Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.9

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

7.9.1

कस्यचित्त्वथ कालस्य सुमाली नाम राक्षसः ।
रसातलान्मर्त्यलोकं सर्वं वै विचचार ह ॥ ७.९.१ ॥

กาลผ่านไปครั้งหนึ่ง รากษสชื่อสุมาลีขึ้นมาจากรสาตล แล้วท่องเที่ยวไปทั่วโลกมนุษย์

7.9.2

नीलजीमूतसङ्काशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः ।
कन्यां दुहितरं गृह्य विना पद्ममिव श्रियम् ॥ ७.९.२ ॥

ดำดุจเมฆฝนสีน้ำเงิน สวมตุ้มหูทองคำที่หลอมแล้ว เขาพาธิดาของตนไป เหมือนพระศรีที่ปราศจากดอกบัว

7.9.3

राक्षसेन्द्रः स तु तदा विचरन्वै महीतलम् ।
तदापश्यत्स गच्छन्तं पुष्पकेण धनेश्वरम् ॥ ७.९.३ ॥

จากนั้น เจ้าแห่งรากษส ขณะท่องเที่ยวอยู่บนพื้นพิภพ ได้เห็นท้าวกุเวร เจ้าแห่งทรัพย์ เสด็จผ่านไปบนรถปุษปกะ

7.9.4

गच्छन्तं पितरं द्रष्टुं पुलस्त्यतनयं विभुम् ।
तं दृष्ट्वा ऽमरसङ्काशं स्वच्छन्दं तपनोपमम् ॥ ७.९.४ ॥

เห็นท้าวกุเวร โอรสของพระปุลัสตยะ ผู้ทรงอานุภาพ กำลังเสด็จไปเยี่ยมพระบิดา ทรงเหมือนเทพเจ้าและทรงเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระดุจดวงอาทิตย์

7.9.5

रसातलं प्रविष्टः सन्मर्त्यलोकात्सविस्मयः ।
इत्येवं चिन्तयामास राक्षसानां महामतिः ॥ ७.९.५ ॥

เมื่อเข้าไปในรสาตลจากโลกมนุษย์ ด้วยความพิศวง รากษสผู้มีปัญญามากจึงคิดดังนี้

7.9.6

किं कृतं श्रेय इत्येवं वर्धेमहि कथं वयम् ।
अथाब्रवीत्सुतां रक्षः कैकसीं नाम नामतः ॥ ७.९.६ ॥

“เราควรทำสิ่งใดเพื่อความเจริญ เราจะเจริญรุ่งเรืองได้อย่างไร” คิดดังนี้แล้ว รากษสจึงกล่าวกับธิดาชื่อไกกสี เรียกนามของนาง

7.9.7

पुत्रि प्रदानकालो ऽयं यौवनं व्यतिवर्तते ।
प्रत्याख्यानाच्च भीतैस्त्वं न वरैः प्रतिगृह्यसे ॥ ७.९.७ ॥

ลูกเอ๋ย บัดนี้ถึงเวลาที่ควรยกให้แต่งงานแล้ว วัยสาวของเจ้ากำลังผ่านไป เพราะกลัวถูกปฏิเสธ เหล่าผู้ที่จะมาสู่ขอจึงไม่รับเจ้า

7.9.8

त्वत्कृते च वयं सर्वे यन्त्रिता धर्मबुद्धयः ।
त्वं हि सर्वगुणोपेता श्रीः साक्षादिव पुत्रिके ।
कन्यापितृत्वं दुःखं हि सर्वेषां मानकाङ्क्षिणाम् ॥ ७.९.८ ॥

เพราะเจ้า พวกเราทั้งหมดซึ่งมีใจมุ่งธรรม ต่างก็ถูกผูกมัดอยู่ ลูกเอ๋ย เจ้าประกอบด้วยคุณความดีทั้งปวง ดุจพระศรีเองมาปรากฏ ความทุกข์ของบิดาที่มีธิดาย่อมเป็นของทุกคนผู้ปรารถนาเกียรติยศ

