்ளவளே, நீ யாருடைய மகள்? எங்கிருந்து இங்கு வந்தாய்? எந்த காரியத்திற்காக, அல்லது யாருடைய காரணத்தால் வந்தாய்? அழகியவளே, உண்மையாகச் சொல்.
7.9.18
एवमुक्ता तु सा कन्या कृताञ्जलिरथाब्रवीत् ।
आत्मप्रभावेण मुने ज्ञातुमर्हसि मे मतम् ॥ ७.९.१८ ॥
இவ்வாறு கேட்கப்பட்டதும், அந்தக் கன்னி கைகூப்பி பதில் சொன்னாள்: முனிவரே, உங்கள் சக்தியால் என் எண்ணத்தை அறியலாம்.
7.9.19
किं तु मां विद्धि ब्रह्मर्षे शासनात्पितुरागताम् ।
कैकसी नाम नाम्नाहं शेषं त्वं ज्ञातुमर्हसि ॥ ७.९.१९ ॥
ஆனால் பிரம்மரிஷியே, தந்தையின் கட்டளையால் வந்தவளென்று என்னை அறிவீராக. என் பெயர் கைகசி; மீதியை நீர் அறிய வேண்டும்.
7.9.20
स तु गत्वा मुनिर्ध्यानं वाक्यमेतदुवाच ह ।
विज्ञातं ते मया भद्रे कारणं यन्मनोगतम् ॥ ७.९.२० ॥
அந்த முனிவர் தியானத்தில் ஆழ்ந்து இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: மங்கலமானவளே, உன் மனதிலுள்ள காரணம் என்னால் அறியப்பட்டது.
7.9.21
सुताभिलाषो मत्तस्ते मत्तमातङ्गगामिनि ।
दारुणायां तु वेलायां यस्मात्त्वं मामुपस्थिता ॥ ७.९.२१ ॥
மத்த யானை போல நடப்பவளே, உனக்கு மக்களின் விருப்பம் என்னிடமிருந்து உள்ளது; ஏனென்றால் இந்த பயங்கரமான வேளையில் நீ என்னிடம் வந்தாய்.
7.9.22
शृणु तस्मात्सुतान्भद्रे यादृशाञ्जनयिष्यसि ।
दारुणान्दारुणाकारान्दारुणाभिजनप्रियान् ॥ ७.९.२२ ॥
ஆகையால் மங்கலமானவளே, கேள்: நீ எத்தகைய மக்களைப் பெறுவாய் என்று — கொடியவர்கள், கொடிய உருவம் உடையவர்கள், கொடிய குலத்தை விரும்புபவர்கள்.
7.9.23
प्रसविष्यसि सुश्रोणि राक्षसान्क्रूरकर्मणः ।
सा तु तद्वचनं श्रुत्वा प्रणिपत्याब्रवीद्वचः ॥ ७.९.२३ ॥
அழகிய இடையுடையவளே, கொடுஞ்செயல் புரியும் ராக்ஷசர்களை நீ பெறுவாய். அவள் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு வணங்கி இவ்வாறு சொன்னாள்.
7.9.24
भगवन्नीदृशान्पुत्रांस्त्वत्तो ऽहं ब्रह्मवादिनः ।
नेच्छामि सुदुराचारान्प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.९.२४ ॥
பகவானே, உம்மிடமிருந்து இத்தகைய மக்களை நான் விரும்பவில்லை, வேதம் பேசுபவரே; மிகவும் தீய நடத்தையுள்ளவர்களை நான் விரும்பவில்லை. அருள் புரிய வேண்டும்.
7.9.25
कन्यया त्वेवमुक्तस्तु विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
उवाच कैकसीं भूयः पूर्णेन्दुरिव रोहिणीम् ॥ ७.९.२५ ॥
மகள் இவ்வாறு சொன்னபோது, முனிசிரேஷ்டரான விச்ரவஸ், முழுநிலவு ரோகிணியை நோக்குவதுபோல் கைகசியிடம் மீண்டும் பேசினார்.
7.9.26
पश्चिमो यस्तव सुतो भविष्यति शुभानने ।
मम वंशानुरूपः स धर्मात्मा च भविष्यति ॥ ७.९.२६ ॥
சுபமுகியே! உனக்குப் பிறக்கும் கடைசி மகன் என் குலத்திற்குத் தகுந்தவனாகவும் தர்மாத்மாவாகவும் இருப்பான்.
7.9.27
एवमुक्ता तु सा कन्या राम कालेन केनचित् ।
जनयामास बीभत्सं रक्षोरूपं सुदारुणम् ॥ ७.९.२७ ॥
ராமா! இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட அந்தக் கன்னி கைகசி, சிறிது காலத்திற்குப் பின் மிகக் கொடியதும் அருவருப்பானதுமான அரக்க உருவத்தைப் பெற்றெடுத்தாள்.