7.9.9

न ज्ञायते च कः कन्यां वरयेदिति कन्यके ॥ ७.९.९ ॥

ไม่มีใครรู้ว่าจะเลือกหญิงสาวนี้เมื่อใด ลูกเอ๋ย

7.9.10

त्वं हि सर्वगुणोपेता श्रीः साक्षादिव पुत्रिके ।
मातुः कुलं पितृकुलं यत्र चैव प्रदीयते ।
कुलत्रयं सदा कन्या संशये स्थाप्य तिष्ठति ॥ ७.९.१० ॥

ลูกเอ๋ย เจ้าประกอบด้วยคุณความดีทั้งปวง ดุจพระศรีเองมาปรากฏ เมื่อยกให้แก่ผู้ใด เครือญาติฝ่ายมารดาและฝ่ายบิดาย่อมเกี่ยวข้องกัน หญิงสาวจึงยืนอยู่ในความคลางแคลงเสมอ โดยต้องรั้งตระกูลทั้งสามไว้

7.9.11

सा त्वं मुनिवरं श्रेष्ठं प्रजापतिकुलोद्भवम् ।
भज विश्रवसं पुत्रि पौलस्त्यं वरय स्वयम् ॥ ७.९.११ ॥

ดังนั้น ลูกเอ๋ย จงไปหาฤๅษีผู้ประเสริฐที่สุด คือพระวิศรวัส ผู้เกิดในวงศ์ของพระประชาบดี แล้วเลือกเอาบุตรของพระปุลัสตยะด้วยตนเองเถิด

7.9.12

ईदृशास्ते भविष्यन्ति पुत्राः पुत्रि न संशयः ।
तेजसा भास्करसमो यादृशो ऽयं धनेश्वरः ॥ ७.९.१२ ॥

ลูกเอ๋ย บุตรของเจ้าจะเป็นเช่นนี้แน่นอน ไม่ต้องสงสัย มีเดชรุ่งโรจน์เสมอด้วยพระอาทิตย์ เหมือนเจ้าแห่งทรัพย์องค์นี้

7.9.13

सा तु तद्वचनं श्रुत्वा कन्यका पितृगौरवात् ।
तत्रोपागम्य सा तस्थौ विश्रवा यत्र तप्यते ॥ ७.९.१३ ॥

นางฟังถ้อยคำนั้นแล้ว ด้วยความเคารพบิดา หญิงสาวจึงเข้าไปยังที่ซึ่งพระวิศรวัสกำลังบำเพ็ญตบะ แล้วยืนอยู่ที่นั้น

7.9.14

एतस्मिन्नन्तरे राम पुलस्त्यतनयो द्विजः ।
अग्निहोत्रमुपातिष्ठच्चतुर्थ इव पावकः ॥ ७.९.१४ ॥

ในขณะนั้น ราม โอรสของพระปุลัสตยะผู้เกิดสองครั้ง กำลังประกอบพิธีบูชาไฟอยู่ ดุจไฟที่สี่

7.9.15

अविचिन्त्य तु तां वेलां दारुणां पितृगौरवात् ।
उपसृत्याग्रतस्तस्य चरणाधोमुखी स्थिता ।
विलिखन्ती मुहुर्भूमिमङ्गुष्ठाग्रेण भामिनी ॥ ७.९.१५ ॥

นางไม่ได้ใส่ใจถึงเวลาอันร้ายกาจนั้นเลย ด้วยความเคารพบิดา หญิงงามจึงเข้าไปข้างหน้าท่าน ยืนก้มหน้าลงที่เท้าของท่าน พลางขีดพื้นดินด้วยปลายนิ้วหัวแม่เท้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า

7.9.16

स तु तां वीक्ष्य सुश्रोणीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
अब्रवीत्परमोदारो दीप्यमानां स्वतेजसा ॥ ७.९.१६ ॥