7.9.28
दशग्रीवं महादंष्ट्रं नीलाञ्जनचयोपमम् ।
ताम्रोष्ठं विंशतिभुजं महास्यं दीप्तमूर्धजम् ॥ ७.९.२८ ॥
பத்துக் கழுத்துகளும், பெரிய பற்களும், நீல மையின் குவியல் போன்ற உடலும், சிவந்த உதடுகளும், இருபது கைகளும், பெரிய வாயும், ஒளிரும் தலைமுடியும் கொண்டவனாக இருந்தான்.
7.9.29
तस्मिञ्जाते तु तत्काले सज्वालकवलाः शिवाः ।
क्रव्यादाश्चापसव्यानि मण्डलानि प्रचक्रमुः ॥ ७.९.२९ ॥
அவன் பிறந்த அதே வேளையில், சுடர்விடும் கவளங்களுடன் நரிகளும் ஊன் உண்ணும் விலங்குகளும் அபசவ்யமான (இடப்புற) வட்டங்களைச் சுற்றத் தொடங்கின.
7.9.30
ववर्ष रुधिरं देवो मेघाश्च खरनिःस्वनाः ।
प्रबभौ न च सूर्यो वै महोल्काश्चापतन्भुवि ॥ ७.९.३० ॥
தேவன் இரத்த மழை பொழிந்தான்; கடும் முழக்கமிடும் மேகங்கள் முழங்கின; சூரியன் ஒளிரவில்லை; பூமியில் பெரிய விண்கற்கள் விழுந்தன.
7.9.31
चकम्पे जगती चैव ववुर्वाताः सुदारुणाः ।
अक्षोभ्यः क्षुभितश्चैव समुद्रः सरितां पतिः ॥ ७.९.३१ ॥
பூமி நடுங்கியது; மிகக் கொடிய காற்றுகள் வீசின. அசைக்க முடியாதவனாகிய, நதிகளின் தலைவனாகிய கடலும் கொந்தளித்தது.
7.9.32
अथ नामाकरोत्तस्य पितामहसमः पिता ।
दशग्रीवः प्रसूतो ऽयं दशग्रीवो भविष्यति ॥ ७.९.३२ ॥
பின்னர் பிதாமகனுக்கு நிகரான அவனுடைய தந்தை அவனுக்குப் பெயர் சூட்டினார்: “இவன் பிறந்துள்ளான்; இவன் தச கிரீவன் ஆவான், தசகிரீவன்.”
7.9.33
तस्य त्वनन्तरं जातः कुम्भकर्णो महाबलः ।
प्रमाणाद्यस्य विपुलं प्रमाणं नेह विद्यते ॥ ७.९.३३ ॥
அவனுக்குப் பின் மகாபலசாலியான கும்பகர்ணன் பிறந்தான்; அவனுடைய பெரும் உருவத்திற்கு இங்கு நிகர் எதுவும் இல்லை.
7.9.34
ततः शूर्पणखा नाम सञ्जज्ञे विकृतानना ।
विभीषणश्च धर्मात्मा कैकस्याः पश्चिमः सुतः ॥ ७.९.३४ ॥
பின்னர் சூர்ப்பணகை என்ற விகாரமான முகம் கொண்ட மகள் பிறந்தாள்; தர்மாத்மாவான விபீடணன் கைகசியின் இளைய மகனாகப் பிறந்தான்.
7.9.35
तस्मिञ्जाते महासत्त्वे पुष्पवर्षं पपात ह ॥ ७.९.३५ ॥
அந்த மகாசத்துவன் பிறந்தபோது மலர்மழை பொழிந்தது.
7.9.36
नभःस्थाने दुन्दुभयो देवानां प्राणदंस्तदा ।
वाक्यं चैवान्तरिक्षे च साधु साध्विति तत्तदा ॥ ७.९.३६ ॥
அப்போது வானத்தில் தேவர்களின் துந்துபிகள் முழங்கின; அந்தரிக்ஷத்தில் “சாது, சாது” என்ற சொற்களும் எழுந்தன.
7.9.37
तौ तु तत्र महारण्ये ववृधाते महौजसौ ।
कुम्भकर्णदशग्रीवौ लोकोद्वेगकरौ तदा ॥ ७.९.३७ ॥
அந்த இருவரும், மகா ஒளி படைத்த கும்பகர்ணனும் தசக்ரீவனும், அந்தப் பெரிய காட்டில் அப்போது வளர்ந்தனர்; அவர்கள் உலகங்களுக்கு அச்சம் தருபவர்களாய் இருந்தனர்.
7.9.38
कुम्भकर्णः प्रमत्तस्तु महर्षीन्धर्मवत्सलान् ।
त्रैलोक्यं भक्षयन्नित्यासन्तुष्टो विचचार ह ॥ ७.९.३८ ॥
கும்பகர்ணன் மதம் கொண்டவனாய், தர்மத்தை விரும்பும் மகரிஷிகளையும் மூவுலகங்களையும் எப்போதும் விழுங்கியபடி, ஒருபோதும் திருப்தியடையாமல் சுற்றித் திரிந்தான்.