ท่านเห็นนางมีสะโพกงาม มีใบหน้าดุจพระจันทร์เต็มดวง รุ่งโรจน์ด้วยเดชของตน ฤๅษีผู้มีใจประเสริฐยิ่งจึงกล่าวขึ้น

7.9.17

भद्रे कस्यासि दुहिता कुतो वा त्वमिहागता ।
किं कार्यं कस्य वा हेतोस्तत्त्वतो ब्रूहि शोभने ॥ ७.९.१७ ॥

แม่สาวผู้เจริญ เจ้าเป็นธิดาของผู้ใด และมาที่นี่จากที่ใด มีกิจอันใด หรือมาด้วยเหตุผลของผู้ใด จงบอกข้าอย่างแท้จริงเถิด ผู้งดงาม

7.9.18

एवमुक्ता तु सा कन्या कृताञ्जलिरथाब्रवीत् ।
आत्मप्रभावेण मुने ज्ञातुमर्हसि मे मतम् ॥ ७.९.१८ ॥

เมื่อถูกถามเช่นนั้น หญิงสาวจึงประนมมือและกล่าวตอบว่า “ท่านฤๅษี ขอท่านจงรู้ความประสงค์ของข้าพเจ้าด้วยอานุภาพของท่านเองเถิด”

7.9.19

किं तु मां विद्धि ब्रह्मर्षे शासनात्पितुरागताम् ।
कैकसी नाम नाम्नाहं शेषं त्वं ज्ञातुमर्हसि ॥ ७.९.१९ ॥

“แต่ขอท่านพราหมณ์ฤๅษีจงรู้จักข้าพเจ้าว่า เป็นผู้มาตามคำสั่งของบิดา ข้าพเจ้าชื่อไกกสี ส่วนที่เหลือท่านควรรู้เอง”

7.9.20

स तु गत्वा मुनिर्ध्यानं वाक्यमेतदुवाच ह ।
विज्ञातं ते मया भद्रे कारणं यन्मनोगतम् ॥ ७.९.२० ॥

ฤๅษีนั้นเข้าสู่ฌานแล้วกล่าวถ้อยคำนี้ว่า “แม่ผู้เจริญ ข้าได้รู้เหตุผลในใจของเจ้าแล้ว”

7.9.21

सुताभिलाषो मत्तस्ते मत्तमातङ्गगामिनि ।
दारुणायां तु वेलायां यस्मात्त्वं मामुपस्थिता ॥ ७.९.२१ ॥

ผู้ที่เดินอย่างช้างตกมัน นางผู้ปรารถนาบุตรจากข้า ด้วยเหตุที่เจ้ามาหาข้าในยามอันน่าสะพรึงนี้

7.9.22

शृणु तस्मात्सुतान्भद्रे यादृशाञ्जनयिष्यसि ।
दारुणान्दारुणाकारान्दारुणाभिजनप्रियान् ॥ ७.९.२२ ॥

ดังนั้น ดูก่อนนางผู้เจริญ จงฟังเถิดว่าเจ้าจะให้กำเนิดบุตรเช่นใด บุตรที่น่าสะพรึง มีรูปร่างน่าสะพรึง และรักในตระกูลอันน่าสะพรึง

7.9.23

प्रसविष्यसि सुश्रोणि राक्षसान्क्रूरकर्मणः ।
सा तु तद्वचनं श्रुत्वा प्रणिपत्याब्रवीद्वचः ॥ ७.९.२३ ॥

ดูก่อนนางผู้มีสะโพกงาม เจ้าจะให้กำเนิดรากษสผู้ประกอบกรรมร้ายกาจ ครั้นนางได้ฟังถ้อยคำนั้น นางก็กราบลงแล้วกล่าวถ้อยคำนี้

7.9.24

भगवन्नीदृशान्पुत्रांस्त्वत्तो ऽहं ब्रह्मवादिनः ।
नेच्छामि सुदुराचारान्प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.९.२४ ॥

ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ผู้กล่าววาทะแห่งพระเวท ข้าไม่ปรารถนาบุตรเช่นนั้นจากท่าน บุตรที่ประพฤติชั่วร้ายยิ่งนัก ขอท่านโปรดให้ความเมตตาแก่ข้าเถิด

7.9.25

कन्यया त्वेवमुक्तस्तु विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
उवाच कैकसीं भूयः पूर्णेन्दुरिव रोहिणीम् ॥ ७.९.२५ ॥

เมื่อบุตรีกล่าวเช่นนั้น ฤๅษีวิศรวา ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มุนี ก็กล่าวกับไกกสีอีกครั้ง ดุจพระจันทร์เต็มดวงกล่าวกับโรหิณี

7.9.26

पश्चिमो यस्तव सुतो भविष्यति शुभानने ।
मम वंशानुरूपः स धर्मात्मा च भविष्यति ॥ ७.९.२६ ॥

ดูก่อนนางผู้มีใบหน้างาม บุตรคนสุดท้ายของเจ้าจะสมควรแก่วงศ์ของข้า และจะเป็นผู้มีจิตใจธรรมะ

7.9.27

एवमुक्ता तु सा कन्या राम कालेन केनचित् ।
जनयामास बीभत्सं रक्षोरूपं सुदारुणम् ॥ ७.९.२७ ॥

ดูก่อนพระราม เมื่อนางไกกสีถูกกล่าวเช่นนั้น ในกาลเวลาอันควรบางคราว นางก็ให้กำเนิดรูปรากษสอันน่าเกลียดน่าชังและน่าสะพรึงยิ่ง

7.9.28

दशग्रीवं महादंष्ट्रं नीलाञ्जनचयोपमम् ।
ताम्रोष्ठं विंशतिभुजं महास्यं दीप्तमूर्धजम् ॥ ७.९.२८ ॥

รากษสนั้นมีคอสิบคอ มีเขี้ยวใหญ่ มีกายดุจกองยาหยอดตาสีน้ำเงิน มีริมฝีปากแดง มียี่สิบแขน มีปากใหญ่ และมีผมลุกโชน

7.9.29

तस्मिञ्जाते तु तत्काले सज्वालकवलाः शिवाः ।
क्रव्यादाश्चापसव्यानि मण्डलानि प्रचक्रमुः ॥ ७.९.२९ ॥

ในขณะที่เขาถือกำเนิดนั้น เหล่าสุนัขจิ้งจอกที่คาบชิ้นเนื้อลุกไหม้ และสัตว์กินซากทั้งหลาย ก็เริ่มเวียนรอบทางซ้ายอันเป็นลางร้าย

7.9.30

ववर्ष रुधिरं देवो मेघाश्च खरनिःस्वनाः ।
प्रबभौ न च सूर्यो वै महोल्काश्चापतन्भुवि ॥ ७.९.३० ॥

เทพเจ้าโปรยโลหิต เมฆคำรามเสียงแข็งกระด้าง ดวงอาทิตย์มิได้ส่องแสง และอุกกาบาตใหญ่ก็ตกลงสู่พื้นพิภพ

7.9.31

चकम्पे जगती चैव ववुर्वाताः सुदारुणाः ।
अक्षोभ्यः क्षुभितश्चैव समुद्रः सरितां पतिः ॥ ७.९.३१ ॥

แผ่นดินสั่นสะเทือน และลมอันน่าสะพรึงยิ่งพัดกระหน่ำ มหาสมุทรอันไม่อาจหวั่นไหว ผู้เป็นเจ้าแห่งแม่น้ำทั้งหลาย ก็ถูกกวนให้ปั่นป่วน

7.9.32

अथ नामाकरोत्तस्य पितामहसमः पिता ।
दशग्रीवः प्रसूतो ऽयं दशग्रीवो भविष्यति ॥ ७.९.३२ ॥

ครั้นนั้น บิดาของเขาซึ่งเทียบเท่าปู่ของเขา ได้ตั้งชื่อให้ว่า "ผู้นี้เกิดมามีคอสิบคอ เขาจะชื่อทศกรีพ ผู้มีคอสิบคอ"