7.9.39
विभीषणस्तु धर्मात्मा नित्यं धर्मे व्यवस्थितः ।
स्वाध्यायनियताहार उवास विजितेन्द्रियः ॥ ७.९.३९ ॥
ஆனால் தர்மாத்மாவான விபீஷணன் எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தான்; சுவாத்தியாயத்திலும் நியமித்த உணவிலும் கட்டுப்பட்டு, புலன்களை வென்றவனாய் வாழ்ந்தான்.
7.9.40
अथ वैश्रवणो देवस्तत्र कालेन केनचित् ।
आगतः पितरं द्रष्टुं पुष्पकेण धनेश्वरः ॥ ७.९.४० ॥
பின்னர் சிறிது காலம் கழித்து, தேவனான வைசிரவணன், செல்வங்களின் தலைவனான குபேரன், புஷ்பக விமானத்தில் தன் தந்தையைக் காண அங்கு வந்தான்.
7.9.41
तं दृष्ट्वा कैकसी तत्र ज्वलन्तमिव तेजसा ।
आगम्य राक्षसी तत्र दशग्रीवमुवाच ह ॥ ७.९.४१ ॥
அவனை அங்கு தேஜஸால் ஒளிர்பவனைப் போலக் கண்ட ராக்ஷசி கைகசி அங்கு வந்து தசக்ரீவனிடம் கூறினாள்.
7.9.42
पुत्र वैश्रवणं पश्य भ्रातरं तेजसा वृतम् ।
भ्रातृभावे समे चापि पश्यात्मानं त्वमीदृशम् ॥ ७.९.४२ ॥
"மகனே, தேஜஸால் சூழப்பட்ட உன் சகோதரன் வைசிரவணனைப் பார். சகோதரன் என்ற நிலையில் நீங்கள் சமமானவர்கள்; ஆனாலும் நீயே உன்னைப் பார், நீ இத்தகையவனாய் இருக்கிறாயா?"
7.9.43
दशग्रीव तथा यत्नं कुरुष्वामितविक्रम ।
यथा त्वमसि मे पुत्र भव र्वैश्रवणोपमः ॥ ७.९.४३ ॥
பத்துக் கழுத்துடையவனே, அளவற்ற வீரனே, நீ அவ்வாறு முயற்சி செய், மகனே, நீ வைஸ்ரவணனுக்குச் சமமாக ஆவாயாக.
7.9.44
मातुस्तद्वचनं श्रुत्वा दशग्रीवः प्रतापवान् ।
अमर्षमतुलं लेभे प्रतिज्ञां चाकरोत्तदा ॥ ७.९.४४ ॥
தாயின் அந்தச் சொற்களைக் கேட்ட வலிமைமிக்க தசக்ரீவன் ஒப்பற்ற சினத்தை அடைந்து, அப்போது ஒரு சபதம் செய்தான்.
7.9.45
सत्यं ते प्रतिजानामि भ्रातृतुल्यो ऽधिको ऽपि वा ।
भविष्याम्योजसा चैव सन्तापं त्यज हृद्गतम् ॥ ७.९.४५ ॥
நான் உனக்கு உண்மையாகச் சபதம் செய்கிறேன்: சகோதரர்களுக்குச் சமமாகவோ அல்லது அவர்களை விட மேலாகவோ ஆவேன், என் வலிமையாலேயே; உன் இதயத்தில் உள்ள இத் துயரத்தை விட்டுவிடு.
7.9.46
ततस्तेनैव कोपेन दशग्रीवः सहानुजः ।
चिकीर्षुर्दुष्करं कर्म तपसे धृतमानसः ॥ ७.९.४६ ॥
பின்பு அந்தச் சினத்தாலேயே தசக்ரீவன் தம்பியுடன், கடினமான செயலைச் செய்ய விரும்பி, தவத்திற்கு உறுதியான மனத்துடன் நின்றான்.
7.9.47
प्राप्स्यामि तपसा काममिति कृत्वा ऽध्यवस्य च ।
आगच्छदात्मसिद्ध्यर्थं गोकर्णस्याश्रमं शुभम् ॥ ७.९.४७ ॥
'தவத்தால் என் விருப்பத்தை அடைவேன்' என்று தீர்மானித்து, தன் சித்திக்காக அவன் சுபமான கோகர்ணரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்.
7.9.48
स राक्षसस्तत्र सहानुजस्तदा तपश्चकारातुलमुग्रविक्रमः ।
अतोषयच्चापि पितामहं विभुं ददौ स तुष्टश्च वराञ्जयावहान् ॥ ७.९.४८ ॥
அந்த அரக்கன் அப்போது தம்பியுடன் அங்கே ஒப்பற்ற தவத்தைச் செய்தான்; விபுவாகிய பிதாமகரை (பிரம்மாவை) மகிழ்வித்தான், அவரும் மகிழ்ந்து வெற்றியைத் தரும் வரங்களை அளித்தார்.