7.9.33

तस्य त्वनन्तरं जातः कुम्भकर्णो महाबलः ।
प्रमाणाद्यस्य विपुलं प्रमाणं नेह विद्यते ॥ ७.९.३३ ॥

หลังจากเขา ก็เกิดกุมภกรรณผู้มีกำลังมหาศาล ซึ่งรูปร่างอันใหญ่โตของเขาหาประมาณมิได้ในโลกนี้

7.9.34

ततः शूर्पणखा नाम सञ्जज्ञे विकृतानना ।
विभीषणश्च धर्मात्मा कैकस्याः पश्चिमः सुतः ॥ ७.९.३४ ॥

ต่อมา บุตรีชื่อศูรปนขาก็ถือกำเนิดขึ้น มีใบหน้าผิดรูป และวิภีษณะผู้มีจิตใจธรรมะ เป็นบุตรคนสุดท้องของไกกสี

7.9.35

तस्मिञ्जाते महासत्त्वे पुष्पवर्षं पपात ह ॥ ७.९.३५ ॥

เมื่อผู้ยิ่งใหญ่ผู้นั้นถือกำเนิดขึ้น ก็มีฝนดอกไม้โปรยลงมา

7.9.36

नभःस्थाने दुन्दुभयो देवानां प्राणदंस्तदा ।
वाक्यं चैवान्तरिक्षे च साधु साध्विति तत्तदा ॥ ७.९.३६ ॥

ในขณะนั้น กลองของเหล่าเทวดาดังขึ้นในท้องฟ้า และในอากาศก็มีเสียงดังว่า "ดีแล้ว ดีแล้ว"

7.9.37

तौ तु तत्र महारण्ये ववृधाते महौजसौ ।
कुम्भकर्णदशग्रीवौ लोकोद्वेगकरौ तदा ॥ ७.९.३७ ॥

ทั้งสองผู้มีพลังอำนาจยิ่งใหญ่ คือกุมภกรรณและทศกรีพ ได้เติบโตขึ้นในป่าใหญ่แห่งนั้น ในขณะนั้น ทั้งสองก่อความหวาดหวั่นแก่โลกทั้งหลาย

7.9.38

कुम्भकर्णः प्रमत्तस्तु महर्षीन्धर्मवत्सलान् ।
त्रैलोक्यं भक्षयन्नित्यासन्तुष्टो विचचार ह ॥ ७.९.३८ ॥

กุมภกรรณผู้ประมาทและดุร้าย เที่ยวเตร่ไป กัดกินมหาฤๅษีผู้รักธรรมและแก่โลกทั้งสาม ไม่เคยอิ่มพอเลย

7.9.39

विभीषणस्तु धर्मात्मा नित्यं धर्मे व्यवस्थितः ।
स्वाध्यायनियताहार उवास विजितेन्द्रियः ॥ ७.९.३९ ॥

ส่วนวิภีษณะ ผู้มีจิตใจธรรมะ ตั้งมั่นอยู่ในธรรมเสมอ อยู่อย่างสำรวมในการศึกษาและการบริโภคอันพอประมาณ มีอินทรีย์ที่ตนชนะแล้ว

7.9.40

अथ वैश्रवणो देवस्तत्र कालेन केनचित् ।
आगतः पितरं द्रष्टुं पुष्पकेण धनेश्वरः ॥ ७.९.४० ॥

ต่อมา ในกาลเวลาบางคราว เทพไวศรวณะ ผู้เป็นเจ้าแห่งทรัพย์ ได้มาถึงที่นั้นด้วยรถปุษปกะ เพื่อเยี่ยมบิดาของตน

7.9.41

तं दृष्ट्वा कैकसी तत्र ज्वलन्तमिव तेजसा ।
आगम्य राक्षसी तत्र दशग्रीवमुवाच ह ॥ ७.९.४१ ॥

เมื่อนางไกกสีเห็นเขาที่นั่น รุ่งโรจน์ดุจลุกโพลงด้วยเดช นางรากษสีจึงเข้ามาและกล่าวกับทศครีพ

7.9.42

पुत्र वैश्रवणं पश्य भ्रातरं तेजसा वृतम् ।
भ्रातृभावे समे चापि पश्यात्मानं त्वमीदृशम् ॥ ७.९.४२ ॥

ลูกเอ๋ย จงดูพี่ชายของเจ้า ท้าววัศรวณะ ผู้ถูกห่อหุ้มด้วยเดช ในฐานะพี่น้อง ทั้งสองของเจ้าก็เท่าเทียมกัน แต่จงดูตนเองเถิด เจ้าเป็นเช่นนั้นหรือ

7.9.43

दशग्रीव तथा यत्नं कुरुष्वामितविक्रम ।
यथा त्वमसि मे पुत्र भव र्वैश्रवणोपमः ॥ ७.९.४३ ॥

ทศครีพผู้มีพละกำลังหาประมาณมิได้ จงพยายามเช่นนั้นเถิด ลูกเอ๋ย เจ้าจงเป็นผู้เสมอด้วยท้าววัศรวณะ

7.9.44

मातुस्तद्वचनं श्रुत्वा दशग्रीवः प्रतापवान् ।
अमर्षमतुलं लेभे प्रतिज्ञां चाकरोत्तदा ॥ ७.९.४४ ॥

เมื่อทศครีพผู้ทรงอำนาจได้ฟังคำของมารดา ความโกรธอันหาที่เปรียบมิได้ก็บังเกิดขึ้น แล้วเขาจึงตั้งคำปฏิญาณ

7.9.45

सत्यं ते प्रतिजानामि भ्रातृतुल्यो ऽधिको ऽपि वा ।
भविष्याम्योजसा चैव सन्तापं त्यज हृद्गतम् ॥ ७.९.४५ ॥

เราให้คำสัตย์แก่เจ้าว่า เราจะเป็นผู้เสมอด้วยพี่น้องของเรา หรือยิ่งกว่านั้นก็ได้ ด้วยพลังของเราเองนี่แหละ จงละความทุกข์ระทมที่ฝังอยู่ในใจของเจ้าเสียเถิด

7.9.46

ततस्तेनैव कोपेन दशग्रीवः सहानुजः ।
चिकीर्षुर्दुष्करं कर्म तपसे धृतमानसः ॥ ७.९.४६ ॥

ครั้นแล้ว ด้วยความโกรธนั้นเอง ทศครีพพร้อมด้วยน้องชาย ปรารถนาจะกระทำกิจที่ยากยิ่ง จึงตั้งใจมั่นในการบำเพ็ญตบะ

7.9.47

प्राप्स्यामि तपसा काममिति कृत्वा ऽध्यवस्य च ।
आगच्छदात्मसिद्ध्यर्थं गोकर्णस्याश्रमं शुभम् ॥ ७.९.४७ ॥

เขาคิดแล้วตัดสินใจว่า เราจะได้สิ่งที่ปรารถนาด้วยตบะ แล้วจึงไปยังอาศรมอันเป็นมงคลของโคกรรณ เพื่อให้ตนบรรลุความสำเร็จ

7.9.48

स राक्षसस्तत्र सहानुजस्तदा तपश्चकारातुलमुग्रविक्रमः ।
अतोषयच्चापि पितामहं विभुं ददौ स तुष्टश्च वराञ्जयावहान् ॥ ७.९.४८ ॥

รากษสผู้มีพลังอันดุร้ายนั้น พร้อมด้วยน้องชาย ได้บำเพ็ญตบะที่นั่นอย่างหาที่เปรียบมิได้ เขาทำให้พระปิตามหะผู้ทรงอำนาจไปทั่วพระองค์ทรงพอพระทัย และเมื่อพระองค์ทรงพอพระทัยแล้ว ก็ประทานพรอันนำมาซึ่งชัยชนะ